Ότι φέρνει ο χρόνος στην ζωή μου …

Συζήτηση στο φόρουμ 'Σεξ και Σχέσεις' που ξεκίνησε από το μέλος anasia, στις 4 Ιανουαρίου 2010.

  1. anasia

    anasia Regular Member

    Απάντηση: Ότι φέρνει ο χρόνος στην ζωή μου …

    .... ο χρονος στην ζωη μου ....

    αναβαλει συνεχεια την ... ζωη μου !
     
  2. Astrovroxi

    Astrovroxi Το κοπρογατο Του...

    Απάντηση: Ότι φέρνει ο χρόνος στην ζωή μου …

    Ο χρόνος στην ζωή μου πολλές φορές φάνηκε σύμμαχος,γιατρός και εχθρός συνάμα.
    Μα πάντα ήταν εκεί να με συντροφεύει και να καθορίζει......Ανίκητος αντίπαλος και γοητευτικός!
     
  3. anasia

    anasia Regular Member

    Απάντηση: Ότι φέρνει ο χρόνος στην ζωή μου …

    Παραμύθι η ζωή …

    Ήρθε ο καιρός , έφτασε η ώρα να μπω σε εκείνο το δωμάτιο
    που τον τελευταίο χρόνο απέφευγα.
    Ήταν μακριά από όλα τα άλλα .
    Περπάτησα πάρα πολύ .
    Μεγάλη διαδρομή.
    Διέσχισα μεγάλους χώρους,
    πέρασα από στενούς διαδρόμους, ανέβηκα σκάλες, κατέβηκα άλλες ,
    ανέβηκα κάποιες άλλες ,βρήκα συντρίμμια μα και ξέφωτα όλο φως ,
    προχώρησα ξανά και ξανά και βρήκα μετά από πολύ καιρό μια ευθεία και τελικά .
    .... έφτασα!

    Ακίνητη έμεινα για λίγο μπροστά στη βαριά πόρτα, συγκλονισμένη από το μέγεθος της .
    Άπλωσα το χέρι μου δειλά και την άγγιξα , με δέος ακούμπησα πάνω της ,
    μύρισα το παλιό ξύλο .
    Μνήμες , εικόνες πέρασαν με μιας από μπροστά μου .
    Γύρισα το πρόσωπο μου στο πλάι και προσπάθησα να ακούσω ένα ήχο που να προδίδει ζωή.
    Τίποτα όμως .
    Ησυχία απόλυτη.
    Η κλειδαριά μεγάλη , παλιά όσο και ή πόρτα , από σίδερο .
    Το κλειδί επάνω.....
    Κάτι με τράβαγε σε αυτό, κάτι μαγικό,
    μια δύναμη με ωθούσε και εγώ δεν είχα δύναμη να αντισταθώ,
    έπρεπε νομίζω εξάλλου , ήταν η ώρα να προχωρήσω ….
    και με μιας , σαν να με έσπρωξε κάτι , κάποιος , εσυ ......
    την έσπρωξα!

    Σκοτάδι . …

    Πως είναι όταν βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο πλημυρισμένο φως και ξαφνικά κλείνει το φως ,
    έτσι ένιωσα . Χαμένη , φοβισμένη .

    Σκοτάδι !

    Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο πολύ έντονα που νόμιζα πως θα ξεριζωθεί και θα πέσω κάτω ,
    θα σωριαστώ .
    Έκανα ένα βήμα ανοίγοντας τα χέρια μου ταυτόχρονα για να μπορέσω να αισθανθώ το χώρο …
    Σκόνη σηκώθηκε στον αέρα .
    Έκανα ένα βήμα πίσω και ακούμπησα στην πόρτα
    και προσπάθησα να ηρεμήσω και να προσαρμοστώ στον χώρο.
    Μετά από λίγο όταν τα μάτια μου συνήθισαν είδα , νομίζω , μακριά ,
    μικρές αχτίδες φωτός .
    Τρύπωναν δειλά από κάποια παράθυρα .
    Ένιωσα πως αν τις ακολουθούσα θα με οδηγούσαν σε αυτό που έψαχνα.
    Κοίταξα καλά όσο μπορούσα και είδα πως όλες έπεφταν πάνω σε ένα μαύρο πανί.

    Περπάτησα γρήγορα και έφτασα σε ένα παράθυρο κάπου δεξιά μου ,
    και με μια γρήγορη νευρική κίνηση τράβηξα το μαύρο πανί,
    και τότε αποκαλύφθηκε μπροστά μου …..

    Αγέρωχος ,μεγάλος, στεκόταν εκεί, λαμπερός παρά τα χρόνια που είχαν περάσει!

    Πλησίασα πιο κοντά .
    Ένας μεγάλος καθρέφτης .

    Το τζάμι του ήταν πεντακάθαρο λες και πριν λίγο κάποιος το είχε καθαρίσει .
    Τα σκαλίσματα γύρω του από χρυσό ,
    αντανακλούσαν την .....ομορφιά του και τον έκαναν να φαίνεται ακόμα πιο επιβλητικός!
    Τον κοιτούσα, έψαχνα μέσα του να δω κάτι .
    Το χώρο , εμένα , αλλά δεν έβλεπα τίποτα .
    Ανοιγόκλεισα τα μάτια μου πιστεύοντας πως όλα είναι ένα ψέμα
    η πως ήμουν σε ένα όνειρο
    και όταν θα ξυπνούσα θα ήμουν στο κρεβάτι μας
    στην αγκαλιά του ευτυχισμένη και θα μου χαμογελούσε αλλά δεν ήταν έτσι ,
    ήταν αλήθεια ,
    ήταν μια καινούργια αλήθεια ,
    και όταν τελικά άνοιξα τα μάτια μου ,

    είδα ….

    Ακριβά ρούχα κοσμήματα, χλιδή! Πρόσωπα γελαστά .

    Τον ακούμπησα ενστικτωδώς , και ένιωσα χέρια να με τραβάνε ......
    δεν αντιστάθηκα, δεν είχα δύναμη , αφέθηκα.
    Ένιωσα το σώμα μου να αιωρείται για λίγο και μετά ,
    σε μια στιγμή …. ήμουν εκεί .
    Με είχαν τραβήξει κοντά τους και εγώ ήμουνα χαρούμενη .
    Με πλησίασαν, μου έδωσαν καινούργια ρούχα , κοσμήματα.
    Γεύτηκα τα φαγητό τους στους μεγάλους μπουφέδες τους ,
    τα γλυκά τους, ήπια από τα ποτά τους, και άρχισε......ο χορός.
    Η μουσική ερχόταν στα αυτιά μου και τα χάιδευε .

    Όλα ήταν υπέροχα!

    Ο ένας μετά τον άλλο έρχονταν πλάι μου και μου έλεγαν ιστορίες, με χόρευαν ,
    γελούσα, τα έβρισκα όλα πολύ παράξενα , πολύ διαφορετικά!

    Τι άκουσα, τι δεν άκουσα!

    Λίγο πριν κλείσει η βραδιά με πλησίασε και ένας ...
    ξεχωριστός άνθρωπος ...
    αλλιώτικος,
    δεν ήταν ντυμένος σαν τους άλλους,
    τα ρούχα του δεν ήταν από μετάξι και η μορφή του ήταν κάπως κουρασμένη.

    ‘’ Ήρθα να σου πω και εγώ μια ιστορία’’ … μου είπε.

    Πριν τελειώσει αυτός ο τελευταίος χορός ,
    για να ξέρεις που θα πας να κοιμηθείς μετά .
    Τον κοίταξα με δυσφορία ,
    δεν είναι σαν τους άλλους είπα μέσα μου , τι θέλει τώρα σκέφτηκα !
    Όμως έπρεπε να σεβαστώ ...
    την ομορφιά αυτή που ζούσα ...
    έπρεπε να σεβαστώ την καλοσύνη και την έγνοια που ανέδινε …
    και τον άκουσα !
    Τον άκουσα πολύ σοβαρά και προσεχτικά
    λες και κανείς άλλος δεν μου είχε μιλήσει ποτέ στην ζωή μου .
    Δεν ήξερα το λόγο , απλά το έκανα .

    Μου πήρε πολύ λίγο για να καταλάβω τι μου έλεγε!

    Αυτή η ιστορία που μου έλεγε !
    Την ήξερα αυτή την ιστορία ! Ήταν η δική μου ιστορία !

    Τρόμαξα , τραβήχτηκα προς τα πίσω , ακούμπησα στο τοίχο, χλόμιασα,
    τα πόδια μου με δυσκολία με κρατούσαν , κρύος ιδρώτας με έλουσε !

    -Που τα ξέρεις όλα αυτά εσύ τον ρώτησα με φωνή που έτρεμε
    και δάκρυα άρχισαν να τρέχουν από τα μάτια μου ?
    -Μα εγώ την δημιούργησα , εγώ της έδωσα μορφή .
    -Μα η ιστορία μου δεν έχει ακόμα ..... το τέλος της!
    -Και βέβαια το έχει, θα στο πω τώρα !
    -Εγώ δεν το ξέρω, δεν το έζησα ακόμα, εσύ πώς το ξέρεις?
    -Μα καλή μου , το τέλος της, ήταν προδιαγραμμένο από την ώρα που αποφάσισες να με ακούσεις …

    Και άκουσα ........το τέλος της........

    Τώρα μπορείς να διαλέξεις
    που θα κοιμηθείς απόψε μου είπε και χάθηκε μέσα στον κόσμο ....
    έτσι σε μια στιγμή όπως ήρθε !

    Ο χορός είχε τελειώσει, οι άνθρωποι άρχιζαν να απομακρύνονται
    και να πηγαίνουν στις γωνίες τους .
    Επρεπε να κρυφτούν για να μην δω της μάσκες τους που έπεφταν ... ξημέρωνε!

    Κοίταξα γύρω μου, έψαξα να τον βρω ,
    έτρεξα , σκόνταψα … έπεσα ,
    μα δεν τον βρήκα πουθενά ,
    με είχε αφήσει μόνη μου ,
    όπως δεν είχε ποτέ σκοπό να με κρατήσει .
    Ήμουν μόνη μου , όπως πάντα !

    Γύριζα και γύριζα σα χαμένη και μετά από λίγο είδα να είναι εκεί.

    Ο Καθρέφτης, όχι λαμπερός όπως πριν, ούτε καθαρός ,
    αλλά βρώμικος ,σκουριασμένος και ραγισμένος,
    έτοιμος να σπάσει σε χιλιάδες κομμάτια.

    Έπρεπε να κάνω κάτι γρήγορα, πέταξα τα ...
    ξένα ρούχα από πάνω μου και έτρεξα προς το μέρος του,
    δεν γύρισα ούτε μια στιγμή να δω τι γίνεται πίσω μου,
    ακούμπησα τα χέρια μου πάνω του και πέρασα ξανά στην άλλη πλευρά!

    Σήκωσα από το πάτωμα το μαύρο πανί,
    και το έβαλα πάλι πάνω του,
    έκλεισα το παράθυρο και το σκοτάδι τύλιξε πάλι το δωμάτιο.
    Αυτή τη φορά ούτε εκείνες οι λίγες αχτίδες δεν περνούσαν.

    Άνοιξα τη βαριά πόρτα , βγήκα και ..........κλείδωσα!

    Δεν άφησα το κλειδί πάνω στην κλειδαριά ,
    το πήρα μαζί μου, και το πέταξα στον πρώτο
    ... υπόνομο που συνάντησα.


    Η ζωή έχει ψυχή για όσους έχουν ....

    :)

    Tελος ....

    :)
     
    Uther likes this.
  4. SlaveRose

    SlaveRose Member

    Απάντηση: Ότι φέρνει ο χρόνος στην ζωή μου …

    κάτι έχεις εσύ πάλι .. κάτι θες να πείς και δεν το λες :) anasia :)
     
  5. Astrovroxi

    Astrovroxi Το κοπρογατο Του...

    Απάντηση: Ότι φέρνει ο χρόνος στην ζωή μου …

    Ο χρόνος πίσω μου σκιά
    το μέλλον να με κυνηγά
    σα σφαίρες οι στιγμές περνούν
    ξυστά από μένα πριν χαθούν
    μα …;
    Στα μάτια σου ο χρόνος σταματά
    νερό που έχει πάψει να κυλά
    και κει είναι που αρχίζει η ζωή
    και ο χρόνος χωράει σε μια στιγμή
    Ο χρόνος δεν παρηγορεί
    απλά θολώνει τη στιγμή
    με μια ταχύτητα φωτός
    ζωή σου κλέβει συνεχώς
    Στα μάτια σου ο χρόνος σταματά
    νερό που έχει πάψει να κυλά
    και κει είναι που αρχίζει η ζωή
    και ο χρόνος χωράει σε μια στιγμή
    Στα μάτια σου ο χρόνος σταματά
    Το τώρα για πάντοτε κρατά
    κι ό,τι έψαχνα χρόνια για να βρώ
    το βρίσκω εσένα όταν κοιτώ
    Στα μάτια σου ο χρόνος σταματά
    νερό που έχει πάψει να κυλά
    και κει είναι που αρχίζει η ζωή
    και ο χρόνος χωράει σε μια στιγμή


    [​IMG]
     
  6. Astrovroxi

    Astrovroxi Το κοπρογατο Του...

    Απάντηση: Ότι φέρνει ο χρόνος στην ζωή μου …

    Aπο λιμανι σε....λιμανι, πως τα φερνει ο χρονος....

    [​IMG]
    [​IMG]
     
  7. Astrovroxi

    Astrovroxi Το κοπρογατο Του...

    Απάντηση: Ότι φέρνει ο χρόνος στην ζωή μου …

    Το Ανέφικτο Του Ερωτα
    Ιωάννα Δήμου


    'Αλλαξα χίλιες φορές. εγω---για Σένα.

    Για να Σε βρω,

    ακολουθώντας κάθε Σου βήμα, κάθε χνάρι.

    Για να Σε πλησιάσω,

    χωρίς να φοβάμαι πια τις αποστάσεις, το δόσιμο.

    Να Σου μιλήσω

    για οτι πέρασε, για οτι ονειρεύομαι να 'ρθει.

    Να Σε αγγίξω παντού,

    σε οτι ειναι δικό Σου να φτάσω, να εισχωρήσω.

    Να ψηλαφίσω τα μύρια μυστικά Σου.

    Να μάθω το σώμα Σου: τους πόρους,

    τις πτυχές, τις καμπύλες, τις φλέβες, τη φωνή, το σχήμα.

    Να Σε κατακτήσω.

    Να κοιμάμαι ήσυχα στης ανάσας Σου τους ήχους.

    Τη μυρωδιά Σου να μυρίζω όπου βρεθώ,

    στα χρώματα Σου να πλέω.

    Να με νιώσεις,

    διασχίζοντας, αψηφώντας, με εμπιστοσύνη, με επιθυμία.

    (ενα χρονο και κατι μετα....)
     
    Mr__despicable and evangelie.3 like this.
  8. Mermaid

    Mermaid Member

    Θυμάσαι τις νύχτες;
    Για να σε κάνω να γελάσεις περπατούσα πάνω
    .....στο γυαλί της λάμπας.
    "Πώς γίνεται αυτό;" ρώταγες.
    Μα ήταν τόσο απλό
    αφού μ΄αγαπούσες

    Τάσος Λειβαδίτης
     
    Lolipop, dina, Abigail and 7 others like this.