Ποίηση της παρακμής. Η μοντερνιστική τομή.

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Art and Literature' που ξεκίνησε από το μέλος Dolmance, στις 9 Σεπτεμβρίου 2008.

  1. Amoreisa

    Amoreisa Member

    Το βάθρο μου είναι στερεωμένο και σφηνωμένο σε γρανίτη,

    Περιγελώ αυτό που εσείς ονομάζετε αποσύνθεση,

    Και ξέρω την έκταση του χρόνου.

    Το μόνο που θέλω είναι να βρω το νησί μου...

    Εκεί θα κάνω τις στιγμές ευτυχίας καθημερινότητα, εκεί θα διώξω τα ''θέλω'', εκεί θα βρω κάθε μου ναι και όχι, εκεί θα ''ζήσω'' κάθε μου θάνατο, εκεί θα αφήσω εμένα ελεύθερο. Το μόνο που θέλω είναι να με βρω

    Το μόνο που θέλω ρε, είναι να ζήσω κάθε μου στιγμή και να μην καταλήξω δυο ημερομηνίες με μια παύλα ανάμεσα...

    Ζητώ πολλά;

    Ουίτμαν
     
  2. lotus

    lotus I have a universe inside my mind

    ΜΕ ΚΥΚΛΩΝΕΙ ΑΠΟΨΕ

    Έξω αιώνια βρέχει, έξω ερημιά•
    θαρρώ πως χάθηκα για πάντα.
    Με ζώνει πάλι ο φόβος, με κυκλώνει.
    Πύρινη γλώσσα απειλεί το σπίτι μου.
    Το παίρνει, το αιωρεί πάνω απ’ την πόλη.

    Ποιος ξέρει τι κατάντησα και δεν το νιώθω.

    Ένας απόψε να με άγγιζε στον ώμο,
    αμέσως θα κατέρρεα στα πόδια του.

    Γιώργος Ιωάννου
     
    nýchta, lexy, desire and 6 others like this.
  3. lotus

    lotus I have a universe inside my mind

    ..........
    Άλλα ζητεί η ψυχή σου, για άλλα κλαίει.
    Τον έπαινο του Δήμου και των σοφιστών,
    τα δύσκολα και τ' ανεκτίμητα, εύγε...
    .....

    Καβάφης (από τη Σατραπεία)
     
  4. GCHL

    GCHL Hijo de la Luna

    Εγώ η μποτίλια στο πέλαγος
    ο κόμπος στο λαιμό
    η σπασμένη φτερούγα.
    Εγώ ο σπασμός
    το πεταμένο κόκκαλο
    και η απόγνωση πάλι.
    Εγώ ο βυθός
    το ρημαγμένο σύνθημα και το καμένο χαρτί
    η συνεχής διάβρωση
    το φάντασμα της απέναντι όχθης

    ψηλαφίζοντας στο σκοτάδι
    στον ύπνο
    το πρόσωπο της ψυχής σου
    για να βεβαιωθώ πως υπάρχεις. (Δημήτρης Α.Δημητριάδης)
    [​IMG] [​IMG]
     
  5. dina

    dina Γκολ στο 83'

    Μικρός Θρήνος, Βαλαωρίτης

    Γράμματα που έγραψε στο βλέμμα τους η αγάπη

    Όνειρα που κέντησαν στον ύπνο τους οι αράχνες

    Ο θάνατος σαν ύφασμα σύρθηκε ανάμεσά τους

    Έσβησαν έτσι τα λαμπρά τους μάτια σαν λυχνάρια

    Το δέρμα τους που ήταν σφιχτό σαν το πανί στον άνεμο

    Δεν νιώθει πια τη ζεστασιά που χύνουν τα κορμιά

    Σαν ημερομηνίες τα ονόματά τους

    Όμως καθώς χαμογελάς χαμογελούν ακόμα

    Τα βήματά τους αντηχούν μέσα στα βήματά μας

    Και στην καρδιά μας νιώθουμε το χτύπο της καρδιάς τους.
     
    werther, Anais..., GCHL and 1 other person like this.
  6. stratos83

    stratos83 Member

    Στο πληκτικό χωριό

    Στο πληκτικό χωριό που εργάζεται —
    υπάλληλος σ’ ένα κατάστημα
    εμπορικό· νεότατος — και που αναμένει

    ακόμη δυο τρεις μήνες να περάσουν,
    ακόμη δυο τρεις μήνες για να λιγοστέψουν η δουλειές,

    κ’ έτσι να μεταβεί στην πόλιν να ριχθεί
    στην κίνησι και στην διασκέδασιν ευθύς·

    στο πληκτικό χωριό όπου αναμένει —
    έπεσε στο κρεββάτι απόψι ερωτοπαθής,
    όλ’ η νεότης του στον σαρκικό πόθο αναμένη,
    εις έντασιν ωραίαν όλ’ η ωραία νεότης του.

    Και μες στον ύπνον η ηδονή προσήλθε· μέσα
    στον ύπνο βλέπει κ’ έχει την μορφή, την σάρκα που ήθελε ....

    K.Π. Kαβάφης
     
    lotus, brenda, werther and 5 others like this.
  7. daniela100

    daniela100 FREE-DOM https://youtu.be/ZEyAEMA6ojY

    (y)(y)(y)
    :love:
     
    werther and dina like this.
  8. dina

    dina Γκολ στο 83'

    Η Σάρκα, Τίτος Πατρίκιος

    Η σάρκα μου
    πάντα πονάει στα χτυπηματα,
    πάντοτε χαίρεται στα χαδια.
    Ακομα τιποτα δεν έμαθε.
     
  9. Amoreisa

    Amoreisa Member

    Η επιθυμία έχει μια πολύ ψηλή κορμοστασιά
    και στις παλάμες της καίει η απουσία.

    Οδ. Ελύτης
     
    GCHL, lotus, Tenebra_Silente and 4 others like this.
  10. dina

    dina Γκολ στο 83'

    ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ, Τίτος Πατρίκιος

    Και σένα, αν με τα τόσα που περάσαμε

    τίποτα μέσα σου δε σακατεύτηκε,

    μην πολυκαμαρώνεις.

    Ίσως

    δεν είχες τίποτε να διακινδυνεύσεις.
     
    GCHL, lotus, werther and 2 others like this.
  11. xarkias

    xarkias Member

  12. dim1

    dim1 winter mode

    Εγνατία

    Με τσάκισε κι απόψε η Εγνατία
    με τα κεσάτια της.
    Δε μυρμηγκιάζει πια η ομορφιά
    στα παραβαρδάρια –
    κάτι έχει αλλάξει,
    αρχίσαμε κι εδώ τα καμώματα της Αθήνας,
    όσοι δε φεύγουν για τη Γερμανία ακριβοπληρώνονται,
    ανέβηκαν πολύ οι ταρίφες,
    πού ο καιρός που τριγυρνούσαμε χωρίς λεφτά,
    κάνοντας κιόλας και τον δύσκολο.

    Πρέπει να βρω μια άλλη Εγνατία.

    Από τη συλλογή Ανυπεράσπιστος καημός (1960) του Ντίνου Χριστιανόπουλου
     
    echo, lotus, werther and 2 others like this.