Η αναγκαιότητα της Ανταλλαγής Ισχύος: Γιατί «το BDSM είναι για όσους δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς"»

Η τοποθέτησή σας κινείται σε ένα φιλοσοφικό ρεύμα που απογυμνώνει τις έννοιες από κάθε σταθερό περιεχόμενο, μετατρέποντάς τις σε εργαλεία που χρησιμοποιούνται ή απορρίπτονται ανάλογα με την περίσταση. Αυτή η στάση, όσο κομψά κι αν διατυπώνεται, οδηγεί σε μια θεμελιώδη αποφυγή της ουσίας.

Ξεκινάτε περιορίζοντας το πεδίο της «ανισότητας» εντός μιας BDSM συσχέτισης, αποστειρώνοντάς την από κάθε γενικότερη διάσταση. Θα επιτρέψετε να παρατηρήσω ότι η κίνηση αυτή είναι εύλογη, αλλά δεν αλλάζει την ουσία του ζητήματος. Η ανισότητα εντός μιας BDSM συσχέτισης παραμένει ανισότητα. Το πλαίσιο δεν μετατρέπει την έννοια σε κάτι άλλο — απλώς την καθιστά πιο άνετη, σαν να βάζουμε μια ταμπέλα «BDSM» σε μια κατάσταση για να την κάνουμε πιο υποφερτή. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει εκεί που ήταν: αν το BDSM ορίζεται ως ανισότητα, τότε ποιο είναι το κριτήριο που το διαχωρίζει από οποιαδήποτε άλλη σχέση εντός της οποίας υπάρχει ανισότητα; Η απάντηση «εντός BDSM συσχέτισης» είναι, θα το πω με την ειλικρίνεια που απαιτεί η συζήτηση, μια ταυτολογία.

Στη συνέχεια, διατυπώνετε την ένσταση ότι η Ανταλλαγή Ισχύος «έχει πρόβλημα ακρίβειας» επειδή μπορεί να εκφράζεται με διαφορετικές εντάσεις — άλλο πράγμα η ανταλλαγή που οδηγεί σε ελάχιστες διαφορές και άλλο που κάνει τη ζωή «ουσιαστικά BDSM». Εδώ, νομίζω, υπάρχει μια σύγχυση επιπέδων. Η ύπαρξη διαβαθμίσεων δεν σημαίνει ότι η έννοια παύει να είναι λειτουργική. Η ύπαρξη καρπουζιών και πεπονιών δεν σημαίνει ότι η έννοια του «φρούτου» είναι άχρηστη ή ότι παύει να αποτελεί μια έγκυρη ταξινομική κατηγορία. Το ότι η Ανταλλαγή Ισχύος μπορεί να είναι ολική, μερική, ή οποιασδήποτε άλλης μορφής, δεν σημαίνει ότι παύει να είναι η δομική αρχή που συγκροτεί το BDSM ως σύστημα. Η διαβάθμιση δεν ακυρώνει την αρχή — την επιβεβαιώνει. Θα μπορούσα να πω ότι η επιμονή σας στο πρόβλημα της ακρίβειας είναι, στην πραγματικότητα, μια απόδειξη ότι η έννοια λειτουργεί: όταν κάτι μπορεί να διαβαθμιστεί, σημαίνει ότι η δομή του είναι αρκετά ισχυρή για να φιλοξενήσει την ποικιλία. Αλλά, ας μην κοροϊδευόμαστε: το πρόβλημα δεν είναι η Ανταλλαγή Ισχύος — είναι η απροθυμία να την αναγνωρίσετε ως δομή.

Η απόρριψή σας του παραδείγματος με τον εργοδότη και τον υπάλληλο ως «σχολαστικού» και «χωρίς επαφή με την Αλήθεια» με βρίσκει, επιτρέψτε μου, κάπως αμήχανη. Το παράδειγμα, δεν λειτούργησε ως περιγραφή μιας πραγματικής BDSM σχέσης. Λειτούργησε ως εργαλείο ανάλυσης — μια αναγωγή στο άτοπο που έδειχνε ότι μια συγκεκριμένη λογική, αν εφαρμοστεί με συνέπεια, οδηγεί σε γελοία συμπεράσματα. Η απόρριψή του ως «μη πραγματικού» είναι μια κίνηση που μετατοπίζει την προσοχή από τη λογική του επιχειρήματος στην αληθοφάνειά του.

Η διάκριση που εισάγετε στη συνέχεια —ότι η Ανταλλαγή Ισχύος δεν είναι επιλογή, αλλά η θέσπισή της ως κεντρικού στοιχείου είναι επιλογή— είναι μια λεπτή κίνηση. Όμως απαντά σε μια θέση που δεν τέθηκε. Δεν είπα ποτέ ότι η Ανταλλαγή Ισχύος είναι επιλογή. Είπα ότι είναι η δομική αρχή του BDSM. Η διάκριση αυτή, όσο κομψή κι αν είναι, δεν απαντά στο ερώτημα: αν όχι η Ανταλλαγή Ισχύος, τότε ποια είναι η δομική αρχή του BDSM; Η απάντηση «πολλά πράγματα», θα το πω με την ειλικρίνεια που απαιτεί η συζήτηση, είναι μια περιγραφή της πολυμορφίας — αλλά όχι μια εξήγηση της δομής. Και η συζήτηση αυτή, αν δεν κάνω λάθος, αφορά τη δομή.

Η αναφορά σας στην Old Guard —η εικόνα του βιβλίου της V.M. Johnson που μοιραστήκατε— είναι μια ενδιαφέρουσα κίνηση. Το βιβλίο περιγράφει μια σχέση όπου η υποταγή είναι απόλυτη, όπου οι κανόνες είναι σαφείς, όπου η εξουσία του Κυρίαρχου είναι θεσμοθετημένη. Δεν περιγράφει μια σχέση «ανισότητας» με ένα «θυμικό» που τις ενώνουν «συγγένειες», δηλαδή μια σούπα. Περιγράφει μια σχέση Ανταλλαγής Ισχύος — συστηματική, καθημερινή, δομική. Η χρήση του ως επιχειρήματος ενάντια σε αυτό που λέω είναι, θα το πω με ευγένεια, μια αξιοσημείωτη αναστροφή. Είναι σαν να φέρνεις μια πηγή που επιβεβαιώνει τη θέση μου και να την παρουσιάζεις σαν να την αντικρούει. Η Old Guard, δεν ήταν μια στάση «ανισότητας». Ήταν μια στάση Ανταλλαγής Ισχύος. Το βιβλίο της Johnson το λέει ξεκάθαρα — αρκεί να το διαβάσει κανείς χωρίς προκατάληψη.

Η υπεράσπιση της λογοτεχνίας είναι θεμιτή, αλλά η λογοτεχνία δεν είναι ιστορία. Η «Ιστορία της Ο» παραμένει φαντασία. Μια φαντασία που, όπως όλες οι φαντασιώσεις, αναπαράγει τις κυρίαρχες δομές της εποχής της — ετεροκανονικές, ρομαντικοποιημένες, αποκομμένες από την πραγματική ιστορική διαδρομή του χώρου. Η φαντασία περιγράφει φαντασιώσεις. Η ιστορία καταγράφει θεσμούς. Δεν νομίζω ότι διαφωνούμε σε αυτό. Αλλά βλέπω μια τάση να χρησιμοποιείτε τη λογοτεχνία σαν να ήταν ιστορικό τεκμήριο — και αυτό, επιτρέψτε μου, είναι μια μεθοδολογική αστοχία.

Και εδώ ακριβώς έρχεται η εμπειρική επικύρωση όλων όσων αναπτύχθηκαν θεωρητικά. Σε αυτό το φόρουμ έχουν γίνει χιλιάδες συζητήσεις που αφορούν Κ/υ συσχετισμούς. Όλες μα όλες —από τις πιο απλές ερωτήσεις νέων μελών μέχρι τις βαθύτερες αναλύσεις παλαιότερων— είχαν ως κέντρο την Ανταλλαγή Ισχύος. Οι συμμετέχοντες ρωτούσαν πώς δίνεται, πώς λαμβάνεται, πώς ορίζεται, πώς βιώνεται, πώς αναιρείται. Δεν θυμάμαι κανέναν, σε καμία από αυτές τις χιλιάδες συζητήσεις, να έγραφε για την απώλεια της βούλησης του υποτακτικού στηριζόμενος σε σαθρά θεμέλια όπως η «ανισότητα», το «θυμικό» ή οι «συγγένειες». Κανείς δεν ρώτησε ποτέ: «πώς διαχειρίζομαι την ανισότητά μου;»

Το ότι τώρα, σε αυτή τη συζήτηση, επιχειρείται η αντικατάστασή της με ρευστές έννοιες, δεν είναι μια θεωρητική πρόοδος. Παρά τη θεωρητική της επίφαση, η στάση αυτή δεν είναι μια ουδέτερη φιλοσοφική προσέγγιση. Είναι μια ιδεολογική εισβολή. Η μετανεωτερικότητα, ως ιδεολογικό ρεύμα, έρχεται και επιχειρεί να εισβάλει στο BDSM, να το αναπλάσει σύμφωνα με τις δικές της ρευστές αρχές, να υποκαταστήσει τη δομική του αλήθεια με μια σούπα εννοιών που εξυπηρετούν την ατζέντα της. Το ότι τώρα, σε αυτή τη συζήτηση, επιχειρείται η αντικατάσταση της Ανταλλαγής Ισχύος με ρευστές έννοιες —την «ανισότητα», το «θυμικό», τις «συγγένειες»— δεν είναι μια θεωρητική πρόοδος. Είναι μια υποχώρηση μπροστά σε μια ιδεολογική επίθεση.

Εγώ δεν προωθώ καμία ιδεολογία. Περιγράφω μια δομή. Η Ανταλλαγή Ισχύος δεν είναι μια άποψη ανάμεσα σε άλλες — είναι η λειτουργική αλήθεια του BDSM, όπως αυτή αποκρυσταλλώθηκε μέσα από δεκαετίες πρακτικής, θεσμών και κοινοτικής συγκρότησης. Εσείς, όμως, προωθείτε μια ιδεολογία: τη ρευστότητα, την αποδόμηση κάθε σταθερής αρχής, την εξίσωση όλων των θέσεων. Και αυτό δεν είναι μια αθώα φιλοσοφική συζήτηση. Είναι μια προσπάθεια μιας ιδεολογίας να επιβληθεί, να το αποστραγγίσει από το περιεχόμενό του και να το μετατρέψει σε ένα εύπλαστο υλικό που θα πάρει όποιο σχήμα της ταιριάζει.

Το κλείσιμό σας —η επίκληση της μετανεωτερικότητας, η υπενθύμιση ότι όλοι είμαστε μετανεωτερικοί, ότι κανείς δεν έχει την απόλυτη αλήθεια, ότι πρέπει να προσέχουμε να μην πέφτουμε στην παγίδα του «εμείς ξέρουμε, εσείς όχι»— λειτουργεί ως ένα άλλοθι για την αποφυγή μιας σαφούς θέσης. Η μετανεωτερικότητα, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι όλες οι ερμηνείες είναι ισοδύναμες. Σημαίνει ότι κάθε ερμηνεία φέρει το βάρος της τεκμηρίωσής της. Η εξίσωση όλων των θέσεων είναι μια κίνηση που επιτρέπει τη διατήρηση της ρευστότητας. Και η ρευστότητα, όπως έχω ήδη πει, είναι η μήτρα της αφομοίωσης.

Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει εκεί που ήταν: αν το BDSM δεν ορίζεται από την Ανταλλαγή Ισχύος ως δομική αρχή, τότε από τι ορίζεται; Η απάντηση «πολλά πράγματα» είναι μια περιγραφή της πολυμορφίας, αλλά όχι μια εξήγηση της δομής. Θα χαρώ να ακούσω μια σαφή απάντηση — όχι μια περιγραφή. Και αν η απάντηση εξακολουθεί να είναι «πολλά πράγματα», τότε η συζήτηση αυτή δεν αφορά την αναζήτηση της δομής, αλλά την αποφυγή της.

Με την άδεια Του,

de7

 

@de7 επειδή δεν έχω απεριόριστο χρόνο ενασχόλησης με τα του φόρουμ, σύντομα έχω να παρατηρήσω τα εξής.

Την ανισότητα την θέτω σε αντιπαραβολή με την ασυμμετρία και όχι με την ανταλλαγή ισχύος.

Για τη λειτουργικότητα της ανταλλαγής ισχύος και τη σταθερότητά της σε οποιαδήποτε BDSM συσχέτιση συμφωνώ. Το έχω ήδη ξεκαθαρίσει. Δεν μπορώ να πω όμως ότι είναι η ειδοποιός διαφορά της γενικής μορφής μιας BDSM συσχέτισης με μια οποιαδήποτε άλλη σχέση. Μπορεί κάλλιστα να υπάρχουν μη BDSM σχέσεις όπου μόνιμα το ένα σκέλος είναι το ισχυρό και το άλλο ακολουθεί, ειδικά αν αφαιρέσουμε τον παράγοντα διαβάθμιση και την σαδομαζοχιστική σεξουαλικότητα που δεν είναι το ίδιο πράγμα με το impact play. Ευχαρίστως να συνεισφέρω ως υπόθεση εργασίας ότι τη διαφορά την κάνει η ανταλλαγή ισχύος και μαζί η επίγνωση, η συναίνεση και η αφοσίωση σε αυτό που συμβαίνει (σε αντιπαραβολή με την αφοσίωση του ενός προς τον άλλο του vanilla ιδεώδους) και ότι αυτό όλο μαζί το σύνολο κάνει το BDSM.

Η αναφορά μου στη προσωπικό οδοιπορικό της V. M. Johnson δεν είναι "ενδιαφέρουσα κίνηση" ούτε είναι ελιγμός, είναι μια συνεισφορά μου στη συζήτηση με κάτι που με σημάδεψε βαθιά και με έκανε να νιώσω τι είναι αυτό στο οποίο είχα ενταχθεί. Το ανέφερα για να σας πω ότι υπάρχουν ιστορικές καταβολές σημαντικότατες που είχατε αγνοήσει.

Η λογοτεχνία γινόταν αντιληπτή αποκλειστικά ως φαντασία μόνον στην πρώιμη φάση της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης. Η λογοτεχνία είναι πάνω από όλα γλώσσα και είναι ο μόνος τρόπος που έχουμε να καταγράφουμε συναισθήματα, είναι κάτι πολύ σημαντικό για τον πολιτισμό μας. Σαφώς είναι μια από τις πηγές της ιστορίας, όχι η μόνη βέβαια αλλά το πώς εκλαμβάνουν οι άνθρωποι και το πώς αισθάνονται για ό,τι συμβαίνει γύρω τους.

Δεν επιχειρεί η μετανεωτερικότητα να εισβάλλει στο BDSM. Το BDSM είναι μετανεωτερικότητα.

Τα υπόλοιπα και τα περί ορισμού BDSM και αν είναι εφικτός ένας ορισμός που δεν περιορίζεται στην περιγραφή διότι περιγραφή έχουμε μια χαρά, από μένα κάποια άλλη στιγμή διότι ο χρόνος μου σώνεται.

 

Φυσικά και θα πρέπει να έχει ένα τρόπο να διευκρινίζει αν μιλάει για μήλα, αχλάδια ή καρπούζια.
Αυτό όμως αφού ορίσει τι είναι φρούτο.
Αν δεν προηγηθεί αυτό, η όποια αναφορά σε κεράσια ή αχλάδια είναι από χαοτική μέχρι χειραγώγηση.
Δεν αρνούμαι τις διευκρινίσεις ή την κατηγοριοποίηση αλλά απορρίπτω το να προηγείται του βασικού ορισμού του τι εστί φρούτο και ότι τα κεράσια και τα καρπούζια είναι φρούτα.

 

Η δήλωσή σας ότι «το BDSM είναι μετανεωτερικότητα» είναι αποκαλυπτική. Όχι για το BDSM, αλλά για εσάς. Διότι η μετανεωτερικότητα, πέρα από φιλοσοφικό ρεύμα, εκφράζεται ιδεολογικά και πολιτικά μέσα από τον νεοφιλελευθερισμό. Η ρευστότητα των νοημάτων, η ατομική επιλογή ως υπέρτατο αγαθό, η αγορά ως ρυθμιστής των σχέσεων, η αποδόμηση κάθε συλλογικής δομής — όλα αυτά είναι τα συστατικά του νεοφιλελευθερισμού, που βρίσκουν την ιδεολογική τους έκφραση στη μετανεωτερικότητα.

Όταν λοιπόν λέτε ότι «το BDSM είναι μετανεωτερικότητα», στην πραγματικότητα το εντάσσετε σε αυτή την ιδεολογική συντεταγμένη. Το BDSM γίνεται ένα ακόμη προϊόν προς κατανάλωση, μια επιλογή ανάμεσα σε πολλές, μια αισθητική προτίμηση που ο καθένας μπορεί να διαμορφώσει όπως θέλει, αρκεί να το συνοδεύει μια προσωπική επιθυμία. Η δομή του —η Ανταλλαγή Ισχύος— υποβαθμίζεται, η ιστορία του αγνοείται, η ηθική του εξαφανίζεται. Το BDSM παύει να είναι ένα συγκροτημένο πεδίο με θεσμούς, κώδικες και ευθύνη, και γίνεται ένα εύπλαστο υλικό που παίρνει το σχήμα της αγοράς.

Η δουλειά που κάνετε, λοιπόν, είναι πολιτική. Είναι μια προσπάθεια να ενσωματώσετε το BDSM στη νεοφιλελεύθερη λογική, να το αποστραγγίσετε από την ανατρεπτική του δύναμη, να το κάνετε ασφαλές, εύπεπτο, εμπορεύσιμο. Δεν είναι μια αθώα φιλοσοφική παρατήρηση. Είναι ιδεολογική δουλειά. Και μάλιστα τόσο αποτελεσματική, που ούτε οι πιο αφοσιωμένοι κομματικοί μηχανισμοί της δεκαετίας του '80 δεν κατάφεραν τόσο καλά να υπηρετήσουν μια ιδεολογία όσο εσείς τώρα, με μια απλή δήλωση. Η διαφορά είναι ότι εκείνοι το έκαναν φανερά. Εσείς το κάνετε με το πρόσχημα της θεωρίας.

Με την άδεια Του,

de7

 

Το ότι το BDSM εμφανίζεται ιστορικά στην εποχή της μετανεωτερικότητας, δεν το κάνει μετανεωτερικότητα.

 

Ο τρόπος με τον οποίο το BDSM ερωτικοποιεί και σχετικοποιεί σε επίπεδο εξατομικευμένης συναντίληψης τη βεβήλωση, τη βία, την εξουσία και το ατομικό και συλλογικό ασυνείδητο είναι μόνον μετανεωτερικότητα. Το πρόδρομο του BDSM φαινόμενο, ο σαδομαζοχισμός, ήταν άλλο πράγμα και όχι μετανεωτερικότητα.

Η μετανεωτερικότητα είναι πρωτίστως κριτική θεωρία και οι παράγωγες αυτής θεωρίες. Που δεν είναι φιλελεύθερες θεωρίες ούτε νεοφιλελεύθερες. Αλλά μαρξίζουσες τύπου νά 'χαμε να λέγαμε ή "τα λέγαμε και κλαίγαμε".

Δεν έχω λόγο ούτε ανάγκη να ενσωματώσω το BDSM οπουδήποτε. Εσείς;

 

σας ευχαριστώ για την παρέμβασή σας. Η παρατήρησή σας είναι ακριβής: η σύγχρονη ιστορική εμφάνιση δεν ταυτίζεται με την οντολογική φύση.

Όμως, επιτρέψτε μου να προσθέσω κάτι: όταν κάποιος επιμένει σε μια τέτοια ταύτιση, το κάνει όχι για να συζητήσει ουσιαστικά για το BDSM, αλλά για να προωθήσει μια συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα. Η δήλωση ότι «το BDSM είναι μετανεωτερικότητα» δεν είναι μια θεωρητική παρατήρηση — είναι μια ιδεολογική κίνηση. Εντάσσει το BDSM σε ένα προκαθορισμένο πλαίσιο, το απογυμνώνει από την ιστορική και δομική του αυτονομία, και το καθιστά ένα εργαλείο μιας ευρύτερης αφήγησης. Αυτό δεν είναι ουσιαστική συζήτηση. Είναι πολιτική δουλειά.

Η @gaby_m, με τη δήλωσή της, δεν συζητά για το BDSM — υπηρετεί μια ιδεολογία. Και το κάνει με τρόπο που, αν δεν το προσέξει κανείς, το περνάει για θεωρία. Αλλά η θεωρία, όταν γίνεται εργαλείο ιδεολογίας, παύει να είναι θεωρία. Γίνεται προπαγάνδα.

Σας ευχαριστώ που το θέσατε.

Με την άδεια Του,

de7

 

Μόνο στις ιδεοληπτικές σας ανησυχίες ισχύουν αυτά τα πράγματα. Σας είπα και πριν, μάθετε τους αντιπάλους σας αν θέλετε να έχετε οξυδερκή ματιά και έγκυρο λόγο. Δεν τους γνωρίζετε διόλου.

 

Συμφωνώ μαζί σας.

Σας ακούω, λοιπόν, με προσοχή, ώστε να συνεννοούμαστε, αφού ως τώρα δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο: Τι είναι φρούτο;

 

Μετατοπίζετε την προσοχή από το επιχείρημα στον ομιλητή. Δεν απαντάτε στο ότι η δήλωσή σας απογυμνώνει το BDSM από τη δομή του. Δεν απαντάτε στο ότι η ένταξή του στη μετανεωτερικότητα είναι μια ιδεολογική κίνηση. Αντίθετα, λέτε ότι η κριτική μου είναι «ιδεοληπτική ανησυχία» και ότι «δεν γνωρίζω τους αντιπάλους μου».

Η επίκληση του «να μάθεις τους αντιπάλους σου» προϋποθέτει ότι υπάρχουν αντίπαλοι και ότι η συζήτηση αυτή είναι μια μάχη προσώπων. Δεν είναι. Είναι μια συζήτηση για τη δομή του BDSM. Το ότι εσείς την ανάγετε σε προσωπική αντιπαράθεση επιβεβαιώνει ακριβώς αυτό που λέω: η θέση σας δεν μπορεί να σταθεί στην ουσία, γι' αυτό καταφεύγετε στον ομιλητή.

Η κριτική μου αφορά μια δήλωση που κάνατε. Η δήλωση αυτή είναι δημόσια, θεωρητική, και αφορά το BDSM.

Αυτό που μετράει είναι αν η δήλωσή σας στέκει. Και εγώ λέω ότι δεν στέκει — όχι επειδή εσείς την είπατε, αλλά επειδή η ίδια η δήλωση είναι ιδεολογική κατασκευή.

Με την άδεια Του,

de7

 

Μετανεωτερικότητα είναι η εισροή των kinks στο BDSM. Ως γυναίκα Κυρίαρχη το αντιμετωπίζω διαρκώς. Η μετανεωτερικότητα, ο καπιταλισμός και η πατριαρχία έχουν κοινές ρίζες την εμπορευματοποίηση της γυναίκας και της σεξουαλικότητάς της προς ικανοποίηση και τέρψη των καταναλωτικών κατά παραγγελία φετίχ.

 

Φρούτο είναι αυτό που σαπίζει ως αποτέλεσμα της φυσιολογικής διαδικασίας ωρίμανσης του.
Πάμε τώρα να πούμε και τι είναι συνείδηση; Αυτό που σαπίζει ως αποτέλεσμα της υπέρμετρης και ακόρεστης επιθυμίας για απόκτηση κέρδους (όχι αναγκαία χρηματοοικονομικού) και διασφάλισης ανεξαρτήτως κόστους της πρόσβασης σε πόρους.