Φαλλοκρατισμός στη BDSM κοινότητα του 2026

Καμία σχέση.

Όλη μου η τοποθέτηση αφορά το γιατί πολλοί που βρίσκονται ανάμεσά μας μπλέκουν τη φαλλοκρατία ή αν θέλετε την κανονικοποιούν στις τοποθετήσεις τους, στις αναζητήσεις τους και προφανώς στη ζωή τους. Για μένα κεντρικό σημείο είναι το πώς αντιλαμβάνονται και πώς διαχειρίζονται την ανισότητα εντός μιας M/s συσχέτισης. Αν μετέρχονται τα χαρακτηριστικά της φαλλοκρατίας ισοπεδωτικά επιχειρήματα "μα είναι στη φύση..." και άρα για αυτόν τον λόγο είναι αυτοί στη συσχέτισή τους άνισοι ή ασύμμετροι και δεν έχουν κάποια ευθύνη επιλογής τότε έχω θέμα και εκεί εντοπίζω τη φαλλοκρατία που είτε έχει μπει στη συσχέτιση από την πόρτα της κοινωνίας είτε βγαίνει προς τα έξω έτσι και πότε πότε γίνεται αντιληπτή στα ποστ εδώ. Για αυτό και θεωρώ τη συζήτηση αυτή πολύ on topic και όχι off topic.

Κατά τα λοιπά θεωρώ αυτονόητο ότι οι αναφορές στην ανισότητα εντός μιας M/s συσχέτισης είναι μεταξύ συναινούντων ενηλίκων και δεν εμπλέκουν άλλους εκτός και αν είναι και αυτοί συναινούντες ενήλικοι.

Αντιφατική βρήκα την κύρια θέση σας ότι η ασυμμετρία είναι η λύση που βρέθηκε προκειμένου να αποφευχθούν αναφορές στην ανισότητα in vitro και ίσως και in vivo.

Δεν με απασχόλησαν ιδιαίτερα τα εισαγωγικά στο "παγίδα" και αν υπάρχουν ή όχι. Βέβαια, βγάζοντάς τα, αν αυτό κάνετε στην αναδιατύπωση, μας λέτε ότι θεωρείτε πιο ισχυρά το "όχι ίσοι" παγίδα. Για μένα δεν είναι παγίδα, χρειάζεται περίσκεψη, οριοθέτηση και διαχείριση αλλά αυτό δεν το κάνει παγίδα.

Η παραδοχή ότι μια ευθεία διέρχεται από δύο σημεία είναι αξίωμα. Ασφαλώς είναι θέμα πεδίου αλλά είναι πολύ ευρύ το πεδίο στην περίπτωση αυτή. Δεν είναι όμως θέμα context, αλλά αντίθετα το αξίωμα ορίζει και το context.

Οτιδήποτε αφορά τον άνθρωπο δεν μπορεί να είναι αξίωμα, διότι τίποτα στον άνθρωπο δεν είναι γραμμικό και αυτή η τοποθέτηση είναι που διαμορφώνει τη βάση για την ισότητα, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον. Πέρα από τη σχετική παιδεία κλπ, αντιλήφθηκα βιωματικά κάποια στιγμή τι σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, θεωρώ ότι πράγματι είναι ακρογωνιαίος λίθος και ακλόνητη στάση όσον αφορά το πώς αντιλαμβάνεται κάποιος τους δικούς του ανθρώπους, τους άλλους ανθρώπους, το περιβάλλον και την κοινωνία, αλλά αξίωμα δεν είναι κάτι το οποίο παλεύεται συλλογικά και οριοθετούνται ξανά και ξανά κανόνες που το προστατεύουν και το προωθούν. Είναι αξία. Και έχει ηθική πρωτίστως βαρύτητα, ορίζει δηλαδή τι είναι κακό και τι είναι καλό. Και εγώ, όταν απέκτησα επίγνωση του τι σημαίνει "όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι", συναισθηματικά και ηθικά την απέκτησα. YMMV και αυτό για μένα είναι εντάξει.

Απλά ή έτσι φαίνεται κατά την ανάγνωση του κειμένου σας, αμφισβητήσατε την ύπαρξή του, διότι βάλατε τόσα "ίσως", είπατε ότι δεν έχει ειπωθεί έγκυρα - αφού παραβαίνει αξίωμα, δεν έχει ακουστεί βάσιμα και με τόσα "ίσως" υποφώσκει ένα τρέχα γύρευε αν βιώνεται κιόλας έτσι. Και πάλι κανένα πρόβλημα και δεν θα έβλεπα κανένα πρόβλημα λογικό αν δεν είχατε βάλει την ασυμμετρία ως το εύρημα που σας βγάζει από την πιθανότητα της παγίδας. Αλλά ίσως έδωσα μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτό από ό,τι εσείς. Σε αυτή την περίπτωση κανένα θέμα και με μένα.

Και για μένα είναι αδιαπραγμάτευτο. Έχω πει καθαρά πώς το εννοώ και έχω την εντύπωση ότι δεν έχω εισάγει αντιφάσεις σε αυτό και ούτε το θεωρώ ως το εύρημα που σώζει κάτι. Το ότι είναι αδιαπραγμάτευτο δεν το καθιστά αξίωμα όμως, αυτό θέλω να πω.

Μα, σε αντίθεση με εσάς, δεν είπα ότι η ασυμμετρία ίσως να μην υπάρχει, ότι ίσως σχετικά με την ασυμμετρία κάποιοι να μην έχουν καταλάβει καλά ή ότι δεν ξέρω ούτε έχω συζητήσει με κανέναν που να το ζει έτσι. Δε χρειάζεται, λοιπόν, να με παραπέμψετε σε οτιδήποτε, οικείες μου είναι οι παραπομπές.

_______

Λοιπόν, @Iagos, όπου "αξιακό βάρος" βάλτε "αξιακή βαρύτητα", "αξιακή σημασία" για να μη μπερδεύεστε ότι κάποιος που έχει το "όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι" ως κύρια αξία, επιβαρύνεται κιόλας από τη εφαρμογή της στη ζωή του, του πέφτει ζόρικη δηλαδή. Άλλο το 'να άλλο τ' άλλο.

Τι λεκτικός ελιγμός είναι αυτός; Επιχείρημα "ολισθηρής πλαγιάς", ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

Μια λεπτομέρεια όμως, με πολιτική ορθότητα μέχρι να σβήσει ο ήλιος και υποψήφια πρόεδρο ΗΠΑ μια κουτοπόνηρη, φιλόδοξη γραφειοκράτισσα που φαντάστηκαν ότι θα πάρει εκλογές χορεύοντας με γόβες στιλέτο σε όλη της την προεκλογική εκστρατεία όντας μια μάλλον ευτραφής εξηντάρα και συνυποψήφιο αντιπρόεδρο έναν ίσως λίγο καθυστερημένο επαρχιακό προπονητή - για να αποφύγουν τον χαρισματικό ομοφυλόφιλο, καταλήξαμε σε πρόεδρο Τραμπ και κόσμο να σκοτώνεται εξαιτίας αυτού του γεγονότος σε όλον τον πλανήτη - και αγορές να διαλύονται αλλά εδώ μιλάμε για το "όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι" που φυσικά έχει διαταραχτεί σοβαρότατα επί Τραμπ, γεγονός που παραπέμπει στο ότι δεν είναι αξίωμα αλλά αξία και αυτό συσχετίζεται με τη φαλλοκρατία που συζητάμε στο νήμα αυτό.

Τώρα που το σκέπτομαι έχει ένα επιπλέον πρόβλημα το να ορίζουμε ως αξίωμα και όχι ως αξία το "όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι" και συγκεκριμένα ότι διαχωρίζει μεταξύ αυτών που το δέχονται ως αξίωμα και αυτών που το θεωρούν ως κάτι που χρειάζεται να προστατεύεται και να διαφυλάσσεται.

 

@gaby_m είστε προφανώς αποφασισμένη να παραμείνετε με μια συγκεκριμένη εντύπωση παρά τις διευκρινήσεις, και συνεχίζοντας να αποδίδετε πολύ μεγαλύτερο νόημα σε κάποια πράγματα - οπως για παράδειγμα την έλλειψη των "" παρότι έγινε εντελώς τυχαία γιατί γράφω από κινητό - και όχι αρκετό εκεί που έχω όντως προσπαθήσει να διευκρινίσω πια πράγματα αφορούν τη δική μου κατανόηση, την οποία και δικαιούμαι και δεν έχω και σκοπό να συνεχίσω να εξηγώ αφού επιμένετε να τη διαβάζετε απο μια πολύ συγκεκριμένη σκοπιά*.

Δεν έχω να προσθέσω κάτι λοιπόν.

Καλή συνέχεια


*Εdit - γιατί κάπου κάτι κόπηκε όπως έγραφα:

... από μια πολυ συγκεκριμένη σκοπιά.

Όπως για παράδειγμα εδώ που λέτε "Μα, σε αντίθεση με εσάς, δεν είπα ότι η ασυμμετρία ίσως να μην υπάρχει, ότι ίσως σχετικά με την ασυμμετρία κάποιοι να μην έχουν καταλάβει καλά ή ότι δεν ξέρω ούτε έχω συζητήσει με κανέναν που να το ζει έτσι."

Είμαι σχετικά σίγουρη ότι δεν είπα πουθενά ότι η ανισότηται ισως να μην υπάρχει, οτι σχετικά με την ανισότητα κάποιοι δεν έχουν καταλάβει καλά και μου φαίνεται σχετικά άκομψο ενώ παραπάνω έχουν διυλιστει όλες μου οι λέξεις και τα σημεία στίξης ξαφνικά να εμφανιζονται προτάσεις που δεν χρησιμοποίησα αλλά ίσα ίσα προσπάθησα να διευκρινίσω.

Το αν κάποιος που υποστηρίζει κάτι πληροί τα δικά μου κριτήρια για το αν θα πιστέψω/πάρω σοβαρά ότι όντως ζει αυτό που υποστηρίζει ή όχι, ήδη έδωσα παραπάνω εξηγήσεις από αυτές που χρειάζονταν.

 

Καλή συνέχεια και σε σας επίσης @_voltage_  

Προσθήκη μετά την προσθήκη σας

Είναι θέμα και δικών μου κριτηρίων για το πώς αντιλαμβάνεται κάποιος ένα θέμα, με βάση αυτά που γράφει. Επίσης έχω δώσει παραπάνω εξηγήσεις από αυτές που χρειάζονταν.

Την καλημέρα μου  

 

Να επαναλάβω, κανένας κόπος!
Είναι σημαντικό να καταλάβουμε την συχνότητα που προσπερνούμε αυτής της κατηγορίας τα σχόλια σε δημόσιες συζητήσεις κάθε είδους μέχρι και σε βδσμ θεματολογίες. Αξίζει να γίνει τροφή για σκέψη και προβληματισμό αυτό.

Ανώδυνης λογικής?
Αλίμονο μας τότε πέτυχε ο σκοπός αυτής της.. λογικής. Θέλει/στοχεύει να περαστεί ως "ανώδυνη".
Αλίμονο αν δεν είναι αγκάθι στην ψυχή μας.
Αλίμονο αν αφήσουμε την συνείδησή μας να συνηθίσει σε αυτό.

Διαφωνώ κάθετα με το "ανώδυνο". Προτιμώ το αγκάθι. Δίνει γαλήνη στην μπέσα μου αυτός ο ενοχλητικός πόνος και με καθησυχάζει να τον βλέπω γύρω μου, σημαίνει ανθρωπιά και νοημοσύνη.

Δεν είναι αδιάφορο ούτε ασήμαντο που ακόμα υπάρχει. Άρα δεν μπορεί να είναι "ανώδυνο".

Τα υπογραμμισμένα - μου- σημεία είναι που κάνουν όλη την διαφορά στις έννοιες και τους ορισμούς στο σκεπτικό μου.
Σε πραγματικά και επί της ουσίας πλαίσια που λειτουργεί η ανισότητα, το κάτω μέρος του άνισου, δεν μπορεί να δεχτεί ή να αρνηθεί, να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει, δεν έχει Λόγο και Κρίση με σημασία και αξία.
Άρα αυτό το "συμφωνημένο άνισο" προσωπικά δεν το καταλαβαίνω, σαν έννοια αυτοακυρώνεται, γιατί προαπαιτεί ισα μέρη συν - φωνίας που δεν υπάρχουν.

Η συναίνεση είναι μια πράξη ισοδύναμη. Στην ασυμμετρία, άνθρωποι με συνειδητοποιημένες και υπολογίσιμες εξίσου ανάγκες, καταλαβαίνουν και δέχονται ( όπως είπατε) να αλληλοσυμπληρώνονται. Ασύμμετρες θέσεις με αμοιβαίο σεβασμό στον Άνθρωπο που γίνεται θέση. Στην αρχή μας αλλά και στη βάση μας υπάρχει μία συναίνεση, μια συμφωνία Μ/μοιράσματος.

Μιλώντας για βδσμ, στη Σκέψη, μιλάμε για σεβασμό και αγάπη στην ανθρώπινη υπόσταση στη βάση, στα θεμέλια, στην αλήθεια μας.. σπάμε τα φοβικά φράγματα της όποιας ανισότητας και των όποιων διακρίσεων. Βγαίνουμε από αυτά τα καταπιεστικά κουτιά για να καταφέρουμε να συναντήσουμε και να αγγίξουμε και να βιώσουμε τις ελευθερίες μας.

Αλλιώς.. τι?

 

Αυτή είναι μια άποψη. Υπάρχει και η άποψη ότι επιλέγει κάποιος πού θα νιώσει το αγκάθι.

Και σε κάθε περίπτωση όπως είμαι / ήμαστε εμείς ελεύθεροι να ζούμε και να αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο με έναν ορισμένο τρόπο έτσι είναι και οι άλλοι. Όπως εμείς θέλουμε να μας τοποθετούν σε πεδία και contexts της επιλογής μας έτσι και οι άλλοι. Δεν συνιστά αδίκημα άλλοι να έχουν άλλες αξίες από εμάς. Μπορούμε να τους πούμε ή να τους δείξουμε ότι διαφωνούμε, ανάλογα με την περίπτωση μπορούμε να κάνουμε διάφορα αλλά αν σεβόμαστε τον εαυτό μας και τις δικές μας ελευθερίες από ένα σημείο και πέρα δεν δίνουμε σημασία. Και αυτό είναι υγιές.

Αν συμβαίνουν πράγματα, αν υπάρχουν κακοποιητικές καταστάσεις και ένας από τους λόγους για αυτές είναι η φαλλοκρατία, τότε παρεμβαίνουμε. Αλλά αυτό είναι άλλο.

Το να αγκαθιάζομαι όμως επειδή διαπιστώνω ότι δεν σκέπτονται και δεν ενεργούν όλοι το ίδιο με μένα είναι η υπ' αριθμόν ένα αιτία που δεν περνώ καλά ούτε απαραίτητα έχω και σωστή κρίση σε πράγματα και καταστάσεις.

Κατ' αρχήν, για να πιάσουμε το πιο απτό θέμα, η συναίνεση σε καμία περίπτωση και πουθενά δεν είναι πράξη ισοδύναμη. Πάντα, σε οποιοδήποτε context, αυτός που συναινεί είναι ο αδύναμος διότι παίρνει μια πρόταση και έχει μόνο δύο επιλογές ναι ή ου, δεν έχει την επιλογή να διαπραγματευτεί τα στοιχεία επί των οποίων συναινεί.

Αυτό που κάνει τη συναίνεση να μοιάζει με ισοδύναμη είναι το κατά περίπτωση περιεχόμενό της και ότι αυτός που συναινεί κατά πάσα πιθανότητα συναινεί σε πράγματα που του αρέσουν και θα επέλεγε - αλλιώς, στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν θα συναινούσε.

Μετά, η ανισότητα είναι μια κατάσταση που διαμορφώνεται και βιώνεται σε βάθος χρόνου, δεν είναι καζουιστικές. Το ότι βιώνεται με επίγνωση δεν την κάνει προσυμφωνημένη ως αποτέλεσμα.

 

Όλο αυτό λέγεται, με μία λέξη αποβανιλοποίηση ή για να χρησιμοποιήσω έναν άλλο εύστοχο ορισμό που τέθηκε εδώ από την @_voltage_

κάτι που ως φαίνεται κάποιοι δεν λένε να αποτινάξουν από πάνω τους.

Ας πορεύονται ως μικροαστοί λοιπόν.

Όλοι/ες κομμάτια μίας κοινωνίας Ε/είμαστε όπως αναφέρθηκε από τον @DreamMaster παραπάνω αλλά τουλάχιστον δίνουμε καθημερινή μάχη για να απεμπλακούμε από τον μικροαστισμό Μ/μας και όχι να τον Ε/έχουμε καταπιεί αμάσητο από τη μία και από την άλλη να Λ/λέμε ότι υποστηρίζουμε το BDSM.

@gaby_m

Το να χαρακτηρίζετε ως

την επισήμανση ότι η δαιμονοποίηση της πολιτικής ορθότητας στρώνει το χαλί στον εκφασισμό της καθημερινότητας, είναι τουλάχιστον ειρωνικό, όταν η ίδια χρησιμοποιείτε την εκλογή του Τραμπ για να υποστηρίξεις ότι η ισότητα δεν είναι αξίωμα.

Γελάνε και οι πέτρες δηλαδή...

Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, γιατί η

έχει σημασία...

Το γεγονός ότι η ισότητα των ανθρώπων

δεν αποδεικνύει ότι η ισότητα είναι μια απλή

προς διαπραγμάτευση.

Αντιθέτως, αποδεικνύει τι συμβαίνει όταν ένα αξίωμα παραβιάζεται.

Ένα αξίωμα δεν παύει να είναι αξίωμα επειδή κάποιος το αγνοεί ή το καταπατά.

Παραμένει η σταθερά, βάσει της οποίας μετράμε την εκτροπή.

Αν η ισότητα

, τότε ο Τραμπ δεν κάνει τίποτα λάθος, απλώς εφαρμόζει μια άλλη

Αν όμως είναι αξίωμα, τότε ο Τραμπ είναι ένας εγκληματίας απέναντι στην ανθρώπινη υπόσταση.

Κατανοείτε τη διαφορά... ή μπα...

Στο πλαίσιο των συσχετισμών του TPE και του M/s, αυτή η διάκριση είναι θεμελιώδης.

Όταν λέτε,

ότι το να ορίζουμε την ισότητα ως αξίωμα

δημιουργείτε έναν ψευδή διχασμό.

Αυτή η επιμονή σας στην ανισότητα ως περιγραφή της TPE και M/s πραγματικότητας είναι η απόλυτη δικαίωση του φαλλοκρατισμού που υποτίθεται ότι αποδοκιμάζετε @gaby_m.

Ο φαλλοκράτης, το έγραψα και στο πρώτο Μου post δεν θέλει αξιώματα. Θέλει αξίες που μπορεί να τις αναδιαμορφώνει ανάλογα με τον

του ή την

του...

Εκεί ακριβώς έρχεται η πολιτική ορθότητα, την οποία ειρωνεύεστε.

Η δαιμονοποίηση αυτής της πολιτικής
ορθότητας είναι που επιτρέπει σε
«κυρίαρχους» να εμφανίζονται ως αυθεντίες της «φύσης» ενώ είναι απλώς φορείς μιας πρωτόγονης πατριαρχίας.

Όσο για την ανάλυσή σας για τους Δημοκρατικούς και τον

είναι μια θλιβερή επιβεβαίωση της

στην οποία κουτρουβαλάτε...

Όταν ξεκινάτε αμφισβητώντας το αξίωμα της ισότητας στην ασύμμετρη ζωή, καταλήγετε να χρησιμοποιείτε μειωτικούς όρους για την εμφάνιση, την ηλικία ή τη νοημοσύνη ανθρώπων για να στηρίξετε ένα επιχείρημα.

Στο BDSM ή είμαστε ίσοι άνθρωποι σε μια ασύμμετρη σχέση, ή είμαστε άνισα όντα σε μια σχέση βίας.

Ενδιάμεσος δρόμος δεν υπάρχει.

Η ανισότητα που υπερασπίζεστε είναι το τέλειο άλλοθι για τον κάθε Τραμπίσκο φαλλοκράτη της ελληνικής BDSM κοινότητας που θέλει να βαφτίσει το κόμπλεξ του «κυριαρχία».

Πολιτική ορθότητα λοιπόν, μέχρι να σβήσει ο ήλιος.

Γιατί όταν εκλείψει η ορθότητα στη σκέψη , το μόνο που μένει είναι το σκοτάδι εκείνων που θεωρούν τους άλλους «λιγότερους».

Και αυτό, @gaby_m, δεν είναι BDSM.

Είναι η βαρβαρότητα που ο πολιτισμός πασχίζει να αφήσει πίσω του.

Iagos

... by Iagos posted 24 March 2026 at 00:39

 

@Iagos
μπα

 

News to me.
Προσωπικά στις μνήμες μου δεν έχω βίωμα περίπτωσης/ κατάστασης που να είχα επιλογή στο πού θα νιώσω το αγκάθι.

Νοπ.

Έτσι! .. Με το αιματάκι του.

Ναι μωρέ, είναι και αντιδημοκρατικό.. όσο να πεις!
(Αλήθεια τώρα?)

Επιμένω ότι η συναίνεση είναι πράξη ισοδύναμη και σε όποιο κονσεπτ και αν το δεις, συναινείς στα βασικά στοιχεία και είναι δύναμη να κλείνεις ένα κερδοφόρο πακέτο σε όλα τα βασικά στοιχεία χωρίς να χρειάζεσαι να διαπραγματευθείς κανένα στοιχείο του… σωστά?

Πόσο εγκάρδια σφίγγεις το χέρι ως κερδισμένος της συμφωνίας αυτής!

Θα σας εντυπωσιάσει το πόσο άμεσα και αστραπιαία εγκαθίσταται η ανισότητα σε ένα άνισο περιβάλλον. Στο έμπα κατατάσσεσαι αυτόματα σε πλευρά ανισότητας ανάλογα την "θεωρία" της. Δεν σε εκπαιδεύει και δεν σε προετοιμάζει κανείς γι αυτό το αιφνίδιο σοκ – όταν το ανόητο γίνεται ζωντανό.

Βασικός και ο στοιχειώδης σεβασμός της προσαρμογής/ εκπαίδευσης/ δόμησης της ασυμμετρίας και βιώνεται όπως το είπατε, βάθος χρόνου, όμως στο αποτέλεσμα της προσυμφωνημένης κερδοφόρας γενικής κατεύθυνσης στα Βασικά Στοιχεία.

 

Εντελώς  
Αλλιώς βρίσκεστε να κινείστε έξω από το δικό σας context και για το λόγο αυτό εκτεθειμένη σε διάφορες χειριστικότητες.

Υπάρχουν πολλά και σημαντικά πράγματα που μπορεί να μας κινητοποιούν, όχι τα ίδια για τον καθένα. Δηλαδή, για μένα αυτός που θα πει "μα δεν μπορεί να θέλετε άδεια για περίοδο και να μιλάτε για ισότητα" είναι κάποιος που βλέπω τι είναι και πώς λειτουργεί, ΤΥΝ και τελείωσε η ιστορία, το πολύ πολύ να γκρινιάξει και λοιπόν; Δεν έχει προτεραιότητα για μένα. Σε σχέση με άλλα που συμβαίνουν και είναι πάρα πολύ σοβαρά, για μένα και ασχολούμαι. Επιλέγω δηλαδή και βάζω προτεραιότητες. Δεν ήμουν πάντα έτσι. Μπορεί και να σας καταλαβαίνω λοιπόν.

Όσο και να επιμένετε δεν αλλάζει τίποτα. Όχι στη μεταξύ μας συζήτηση   αλλά επειδή η συναίνεση είναι θεμελιώδης νομική έννοια και έχουν γραφτεί πολλά για αυτήν, σε πολλά contexts και στον σαδομαζοχισμό - μερικά έχουν μεταφερθεί και στο φόρουμ αυτό.

Εξάλλου, το "συναινείς στα βασικά στοιχεία" τα λέει όλα. Αν μπορούσε ας έκανε και αλλιώς αυτός που συναινεί και αυτό τον καθιστά τον αδύναμο που σας έλεγα. Άλλωστε πού ξέρεις και πώς ξέρεις ποια είναι τα "βασικά στοιχεία", πού ξέρεις και πώς ξέρεις τι θα φέρουν στη σχέση αυτά που σου είχαν φανεί για μη βασικά, άρα για ποιο πράγμα συζητάμε;

Όχι μόνο δύναμη, είναι και απίθανη κάβλα.

Εντάξει, είναι δύναμη, σε αυτό μαζί σας και λοιπόν; Δύναμη είναι και να σύρει κάποιος ένα κάρο στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που ήθελε να πάει επειδή η γκλάβα του κατέβασε ότι αυτή είναι η σωστή κατεύθυνση no matter what.

Λέτε να με εντυπωσιάσει, ε; Συσχετίστε το με τις προτεραιότητες του καθένα στα θέματα που ενεργοποιείται που γράφω πιο πάνω. Διότι αυτή η ανισότητα ακριβώς είναι που δεν μου αρέσει διόλου και την έχω απορρίψει εδώ και δεκαετίες και ήταν ακριβή απόρριψη, μου κόστισε πράγματα, δεν ήταν να 'χαμε να λέγαμε. Δεν έχει σχέση με την ανισότητα μεταξύ συναινούντων ενηλίκων και μπορεί πράγματι να γίνει εγκληματική, αλλά όχι επειδή ένας είπε μια ή πολλές χαζομάρες στο φόρουμ, που μάλλον δεν είναι εδώ ή και αν έρχεται τον παίρνουμε είδηση αμέσως και δεν μένει για πολύ, αλλά επειδή την εφαρμόζει στο σπίτι του και, ακόμα και όταν δεν την πηγαίνει στα άκρα, είναι κακοποιητική. Και καλά αν είναι κακοποιητική ενηλίκων, άθλιο και αυτό, όχι όμως το χειρότερο και κάπως διορθώνεται. Αν είναι κακοποιητική σε παιδιά όμως; Θυμάστε, όταν όλη η κοινωνία κρατούσε την ανάσα της - και το δάκρυ της - γιατί ένα αγοράκι τριών χρονών ψυχορραγούσε που το είχαν πετάξει έξω από το σπίτι του δαρμένο και στα τελευταία του πια; Εδώ, μερικοί είχαν κύρια έγνοια για τους "καργιόληδες που έχουν ακριβά τα εισιτήρια για τη Σαντορίνη". Εγώ από τότε επέλεξα να ασχοληθώ με εκείνο που πονούσε. Έψαξα, βρήκα, έπραξα. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί μπορώ να περνάω ντούκου κάτι κακούτσικες μπουρδολογίες που γράφτηκαν παραπάνω;

Θεμελιώδης μεν ο σεβασμός, αλλά δεν χρειάζεται ως έρεισμα για να ξεχωρίσουν οι έννοιες στην προκειμένη περίπτωση. Ιδίως σε εκπαιδευμένη σκλάβα.

 

Ο Μπρεχτ έλεγε, κατά τας γραφάς του, να διακρίνουμε "ποιός το λέει, γιατί το λέει και από ποια θέση το λέει"

Έχει διαφορά από ποιόν λέγεται τι...

Iagos

 

Ποιος το λέει αυτό;