Γιατί είμαστε έτσι;

Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι αυτό που αναζητάτε είναι λιγότερο φυσιολογικό από αυτά που αναφέρετε ποιο πάνω;

Και έπειτα, γιατί πιστεύετε ότι η οικογένεια ή τα παιδιά ή η δουλειά είναι πράγματα που δεν μπορούν να συνυπάρξουν με την υποτακτικότητα;

 

Έλα ντε... Μάλλον επειδή δεν είναι το κοινωνικά συνηθισμένο και αποδεκτό (=> παρά φύσιν) (παρόλο που μια χαρά αποδεκτή είναι η χωρίς συναίνεση κυριαρχία του ενός συζύγου προς τον άλλον).

Κοινώς, τον "πόνο" (δυσκολία , υποταγή, πραγματικό πόνο) που σου επιβάλλεται πρέπει να τον υπομείνεις,
αλλά το να επιλέξεις μόνος σου τον πόνο δεν είναι επιτρεπτό.
Διαβάζοντας τώρα όσα γράφω, καταλαβαίνω ότι είναι ενοχές και θρησκευτικά κατάλοιπα.

Εννοούσα ότι δεν μου αρκούν. Σε σχέση με τα παιδιά διατηρώ επιφυλάξεις, στην περίπτωση που η bdsm σχέση είναι μεταξύ των γονιών: με προβληματίζει το πόσο καλά μπορούν να "κρύψουν" τη δυναμική, οσο τα παιδιά είναι μικρά. Αν ο μπαμπάς πάντα αποφασίζει, πώς θα μάθουν ότι στην πιθανή δική τους σχέση δεν είναι απαραίτητο "να αποφασίζει πάντα ο μπαμπάς"; Αν η μαμά είναι η "ήσυχη", αν δεν μαλώνουν με έναν "ισότιμο τρόπο", πώς θα μάθουν να διαφωνούν με "ισότιμο " τρόπο με τη σχέση τους; Και περισσότερο μιλάω κυρίως για τα υποσυνείδητα μηνύματα που ρουφάν τα παιδιά βιωνοντας τον τρόπο που σχετίζονται οι γονείς. Αυτό που λέμε "ο τρόπος που συμπεριφέρεται ο μπαμπάς στη μαμά", είναι αυτό που θα ψάξει η κόρη στον μελλοντικό σύντροφο, και το αντίστροφο. Δεν θέλω να αναπαράγω τα έμφυλα στερεότυπα, χωρίς τα παιδιά να γνωρίζουν ότι αυτό που συμβαίνει είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και γίνεται συναινετικά.

Ο φόβος μου είναι ότι θέλω ως ενήλικες να μπορούν να επιλέξουν τη δυναμική που θέλουν για τη σχέση τους. Να μην τους "φορέσουμε" τη δική μας επιλογή. Βέβαια, θα μου πείτε, μια εντελώς ισότιμη σχέση των γονιών πάλι οδηγεί σε προσδοκίες ύπαρξης ισότιμης σχέσης των παιδιών. Και τέλος, δεν θελω να μπερδέψουν μια ασύμμετρη δυναμική με τοξική μη συναινετική ασυμμετρια, αλλά και να μην είμαι στα μάτια τους ίδια με την (κάθε ) γιαγιά που δεν μιλούσε και τα καταπινε όλα.

Μάλλον έξω απο τον χορό έχω εξιδανικεύσει το Κ/υ ως σταθερή κατάσταση, και όχι ως συνεχώς ελεξισσόμενο σώμα.

Θα μου κάνει καλό όταν διαβάσω το νήμα που έστειλε χθες ο @lagos , ελπίζω σήμερα αύριο, αλλά ναι, αυτή είναι η απάντησή μου για τώρα.

 

Καλημέρα θα απαντήσω όσον αφορά τα παιδιά.
Bdsm γεννιέσαι δε γίνεσαι ουτε είναι κολλητικό.
Τα παιδιά δεν θα γίνουν οπως Ε/εμείς γιατι το περιβάλλον μπορεί να είναι με τη δυναμική D/s αλλα αυτό δε σημαίνει τίποτα με τη συνυπάρξη

 

«Ὅσοι τὸ χάλκεον χέρι
βαρὺ τοῦ φόβου αἰσθάνονται,
ζυγὸν δουλείας, ἂς ἔχωσι·
θέλει ἀρετὴν καὶ τόλμην
ἡ ἐλευθερία»

 

Για να φαίνεται άλλη μια φορά το quotάρω. Εξαιρετικό

Ρωτάτε τους πέριξ σας, ρωτάτε κανέναν για το πώς σας αρέσει να απολαμβάνετε το σεξ; Πώς γνωρίζετε τι αρέσει στους άλλους και τι κάνουν;

Όχι δεν είναι διόλου αποδεκτή, τώρα πια. Στον χώρο δεν είναι επίσης διόλου αποδεκτός ο πολύ συνηθισμένος - και άπειρα τοξικός - vanilla ανταγωνισμός για την κυριαρχία και την εξουσία.

Ποιος το λέει αυτό, στην εποχή μας;

Εξαρτάται πώς το εννοείτε. Ναι, υπάρχει μια βαθιά γενική προτίμηση στις άτυπες και συχνά ανηδονικές σαδομαζοχιστικές καταστάσεις και μια αποφυγή των δηλωμένων, συναινετικών και σαφέστατα, ξεκάθαρα, βαθιά σαδομαζοχιστικών. Φαντάζομαι πως αν θελήσετε να ρωτήσετε γύρω γύρω θα μαζέψετε πολλές αντιδράσεις και απόψεις, η κάθε μια διαφορετική και όλες ανάλογες με τις επιθυμίες, τις φαντασιώσεις, τα απωθημένα ίσως και τις εμπειρίες του καθένα. Πιθανά αρκετοί να βλέπουν τον σαδομαζοχισμό ως κάτι μη επιτρεπτό, ο νόμος είναι αλήθεια ότι δεν το αναγνωρίζει, ακόμα και το κυνηγάει, όποτε όμως βρίσκει πάτημα. Εσάς όμως γιατί σας απασχολεί;

Το θέμα είναι εσείς τι θέλετε. Και τι είστε διατεθειμένη να κάνετε για αυτό που θέλετε. Γνωρίζοντας ότι για να έχετε αυτό που θέλετε κάτι άλλο θα αφήσετε πίσω. Αν δεν βρείτε, εσείς και για σας και χωρίς καμία παρέμβαση άλλου, τι θέλετε, θα ταλαιπωρείστε με αυτά τα ερωτήματα για πολύ καιρό.

 

Μπορείτε παρακαλώ να βρείτε έναν λόγο για να μαλώσει ένα ασύμμετρο σχήμα;

Για το vanilla μπορώ να αραδιάσω καμιά εκατοστή λόγους.

Για την ασυμμετρία δεν βρίσκω λόγο...

Βρίσκετε εσείς;

Iagos

 

Με το ποστ αυτό χαμογέλασα  
Και αν μου επιτρέπετε θα ήθελα να παραθέσω ένα αρκετά παλαιό μου νήμα, μήπως βρει η @Jinger κάποιο ενδιαφέρον σημείο
https://www.greekbdsmcommunity.com/...he-d-s-ministry-of-affairs.54633/#post-566836

 

Κάποιοι άνθρωποι ακόμα μεγαλώνουν σε πολύ αυστηρά ασφυκτικά θρησκευτικά περιβάλλοντα. Υποχρεώνονται να κάνουν σεξ με/σε συγκεκριμένο τρόπο, τόπο και χρόνο. Εκπαιδεύονται από πολύ μικροί να αναπαράγουν στερεότυπα και να ασκούν ή να δέχονται αντίστοιχα την έμφυλη βία, χωρίς γογγυσμούς και αντιδράσεις. Κάποιοι επαναστατούν νωρίς και φεύγουν. Τραβούν τότε τις ενοχές σαν τρίχες από τη σάρκα τους, μία μία τις πετάνε, ώσπου για πάντα να ελευθερωθούν.

Δουλειά με τον εαυτό μας (μου) συνεπώς, και πολύ διάβασμα. Ευχαριστώ!

Όχι! Λυτρωτικό.

 

(ένα μικρό disclaimer επί του "γεννιόμαστε", καθώς τα βιώματα των παιδικών μας χρόνων μας διαμορφώνουν με τρόπους που στην πορεία γίνονται έμφυτα χαρακτηριστικά)

Με βάση το πιο πάνω, η απάντηση στο ερώτημά σας είναι αρκετά απλή (αν και δύσκολη):
- Γιατί έτσι είμαστε

Δεν υπάρχει κάποιο φταίξιμο, κάποια λάθος επιλογή ή κάτι που μπορούσατε να έχετε κάνει διαφορετικά.
Υπάρχουν όμως δυσκολίες και μπορώ να σκεφτώ 2 βασικές, με κοινό χαρακτηριστικό τους την αποδοχή.

Η 1η έχει να κάνει με την αποδοχή του εαυτού μας, να αναγνωρίσουμε τι είμαστε, να το αγκαλιάσουμε, και να νιώσουμε καλά μ' αυτό.
Η 2η έχει να κάνει με την αποδοχή του εαυτού μας από το περιβάλλον, να βγάλουμε τον πραγματικό μας εαυτό και να γίνει αποδεκτός από τον περίγυρο.

Τόσο οι θρησκευτικές όσο και οι μικροαστικές πεποιθήσεις στις οποίες μεγαλώσαμε δε βοηθάνε προς αυτή την κατεύθυνση, εξ ου γιατί όλα αυτά (θα πρέπει να) μένουν έξω από την πόρτα του BDSM.

Και στις 2 περιπτώσεις, το παρόν φόρουμ έχει να σας προσφέρει πολλά, πάρτε το χρόνο σας και ένα ένα θα μπούνε τα πράγματα σε μια σειρά.

Πάντως η απάντηση στο υ μου όταν καταλήγουμε στο γιατί είμαστε έτσι, παραμένει η ίδια:
- Γιατί έτσι!

 

Κατανοώ τι λέτε.

Ρόλο σε αυτό που είμαστε παίζουν οι γονείς μας και οι γονείς των γονιών. Το υπόλοιπο περιβάλλον έρχεται πολύ μετά, ιδίως στην Ελλάδα, όπου η μόνη αξία μας στην πραγματικότητα είναι η οικογένεια.

Ας δεχτούμε ότι προκειμένου να βρει και να πάρει το δρόμο του ο οποιοσδήποτε έχει εσωτερικές συγκρούσεις, μεταξύ αυτού που θέλει να κάνει και αυτού που πιστεύει ότι πρέπει να κάνει και εξωτερικές συγκρούσεις, έρωτας και προδοσία η πλέον χαρακτηριστική.

Εδώ μπορεί να τραβήξει δύο κεντρικούς δρόμους: Ο ένας είναι να καταπιαστεί με το πρωτογενές πρόβλημά του που είναι η επιθυμία του και πώς θα τη ικανοποιήσει και να αφήσει κατά μέρος τα δευτερογενή και τα δευτερεύοντα και ο άλλος να ασχοληθεί με τα δευτερεύοντα θέματα που μπορεί να μην επιλύουν τις συγκρούσεις του τις κάνουν όμως λιγότερο τραυματικές και να συνθηκολογήσει ως προς τα πρωτεύοντα.

Δεν είναι μόνον των BDSMers πρόβλημα για να μην σας πω ότι οι BDSMers ασχολούνται πολύ με αυτό, πέφτουν πάνω του και το λύνουν - τουλάχιστον αυτοί που μιλούν ακόμα φαίνεται πως κάπως το έχουν διευθετήσει.

 

Επειδή είσαι ακόμη μόνο 25, καλά κάνεις και δεν θες κάτι άλλο και δεν αρκείσαι σε κάτι άλλο.

Καταλαβαίνω τι γράφεις απόλυτα τα ίδια έλεγα και εγώ στα 24 μετά είχα πειστεί ότι θα τα έχω όλα … όπως με τόσο ευκολία γράφουν μερικοί ''μα γιατί να μην τα συνδυάσεις όλα'' …

τελικά… σημασία έχει τώρα που νιώθεις έτσι να δοκιμάσεις να ζήσεις και να κάνεις ότι σε τραβάει παραπάνω να κάνεις.

Η μόνη συμβουλή που δίνω εγώ είναι ό,τι επιλέγεις να κάνεις να είσαι εκεί 100% να το τιμάς και να μην βασανίζεσαι με το αν και αν … και ότι δεν τραβάει και δεν βγαίνει θα το δεις μόνη σου.
Τα συμπεράσματα σου θα τα βγάλεις μόνη σου, το αν μπορείς να κάνεις Κ/υ και οικογένεια, το που θα πέσεις ποιους θα συναντήσεις κτλ κτλ , οι συνθήκες , τι αντέχεις τι όχι … όρια μη όρια, δουλειά κτλ

Γνώμονας πάντως πρέπει να είναι η λάμψη και η ευτυχία σου , όπου μαυρίζεις να φεύγεις είτε συμβατικό είτε μη συμβατικό … και κάπως έτσι θα παρθούν και οι σημαντικές αποφάσεις όταν έρθει η ώρα.

Αν το πας θεωρητικά και υπέρ αναλύεις δεν θα βγάλεις ποτέ άκρη!

Εγώ μόνο τύχη και καλό γούστο εύχομαι, γιατί παίζει μεγάλο ρόλο!