αντοχες

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Discussion' που ξεκίνησε από το μέλος dim2525, στις 1 Σεπτεμβρίου 2005.

  1. dim2525

    dim2525 New Member

    θα ηθελα να κανω μια ερωτηση σε ατομα υποτακτικα.οταν μια αφεντρα σας βασανιζει μαστιγωμα χαστουκια κλπ τα ορια σας στον πονο ειναι μεγαλα?αν δεν αντεχετε αλλο η αφεντρα σταματαει η συνεχιζει να βασανιζει?ευχαριστω
     
  2. gaby

    gaby Guest

    Καλωσήρθες στην κοινότητα dim 2525.

    Έχεις την καλωσύνη σε παρακαλώ να μην ανοίγεις αλλεπάλληλα threads στα οποία λες το ίδιο πράγμα με μικρές παραλλαγές;
     
  3. proudslave

    proudslave Guest

    'Οχι, συνεχίζει να μας βασανίζει μέχρι να αφήσουμε την τελευταία μας πνοή.
     
  4. gaby

    gaby Guest

    Πολύ καλό proudslave, να σαι καλά που με έκανες και γέλασα :)
     
  5. little_slut[PieR]

    little_slut[PieR] New Member

    χαχαχαχαχαχα πολύ καλό proudslave!

    Την τελευταία δεν νομίζω αλλά στην προ-πρότελευταία έχει τύχει να φτάσω αρκετές φορές.
     
  6. carissa[L_T]

    carissa[L_T] New Member

    Θυμάμαι δύο φορές που αισθάνθηκα πως πραγματικά δεν μπορώ άλλο.

    Δεν ήταν ακριβώς επειδή πονούσα πολύ, συγκεκριμένα την μια φορά αισθανόμουν πως θα λυποθυμήσω από φυσική εξάντληση μετά από υπερβολική κούραση και η δεύτερη απλώς δεν μπορούσα να βρώ τρόπο να αντιμετωπίσω τον πόνο. Τώρα βέβαια εάν πω πως το πρόβλημα ήταν ορμονικό μάλλον μόνο οι υποτακτικές γυναίκες μέλη μπορούν να με καταλάβουν.
    Ούτε να αφεθώ μπορούσα αλλά ούτε και να σφίξω τα δόντια μπορούσα, απλώς θέλησα να το βάλω στα πόδια, και αυτή ήταν η πρώτη φορά και έως τώρα μοναδική πραγματική φορά που παρακάλεσα Τον Κύριο μου να μην με πονέσει άλλο. Ακριβώς επειδή δεν με είχε ξανακούσει να παρακαλάω για κάτι τέτοιο σταμάτησε ή μάλλον το ανέβαλε για πιο μετά μέσα στην μέρα αφού το συζητήσαμε για να καταλάβει τους λόγους. ;)

    Συνήθως όταν αισθανόμουν πως πονάω πολύ και πως ίσως έφθανα στα όρια μου, Ο Κύριος μου το καταλάβαινε από την γλώσσα του σώματος, τα βογγητά μου κοκ. Με πήγαινε «ένα βήμα» παραπέρα και μετά σταματούσε ή έκανε διάλειμμα. Αυτό ισχύει κάποιες φορές ακόμα αλλά όχι πάντα γιατί όλο και πιο συχνά αυτο που μου συμβαίνει είναι το μυαλό μου να μπαίνει σε sub space ή σε μια παρόμοια κατάσταση όπου οι αντοχές στον πόνο φαίνονται να είναι απεριόριστες. Πρόσφατα και αφού είχα βγεί από το space Ο Κύριος μου, μου έριξε μια ενδεικτική για να δώ πόσο δυνατές ήταν αυτές που μου έριχνε με το slapper στο στήθος και πήδηξα στο ταβάνι ουρλιάζοντας.

    Με όσους Κυρίαρχους έχω συζητήσει πάντως dim2525 για το συγκεκριμένο θέμα η απάντηση είναι «μόλις δω πως τον/την έφθασα στα όρια το πάω ένα βηματάκι ακόμα παραπέρα και σταματάω». Να τονίσω πως είπαν βηματάκι και όχι άλμα.

    dim2525 ελπιζω να σε κάλυψα :)
     
  7. bimalestraponfun

    bimalestraponfun New Member

    εγώ σαν υποτακτικός έχω φτάσει αρκετές φορές στα όρια μου, όμως κάνω λίγο υπομονή και τελικά αξίζει τον κόπο... εξαρτάται όμως και κατά πόσο καταλαβαίνει και η άλλη πλευρά το πόσο μπορείς να αντέξεις στην συγκεκριμένη στιγμή... η χρήση πάντως μιας λέξης κλειδί μπορεί να βοηθήσει εφόσον έχει συμφωνηθεί από πριν να λειτουργήσει συνθηματικά δύνοντας το μήνυμα ότι όντως ο σκλάβος έχει φτάσει στα όρια του και δεν υποκρίνεται ικεσία προκειμένου να εξασφαλίσει πρόσθετη τιμωρία... γενικά πάντως πιστεύω ότι είναι και θέμα της ιδιαίτερης χημείας τόσο των συμμετεχόντων της κάθε συνεδρίας όσο και της συγκεκριμένης στιγμής..
     
  8. carissa[L_T]

    carissa[L_T] New Member

    Συμφωνώ bimalestraponfun στην χρήση safe word ειδικά εάν μιλάμε για ανθρώπους που βιώνουν το BDSM μόνο μέσα από sessions, γιατί όπως έχουμε πεί και σε άλλο αντίστοιχο thread, σε περιπτώσεις όπου ο Κυρίαρχος δεν γνωρίζει καλά τα όρια και τις αντοχές του υποτακτικού πολλές φορές χρησιμεύει και αποτρέπει από δυσάρεστες καταστάσεις.
     
  9. lara

    lara (lady godiva)

    RE: RE: αντοχες

    Μα το Θεό proudslave σ΄ ευχαριστώ! Μπήκα σπίτι μετά από μια απίστευτα κουραστική μέρα και μόλις διάβασα την απάντηση σου γέλασα με την καρδιά μου! :D

    Όσο για την ερώτηση σου dim2525, στη δική μου περίπτωση, έχει συμβεί να λιποθυμήσω, αλλά αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια τιμωρίας, όπου η ψυχολογική μου κατάσταση ήταν πολύ άσκημη, δεν υπήρχε βέβαια καμιά ερωτική διέγερση και δεν είχα και δικαίωμα να ικετέψω για έλεος, οπότε το σώμα μου αντέδρασε με τη λιποθυμία. Γενικά στις τιμωρίες με πόνο, δυσκολεύομαι απίστευτα να μην κλάψω ή και να ουρλιάζω κάποτε, τόσο ανίκανη νιώθω να αντιμετωπίσω τον πόνο.

    Σε περιπτώσεις play, όπου Ο Κύριος Electro-pain Διερευνούσε τα όρια μου, όταν ένιωθα πως είναι αδύνατο να αντέξω έστω ακόμη ένα κτύπημα, ή μια σταγόνα κερί κ.ο.κ, κατά κάποιο παράδοξο για μένα τρόπο το Ένιωθε, ίσως λόγω των αντιδράσεων του σώματος, των ήχων, ή την έλλειψη τους, και Σταματούσε, είτε αμέσως, είτε σχεδόν αμέσως. Αυτό δεν ισχύει όταν περνώ σε sub-space, κι εκεί Ο Κύριος μου είναι Εκείνος που Κρίνει πότε να Σταματά μια και ούτε το σώμα μου αντιδρά για να Του δώσει μυνήματα, ούτε εγώ αντιλαμβάνομαι πότε και που βρίσκονται τα όρια του οργανισμού μου.

    Και κάποιες φορές, όταν ήταν απίστευτα μεγάλος ο πόνος, όπως στις περιπτώσεις electro, όσο διήρκησε το παιγνίδι άντεχα μεν, αλλά αμέσως μετά ένιωθα τάση λιποθυμιάς και αμέσως με Έλυνε και με Έβαζε να ξαπλώσω.

    Αυτά από μένα dim2525 :)
     
  10. PD

    PD New Member

    Νομίζω απλά οτι ο κάθε Αφεντης και η κάθε Αφέντρα κινειται γύρω απο τα όρια του υποτακτικού προσπαθώντας (οχι πάντα κάθε φορα) να τα "ανεβάσει" μισό σκαλί πιο πάνω, ένα "click".

    By the way lara[E-p] (και μην το σβήσεις αυτο), αυτος ο "Κύριος Electro-pain" εκανε Sign In, εγραψε 2 μηνυματα για να μας την "πει" και μετα εξαφανιστηκε...
    Ιδου το αληθες:
    Last Visit 27-07-2005, 07:37 PM
    Total Posts: 2
     
  11. carissa[L_T]

    carissa[L_T] New Member

    Συμφωνώ με Τον Κύριο PD ότι δεν προσπαθεί πάντα Ο Κυρίαρχος να υπερβεί τα όρια και τις αντοχές του υποτακτικού.

    Αυτό που βρίσκω άσχετο όμως με το θέμα και άσχετο γενικότερα, είναι η συχνότητα επισκέψεων και ο αριθμός των posts Του Κυρίου Electro-Pain.
     
  12. meira

    meira New Member

    RE: RE: αντοχες

    Μία φορά δεν μπορούσα να διαχειριστώ τον παραμικρό πόνο. Ο,τι κι αν Έκανε ο Κύριος μου όσο δυνατό ή όσο ελαφρύ ήταν το χτύπημά Του και σε όποιο σημείο του σώματός μου κι αν ήταν, δεν μπορούσα να τον αντέξω με τίποτε. Έκλαιγα... Τον παρακαλούσα να Σταματήσει... δεν μπορώ να θυμηθώ καλά τις αντιδράσεις μου... είναι θολές μέσα στο μυαλό μου... αυτό που μπορώ όμως να θυμηθώ καλά είναι όταν κάποια στιγμή Σταμάτησε οι απίστευτες ενοχές που ένιωσα... δεν μπορούσα να με δικαιολογήσω με τίποτε γι' αυτές μου τις αντιδράσεις... τι έφταιξε? γιατί δεν μπόρεσα? γιατί δεν δέχτηκα αυτό που Ήθελε ο Κύριος μου? :(
    Με Καθησύχασε... με Πήρε στην αγκαλιά Του... με Ηρέμησε... οι ενοχές όμως δεν πέρασαν εύκολα... Δεν θέλω να ξανασυμβεί ποτέ.

    PD
    Δεν νομίζω ότι ενδιαφέρει κανέναν το πόσες φορές Έχει Μπει ο Κύριος E-p και πόσα μηνύματα Έχει Γράψει... δεν είναι Κ/κανείς υποχρεωμένος ούτε να γράφει ούτε και να μπαίνει online.