Υπάρχουν και οι επιβραβεύσεις...

Συζήτηση στο φόρουμ 'Κυριαρχία - υποταγή D/s' που ξεκίνησε από το μέλος gaby, στις 22 Οκτωβρίου 2005.

  1. gaby

    gaby Guest

    ... εκτός από τις τιμωρίες.

    Μπορεί Κ/κανείς να υποθέσει με κάποια σχετική ασφάλεια ότι η άλλη όψη των τιμωριών και των πειθαρχικών μέτρων είναι οι επιβραβεύσεις;

    Τι είναι οι επιβραβεύσεις, ένα δώρο του Κυρίαρχου προς την υποτακτική ή την σκλάβα; Ίσως ένα τρυφερό χάδι στην ψυχή της, μία επιβεβαίωση, μία ενθάρρυνση;

    Πότε, δηλαδή σε ποιές περιπτώσεις Δίνετε μία επιβράβευση; Πόσο συχνά; Ποιό είναι το κίνητρό Σας;

    Τί θεωρείτε Ε/εσείς ως επιβράβευση;

    Ποιά συναισθήματα Σ/σας δημιουργεί μία επιβράβευση;

    Πώς μπορεί ένα βαθύ franch kiss να προκαλέσει οργασμό στην υποτακτική ή την σκλάβα, και μία απλή ερωτική επαφή να τελειώσει με κλάματα συγκίνησης; Ή μήπως όχι;
     
    Siren_Peisinoe likes this.
  2. wildslave

    wildslave New Member

    Η επιβραβευση η δικη μου ηταν ενα φιλι στις πληγες μου..Ηταν στη συμφωνια Μ/μας με την Κυρια μου.Μεχρι εκει, τιποτα άλλο. Αλλα για μενα με αυτο το φιλι Της άνοιγε ο παραδεισος μπροστα μου..
     
  3. SaMoYeT

    SaMoYeT New Member

    επιβραβευση = αποδειξη
    αποδειξη συναισθηματων ως προς τον Κυριο της
    αποδειξη κατοχης μυαλου σκεψης κορμιου Εκεινου ως προς την υποτακτικη Του
    Λογικο δεν ειναι οταν εκεινη αποδικνυει πραγματα Εγω να την επιβραβευω?
    Κατ εμε ναι ειναι λογικο
    Και αυτο μπορει να συμβει οπως καλως ανεφερε η tender lilly με ενα χαδι οπως επισης καλα ανεφερε ο wildslave με ενα φιλι
    ομως μπορει να νοιωσει καλυτερα την επιβραβευση μου ανοιγοντας της ενα ακομα μονοπατι που γνωριζω που κατεχω απο το μυαλο της...
    ανοιγοντας της ενα ακομα δρομο στην σκεψη της.....
     
  4. ioanna

    ioanna New Member

    Είναι ότι πιο Ερωτικό έχω ΖΗΣΕΙ
     
  5. sklavin

    sklavin Guest

    ....η ανασα Του στην πλάτη μου το βραδυ ... ειναι αρκετο , ειναι ... ολα !
     
  6. carissa[L_T]

    carissa[L_T] New Member

    Καιρός ήταν να μπεί αυτό το θέμα μια και οι επιβραβεύσεις σε μια D/s σχέση είναι κατά πολύ περισσότερες από τις τιμωρίες...

    Κάθε βήμα που κάνουμε, κάθε μας επιτυχία, γίνεται όχι για τον φόβο της τιμωρίας αλλά για την εξαιρετική και συγκινητική στιγμή της ικανοποίησης Του που εκφράζεται με διάφορους τρόπους, από ένα μπράβο σκλάβα έως η άδεια να κάνουμε κάτι που μας ευχαριστεί.

    Η επιβράβευση είναι ανάλογη με το κατόρθωμα, η χαρά μας όμως είναι πάντα η ίδια... σκοπός επετεύχθη, αναγνωρίστηκε και επιεβαιώθηκε. Μπορούμε να πάμε και παραπέρα!!! :)
     
  7. ludwig

    ludwig Guest

    Τα δάκρυα συγκίνησης που ανέφερες tender lilly...πόσο επίκαιρο για μένα..ήταν σαν ένα μεγάλο ευχαριστώ, δεν μπόρεσα να τα συγκρατήσω πριν από λίγες μέρες, δεν περιγράφεται το συναίσθημα να παραχωρείς τον εαυτό σου σε άλλο άνθρωπο, να εμπιστεύεσαι και να πιστεύεις ειλικρινά κάποιον άλλο άνθρωπο και να έχεις την χαρά να υπηρετείς και να λατρεύεις. Μόνο και μόνο η δυνατότητα και η ευκαιρία να '' ανήκουμε ''που μας την δίνει το άτομο στο οποίο υποτασσόμαστε, αυτή η χαρά για μένα είναι η πιο γλυκιά επιβράβευση όσο κι αν φαίνεται αφελές.
     
  8. paroinia

    paroinia New Member

    νομίζω ότι γενικά σε όλες τις σχέσεις οι επιβραβεύσεις κάνουν τον άλλο να νιώθει την ανάγκη να προσφέρει περισσότερα.. όταν βέβαια αγαπά και είναι πραγματικά δοσμένος
     
  9. lara

    lara (lady godiva)

    RE: RE: Υπάρχουν και οι επιβραβεύσεις...

    Τα είπε όλα η carissa[L_T], μένει μόνο να συνυπογράψω:)
     
    kinsha no onna likes this.
  10. Lady_Dementia

    Lady_Dementia DemonLure the Seductive

    Τόσα πολλά νήματα για τις τιμωρίες των υποτακτικών, και μόλις ένα για τις επιβραβεύσεις των.. Γιατί? Τι είδους επιβραβεύσεις δίδονται,αλήθεια, στον υποτακτικό?
    ..πραγματικά θα ήθελα να διαβάσω απαντήσεις Κυριαρχων.. :)
     
    Siren_Peisinoe likes this.
  11. Γιατί την «τιμωρία» την επιθυμούν αμφότεροι. Είναι φαντασίωση πολλών σαδομαζοχιστών.
     
  12. Lady_Dementia

    Lady_Dementia DemonLure the Seductive

    Δεκτόν. Υπάρχουν όμως και επιβραβέυσεις κ ήλπιζα να "ακουστούν"...ή μήπως είμαι πολύ φιλόδοξη?