Η αναγκαιότητα της εκπαίδευσης

Θα άλλαζε η -εικάζω, μάλλον αρνητική- στάση σας στο θέμα της εκπαίδευσης, εάν το ερώτημα αντί για "αναγκαία.." διατυπωνόταν ως "η εμπειρία έχει δείξει...";

 

Α, δική μου παρανόηση...

Κοιτάξτε, για την μετάβαση σε θέση -σε ένα καθεστώς ανήκειν- χρειάζεται κάποιες αντιλήψεις, παραδοχές -και κυρίως αποδοχές- να αποβληθούν, ενώ στην πορεία χρειάζεται επίσης κάποιες άλλες να πάρουν την θέση τους. Ως επί το πλείστον, αφορά οπτικές που ούτε οι ίδιοι δεν εντοπίζουμε στον εαυτό μας· ζήτημα, το οποίο στο παρόν φόρουμ έχει συζητηθεί σε κάποια νήματα ως αποβανιλοποίηση (και των Κ).

Οπότε, είναι άχρηστη η εκπαίδευση για άτομο που έχει βρεθεί σε θέση στο παρελθόν; Θεωρώ πως όχι, εφόσον υφίσταται το "πλάσιμο" του s, καθώς και η προσαρμογή του στον τρόπο συμπεριφοράς (και υπηρεσίας) που επιθυμεί το Μ μέλος. Και παρότι έχω συναντήσει αρκετά Μ που δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν το πλάσιμο ενός νέου εαυτού για το s, δύσκολα θα βρούμε Μ που να μην ενδιαφέρεται να το υπηρετούν ακριβώς με τον τρόπο που επιθυμεί.

Για τον χρόνο, τώρα, αναφέρονται διάφορα χρονικά διαστήματα -από μερικούς μήνες έως τρία ή και περισσότερα χρόνια- όμως στην πλειονότητά τους, αυτά αφορούν στο τελικό κολάρο μάλλον, παρά στην ολοκλήρωση της εκπαίδευσης. Οπότε, ο χρόνος εκπαίδευσης εξαρτάται τελικά και από το εάν το Μ εκτιμά πως αυτή συντελείται άπαξ και δια παντός ή θεωρεί ότι αποτελεί μία διαρκή και δυναμική διασικασία (ή, χιουμοριστικά, δια βίας μάθηση).