Η αναγκαιότητα της Ανταλλαγής Ισχύος: Γιατί «το BDSM είναι για όσους δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς"»

Το πρωτόκολλο στο D/s και στο M/s δεν συμφωνείται. Επιβάλλεται.

 

Η ισχύς δεν αποτελεί καν μέρος του κέντρου του συστήματος.
Η ύπαρξη διαφοράς ισχίος είναι μια προϋπόθεση για την Κυριαρχία - υποταγή.

 

Το D/s και το M/s μια χαρά υφίστανται χωρίς session.

 

Ο μαζοχιστής και η μαζοχίστρια έχουν γραμμένα στα παλιά τους τα παπούτσια την ευχαρίστηση του Σαδιστή και της Σαδίστριας.
Όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν ουδόλως με την Κυριαρχία-υποταγή

 

Το πρωτόκολλο είναι εργαλείο D/s, η τελετουργία είναι διακοσμητικό στοιχείο γι' αυτούς που τους αρέσει.

 

Νομίζω πως εδώ χρειάζεται ένας σαφής διαχωρισμός, γιατί συχνά τείνουμε να ταυτίζουμε δύο διαφορετικά πράγματα.

Όταν απάντησα στον @espimain , δεν αναφερόμουν στον ιστορικό ιδεολογικό διχασμό που περιγράφετε —διχασμό που,ναι, υπάρχει και είναι βαθύς, συμφωνώ. Θα ήταν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον νήμα από μόνο του ο "Ιστορικός και ιδεολογικός διχασμός στο BDSM", όμως η παρέμβασή μου εκεί δεν αφορούσε αυτή τη μεγάλη εικόνα.
Όταν κάποιος δεν διακρίνει το "topping from the bottom" από τη συναινετική δυναμική, ή όταν ταυτίζει μια στάση ζωής (όπως ο μικροαστισμός) με μια οικονομική τάξη, δεν εκφράζει μια άποψη. Εκφράζει εκείνο τον ανθρωπολογικό τύπο της "ακλόνητης αυτοπεποίθησης" που έχει μόνο όποιος αγνοεί πλήρως το μέγεθος της άγνοιάς του.

@rea.. Η παρατήρησή σας για την ορολογία είναι καίρια. Αν εννοείτε ότι ο τρόπος που περιγράφω τα πράγματα μοιάζει με «σήμα κατατεθέν κουλτουροελίτ» και δημιουργεί αποστάσεις, τότε έχουμε ένα πρόβλημα επικοινωνίας που αξίζει να λυθεί. Γιατί ο στόχος μου δεν είναι ποτέ ο ελιτισμός — ο ελιτισμός είναι, όπως πολύ σωστά λέτε, μια άλλη μορφή μικροαστικής «ασφάλειας», ένα τείχος για να μην νιώσει κανείς εκτεθειμένος. Αν αναφέρεστε γενικά τότε με χαρά να το συζητήσουμε.

Με την άδεια Του

de7

 

Πολλώ δε μάλλον όταν κάποιος ζει και καμαρώνει το "topping from the bottom" το οποίο βαφτίζει

υπονοώντας M/s. Τότε κυριολεκτικά :

 

Δεν επιτρέπω προσωπικές επιθέσεις.

@espimain, η συζήτηση που εξελίσσεται εδώ διέπεται από έναν συγκεκριμένο κώδικα: πολιτισμένη, δομημένη και ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων. Ο τρόπος με τον οποίο επιλέγετε να παρεμβαίνετε —με απανωτά, αποσπασματικά και εριστικά σχόλια— υποδηλώνει διάθεση για πρόκληση έντασης και όχι για διάλογο.

Αν επιθυμείτε να καταθέσετε μια ολοκληρωμένη και συνεκτική άποψη, οφείλετε να την αποτυπώσετε σε ένα δομημένο κείμενο, με σεβασμό προς το περιεχόμενο και τους υπόλοιπους συνομιλητές. Εάν δεν είστε σε θέση να το πράξετε, θεωρήστε τη συνεισφορά σας εδώ ως λήξασα. Αυτό το νήμα δεν αποτελεί αρένα για εριστικές παρεμβολές.

Με την άδεια Του

de7

 

Δεν αναφέρομαι σε κανέναν συγκεκριμένο, απλά χρησιμοποίησα τα λόγια σας. Για να δώσω έμφαση σε αυτά που γράφετε χωρίς καμία διάθεση πρόκλησης έντασης.
Απλά δεν κατάφερα να κάνω όλα τα κουότε εξ αρχής.

 

Αν θεωρείτε ότι κάτι σας προσβάλει προσωπικά, (δηλαδή αναφέρεται σε εσάς), αν και δεν συμβαίνει, μπορείτε να μου το υποδείξετε και ευχαρίστως να το αφαιρέσω.

 

Εκτιμώ πολύ ότι γίνεται διάλογος που μένει διάλογος, είναι εποικοδομητικός και αποφεύγονται φτηνά κόλπα που πολύ συχνά βλέπουμε σε ανταλλαγές απόψεων και σας ευχαριστώ γι’ αυτό.

Θα ήθελα να σημειώσω δε προτού συνεχίσω ότι για τα παρακάτω, η απάντηση μου βασίζεται σε κάποια πράγματα που όντως έχετε ισχυριστεί, αλλά και σε κάποια πράγματα που έχουν να κάνουν με τον τρόπο που τα διαβάζω ή το συμπέρασμα που βγαίνει απ’ αυτό που γράψατε και όχι ως κάτι που με κάποιο τρόπο ισχυριστήκατε.

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον το πώς εξελίσσεται η επιχειρηματολογία. Αναγνωρίζω μια ας την πω ικανότητα να αναπροσαρμόζετε τη θεωρία. Η συζήτηση έχει ήδη μετατοπιστεί από την οντολογική Ανταλλαγή Ισχύος στην ισχύ της στιγμής.

Εδώ ακριβώς όμως εντοπίζω το σφάλμα του συλλογισμού. Για να χωρέσει το S and M στο μοντέλο, αναγκάζεστε να επαναπροσδιορίσετε την ίδια την Ανταλλαγή Ισχύος. Και έτσι υποβιβάζεται από μια βαθιά οντολογική εκχώρηση του Εγώ, σε μια απλή λειτουργική συμφωνία. Αν η αποδοχή ενός αυστηρού ‘’ρόλου’’ και ενός πρωτοκόλλου βαφτίζεται Ανταλλαγή Ισχύος, τότε κάθε δραστηριότητα με κανόνες εμπίπτει σε αυτόν τον ορισμό. Οι αθλητές κουνγκ φου που συμφωνούν να χτυπηθούν μέσα στο ρινγκ με αυστηρούς κανόνες, δεν κάνουν Ανταλλαγή Ισχύος, εξασκούν την Αυτονομία τους. Το πρωτόκολλο δεν είναι μηχανισμός μεταβίβασης της αυτονομίας. Ναι εντάξει άλλα τότε τι τελικά διαχωρίζει το BDSM από το καράτε ή από οποιαδήποτε άλλη αλληλεπίδραση που δεν υπάρχει Ανταλλαγή Ισχύος; Νομίζω πως η απάντηση βρίσκεται στον ίδιο τον σκοπό της πράξης και ο πυρήνας δεν είναι στην εκχώρηση του ποιος ελέγχει ποιον, αλλά η συνειδητή ανατροπή με σκοπό την Υπέρβαση και την Ελευθερία επειδή ''δε μπορεί να έρθει με κανένα άλλο τρόπο, επειδή δε γίνεται αλλιώς'' και όχι η απλή τήρηση ενός οποιουδήποτε είδους κανονισμού.

Νομίζω πως συγχέετε κατά κάποιο τρόπο την Κυριαρχία με την Ισχύ. Το πρωτόκολλο είναι εργαλείο. Η έκφραση άσκηση ισχύος δεν είναι σωστή. Το γεγονός ότι ένας Σαδιστής προκαλεί πόνο, σημαίνει ότι ασκεί Κυριαρχία στον συγκεκριμένο χωροχρόνο, έχοντας τον λειτουργικό έλεγχο. Δεν σημαίνει ότι κατέχει την Ισχύ απέναντι στον Μαζοχιστή. Ένας Μαζοχιστής μπορεί κάλλιστα να είναι ο απόλυτος ρυθμιστής, κατευθύνοντας τη σκηνή ακριβώς εκεί που θέλει, ή που επιτάσσει η ανάγκη του, καταναλώνοντας τον πόνο χωρίς να παραχωρήσει ούτε ένα χιλιοστό από την οντολογική του κυριαρχία. Εκεί δεν υπάρχει καμία επιβολή και καμία μεταβίβαση αυτονομίας, υπάρχει απλώς η κοινή εξυπηρέτηση μιας ανάγκης.

Νιώθω όμως ότι η δική μου τάση μας περιόρισε στο S/M και αυτό δημιούργησε ίσως κάποιους περίεργους κυματισμούς σχετικά με τα είδη του BDSM που όντως βασίζονται ξεκάθαρα στην Ανταλλαγή Ισχύος. Και νιώθω ότι σε αυτό το σημείο έχει δημιουργηθεί ένας πολύ μεγαλύτερος κίνδυνος. Όταν προσπαθούμε να πούμε ότι το πρωτόκολλο ή η τήρηση των κανόνων ισοδυναμεί με Ανταλλαγή Ισχύος, μόνο και μόνο για να μπορέσουμε να τα χωρέσουμε όλα κάτω από την ίδια ομπρέλα, δεν νομίζετε ότι αδικείται η ίδια η φύση της πραγματικής Ανταλλαγής Ισχύος; Αν η Ισχύς είναι τελικά απλώς το να συμφωνήσουμε ή να ακολουθήσουμε κάποιους αυστηρούς κανόνες, τότε πώς θα περιγράψουμε αυτό που συμβαίνει στο 24/7; Πώς θα ξεχωρίσουμε τη βαθιά, εσωτερική παράδοση του εαυτού που κάνει ένα sub/slave, από την απλή εκτέλεση οδηγιών; Μήπως τελικά, στην προσπάθειά μας να πούμε ότι η Ανταλλαγή Ισχύος βρίσκεται παντού, καταλήγουμε να της αφαιρούμε την πραγματική της αξία και το βάθος της, ακόμα και εκεί που ανήκει δικαιωματικά;

Καταλήγουμε λοιπόν σε ένα περίπλοκο παράδοξο. Στην προσπάθειά σας να μη χάσει το bdsm την οντολογική του βαρύτητα, νιώθω πως ‘’συμβιβάζεστε’’ με αυτό που φοβάστε. Απογυμνώνετε την Ανταλλαγή Ισχύος από το πραγματικό της βάθος, εξισώνοντάς την με την απλή τήρηση κανόνων. Το bdsm δεν χάνει την ιδιαιτερότητά του επειδή απουσιάζει η Ισχύς. Χάνει την ουσία του όταν επιτρέπουμε την ιδεολογική περιχαράκωση του, αναγκάζοντας τις ρίζες του να ορκιστούν πίστη σε ένα δογματισμό που δε συνδέεται μαζί τους. Το να απαιτούμε κάθε πρακτική να έχει ως πυρήνα την Ισχύ για να θεωρηθεί έγκυρη, δεν προστατεύει το σύστημα.

 

Η παρέμβασή Σας δεν είναι μια απλή διαφωνία· είναι μια πρόσκληση σε μια εσωτερική συζήτηση στο φόρουμ. Θέτετε ένα καίριο ερώτημα: Μήπως, προσπαθώντας να διασώσουμε το BDSM μέσω της αυστηρής Δομής και της Ανταλλαγής Ισχύος (PE), καταλήγουμε να στραγγαλίζουμε το ίδιο το βίωμα που υποτίθεται ότι υπηρετούμε; Μήπως η εμμονή μας στους όρους και τις κατηγορίες μετατρέπει μια ζωντανή, ρέουσα εμπειρία σε ένα άψυχο «δόγμα»;

Η κριτική Σας είναι καίρια, διότι αγγίζει την καρδιά της σύγχρονης υπαρξιακής μας αγωνίας: την ανάγκη να διατηρήσουμε την αυθεντικότητα σε έναν κόσμο που επιζητά να τα ισοπεδώσει όλα στο όνομα της «ελευθερίας». Η θέση Σας, όσο γοητευτική κι αν είναι στην ελευθερία της, πάσχει από μια θεμελιώδη παρερμηνεία: συγχέει το συναίσθημα με το οντολογικό γεγονός.

Όταν ορίζουμε την Ανταλλαγή Ισχύος ως τον πυρήνα του BDSM, δεν το κάνουμε από «δογματική εμμονή» ή από επιθυμία να δημιουργήσουμε μια νέα θρησκεία με ιερείς και κανόνες. Το κάνουμε γιατί είναι ο μόνος τρόπος να περιγράψουμε αυτό που συμβαίνει. Το BDSM δεν είναι μια «δραστηριότητα» που επιλέγουμε να κάνουμε στον ελεύθερο χρόνο Μ/μας. Είναι η ριζική αναδιάταξη της ύπαρξης των υποκειμένων που συμμετέχουν. Σε μια τυπική διαπροσωπική σχέση, οι δύο πλευρές διαπραγματεύονται την καθημερινότητά τους, τις ανάγκες τους και τα όριά τους μέσα σε ένα πλαίσιο ισοτιμίας. Ακόμα και η πιο «ακραία» ρομαντική σχέση παραμένει μια συνδιαλλαγή μεταξύ δύο αυτόνομων, κυρίαρχων υποκειμένων.

Στο BDSM, η συνθήκη αλλάζει. Η Ανταλλαγή Ισχύος είναι η πράξη κατά την οποία ένα υποκείμενο παραιτείται (μερικώς ή ολοκληρωτικά) από την κυριαρχία του επί του εαυτού του, και το άλλο υποκείμενο αναλαμβάνει την ευθύνη για αυτή τη διαχείριση. Αυτή η μεταβίβαση δεν είναι μια απλή «συμφωνία τήρησης κανόνων». Είναι μια οντολογική μετατόπιση. Χωρίς αυτή την παραδοχή —χωρίς δηλαδή την αναγνώριση ότι το υποκείμενο «παραδίδει» κάτι που μέχρι πρότινος του ανήκε αποκλειστικά— δεν έχουμε BDSM. Έχουμε οικειότητα, έχουμε αλληλεξάρτηση, έχουμε ίσως και μια μορφή ερωτικής έντασης. Αλλά δεν έχουμε την Ασυμμετρία που ορίζει το χώρο Μ/μας.

Ζούμε σε μια εποχή που η «μικροαστική νοοτροπία» έχει διεισδύσει παντού, ακόμα και στις πιο προσωπικές μας αναζητήσεις.Αυτή η νοοτροπία απαιτεί τα πάντα να γίνονται «ευχάριστα», «αποδεκτά» και «συναισθηματικά κατανοητά». Θέλει το BDSM να είναι μια μορφή «θεραπείας μέσω της έντασης». Αλλά το BDSM δεν είναι θεραπεία· είναι αποδόμηση. Η Ανταλλαγή Ισχύος Μ/μας προστατεύει από αυτόν τον εκφυλισμό. Μας θυμίζει ότι αυτό που ζούμε είναι κάτι μεγαλύτερο από τα συναισθήματά Μ/μας. Είναι μια αλληλεπίδραση δυνάμεων.

Αναφέρατε το 24/7, το οποίο αποτελεί και το ισχυρότερο επιχείρημά Σας κατά της «εξίσωσης με κανόνες». Έχετε δίκιο: το 24/7 δεν είναι μια λίστα οδηγιών. Είναι ο τρόπος που αναπνέει ένα υποκείμενο. Όμως, γιατί το 24/7 θεωρείται η κορωνίδα της υποταγής; Γιατί ακριβώς επειδή είναι η πλήρης και ολοκληρωτική κατάργηση της αυτονομίας.

Στο 24/7, το υποκείμενο δεν έχει «ελεύθερο χρόνο» από τον εαυτό του. Ακόμα και όταν ο Κυρίαρχος δεν είναι παρών, η εντολή Του, η παρουσία Του, το βάρος της Ασυμμετρίας, διαπερνούν τα πάντα. Αν αφαιρέσουμε από το 24/7 την έννοια της Ισχύος (την αναγνώριση δηλαδή ότι υπάρχει η βούληση ενός Άλλου που ορίζει την ύπαρξή μου), τότε τι μένει; Μένει ένας άνθρωπος που είναι «αφοσιωμένος» στον σύντροφό του. Και η αφοσίωση είναι μια υπέροχη ανθρώπινη αρετή, αλλά δεν είναι BDSM. Το 24/7 είναι η απόλυτη επιβεβαίωση της Ανταλλαγής Ισχύος, όχι η ακύρωσή της. Είναι η στιγμή που η Ισχύς δεν ασκείται πια μέσω «πρωτοκόλλων», αλλά αποτελεί τον σταθερό άξονα της ύπαρξης Μ/μας. Η κριτική Σας για την «ιδεολογική περιχαράκωση» έχει μια δόση αλήθειας: όντως, όταν περιχαρακώνουμε κάτι, κινδυνεύουμε να το κάνουμε στατικό. Όμως, ζούμε σε μια εποχή που η γλώσσα αποσυντίθεται. Οι λέξεις χάνουν το νόημά τους. Όταν ο καθένας βαφτίζει «BDSM» κάθε επιφανειακή εκδήλωση έντασης ή μια αναλώσιμη σεξουαλική επιτελεστικότητα, τότε το BDSM ως ιδιαίτερη πρακτική παύει να υφίσταται.

Χρειαζόμαστε τους ορισμούς όχι για να αποκλείσουμε τους άλλους, αλλά για να προστατεύσουμε την εμπειρία Μ/μας. Όταν λέω «Ανταλλαγή Ισχύος», φτιάχνω έναν χώρο όπου μπορώ να αναγνωρίσω τον άλλον. Είναι ένας κώδικας, όχι ένας περιοριστικός νόμος. Αν καταργήσουμε αυτόν τον κώδικα στο όνομα της «ελευθερίας», το μόνο που θα πετύχουμε είναι να χαθούμε μέσα σε ένα χάος όπου κανείς δεν θα ξέρει τι ζει και γιατί το ζει. Δεν θέλω να Ε/είμαστε άνθρωποι που ακολουθούν κανόνες επειδή «έτσι πρέπει». Θέλω να E/είμαστε άνθρωποι που τολμούν να κοιτάξουν κατάματα την Ασυμμετρία —αυτή την ωμή, αληθινή και επικίνδυνη αλήθεια που οι συμβατικές διαπροσωπικές αφηγήσεις προσπαθούν συστηματικά να αποσιωπήσουν. Και επιλέγουμε να ζήσουμε μέσα σε αυτή την αλήθεια, αντί να προσποιούμαστε ότι είμαστε όλοι ίσοι και «ελεύθεροι» σε έναν κόσμο που μας θέλει ναρκωμένους και συμβατικούς.

Το BDSM, έτσι όπως το εννοώ, είναι η οντολογική παραδοχή της ανισότητας σε έναν κόσμο που προσποιείται ότι είμαστε όλοι ίσοι. Ας κοιτάξουμε κατάματα τι συμβαίνει όταν κάποιος αναζητά σήμερα πληροφορίες για το BDSM. Αν ανοίξει τον οποιονδήποτε browser, το αποτέλεσμα είναι σχεδόν πανομοιότυπο σε κάθε ιστοσελίδα. Ένας ορισμός που επαναλαμβάνεται «copy-paste» παντού:

«Το BDSM αποτελεί ακρωνύμιο από μια σειρά αγγλικών λέξεων που εκφράζουν σεξουαλικές συνθήκες. Οι τρεις κύριες κατηγορίες είναι: Το Bondage και το Discipline (B&D), το Dominance και το Submission (D&S), και το Σαδισμός και Μαζοχισμός (S&M). Οι δραστηριότητες και οι σχέσεις χαρακτηρίζονται από το γεγονός πως οι συμμετέχοντες συνήθως αναλαμβάνουν συμπληρωματικούς, αλλά άνισους ρόλους.»

Αυτός είναι ο ορισμός που έχει επιβάλει η αγορά. Παρατηρείτε κάτι; Δεν υπάρχει καμία αναφορά στην Ανταλλαγή Ισχύος.

Για την αγορά, το BDSM είναι ένας κατάλογος από «δραστηριότητες» (Bondage, Discipline, Sadism, Masochism). Είναι ένα σετ από αντικείμενα που μπορείς να αγοράσεις: σκοινιά, χειροπέδες, μαστίγια. Είναι ένα σετ από «παιχνίδια» που μπορείς να καταναλώσεις. Η Ανταλλαγή Ισχύος, ως οντολογική παραδοχή, είναι «μη-πωλήσιμη». Δεν μπορείς να τη βάλεις σε ένα ράφι. Δεν μπορείς να την κάνεις «like» σε ένα social media feed. Δεν μπορείς να την πουλήσεις σε ένα βίντεο πορνό. Γι’ αυτό και αφαιρέθηκε. Η αγορά έχει δομήσει τεράστιες ψηφιακές πλατφόρμες που λειτουργούν ως τα «social media» του BDSM. Φωτογραφίες, βίντεο, likes, ακόλουθοι, influencers. Μέσα από αυτή την οπτική, το BDSM έχει μετατραπεί από μια διαδικασία Ασυμμετρίας σε ένα θέαμα (spectacle).

Όταν η επιτυχία μιας BDSM σχέσης μετριέται από την αισθητική των φωτογραφιών ή τον αριθμό των ακολούθων, η ίδια η ουσία της υποταγής —η οποία είναι εξ ορισμού ιδιωτική, αόρατη και συχνά «μη-φωτογενής»— θυσιάζεται στον βωμό της δημοσιότητας. Το BDSM που βλέπουμε στα feeds Μ/μας είναι «BDSM της βιτρίνας»: καθαρό, φωτεινό, τέλειο, κενό από το βάρος της πραγματικής υποταγής. Είναι το BDSM της «εξωτερικής κανονικότητας».

Η αγορά «ταΐζει» το κοινό με εκατομμύρια βίντεο χαμηλής αισθητικής. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ανταλλαγή Ισχύος είναι άχρηστη. Το μόνο που χρειάζεται η αγορά είναι η ένταση, όχι η Δομή.

Η ύπαρξη των «μικρών χώρων», όπως αυτό το φόρουμ, που κρατούν άμυνα δεν είναι ελιτισμός· είναι πράξη επιβίωσης. Είναι μια αντίσταση απέναντι στην «επέλαση της ασχήμιας». Όταν αρνούμαστε να ονομάσουμε «BDSM» την κάθε επιφανειακή εκτόνωση που σερβίρει η αγορά, δεν το κάνουμε για να αποκλείσουμε τον κόσμο. Το κάνουμε για να διασώσουμε το νόημα της λέξης.

Με εκτίμηση και σεβασμό στην πρόκληση που καταθέσατε.

Με την άδεια Του

de7