Η παράξενη ευχαρίστηση της φρίκης...

Συζήτηση στο φόρουμ 'Τέχνη' που ξεκίνησε από το μέλος Incomplete_, στις 31 Μαϊου 2006.

  1. Incomplete_

    Incomplete_ Regular Member

    Με αφορμή μια ταινία τρόμου (δεύτερης ποιότητας είναι αλήθεια όπως όλες στα τοπικά κανάλια) που είδα πριν λίγες μέρες κάθησα και αναρωτήθηκα τα εξής: απ όσο με θυμάμαι βλέπω πάντα με ευχαρίστηση κυρίως ταινίες του είδους του φανταστικού (ΕΦ, τρόμου) και μάλιστα κατά προτίμηση όσες προκαλούν τρόμο/τα λεγόμενα thriller). Δεν ξέρω αν πρέπει να συμβιβάζομαι εύκολα με την υπόθεση ότι βγαίνει απλώς μια σκοτεινή πλευρά του χαρακτήρα μου. Δεν ξέρω ακόμα αν αυτή η άποψη είναι επιφανειακή και κατά πόσο είναι... Νομίζω ότι τα αίτια είναι κάπως διαφορετικά: αυτό που μας αρέσει στις ταινίες αυτού του είδους είναι η απειλή που εκπροσωπεί για μας το Άλλο, το διαφορετικό, το δυνατότερο και άγνωστο. Κάποτε οι άνθρωποι είχαν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν άμεσα στην επαφή με το Άλλο: του κάνανε αιματηρές θυσίες και προσφορές σε τακτική και έκτακτη βάση και ένιωθαν τη φρίκη αυτής της επαφής την ώρα του φονικού χτυπήματος. Η φρίκη αυτή, το δέος ελλαττώθηκε με τον ευνουχισμό της θυσίας από το χριστιανισμό (όχι απαραίτητα κακή εξέλιξη) και εξαφανίστηκε με την ανάπτυξη της λογοκρατούμενης επιστήμης που θέλει να μας εξηγήσει τα πάντα. Αυτό το δέος της άμεσης επαφής με το Άλλο, που δεν είναι ούτε κακό ούτε καλό, απλώς ανώτερο, το έχουν αναλάβει να το αναπληρώσουν στη ζωή μας οι ταινίες τρόμου. Γι αυτό και γνωρίζουν σταθερά τόσο μεγάλη επιτυχία....
     
  2. Incomplete_

    Incomplete_ Regular Member

    Απάντηση: Η παράξενη ευχαρίστηση της φρίκης...

    Τώρα μου ΄ρχεται στο μυαλό το κόλλημα που είχαμε πάθει όλοι όταν βλέπαμε αυτούς που πηδούσαν από τους δίδυμους πύργους στη Νέα Υόρκη......
     
  3. creteboyman

    creteboyman Member

    Απάντηση: Η παράξενη ευχαρίστηση της φρίκης...

    o god...what a sequal thought lol τι lol δηλαδή anyway....
     
    Last edited by a moderator: 31 Μαϊου 2006
  4. lara

    lara (lady godiva) Contributor

    Ο Λόγος που κατά την άποψη μου, απολαμβάνω τα thriller είναι επειδή, όταν τελιώνουν νιώθω ευτυχισμένη και χαρούμενη που η ζωή μου είναι μια χαρά σε σχέση με εκείνη που ζουν οι πρωταγωνιστές εκείνων των ταινιών.;)
     
  5. isnogood

    isnogood Regular Member

    Απάντηση: Re: Η παράξενη ευχαρίστηση της φρίκης...


    ..... εκτος αν οι τηλεθεατες εχουν αποβλακωθει βλεποντας χολυγουντιανες σαχλαμαρες .... επομενη σταση η κουτοχορτοπια .....
     
  6. Incomplete_

    Incomplete_ Regular Member

    Απάντηση: Re: Η παράξενη ευχαρίστηση της φρίκης...

    Aπολαμβάνω μέρος του ευρωπαϊκού κινηματογράφου και μέρος του χολυγουντιανού.Όταν θα ζητήσω ψυχαγωγία,με την νεοελληνική ερμηνεία της,θα τη λάβω ανεξαρτήτου πηγής.Θα απολαύσω μια ανάλαφρη ταινεία,όταν πρέπει ,όπως και μίας που επιδέχεται προβληματισμού.

    Σε μία από τις τελευταίες ταινείες που είδα,αμερικάνικη-μη χολυγουντιανή, σε μία φάση αναφώνησα ξφνιασμένος στην παρέα μου:καλά ρε,πόσα θέματα διαπραγματεύεται εδώ πέρα;;;;
    Παρεπιπτόντως ,μιλάω για το she hates me,που είναι από τις πιο καλές σάτιρες που έχω δει ever..

    Ένα είναι το θέμα όμως.Βαριέμαι τους αφορισμούς και τις εξιδανικεύσεις και αναρωτιέμαι ,γιατί οι ανοιχτοί ορίζοντες που (υποτίθεται)δημιουργούνται από τη συνεχή ενασχόληση με ποιοτικό,δημιουργούν αποστάσεις και πλέγματα...
     
  7. ShyMistress

    ShyMistress Member

    Nομιζω Incomplete οτι πριν εμφανιστει ο κινηματογραφος αναλογη ψυχαγωγια προσεφεραν και οι απαγχονισμοι, καυσεις στην πυρα και οι υπολοιπες μεθοδοι θανατου, που γινονταν σε κοινη θεα. Ειχα διαβασει ενα αναλογο αρθρο με το δικο σου που αναφεροταν στην ευχαριστηση που προσφερουν τετοια θεαματα (αραγε οι προγονοι μας Δυτικοευρωπαιοι του Μεσαιωνα να ηταν Doms ή subs?). Οταν το ξαναβρω θα το δημοσιευσω στο φορουμ.
     
  8. Incomplete_

    Incomplete_ Regular Member

    Απάντηση: Re: Η παράξενη ευχαρίστηση της φρίκης...

    Το Κολοσσαίο τι σου λέει ; ;) (Αλλά αδυνατώ να πιστέψω πως για όλα φταίμε οι Dom :p )
     
  9. ShyMistress

    ShyMistress Member

    Με κανεις να ντρεπομαι , γιατι αν και αρχαιολογος το μυαλο μου ειχε παει σε μεταχριστιανικα παρομοια θεαματα και το Κολοσσαιο δεν μου περασε απο το μυαλο προς στιγμην..
    Θα με κανεις να παρατησω τη σχολη μου στο τελος :geek:
     
  10. Incomplete_

    Incomplete_ Regular Member

    Απάντηση: Re: Η παράξενη ευχαρίστηση της φρίκης...

    Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες!!!!Μην το παίρνεις κατάκαρδα..Εγώ χθες (στην αλλαγή της μέρας στις 00:00)στο #fetish,προσπαθούσα να τους πείσω πως είχαμε 30 και όχι 31 Μαϊου....Ο κόσμος έλεγε καλό μήνα και εγώ τους έλεγα να κοιτάξουν τα ημερολόγια τους..Μα δεν είναι ντροπή;
    Γι αυτό σου λέω..Εσύ συνέχισε τη σχολή σου και εγώ θα επαναλαμβάνω κάθε ημερολογιακή προσφώνηση δημόσια,χωρίς να το σκέφτομαι...
     
  11. DreamMaster

    DreamMaster Contributor

    Πολύ ενδιαφέρον! Ναι, κατά πάσα πιθανότητα δεν εξυπηρετούν καμμία σκοτεινή σου πλευρά αυτές οι ταινίες (μπορεί να 'χεις σκοτεινή πλευρά, μπορεί και όχι - το ενδιαφέρον σου γι αυτές τις ταινίες πάντως δεν σχετίζεται:)

    Η "επιστήμη που θέλει να μας εξηγήσει τα πάντα" (δεν το πολυπιστεύω ότι έχει κανείς επιστήμονας καμμιά τέτοια όρεξη, τις δικές μας ερμηνειομανίες πληρώνουμε...) είναι σχεδόν βέβαιη για το γιατί έχουν τέτοια απήχηση τα horror movies και τα thriller γενικότερα.

    Μάλιστα πολύ πρόσφατα, δεν θυμάμαι πού, διάβαζα ένα εμπεριστατωμένο paper που πρακτικά αποδείκνυε ότι ο φόβος και η απολαυστική ένταση που προκαλείται, με αυτόβουλη επιδίωξη, στον θεατή σε αυτές τις περιπτώσεις είναι όπως ακριβώς τα λες υποκατάσταση, πλην όμως, υποκατάσταση διαδικασίας μάθησης. Μέσω αυτών των ταινιών καταφέρνουμε να αποκτούμε "βίωμα" φόβου και τρόμου, με την ασφάλεια της απόστασης. Αρα νιώθουμε καλύτερα προετοιμασμένοι για πιθανές μελλοντικές στιγμές φρίκης στην πραγματική μας ζωή. Οι ερευνητές εφιστούσαν την προσοχή στο ότι η διαδικασία μάθησης μέσω προβολικής ταύτισης είναι πολύ σημαντική είτε ταυτίζεσαι με το θύμα είτε με τον θύτη. Και ως θύτης, καλόν είναι να είσαι προετοιμασμένος!

    Να μη σε στεναχωρεί ότι το paper ήταν από τον τομέα της παιδοψυχολογίας και ισχυριζόταν ότι - με μέτρο - είναι μια υγιής επιδίωξη από τα παιδιά να βλέπουν τέτοιες ταινίες ή να πλάθουν φανταστικούς κόσμους τεράτων με κινδύνους κλπ. κλπ. Γι αυτό εξάλλου και τα παραμύθια βρίθουν (με προσεκτική ανάγνωση) τέτοιων καταστάσεων. Αν ακούσεις παιδιά να αναπλάθουν παραμύθια και προσέξεις σε ποιά στοιχεία επιμένουν και υπερβάλουν θα πάθεις πλάκα με την φρικομανία τους! Και επίσης, γι αυτό η Βίβλος, το πιο φρικτό και τρομακτικό έργο που γράφτηκε ποτέ (ιδίως η Π. Διαθήκη) είχε πάντα υψηλή αναγνωσιμότητα.

    Οι ερευνητές σημείωναν τέλος ότι δεν πρέπει να ανησυχούν και οι μεγάλοι αν τους διακατέχει μια τέτοια επιθυμία γιατί όλοι δικαιούμαστε λίγο "παλιμπαιδισμό" και ειδικότερα, όπως ακριβώς λες, την δυνατότητα να μορφωθούμε / μορφοποιηθούμε εκ του ασφαλούς απέναντι στο Αλλο, αφού εξαφανίστηκε η μάθηση the hard way, με τους αερόσακους που έφτιαξε ο πολιτισμός μας.

    Dream

    ΥΓ. Ισχυρίστηκα πουθενά εγώ ότι το ίδιο σκεπτικό εξηγεί και την υψηλή αναγνωσιμότητα αυτού του φόρουμ από περιφερειακούς; Οχι δα... :)
     
  12. Maley

    Maley Regular Member

    Απάντηση: Η παράξενη ευχαρίστηση της φρίκης...

    Οι ταινίες φρικης αποτελούν το αλατοπιπερο μιας καθως πρεπει κατα τα άλλα ζωης..ισως προσφερουν μερικές καταστασεις που θα θελαμε να βιωσουμε..ανεβαζουν και την αδρεναλινη..το να βλεπει καποιος που και που μια τεταοια ταινία δεν ειναι κακο..το προβλημα ειναι αμα ειναι κολημενος με τις ταινιες αυτες..προσωπικα τις βλεπω με ευχαριστηση κατα διαστήματα..μου ανεβαζουν και την (πεσμενη) libido μου...