Case study 1: Ο Απατεώνας

Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

Εσένα σκατό ποιος σε είπε να πεταχτείς:mad2:
Λοιπών για να μιλήσω και λίγο για το νέο θέμα που προέκυψε
Στο νήμα της doras δεν βλέπω κάτι το λάθος
Προσωπικά δεν κατάλαβα για ποιον μιλάτε αν και πολύ θα το ήθελα
Τέτοια νήματα πρέπει να υπάρχουν κατά την γνώμη μου πάντα για την προστασία κάποιον μελών
Αυτά είναι συχνά και πολύ σοβαρά θέματα

 

Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

Σκασμος! Μην ερθω εκει! Που θα με πεις σκατο!      

 

Γιατι εγώ τώρα διακρίνω μία αντίφαση;
Αναρωτιέμαι γιατί η συγκεκριμένη κοπέλα, ενω το θέατρο του παραλόγου παρουσιάστηκε μπροστα στα μάτια της το συντηρεί με την προσκόλληση της στον πλυθηντικό;
και σκάνε και άλλες απορίες...
Αν ο πλυθηντικός προκύπτει από σεβασμό κτλ κτλ (υπαρχει ανάλογο νήμα) σε μια D/s, αυτός (ο σεβασμος) μας κάθεται επ αορίστου στο σβέρκο και όταν ο αλλός έχει συμπεριφερθεί με τρόπο άσχημο; Προφανώς απο τις αρχές της οδηγούμενη άνοιξε αυτό το νήμα, με βάση τις ίδιες αρχές προφανώς,χαρακτηρίζει ποταπή την συγκεκριμένη συμπεριφόρα του Κ, αλλά ενώ οι αρχές υπάρχουν και έχουν και δυναμική αδυνατουν να αποβάλλουν και το στοιχείο του σεβασμου που ειναι ο πλυθηντικος, ενώ σεβασμός δεν υπάρχει ( πόσο μπορεις να σέβεσαι τον άλλον αμα τον θεωρείς ποταπό 

Νομίζω από αυτο το νήμα πολλες κοπέλες θα βοηθηθούν αλλά το Ds χλωμό..

 

Παρόλο που τρέφω μια απέχθεια προς κάθε λογής απατεώνα, πόσο μάλλον όταν εκμεταλλεύεται τα συναισθήματα, τα θέλω των άλλων προκειμένου να επιτύχει οικονομικό ώφελος, μήπως θα ήταν καλό να εξετάσουμε το μερίδιο ευθύνης των θυμάτων; Ποιος άνθρωπος, έχοντας σώας τας φρένας του, θα δάνειζε με τόση ευκολία ένα ποσό, πόσο μάλλον όταν δεν το διαθέτει καν ο ίδιος, σε κάποιον άλλο χωρίς να έχει επίγνωση του τρόπου που χειρίζεται τα οικονομικά του, χωρίς να ξέρει κατά πόσο είναι συνεπής στις οικονομικές του υποχρεώσεις; Πόσο αφελής πρέπει να 'ναι κάποιος για να δανείσει σε κάποιον, όταν βλέπει πως αδυνατεί (ή και δεν επιθυμεί) να καλύψει ακόμα και τα μικρότερα έξοδα, όπως είναι η διαμονή σ' ένα ξενοδοχείο;

Επιπλέον, όπως πολλάκις έχω ξαναπεί, δε μπορώ να καταλάβω τη λογική της προστασίας των άλλων. Δυστυχώς, δε μπορείς να μάθεις από τα λάθη των άλλων, ούτε είναι δυνατό να καταδίδεται ο κάθε "απατεώνας", ο κάθε "καραγκιόζης" που υπάρχει. Η μόνη λύση είναι να σκέφτεσαι την κάθε σου πράξη, να χρησιμοποιείς τη λογική σου, αν θέλεις να αποφύγεις τέτοιες δυσάρεστες καταστάσεις.

Υ.Γ. Παρόλο που, όπως αναφέρει η νηματοθέτρια, δεν είναι στόχος της η έκθεση του εν λόγω "Κ", εμμέσως πλην σαφώς το έκανε. Μέχρι κι εγώ, που απέχω γενικώς από συναναστροφές με άτομα του φόρουμ, κοντεύω να καταλάβω ποιος είναι ο "απατεώνας Master".

 

Υπάρχει όντως η αντίφαση. Ο πληθυντικός νιώθω ότι προκύπτει από το conditioning. Θα μπορούσες ποτέ να αρχίσεις να βαράς έναν παπά στην πλάτη και να του λες, "έλα ρε μαλάκα"; Μάλλον όχι. Κάποια πράγματα απλά δεν γίνονται. Εδραιώνονται λοιπόν κάποιες καταστάσεις, σε μακρόχρονες BDSM σχέσεις, που είναι δύσκολο να ξεπεραστούν.

Όμως, είναι και κάτι άλλο, πέρα από το conditioning. Όπως είπα, ως Κ ήταν άψογος. Στο συγκεκριμένο θέμα, για χίλιους λόγους ενδεχομένως, έκανε πατάτα. Λάθος τεράστιο. Με το οποίο αναίρεσε το στάτους του. Αλλά δεν αναίρεσε το στάτους του Υ. Το δικό του αναίρεσε. Το Υ συνέχισε να τον νοιάζεται, να είναι απρόθυμο να τον βλάψει, να τον προστατεύει, να τον υπερασπίζεται. Παρά το γεγονός ότι κατέκρινε αυτή την συγκεκριμένη συμπεριφορά.

Μέχρι ένα σημείο. Το σημείο αυτό ήταν η ενδεχόμενη βλάβη προς ένα άλλο Υ. Εκεί, και μόνο τότε, έληξε η ιστορία. Εκεί, έπρεπε να πάρει την απόφαση...

Ελπίζω να εξήγησα κάπως την αντίφαση που εντόπισες. Κυρίως, πρόκειται για μία εσωτερική συνέπεια, την οποία το Υ δυσκολεύεται πολύ να αποτινάξει, ακόμη και όταν όλα τα δεδομένα του λένε ότι πρέπει...

ΥΓ. Το D/s δεν χρειάζεται βοήθεια από κανέναν...Το D/s λειτουργεί άψογα όπου υπάρχει εμπιστοσύνη, σεβασμός, συνέπεια, λογική, αξιοπρέπεια, φροντίδα του ενός για τον άλλον. Αν χαθεί κάποιος από αυτούς τους παράγοντες, χάνεται και το D/s...

 

Η απάντηση είναι πολύ απλή: Μία υποτακτική. Σε περίπτωση που σου διέφυγε ένα πολύ καλό άρθρο, επί του θέματος της υποτακτικότητας, υπενθυμίζω:

Αυτό και μόνο θα έπρεπε να εξηγεί τους πολύ καλούς λόγους που με ώθησαν να το κάνω θέμα.

Είναι κι αυτό μια άποψη. Ίσως θα έπρεπε να σιωπήσω. (Δεν με βλέπω παρόλα αυτά να σιωπώ, οπότε όποιος δεν επιθυμεί να με διαβάζει, ας αποφεύγει τα νήματά μου).

Ίσως σε ωφελήσει κάποτε αυτή σου η γνώση. Ίσως και όχι. Θα ήθελες να μην την είχες;

 

καλά αμα τα έβρισκα όλα αυτα θα νόμιζα ότι μου κάνουν φάρσα.  

Το διατύπωσα λάθος και να με συγχωρείς, εννοούσα ότι από το νημα αυτο, πολλές κοπέλες θα βοηθηθούν, αλλά το ds υπέστει χτύπημα. Μεσω της παρουσίασης της ανεπάρκειας ενός μάστερ, σε εμένα παρουσιάστηκε στο προσκύνιο κάτι ανησυχητικό, η προσκόληση σε τύπους οι οποίοι εχούν ας το πω θεσμοθετηθεί για λόγους που απαιτούν την εκπλήρωση όλων αυτων των προυποθέσεων που ανέφερες για την ύπαρξη του ds,ακόμα και όταν από το παραπανω σχήμα απουσιάζει η αξιοπρέπεια πρωτίστως και μετά τα υπόλοιπα . Αλλά καταφέρνει να κρατήσει τους τύπους; Αυτο το ds χωλαίνει στα μάτια μου όπως και κάθε ουτοπική καρικατούρα .

 

Re: Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

 χ , τωρα καταλαβα... (η για να ειμαι ειλικρινης αρχιζω να περνω μυρουδια ... )

Δηλαδη να αισθανομαι πολυ τυχερος που το μονο που... εχασα απ' αυτον ηταν τα λογια μου... σε καποιο προσφατο, σχετικα, διαλογο μας σε ενα νημα της Lady No.
Τουλαχιστον δεν πηγαν εντελως χαμενα*. Και μου ειχε φανει απο τον διαλογο (αντιλογο) ΔΙΠΡΟΣΩΠΟΣ!
Καποιος με αυτη τη συμπεριφορα δεν ειναι καν ανδρας (ανεξαρτητως σεξουαλικου προσανατολισμου φυσικα), οχι master (οπως χαρακτηριστικα διαχωριζε και εκεινος!)

Λυπαμαι πολυ γι αυτο που συνεβη και στις δυο σας. Σας καταλαβαινω! Εχετε την συμπαθεια και την κατανοηση μου! Αναφερομαι στην ψυχικη σας συγκρουση και πολυ λιγοτερο στην οικονομικη "αμυχη"!
Απογοητευση... (μου ηταν προδηλη ομως ... ισως γιατι δεν ημουν ερωτευμενος μαζι του ... ποιος ξερει; )

Γι ργος

ΥΓ * Καλα που ησουν και εσυ στην κουβεντα μας llazouli!!!  

 

Re: Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

Η βλακεια ειναι λειτουργια του συνηδητου μας οπως και η εξυπναδα.
Και οι δυο τους πανε περιπατο οταν αναλαβει την ΕΞΟΥΣΙΑ το υποσυνειδητο μας (οπως εχω ξαναπει).
Οταν εχεις τη συναισθηματικη αναγκη να σε κυριευει, τροφοδοτεις την ελπιδα, με νυχια και με δοντια. ειναι σιγουρο πως θα βρεις να την ταισεις. Οπως εκανες και με τα "δανικα" που "εβγαλες" απο την καρτα σου.
Μην κρινεις τις νοητικες σου λειτουργιες. Δεν εχουν καμια θεση εδω! Ισως να αναζητουσες τις βασες των συναισθηματικων σου ελατηριων καλυτερα;

 


Γι ργος

 

Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

Το σωστότερο για μένα θα ήταν απλά να κοινοποιήσεις το nick του και από πλευράς του μετά, να διαψεύσει αν μπορεί όσα του προσάπτεις με κάποια απόδειξη,ή επιχείρημα.

 

Είναι εντυπωσιακό το ότι, ενώ εσύ αναφέρεις τρεις πιθανούς λόγους για τους οποίους θα μπορούσε να γίνει αυτό (και ίσως υπάρχουν και άλλοι που μπορεί να σκεφτεί κανείς), το αρχικό ποστ φαινομενικά επικεντρώνεται (αν όχι αναφέρεται) μόνο σε έναν (τον τρίτο που αναφέρεις), όπως φαίνεται απ' το quote πιο κάτω:

... ενώ, κατ' εμέ, η ουσία είναι παρακάτω (o δεύτερος λόγος που αναφέρεις):

Και θα εξηγήσω γιατί θεωρώ ότι εκεί είναι η ουσία:

Πόσες από μας μπορούν να πουν με το χέρι στην καρδιά ότι σε τέτοια θέματα κάνει διαφορά το τί θα ακούσουμε γενικά; Είτε από αγνώστους είτε ακόμη και από κοντινά, αγαπημένα μας πρόσωπα. "Ναι οκ υπάρχουν και τέτοιοι, αλλά ο δικός μου Κύριος είναι πολύ καλός και δεν θα έκανε κάτι τέτοιο σε μένα και είμαι πολύ ευτυχισμένη που επιτέλους βρήκα κάποιον τόσο τέλειο κτλ. Τα λες επειδή ζηλεύεις κτλ". Σας θυμίζει κάτι; Ειδικά στις περιπτώσεις που η άλλη φοράει παρωπίδες (πιθανόν) λόγω απανωτών απογοητεύσεων και ψάχνει με νύχια και δόντια να βρει τον ένα και μοναδικό. Το (αρχικό) παραμύθι λοιπόν σε εκείνες τις περιπτώσεις καταφέρνει μια χαρά το σκοπό του και μετά, όχι απλά λεφτά, αλλά και την ζωή της είναι ικανή να δώσει κάποια.
Το γενικό μπλα μπλα, κατ' εμέ, λοιπόν δεν θα επιφέρει το (επιθυμητό κατά τη dora_salonica) αποτέλεσμα.
Οι μόνοι τρόποι, κατ' εμέ ξανά, να δουλέψει αυτή η "προσπάθεια" είναι δύο:
1. Ο δεύτερος λόγος που αναφέρεις εσύ πιο πάνω ("κόψε να κάνεις και σε άλλες αυτά που έκανες σε μένα και δώσε μου τα λεφτά μου πίσω αλλιώς θα σε ξεμπροστιάσω εντελώς"), στην οποία περίπτωση ο Κ, για να γλυτώσει τα παρατράγουδα, θα δώσει τα λεφτά πίσω σε αυτή που τα ζητάει και θα πάει σε άλλη παραλία (που δεν τον ξέρουν) για να κάνει τα ίδια.
2. Η δημόσια αναφορά της (διαδικτυακής) ταυτότητας του Κ προς γνώση όλων, πράγμα όμως το οποίο θα έχει πιθανές άσχημες συνέπειες προς τον ιδιοκτήτη του φόρουμ και όχι μόνο.

Στο νήμα όμως δεν έγραψε μόνο η νηματοθέτης ένα αρχικό ποστ και μετά κλειδώθηκε για να είναι εκεί ως ενός είδους ενημέρωση. Υπήρξε (και συνεχίζεται) συζήτηση, όπου (αν δεν έγινε ήδη) θα καταλήξει να πει κάποιος/α κάτι παραπάνω απ' όσο πρέπει/επιτρέπεται (και που φυσικά κανείς δεν μπορεί να ελέγξει/προβλέψει) και τότε είναι που θα δημιουργηθεί το θέμα. Γιατί, καλώς ή κακώς, συνήθως έτσι γίνεται. Τα έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν.

Mε λίγα λόγια, όσο "μυαλό" και να βάλουν όλες οι γυναίκες του κόσμου με τέτοια νήματα, κατά τη γνώμη μου, όταν έρθει η στιγμή της "πράξης" πάνε όλα περίπατο, ειδικά αν ο ενθουσιασμός είναι μεγάλος. Το μόνο, ίσως, που θα γίνει (κι αυτό προσωρινά) είναι να προσέχει περισσότερο ο εν λόγω Κ (καθώς τα καμπανάκια ακούγονται κι απ' τους μεν κι απ' τους δε).

Αρχικά, βρίσκω τον τρόπο έκφρασής σου πολύ άσχημο. Το να χαρακτηρίζεις "μαλακίες" όποια άποψη διαφέρει απ' τη δικιά σου είναι, το λιγότερο, αγενές.
Περί τεχνικών συγκαλύψεως κτλ, see all the above.


Υ.Γ. dora_salonica, για να μην φρικάρεις πάλι  p) δεν σε κατηγορώ για κάτι. Εξηγώ απλά πώς βλέπω την κατάσταση και την εξέλιξη/αποτέλεσμά της.

 

Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

Μην σκοτώνετε τα κουνούπια,... δεν σας δίνουν το αίμα σας πίσω...

Πέρα της πλάκας.
Dora, θα πρέπει να ξέρεις ότι τo bdsm δεν είναι πάντα υγιές εναλλακτική σεξουαλικότητα όπως θα θέλαμε οι περισσότεροι/ες να είναι.
Αυτός ο χώρος δυστυχώς αποτελλεί και καταφύγιο ατόμων κομπλεξικών, απατεώνων, επικίνδυνων αρρωστημένων μυαλών, νταβατζίδων, εκμεταλευτών, ακόμα ανθρωπάκια της σφαλιάρας στην καθημερινή τους ζωή, που δηλώνοντας Κ εδώ νιώθουν ότι έγιναν και κάποιοι/ες κ.λ.π. Φυσικά δεν παίζει ρόλο το statous αλλα ο χαρακτήρας του εκάστοτε ανθρώπου.

Φταίνε όμως κατ΄ εμέ και τα θύματα αυτών των ατόμων που πάνω στον ενθουσιασμό τους νομίζοντας ότι βρήκαν το/ην βασιλόπουλο/α τους δίνουν τα πάντα.

Πρέπει πάντα να υπάρχει η ανάλογη προσοχή.