Ικανές και αναγκαίες συνθήκες κυριαρχίας

Δεν μίλησα για αναγνώρισή, διαφοράς ισχύος, αλλά για ύπαρξη.
Γενικά θεωρώ την κατίσχυση μόνο σαν έννοια στην όλη ορολογία.
Δηλαδή αν τρακάρει ένα φιατάκι με μια νταλίκα η νταλίκα κατισχύει το φιατάκι γιατί υπερισχύει. (Το σπμαραλιάζει δηλαδή γιατί είναι νταλίκα).
Το σμπαράλιασμα είναι το αποτέλεσμα.
Η Κυριάρχηση (Κυριαρχία).

 

Μόνο που οι νόμοι της φυσικής για την ισχύ δεν ισχύουν ακριβώς στην κοινωνία ή στις διαπροσωπικές σχέσεις. Στα ανθρώπινα ισχύει το "power is the perception of potency" και όχι work/time.

Different things, different rules.

Αλλά ακόμα και έτσι, πάντα στα ανθρώπινα, ούτε η διαφορά ισχύος είναι από μόνη της ικανή. Αναγκαία (υπό συνθήκες) ναι, ικανή (με ή χωρίς συνθήκες) όχι.

 

Η ανάθεση μου ήρθε στο μυαλό σαν ένα πρώτο παράδειγμα.

Σε καταλαβαίνω απόλυτα και γω ως τώρα έτσι το έχω βιώσει. Στο ξεκίνημα της πορείας μου ως υ, σαφώς και το βίωσα ως κατίσχυση το σημείο της έλξης μου για κάποιον Κ (still do). Γιατί πρόκειται για μία έλξη που ξεπερνάει κάθε πήχη από οποιαδήποτε άλλη κατηγορία ανδρών που έχω νιώσει έλξη ποτέ. Γιατί με βλέπει με αντιλαμβάνεται γι αυτό που πραγματικά είμαι ακόμα και από το βλέμμα.. με "πιάνει" στην συχνότητά μου και δεν χρειάζεται να εξηγήσω, να κρύψω, να ελαχιστοποιήσω, να καταπιέσω αυτό που είμαι. Είναι μεθυστικά απελευθερωτικό όλο αυτό και σε γονατίζει σε Καύλα. Γιατί το έχουμε στερηθεί και στερήσει από τον εαυτό μας. Γιατί ακόμα και με τα άτομα του "χώρου" και πάλι δεν το λαμβάνεις αυτό παρά σπάνια.
Οπότε όταν εμφανιστεί μπροστά σου το άτομο που ξέρει Ποιος είναι και ξέρει ποια είσαι "ενεργειακά"... φέρτε μου τις σφουγγαρίστρες πλημμυρίσαμε!
Αυτό από μόνο του μπορεί να είναι μια πολύ καλή αρχή τ ομολογώ και χαίρομαι που το έζησα και σε καταλαβαίνω.
Επίσης το έζησα χωρίς να είναι αρχή σε κάτι και πάλι χαίρομαι που το έζησα, κάνουμε ένα ντουζάκι και προχωράμε.

Συχνά συχνότατα το έχω δει σαν αφήγημα των " Υ " που θέλουν την παραμύθα του κατισχυτικού έρωτα για να γονατίσουν στον Θεό γιατί τα γονατάκια τους είναι πολύ ντελικάτα για να γονατίσουν σε έναν κοινό θνητό που ρεύεται και πέρδεται.
Οι μαστεροδήθεν που νομίζουν ότι κατισχυση είναι το επιβλητικό βλέμμα με το σηκωμένο φρύδι που όσο βλέπουν ότι δεν πιάνει τόσο δυναμώνει σε ένταση μέχρι γκροτέσκο. ( έχει βασανίσει κόσμο και ντουνιά η αφήγηση "κατίσχυση")

Ναι, μπορώ να δω ένα ξεκίνημα χωρίς κατίσχυση. Δεν θεωρώ ότι είναι ο κανόνας.

Άρα εδώ βγαίνουμε από το πλαίσιο:

και μιλάμε καθαρά για στοιχεία Κυριαρχίας.
Στην κατίσχυση, όπως το καταλαβαίνω σαν έννοια μέχρι στιγμής (κάθε διόρθωση ευπρόσδεκτη) τα πράγματα είναι πιο "εύκολα" είναι φέρτο - πάρτο, απλά μια που το Ζήτησε και μία που το Έχει. Υπέροχο, αλλά μπορεί να συμβεί πρακτικά με το Καλημέρα Σας?

Η πλήρης επικράτηση - Κυριαρχία- επί της ουσίας είναι κάτι που γίνεται σταδιακά, με δομή, με εκπαίδευση, με αντιστάσεις και αντιδράσεις , με πισωπατήματα και εσωτερικές συγκρούσεις, με δυσκολίες και ζόρια. Με συνεχή έλεγχο και επιβολή και συνεχή παράδοση και αποδοχή 24/7. Είναι κατεύθυνση βήμα βήμα.

Εκτός αυτού, εφόσον μιλάμε για βδσμ, υπάρχουν και άλλες κατηγορίες Ελέγχου που δεν τις αφορά η πλήρης επικράτηση και η κατίσχυση, που απολαμβάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι του βδσμ και δεν ξέρω γιατί δεν αναφερόμαστε σε αυτές τις κατηγορίες όσο αναφερόμαστε στο γοητευτικό μεν πλην σπάνιο του απόλυτου.

 

Δεν ξέρω πως το αντιλαμβάνεστε εσείς οι σαδιστές.
Εγώ σαν κυριαρχικός την κατίσχυση την θεωρώ δεδομένη.
Αν δεν υπάρχει δεν τρέχει τίποτε. Δεν θα με παρακαλέσει κάποια να την αναλάβω, οπότε δεν με νοιάζει.
Δεν με αφορά.
Ενίοτε μπορεί να υπάρχει και να μην την αντιληφθώ καν.
Με λίγα λόγια, μου είναι αδιάφορη σαν πραγματικότητα.
Τώρα μπορείτε να πείτε τον τελευταίο λόγο, κατά την προσφιλή σας συνήθεια.
Δεν θα σας απαντήσω άλλο επί του θέματος.  

 

Όχι, δε λέω αυτό. Αυτό που λέω είναι ότι είναι αναγκαίο να γίνει αργά ή γρήγορα προκείμενου να εγκαθιδρυθεί και να υπάρξει η Κυριαρχία. Και ο ισχυρισμός μου είναι ότι καίτοι αναγκαίο, δεν είναι από μόνο του ικανό.

Κατίσχυση και Κυριαρχία δεν ταυτίζονται. Η θέση μου είναι πως η Κατίσχυση είναι μεν αναγκαία αλλά δυνητικά μόνο ικανή για την εγκαθίδρυση της Κυριαρχίας. Για παράδειγμα, μπορεί να υπάρχει Κατίσχυση χωρίς να το επιδιώκει το Κ μέρος και να μην ενδιαφέρεται να εγκαταστήσει την Κυριαρχία του. Η πάλι μπορεί το υ, για δικούς του λόγους, να μη θέλει να μπει σε τέτοιου είδους συσχετισμό.

Φυσικά, υπάρχει το T/b το οποίο δε χρειάζεται τίποτα τέτοιο.

Αλλά για να υπάρξει Κ/υ σχέση (είτε αυτή είναι D/s, είτε αυτή είναι M/s) η θέση μου είναι ότι πρέπει να έχει προηγηθεί κατίσχυση· αυτό που αλλάζει είναι το εύρος της Κυριαρχίας, όχι η φύση της επιβολής της.

 

Όπως και ο υπόλοιπος πλανήτης.

Λαμπρά, τότε συμφωνούμε ότι η κατίσχυση είναι αναγκαία, οπότε αν υπάρχει διαφωνία είναι στο αν είναι από μόνη της ικανή. Που από την τελευταία σας πρόταση, καταλαβαίνω πως ούτε εσείς τη θεωρείτε ικανή, ακριβώς γιατί μπορεί να μην σας πέρασε καν από το μυαλό ότι έχει υπάρξει—πολύ πιθανόν επειδή δε σας ενδιέφερε καν.

 

Η κατίσχυση, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι αυτό που σε καθηλώνει, σε ακινητοποιεί, σε κάνει να χορεύεις στον ρυθμό Του, ακόμα κι αν αυτόν τον ρυθμό τον συχαινόσουν πριν λίγο.
Όπως πολύ σωστά ειπώθηκε παραπάνω, είναι το σημείο που λες ""what the fuck happened here?"

Ως αποτέλεσμα αυτού,
θεωρώ πιο δύσκολο να φύγεις, όταν βρεθείς υπό κατίσχυση, παρά να πας προς Τον.

 

Αν η κατίσχυση δεν είναι η πλήρης επικράτηση της βούλησης του Ιδιοκτήτη σε όλες τις πτυχές της ζωής του slave τότε τι είναι;

Iagos

 

Ντοκιμαντερ κατίσχυσης: "Καρακαταπαλλόμουνα"