Ρατσισμός και BDSM

Καλά είναι οι άνθρωποι εκεί; Θυμάμαι είχαν κάτι άσκημα ατυχήματα στον αέρα πριν από καμία εικοσαριά χρόνια.

 

Μια χαρά είναι και σε αρμονικότατες σχέσεις τόσο με το ντόπιο πληθυμσό όσο και με τις αρχές, ακόμη κι όταν στο τιμόνι της Αιγύπτου ήταν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι.
Σωτά θυμάστε το 2004... Ο Πατριάρχης Πετρος Ζ και 15-16 ακόμη άνθρωποι, Ιεράρχες, κληρικοί, δημοσιογράφοι, το πλήρωμα κι αν θυμάμαι καλά και ο αδελφός του Πέτρου σκοτώθηκαν σε πτήση με ελικόπτερο της Ελληνικής Αεροπορίας Στρατού από Αθήνα προς Άγιον Όρος

 

Πρέπει λίγο να προσέχουμε τι γράφουμε. Λέτε ότι αν κάποιος δεν ασπάζεται καθ'ολοκληρίαν και συνεχώς κάποιο δόγμα, είναι αιρετικός ή σχισματικός. Αιρετικός (στο θρησκευτικό σκέλος) είναι κάποιος που αρνείται θεμελιώδεις αρχές ενός δόγματος κι όχι κάποιος που παρουσιάζει παρεκκλίσεις, ακόμα κι αν αυτές είναι ηθικές. Μη βιαστείτε να θεωρήσετε ότι αναφέρω το bdsm ως παρέκκλιση· λέω ότι σίγουρα δεν αποτελεί θεμελιώδη αρχή του χριστιανισμού η απόρριψή του (η οποία, ούτως ή άλλως, δεν αποδεικνύεται πουθενά). Κι εννοείται ότι δεν είναι ούτε σχισματικός κάποιος. Δηλαδή, από πού κι ως πού; Δεν κατανοώ γιατί επιλέγετε να χρησιμοποιείτε βαρείς, αλλά, κυρίως, αστόχους χαρακτηρισμούς. Πάμε στα υπόλοιπα: δεν προκύπτει από κάπου, όπως είπα, η αντίθετη θέση της ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας στο bdsm· ούτε, φυσικά, η υποστήριξη προς το bdsm. Αυτό που προκύπτει, είναι η προτροπή για σεβασμό, συναίνεση και ύπαρξη συναισθήματος. Ακόμα και με τη συγκεκριμένη προσέγγιση μπορεί να διαφωνεί κανείς, αλλά είναι μία διαφορετική συζήτηση αυτή, δε συμφωνείτε; Τι καταλαβαίνω εγώ, βάσει της διδασκαλίας; Ότι αν το ζευγάρι τη βρίσκει έτσι, κανένα πρόβλημα, εφ'όσον έχουν συναισθήματα ο ένας για τον άλλον κι εφ' όσον το θέλουν και οι δύο. Επαναλαμβάνω, ούτε αυτό μπορεί να σας κάνει, αλλά δεν εξετάζουμε ΑΥΤΌ. Προφανώς υπάρχουν ιερείς που διαφωνούν με το BDSM. Εδώ υπάρχουν ιερείς που διαφωνούν με τον αυνανισμό, τη σεξουαλική επαφή αν δεν πρόκειται για γονιμοποίηση κτλ. Αλλά αυτοί είναι η απόλυτη μειονότητα. Δε θέλω να σας το χαλάσω, αλλά πολλοί πνευματικοί το θεωρούν απολύτως αποδεκτό. Ξέρετε γιατί; Γιατί δεν υπάρχει κάποιο άκαμπτο εγχειρίδιο χρήσεως. Αυτό ονομάζεται Ορθόδοξη Ποιμαντική στην Ορθόδοξη Εκκλησία κι ένα κομμάτι αυτού είναι η όχι τυφλά ίδια αντιμετώπιση ιδίων καταστάσεων. Να δώσω μερικά παραδείγματα, παρακαλώ: είδα ότι πολλοί συμφωνούντες μαζί σας, ανέφεραν ότι στον χριστιανισμό οι μοιχοί στέλνονται στο πυρ το εξώτερον, αλλά ο Χριστός, όταν του παρουσίασαν τη μοιχαλίδα που ετοίμαζαν για λιθοβολισμό, της είπε ότι τη συγχωρεί. Χωρίς αυτή να το ζητήσει, κιόλας. Υπάρχει επίσης το παράδειγμα του Σαββάτου, που κατηγορήθηκε ο Χριστός ότι δίδασκε ενώ απαγορεύεται βάσει νόμου. Κι ο Χριστός τους ρώτησε: "δηλαδή, αν χάσετε ένα πρόβατο και είναι Σάββατο, δε θα ψάξετε να το βρείτε;". Πρέπει να κοιτάμε την ουσία κι όχι το τυπικό. Ένα τελευταίο παράδειγμα: ο Χριστός δεν είπε ότι ο γιατρός δε δίνει το ίδιο φάρμακο σε όλους τους ασθενείς; Κάθε περίπτωση κρίνεται διαφορετικά κι έχει πολλές συνιστώσες. Θεωρείτε ότι όλες θρησκείες είναι μονολιθικά blocks μίσους. Ενώ είναι ιστορικό γεγονός ότι πολλοί θρησκευτικοί θεσμοί έχουν υπάρξει (και είναι) καταπιεστικοί για τη σεξουαλικότητα, το να εκμηδενίζεις την προσωπική πνευματικότητα των ανθρώπων ή να τους επιβάλλεις το «δόγμα α λα καρτ» ως κατηγορία, δείχνει έλλειψη κατανόησης της ανθρώπινης ψυχολογίας. Οι άνθρωποι είναι πολύπλοκα όντα, αγαπητέ· μπορούν να είναι βαθιά θρησκευόμενοι και ταυτόχρονα να έχουν μια απελευθερωμένη σεξουαλική ζωή. Αποδεχθείτε το. Ή και όχι. Αλλά έτσι είναι.

 

Ω, ελάτε τώρα! Ξαναδιαβάστε παρακαλώ κάποια προηγούμενα μηνύματα. Όταν κάποιοι γράφουν ότι το BDSM είναι για λίγους, ότι ουσιαστικά υπάρχει ασυμβατότητα ανάμεσα σε έναν ένθεο και στο BDSM κι ότι δε συνάδει το BDSM με το να είναι κάποιος ένθεος, τους απορρίπτει ξεκάθαρα από την BDSMική πρακτική. Θέλετε να παίξουμε με τις λέξεις; Ολους αυτούς τους θεωρούν κάποιοι γιαλαντζί BDSMers. Αλλά όχι, δεν τους απορρίπτουν από την BDSMική πρακτική.

 

Η ερμηνεία περί γιαλαντζί bdsmers είναι δική σας. Ίσως βέβαια να μου έχει ξεφύγει κάτι αλλά δεν διαπίστωσα να έχει ειπωθεί ή να υπονοηθεί κάτι τέτοιο. Δεν θεωρώ καθόλου κακό να εφαρμόζει την πίστη του κατά πώς τον βολεύει αν αυτό τον οφελεί ψυχικά αλλά Ασυμβατότητα προφανώς και υπάρχει μεταξύ της πίστης και οποιασδήποτε "παρέκκλισης". Σε προηγούμενο ποστ μου, δεν χρειάζεται να κουράσω με quot ή μ επανάληψη, ανέφερα μια σειρά αποσπασμάτων απ την, κατά τους Παυλιανιατές, Αγία Γραφή, που το λένε ξεκάθαρα. Από κει και πέρα ο καθείς ας θρησκεύετε ή όχι, δικό του πρόβλημα. Λίγο πριν συνατήσει τον δημιουργό του μπορεί να "μετανοήσει" κι όλα μέλι γάλα (μάλλον). Αλλά δυστυχώς η πίστη είναι δογματική είτε το θέλουμε είτε όχι... Η παρέκκλιση απ τις επιταγές της είναι, αναλόγως το είδος και το μέγεθος της, από "αμαρτία" εως "αίρεση"...

 

Δεν ξέρω γιατί κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε. Επαναλαμβάνω: γράψατε ότι κανείς δεν απέρριψε τους ένθεους από την BDSMική πρακτική. Και για να σας αποδείξω ότι κάποιοι το έκαναν, άρα δεν ισχύει αυτό που γράψατε, σας ανέφερα κάποια πράγματα που αναρτήθηκαν. Καμμία ερμηνεία δεν είναι δική μου, αγαπητέ. Ειπώθηκαν αυτά που ανέφερα, ναι ή όχι; Αν θεωρείτε πως όχι, τότε μάλλον κάτι σας διέφυγε.

 

Διορθώστε με, παρακαλώ, αν κάνω λάθος, αλλά δεν εφηύρα καμμία δική μου θεωρία. Παρουσίασα συγκεκριμένα ιστορικά και κειμενικά δεδομένα:
- τι εστί αίρεση και τι δόγμα, επειδή, ψευδώς, χρησιμοποιήθηκαν αυτοί οι όροι.
- Συγκεκριμένα χωρία από τα Ευαγγέλια.
- Την επίσημη και καταγεγραμμένη ύπαρξη της "Ποιμαντικής Οικονομίας" ως θεολογικού όρου, που εφαρμόζεται εδώ και αιώνες.

Δεν αλλάζω εγώ την ερμηνεία του "κατασκευάσματος". Εσείς επιμένετε να κρίνετε έναν θεσμό 2.000 ετών με βάση μια δική σας, υπεραπλουστευμένη καρικατούρα, και όταν σας δείχνω ότι η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη και πολυδιάστατη, με κατηγορείτε για "υποκειμενικότητα".

Το "υποκειμενικό" είναι να θέλεις να χωρέσεις την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης πνευματικότητας και της ιστορίας σε ένα απόλυτο "άσπρο ή μαύρο" και να ενοχλείσαι όταν σου αποδεικνύουν ότι υπάρχει και το γκρίζο.

Παρεμπιπτόντως, σε περίπτωση που σας ενδιαφέρει, ο Σαγκάν επηρεάστηκε από τον Καρλ Πόπερ (πολέμιος του μαρξισμού ο τελευταίος) και τοποθετούσε και τον μαρξισμό στην ίδια κατηγορία. Συμφωνείτε μαζί του και σε αυτό ή όχι; Επίσης, ο Ζίζεκ θεωρεί ότι ο μαρξισμός έχει έντονα στοιχεία από τον Δράκο Στο Γκαράζ. Αυτός ήταν και μαρξιστής, αλλά διεπίστωσε ότι κάθε ιστορική αποτυχία του μαρξισμού, ερμηνεύεται με τρόπο που τελικά επιβεβαιώνει τη θεωρία. Αναφέρω τα παραπάνω επειδή προσπαθώ να αντιληφθώ αν ασπαζόσαστε γενικότερα τη θεωρία που αναφέρατε ή κατά το δοκούν.

 

To γεγονός ότι χρειάστηκε άθεοι να υπερασπιστούν το δικαίωμα ύπαρξης και λατρείας μιας θρησκείας απέναντι στην μισαλλοδοξία μιας άλλης θρησκείας, η οποία δήθεν ευαγγελίζεται το 'αγαπάτε αλλήλους", είναι η τρολιά της χρονιάς.

Δεν μου φαίνεται καθόλου παράξενο ότι στην χριστιανική δύση, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι είναι άθεοι.

 

Δε συγκεντρωνόσαστε, δε συγκεντρωνόσαστε.... Το αν ένας όρος (π.χ. "αίρεση") έχει έναν συγκεκριμένο λεξικογραφικό/θεολογικό ορισμό είναι αντικειμενικό γεγονός, όχι έλλειψη "γκρίζου". Το γκρίζο αφορά την εφαρμογή της ποιμαντικής, όχι το λεξικό. Ντροπή σας Νο1 να μη γνωρίζετε ότι υπάρχουν ορισμοί και τι σημαίνουν.

Εννοείτε στην ανάρτησή μου για τον τρόπο που χρησιμοποιείται η θρησκεία; Αν ναι, ξαναδιάβασε παρακαλώ.

Εδώ κάνετε λάθος ή εθελοτυφλείτε ή δεν έχετε διαβάσει ολόκληρο το έργο του Ζίζεκ. Ο Ζίζεκ (ως νεο-μαρξιστής/λακανικός) έχει ασκήσει τρομερή κριτική στον δογματικό μαρξισμό και την ολοκληρωτική του αναδίπλωση (τον "δράκο" δηλαδή). Το ότι χρησιμοποιεί τον μαρξισμό ως εργαλείο δεν αναιρεί ότι έχει αποδομήσει τις αποτυχίες του, ιδίως όταν το τελευταίο δεν είναι δικό μου συμπέρασμα, αλλά ξεκάθαρα διατυπωμένη θέση του Ζίζεκ. Να σας παραπέμψω, αν θέλετε. Το ερώτημα είναι το εξής: θέλετε; Πάμε άλλη μία: ο Δράκος, κατά τον Ζίζεκ, βρίσκει μεγαλύτερο πεδίο εφαρμογής στον μαρξισμό. Πιο πάνω κι από τις θρησκευτικές κατασκευές που αναφέρατε. Ισχυρίζεται ότι μετατράπηκε σε ένα κλειστό σύστημα που είχε πάντα δίκαιο, εκ των προτέρων, ανεξάρτητα από τα γεγονότα. Ντροπή σας Νο2. Αν θέλετε παραπομπές, πείτε μου.

Το να με κατηγορεί κάποιος που δεν ξέρει τι είναι "ορισμός", ότι δεν ξέρω τι σημαίνει "θεωρία", μου προκαλεί ένα LOL, που γράψατε κι εσείς. Όταν ανέφερα τη λέξη "θεωρία" δεν αναφερόμουν στον όρο "επιστημονική θεωρία", αλλά στη θεωρία με την έννοια του εργαλείου, γιατί αυτό έκανε κι ο Σαγκάν. Και για αυτό σας ρώτησα αν τη χρησιμοποιείτε κατά το δοκούν.

 

Ίσως λίγο αργότερα από ότι έπρεπε...
Ίσως να επαναλάβω κάτι που έχει ειπωθεί μιας και κάποια κείμενα τα διάβασα διαγώνια αλλά και τα ξέχασα στο διάβα των ημερών...

Οι γνώσεις μου επί θρησκειολογικών θεμάτων είναι περιορισμένες για αυτό δεν θα επικεντρωθώ σε τέτοια θέματα, ούτε και τα θεωρώ αντικείμενο του παρόντος forum. Πιο πολύ θα γράψω αποτυπώνοντας το αίσθημα που μου δημιουργήθηκε καθώς διάβαζα παρά κάποιο επιχείρημα.

Την όλη αντίδραση τη "σήκωσε" κάτι που νιώθω ότι δεν επεξηγήθηκε επαρκώς ούτε από αυτούς που αντέδρασαν: Σε μια κοινότητα ανθρώπων, εισέρχονται άνθρωποι και σε ένα forum εγγράφονται άνθρωποι. Δεν εισέρχεται ούτε η Ιερά Σύνοδος, ούτε το Κονκλάβιο του Βατικανού, ούτε οι Αγιατολάχ ως "οντότητες". Επομένως ο όποιος αποκλεισμός, ανθρώπους αποκλείει, όχι δόγματα.

Προφανώς και οι άνθρωποι είναι φορείς ιδεών και επηρεάζονται και διαμορφώνουν επιστημολογία από θρησκείες και πολιτικά πιστεύω και παραδόσεις κ.ο.κ. αλλά είναι και όντα μοναδικά και δυναμικά (μη στατικά) τα οποία έχουν πρωτότυπη σκέψη και κριτική, παράγουν αυθεντικότητες, κρίνουν, αναθεωρούν, μετα-νοούν (η παύλα αναγκαία και με έμφαση σε ένα νήμα με θρησκευτικές αναφορές).

Εξ ου και εξάλλου, το Ισλάμ γέννησε τον Τζαλαλαντιν Ρουμί (για εμένα δεν έχει υπάρξει νους που να έχει αποτυπώσει καλύτερα την έννοια του Έρωτος και το Υψηλό που ενσαρκώνει) αλλά και το ISIS.
Ο Χριστιανισμός γέννησε μορφές όπως ο Αναστάσιος αλλά και την Ιερά Εξέταση.
Η Ασία "γέννησε" το Λάο Τσε, η Ασία και τους Ερυθρούς Χμερ.

Γιατί το σε ποιο σημείο της Γης θα γεννηθεί κανείς, ποια θα είναι εκεί η επικρατούσα θρησκεία την οποία ενδεχομένως να ασπαστεί κ.ό.κ. είναι θέμα τύχης (τυχαιότητας). Η αξιολογική ιεράρχηση όμως και η επιλογή του Καλού ή του Κακού (με γνώμονα την αναγνώριση και το σεβασμό της μοναδικότητας και αυταξιας του Άλλου) είναι αυθεντικά προσωπική επιλογή.

Ως προς τα του ιστότοπου τούτου: Δεν θυμάμαι κανείς να εξέτασε αν ο feetlover ήταν χριστιανός ή ινδουιστής, ελληνικής ή αργεντίνικης ιθαγένειας. Ούτε αν ο chriszab ήταν Ηπειρώτης, χριστιανός, Κόπτης, Ζωροαστρης ή από το Μαρόκο. Μίλησαν με τρόπο απαράδεκτο που πλήγωνε όχι μόνο το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης αλλά και προσωπικά μέλη της κοινότητας και εξ αυτού έχασαν το χώρο που - επί της αρχής και για λόγους αρχής - Ο/όλοι δικαιούμαστε εδώ.

Και εδώ και στην κοινότητα εισερχομαστε ως άνθρωποι που σχετιζομαστε και ελκομαστε και καυλώνουμε και αγαπάμε Α/άλλους ανθρώπους, και μένουμε μαζί τους για περισσότερο ή λιγότερο καιρό και μοιραζόμαστε την απόλαυση, την επιθυμία, το κρεβάτι, τις σκέψεις, τις μέρες, τις νύχτες, τους φόβους, τις ασθένειες, τον πόνο, την επιτυχία, την ευτυχία τους και μας.
Και δεν βρίσκω τίποτα πλην αυτών των genuine προσωπικών επιλογών που θα μπορούσε να αποκλείσει κάποιον από το δικαίωμα να σχετιστεί με τον Κ/καθένα από Ε/εμάς, με τον τρόπο που προανέφερα...