Π/ποιος επιλέγει;

Τότε μιλάτε για ανθρώπους, που κατά την ταπεινή μου γνώμη, μάλλον κάτι έχουν καταλάβει. Αλλά δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Σε κάθε περίπτωση, δεν κακίζω όποιον/α θεωρεί τον εαυτό του/της βραβείο. Ζήτημα προσωπικής θέασης και γούστου είναι αυτό.

 

Συμφωνώ , κάπως έτσι είναι

 

Ενας άνδρας επιλέγει την γυναίκα για τον εαυτό του. Η γυναίκα δέχεται ή δεν δέχεται το κολάρο από τον συγκεκριμένο άνδρα - αυτή είναι η δική της επιλογή. Άρα επιλέγουν και οι δύο. Ύστερα ακολουθούν αυτά που συμφώνησαν.

 

Η γρήγορη απάντηση είναι ότι η τελική επιλογή είναι αυτού που καλείται να δώσει την υποταγή του.
Στην πραγματικότητα ένας Κ δεν μπορεί να κυριαρχήσει εάν δεν παραχωρηθεί το δικαίωμα. Το υ αξιολογεί εάν είναι άξιος της εμπιστοσύνης του, εάν έχει την υπευθυνότητα και την ενσυναίσθηση να το αναλάβει. 'Ένας Κ φέρει την ευθύνη της τελικής απόφασης. Δεν επιλέγει ένα παιχνίδι αλλά ένα έμβιο ον για το οποίο είναι υπεύθυνος, βάσει της συμβατότητας και της ικανότητας του υ.
Στην ουσια είναι μια αμφίδρομη επιλογή. Ξεκινά με την ανάγκη του υ να παραδοθεί σε κάποιον συγκεκριμένα και ολοκληρώνεται με την απόφαση του Κ εάν θα το αναλάβει ή όχι.

 

Το υποτακτικο άτομο θα δώσει το πράσινο φως στην αρχή για το Κυρίαρχο άτομο που θα επιλεξη. Η @skia πολύ σωστά το έθεσε. Δεν μπορεί να ύπαρξη Κυρίαρχο άτομο χωρίς την έγκριση του υποτακτικου.

 

Κάποιες φορές σκέφτομαι «ναι καταλαβαίνω τι θέλει να πει ας…». Κι εδώ, λοιπόν, καταλαβαίνω ότι ομιλούμε για τη συναίνεση - προφανώς δεν μπορεί να εγκαθιδρυθεί σχέση Κ/υ χωρίς συναίνεση.

Ωστόσο κάποιες φορές σκέφτομαι «τι θα διάβαζα σε αυτό αν τώρα έμπαινα στο ‘χώρο’ και προσπαθούσα να κατανοήσω». Και σκέφτομαι ότι δεν θα με βοηθούσε καθόλου η λέξη «έγκριση», θα με πήγαινε κάπου λάθος. Κι ακόμα περισσότερο σκέφτομαι πως θα ένιωθα έχοντας ίσως ζήσει την πρώτη εμπειρία κατίσχυσης/αναγνώρισης Κυριαρχίας, που μοιάζει πολύ περισσότερο με ρόπαλο στο κεφάλι παρά με μια διαδικασία… έγκρισης.

Η αλήθεια είναι ότι η αναγνώριση Κυριαρχίας/Ισχύος Κάποιου είναι μια καταλυτική, λυσιμελής, καταληπτική, πανίσχυρη κατάσταση που βασίζεται σε συνειδητούς, εγνωσμένους ή μη ενδείκτες Ισχύος που συναισθηματικά συνήθως αφήνει μικρά περιθώρια απομάκρυνσης από αυτό που μας μαγνητίζει τόσο, και τόσο ισχυρά.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι εγκαθιδρύεται σχέση Κ/υ χωρίς συναίνεση. Όμως λέω ότι απέχει αρκετά από την φράση «δεν μπορεί να υπάρξει Κυρίαρχο άτομο χωρίς την έγκριση…». Στην πραγματικότητα αν το Άτομο στο οποίο έχουμε αναγνωρίσει Ισχύ επιθυμεί τον σχετισμό, οι μόνες δυο πραγματικές επιλογές είναι η υπαγωγή σε Αυτό ή το run away as fast as you can…

 

Τότε run fast away γλυκιά μου γιατί δεν ξέρεις τι σου γίνεται. Άσχετα εάν ξέρεις να τα πλασαρης καλα.

 

Επειδή από την απάντηση είναι σαφές ότι δεν κατάλαβες το παραμικρό από ότι έγραψα (ειδικά για το πού αναφερόταν το run fast), θα φύγω από το περιεχόμενο και θα "απαντήσω" μόνο στο απαράδεκτο ύφος και θα πω "συμβουλές και παραινέσεις δέχομαι ΜΟΝΟ από αυτούς που επιλέγω εγώ".

 

Έτσι νομίζεις εσύ. Και πολύ καλά θα κάνεις καλή μου. Σου εύχομαι τα καλύτερα