Ρατσισμός και BDSM

Σε αυτό το νήμα είτε ευθέως είτε εμμέσως είτε διαγωνίως είτε με «αλλά» είτε με «όμως» από ανθρώπους που κατέθεσαν άποψη ή γνώμη, επισημάνθηκε το ασύμβατο BDSM και θρησκείας.

Άρα το «ουστ» συνάγεται - τύπου «σου λέω αυτό που θέλω να σου πω, χωρίς να σου το πω», «διάλεξε, ή το ένα ή το άλλο»...

Διαφωτιστικό ήταν από κάθε άποψη, διάβασα και αποσπάσματα από Γραφές, Επιστολές που δεν ήξερα καθόλου και με μερικά χαμογέλασα κιόλας.

@margarita_nikolayevna χαίρομαι πάντα όταν σε διαβάζω

 

Κάνετε άλμα λογικής. Το ότι για κάποιους εξ ημών οι θρησκέιες είναι ασύμβατες, όχι μόνο με το bdsm αλλά με την αυτοδιάθεση του ανθρώπου δεν σημαίνει ότι διεκδικούμε να γίνουμε "πορτιέρηδες". Το νήμα ανεβηκε, κυριώς συγκριτικά με την "επίθεση" σ ΄ένα συντηρητικό, γενικώς και αορίστως, Ισλάμ, και επισήμανε ότι και η Χριστιανική Θεολογία, μέσα απ τις γραφές της, έχει την ίδια στάση απέναντι στις κατ' αυτούς "παρεκκλίσεις".
Η @de7 έχει ανεβάσει το εξαιρετικό νήμα https://www.greekbdsmcommunity.com/...-όσους-δεν-μπορούν-να-κάνουν-αλλιώς-».149269/
στο οποίο βάζει τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση

 

Αμοιβαίο και το ξέρεις  

 

Η βεβαιότητα σας στο παραπάνω πόστ σας περι αρμονικής συνύπαρξης BDSM και ορθοδοξίας με εξέπληξε

Απο ποτέ η θρησκεία που δεν αποδέχεται την αυτοδιάθεση του σώματος της γυναίκας , απορρίπτοντας τις αμβλώσεις έγινε τόσο προχώ που αγκάλιασε το BDSM?


Εν έτει 2026 πάμε να καταρρίψουμε βολικούς μύθους σχετικά με την συμβατότητα BDSM και χριστιανισμού. Σε αυτό το φόρουμ η αναζήτηση της αλήθειας ήταν και είναι το ζητούμενο.

Συζητώντας με καλό φίλο θεολόγο του ΑΠΘ , παλιότερα αλλά και πρόσφατα, ήταν κατηγορηματικός....

Οι σαδομαζοχιστικές πρακτικές βεβηλώνουν το σώμα που είναι ο ναός του θεού και ως εκ τούτου δεν είναι αποδεκτές.


Παρόλα αυτά είπα να δώσω μια τελευταία ευκαιρία ρωτώντας το γλωσσικό μοντέλο Gemini

Ιδού η ερώτηση και η απάντηση


E: Η ορθόδοξη εκκλησιά αποδέχεται το BDSM ;


A: Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αποδέχεται το BDSM.


Η στάση της πηγάζει από τη θεολογία της για το ανθρώπινο σώμα, τη σεξουαλικότητα και τις σχέσεις, οι οποίες βασίζονται σε πολύ συγκεκριμένες αρχές. Οι κύριοι λόγοι για τους οποίους η Εκκλησία απορρίπτει αυτές τις πρακτικές είναι οι εξής:

• Ο σκοπός της σεξουαλικής επαφής: Για την Ορθοδοξία, η σεξουαλική πράξη είναι ευλογημένη μόνο εντός του μυστηρίου του γάμου και έχει διπλό σκοπό: την αγαπητική, ισότιμη ένωση των δύο συζύγων και την τεκνογονία. Πρακτικές που εστιάζουν στην άντληση ηδονής μέσω της κυριαρχίας, της υποταγής ή του πόνου θεωρούνται απομάκρυνση από αυτόν τον σκοπό.
• Το σώμα ως «ναός του Αγίου Πνεύματος»: Στην ορθόδοξη παράδοση, το σώμα είναι ιερό. Οποιαδήποτε πράξη περιλαμβάνει εσκεμμένη πρόκληση πόνου, ταπείνωσης ή σωματικής βλάβης (ακόμα και αν γίνεται με κοινή συναίνεση) θεωρείται ότι προσβάλλει την ιερότητα του ανθρώπινου προσώπου.
• Ισοτιμία και Αγάπη: Η χριστιανική αγάπη (αγάπη-κένωση) βασίζεται στην αμοιβαία προσφορά και την ισοτιμία. Η Εκκλησία βλέπει τους ρόλους κυριαρχίας και υποταγής (Dom/Sub) που υπάρχουν στο BDSM ως μια τεχνητή ανισότητα που δεν συνάδει με το πνεύμα της εν Χριστώ κοινωνίας των συζύγων.

Στην ορθόδοξη πνευματική ζωή, τέτοιες πρακτικές κατατάσσονται στα πάθη που χρειάζονται πνευματική θεραπεία μέσω της εξομολόγησης και της καθοδήγησης από έναν πνευματικό.

---------------------------------------------------------------

Βλέπουμε λοιπόν πως τόσο οι σαδομαζοχιστικές πρακτικές οσο και οι σχέσεις Ασυμμετρίας (D/s η Μ/s) είναι πάθη που χρειάζονται πνευματική θεραπεία και ως εκ τούτου ΔΕΝ είναι αποδεκτά.

Το ξεκαθαρίσαμε λοιπόν;

Άβολες αλήθειες για κάποιους αλλά το BDSM απαιτεί υπερβάσεις πρώτα από όλα από τον ίδιο μας τον εαυτό.

Επίσης αναδύεται η ρατσιστική συμπεριφορά του Χριστιανισμού απέναντι στο χώρο μας.

Ο σεξουαλικός μας προσανατολισμός δεν επιλέγεται. Η μη αποδοχή ανθρώπων λόγω χαρακτηριστικών που δεν μπορύμε να επιλέξουμε η να ελέγξουμε είναι ξεκάθαρα ρατσιστική.
Το αποστημα της ανθρωποτητας ο ναζισμος απερριπτε και εξολοθρευε ανθρωπους με βαση εθνικοτητα, θρησκεια , γενετικα χαρακτηριστικα και σεξουαλικο προσανατολισμο. Βλεπετε τις ομοιοτητες;


Τονίζω για μια ακόμα φορά πως δεν υποστηρίζω κανενός είδος πιστοποιητικών θρησκευτικών φρονήματων η ελέγχου θρησκευτικών πεποιθήσεων στην είσοδο του BDSM.
Αυτό το έκανε η ορθόδοξη εκκλησιά επι Χριστοδούλου -που διάβαζε και δεν το καταλαβε οτι ειχαμε χουντα και μας πήγαινε όλους.- θυμάστε τους αγώνες του για τη συνέχιση της αναγραφής του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες.

Γραφώ αυτό το πόστ για να ξεκαθαρίσουμε ποιοι μας αποδέχονται και ποιοι ΟΧΙ.

 

Για ποιον ακριβώς λόγο απασχολεί όποιον κάνει BDSM το παραπάνω;
ή
Χρειάζεται να απασχολεί το παραπάνω όποιον κάνει BDSM;

 

Για να μην εχει την ψευδαίσθηση οτι είναι αποδεκτό απο τη θρησκεια του να κανει bdsm.

Εικαζω οτι κανεις δεν θελει να ζει με αυταπάτες δεν συμφωνειτε;

 

Αυτό που ρωτώ γενικότερα και όχι μόνον εσάς είναι για ποιον λόγο έχει σημασία για έναν χριστιανό να είναι αποδεκτό από τη θρησκεία του ότι κάνει BDSM;

Όσον αφορά την ερώτησή σας, πιθανότατα η συντριπτική πλειονότητα ζει με πολλές και σημαντικές αυταπάτες για να μη σας πω και με ζωτικά ψεύδη και μπορεί μια χαρά να πορεύεται με αυτά. Υποθέτω πως υπάρχει και μια ισχνή, όπως φαίνεται, μειονότητα που δεν έχει (πολλές) αυταπάτες και διαθέτει επαρκή νευροπλαστικότητα ώστε να μπορεί να βρίσκει τα σημεία ισορροπίας της χωρίς να πνίγεται σε μια κουταλιά νερό και χωρίς να αρπάζει από τον γιακά κανέναν να δεχτεί τα δικά της λεγόμενα. Αλλά αυτά είναι μεγάλα θέματα που μπορούμε και να μην ανοίξουμε τώρα.

 

Βρισκω αυτονοητη την απαντηση αλλα αφου επιμενετε ...

Γιατι αφου αυτοπροσδιορίζεται ως τετοιος , τον ενδιαφερει η σωτηρια της ψυχής του.... Και το bdsm είναι αμαρτια στα ματια του θεου του αρα τροχοπεδη στην επιτευξη εξασφαλισης θεσης στον παραδεισο......( Γελουσα οταν το εγραφα)
Πιο σοβαρά τωρα.
Η ηθική πτώση και η ενοχη που συνεπαγεται επηρεαζουν τη ζωη του ανθρωπου.
Η απελευθέρωση της bdsm επιθυμιας ειναι η απενοχοποίηση της.
Καλειται να πάρει αποφάσεις
Ειναι ηθικα υποκριτικο να ζητάει διαρκως συγχωρεση από το Θεο του για κατι που δεν μπορει να κανει αλλιως γιατι ειναι ανάγκη του

 

@DeSade
Με την ίδια λογική, ούτε στον κομμουνισμό η έννοια της «ιδιοκτησίας» ανθρώπου από άνθρωπο είναι συμβατή με τις βασικές του αρχές. Στο BDSM η «ιδιοκτησία» είναι συμβολική και συναινετική, όμως η ίδια η έννοια παραμένει ξένη προς την κομμουνιστική ιδεολογία. Άρα, αν θεωρούμε ότι ένας χριστιανός δεν πρέπει να έχει αυταπάτες για το τι διδάσκει η θρησκεία του, τότε το ίδιο θα πρέπει να ισχύει και για έναν κομμουνιστή σε σχέση με την ιδεολογία του.

Ή μήπως οι κομμουνιστές επιτρέπεται να έχουν αυταπάτες; Ή μήπως, στην περίπτωσή τους, δεν επιτρέπεται να τους υποδείξουμε πώς πρέπει να σχετίζονται και τι επιτρέπεται να κάνουν στην προσωπική τους ζωή και στο κρεβάτι τους;

 

Ηθικά υποκριτικό μπορεί να είναι, μπορεί και να μην είναι. Δεν το γνωρίζουμε διότι είναι αυτοαναφορικό, μια εσωτερική του υπόθεση, όπως και όλα τα υπόλοιπα που γράφετε πιο πάνω. Όμως, νοιάζεται κανένας να το κάνει; Του προσφέρει κάτι να το κάνει;

Αν νιώθει κάποιος ότι καλείται να πάρει αποφάσεις ως προς το αν θα ακολουθήσει την οδό της χριστιανικής αρετής ή της BDSM "κακίας" (κατά το δογματικό λεκτικό) έχει αναλάβει την ευθύνη της επιλογής του. Τότε όμως πόσο θα τον απασχολούσε η απρόσωπη, γενική αποδοχή από πλευράς δόγματος; Γελούσατε όταν το γράφατε, η αλήθεια είναι ότι και εγώ κάπως χαμογελώ.

Ως προς την συγχώρεση, έχω την εντύπωση ότι σύμφωνα με το δόγμα κανένας δεν μπορεί εκ των προτέρων να γνωρίζει τη θεία βούληση.

 

Η συζήτηση των τελευταίων ημερών ολίσθησε εμφανώς από την αρχική κοινωνιολογική της βάση, εξαιτίας μιας απόπειρας καθολικής σχετικοποίησης και ψυχολογικοποίησης ενός συλλογικού προβλήματος.

Η προσπάθεια να υποβαθμιστεί το ζήτημα σε μια ανάλυση περί ατομικής διαχείρισης, «ζωτικών ψευδών» ή μιας εσωτερικής άσκησης «νευροπλαστικότητας» που αφορά αποκλειστικά την ιδιωτική σφαίρα, φέρει μια επίφαση ψυχραιμίας, αλλά πάσχει από μια δομική, εννοιολογική πλάνη: την απόλυτη ατομικοποίηση (atomization) μιας κοινοτικής πραγματικότητας.

Προκειμένου να διατηρηθεί η στοιχειώδης μεθοδολογική συνοχή, είναι σκόπιμο να ανατρέξουμε στην αντικειμενική αφετηρία αυτού του διαλόγου.

Το έναυσμα δεν δόθηκε για να στηθεί ένα θεωρητικό εργαστήριο ψυχολογικής ανθεκτικότητας, αλλά προήλθε από μια πολύ συγκεκριμένη, δημόσια διατυπωμένη θέση:
«Το Ισλάμ δεν έχει καμμία θέση σε μία κοινότητα που θέλει να περιφρουρεί τις αξίες, καθώς διακρίνεται από μισογυνισμό, περιορισμό ελευθεριών, τιμωρητικές ποινές, ανισότητα κτλ.»

Απέναντι σε αυτή την οριζόντια στοχοποίηση βάσει πολιτισμικών και θρησκευτικών κριτηρίων, η επίκληση της «αυτοαναφορικότητας» και η βολική διαπίθωση ότι «η πλειονότητα πορεύεται με αντιφάσεις» λειτουργεί ως ένας μηχανισμός ιδεολογικής αποσυμπίεσης.

Πρόκειται για μια στρατηγική ρητορικής υπεκφυγής: επιστρατεύεται ο μεταμοντέρνος σχετικισμός για να θολώσουν τα νερά της συλλογικής ευθύνης και να μετατραπεί μια πολιτική θέση σε ιδιωτική υπόθεση.

Το BDSM, ωστόσο, δεν αναπτύσσεται στο κοινωνικό κενό, ούτε εξαντλείται στους τέσσερις τοίχους μιας κρεβατοκάμαρας.

Υπάρχει, αναπνέει και θεσμίζεται μέσα από συλλογικότητες, όπως αυτό εδώ το φόρουμ.

Η ευελιξία του να αντέχει κανείς τις εσωτερικές του αντιφάσεις είναι αναφαίρετο δικαίωμά του στην προσωπική του ζωή. Όταν όμως αυτή η εσωτερική ανοχή μεταφράζεται σε παθητική αποδοχή ρητορικής αποκλεισμών εντός του κοινού Μ/μας χώρου, τότε το ζήτημα παύει να είναι «εσωτερική υπόθεση». Μας αφορά όλους, διότι πλήττει τον πυρήνα της ασφάλειας της κοινότητας.

Η θωράκιση της κοινότητας απέναντι στις προκαταλήψεις δεν επιτυγχάνεται με το να οχυρωνόμαστε πίσω από την άνεση της ατομικής Μ/μας περίπτωσης, ούτε με το να προσπερνάμε με ένα απαθές χαμόγελο τις δομές που γεννούν τον σκοταδισμό. Αν η ικανότητα εύρεσης «σημείων ισορροπίας» σημαίνει να αδρανούμε όταν επιχειρείται η διολίσθηση του χώρου σε συντηρητικά ανακλαστικά, τότε αυτή η ισορροπία δεν είναι ωριμότητα· είναι κοινωνική απάθεια.

Σε τελική ανάλυση, η μετάθεση του ενδιαφέροντος στην ατομική διαχείριση συσκοτίζει την πραγματική δομική ένταση.

Το αντικειμενικό ζήτημα δεν είναι η προσωπική ανθεκτικότητα του υποκειμένου στις αντιφάσεις του, αλλά το αν ένας εναλλακτικός χώρος, όπως ο δικός Μ/μας, διατηρεί την αναλυτική του επάρκεια απέναντι στα κυρίαρχα στερεότυπα ή αν διολισθαίνει στην παθητική ενσωμάτωσή τους, εκλαμβάνοντας την κοινωνική απάθεια ως πνευματική ευελιξία.

Με την άδεια Του

de7

 

@de7 δεν ξέρω αν είναι αυτό ή το εκπληκτικό νήμα που ανεβάσατε προ ολίγων ημερών ο καταλληλότερος "τόπος" για το παρακάτω σχόλιο που σκέφτομαι εδώ και μέρες να κάνω...
Το έχω αποφύγει καθώς - ακόμα τώρα που πληκτρολογώ δεν έχω τη βεβαιότητα ότι δεν είναι εντελώς off topic - ίσως ξεφεύγει της συζήτησης και των συγκεκριμένων θεμάτων.

Η φράση που απομόνωσα στο quote, όμως, μαζί με τη λέξη ρατσισμός είναι "δομικά" συστατικά ενός φαινομένου που αν και ευρύτατο, λανθάνει της προσοχής όλων μας πολύ συχνά. Και κατ'εμε είναι ένα κακό του οποίου μύρια έπονται: Κάθε απόπειρα γενίκευσης ή ομαδοποίησης ανθρωπίνων μοναδικοτήτων προϋποθέτει ή επιβάλλει μια ομοιογένεια και έναν ισοτροπισμό.

Και θα ήθελα να εκφράσω τη σκέψη: Αν η ίδια η μελέτη του σύμπαντος μας δείχνει ότι αυτές οι "προϋποθέσεις" είναι ανεδαφικές, ανυπόστατες... Αν θεμέλιος λίθος του BDSM είναι ακριβώς το ότι δεν "κοιτά" χρώμα, θρησκεία, εθνικότητα (δηλαδή μηχανισμούς ομογενοποίησης που γεννούν "προσδοκίες" ισοτροπισμού)...
Πότε, με ποιο τρόπο και τι απαιτείται τελικά για να πάψει να τρυπώνει αυτό το φαινόμενο παντού και στα πάντα;