Case study 1: Ο Απατεώνας

Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

Έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά σε κάθε περίπτωση. Το ότι κάποιος είναι πολύ καλός κυρίαρχος αυτομάτως τον καθιστά και πολύ καλό άνθρωπο; Εντέλει, τι θέλουμε εμείς από αυτόν; Δεν παραβλέπω τον παράγοντα "άνθρωπο" αλλά πώς να το κάνουμε... τα σημάδια είναι εκεί από πριν. Εμείς δεν θέλουμε να τα δούμε.

 

Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

Βασικα θεωρω την προσεγγιση σου λιγο σκληρη απο την αποψη οτι ακουγεται σαν να λες "εαν δεν σκυψεις δεν θα σου ανεβει κανεις στο σβερκο".
Δεν διαφωνω απολυτα με αυτη την θεση αλλα το προβλημα βρισκεται στο οτι για να υποτακτεις πρεπει να "σκυψεις" και να μην εχεις τοσα "τειχη" γενικα,οποτε ισως εκει βρισκεται και η παγιδα και για τον/την υ αλλα και για τον καραγκιοζη (θα επιμεινω στον χαρακτηρισμο) που θα εκμεταλευτει την αδυναμια είτε εμφυτη είτε κατα συνθηκη ενος ανθρωπου να δει τα "σημαδια" οπως πολυ ωραια αναφερει η sorriso.
Δεν μου αρεσουν οι ανθρωποι που εκμεταλευονται τους αλλους ειδικα συναισθηματικα, ή που πατοντας πανω σε παλαιοτερες πληγες τις χρησιμοποιουν για να πετυχουν τον ταδε ή τον δεινα στοχο ή σκοπο.Και δεν υπαρχει περιπτωση να κατηγορισω τον ανθρωπο που πηρε το ρισκο και εμπιστευθηκε ή φερθηκε με καλοπροαιρετη αφελεια.
Δεν μιλαω μονο για την dora γιατι δεν την γνωριζω,μιλαω εντελως γενικα εχοντας υποψην μου αλλα περιστατικα που εχω ακουσει ή ζησει.
Το να εκμεταλευεται καποιος την ανασφαλεια που νιωθει ενα ατομο και να τον "δενει" με αυτη ειναι τουλαχιστον ανηθικο και προστυχο.

 

Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

Απλά αίσχος... του... τίποτε άλλο από εμένα γι'αυτόν.

Ανδρ(ε)ας

 

Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

Δεν εννοώ αυτό που λές. Να τί εννοώ.
Πράγματι η προσέγγισή μου είναι ίσως σκληρή, υπό την έννοια, ότι το ταξίδι της αυτογνωσίας και η επίγνωση των δικών μας μικρών εγκλημάτων κατά του εαυτού μας είναι συνήθως επώδυνη και επονείδιστη συνάμα. Ίσως τότε αντί για καλοσύνη, δοτικότητα, ανασφάλεια και υποτακτικότητα, δει κάποιος χειρισμό, επένδυση και τζόγο. Και όπου παρεισφύει χρήμα στα ερωτικά, αυτό είναι. Και εν τέλει στη συγκεκριμένη περίπτωση χασούρα. Γιατί ο άλλος μας βγήκε Απατεώνας. Αλλά αυτό είναι δύσκολο να το δεχτεί κανένας. Είναι λίγο δυσβάσταχτο. Αντιθέτως είναι πιο εύκολο να πεις "ήμουν, καλή, υποστηρικτική, δοτική και υποτακτική. Α! και ανασφαλής και ο άλλος με πάτησε".

Όμως παραδέχομαι ότι ίσως και να σφάλλω. Δεν ενδύθηκα ποτέ το ρόλο της καλοσυνάτης, δοτικής και υποστηρικτικής υποτακτικής, που έπεσε ή δεν έπεσε θύμα κάποιου τυχάρπαστου, Απατεώνα, Παίκτη, Δολοφόνου κλπ κλπ. Ενδύθηκα άλλους ρόλους, πιο ταιριαστούς στο physique μου που υποστήριξα με αρκετή επιτυχία, ρόλους που μου απέδωσαν οι άλλοι συνήθως χωρίς να με ρωτήσουν και αποδέχθηκα για όσο αποδέχθηκα ή ρόλους που ενδύθηκα από μόνη μου για δικούς μου αθώους και ιδιοτελείς λόγους. Αλλά τουλάχιστον ήξερα ή κατάλαβα ότι ήταν ρόλοι. Στα σαράντα φεύγα μου ελπίζω να έχω κάνει ένα μικρό βήμα παραπέρα.

Αυτά δεν αθωώνουν αυτόν που εκμεταλλεύτηκε. Καλό όμως έιναι σε ένα study case να φωτίζονται όλες οι πλευρές.

 

Αν υπάρχει κάτι επικίνδυνο για την "κοινότητα", είναι ακριβώς η καλλιέργεια της αντλιληψης ότι πρόκειται περί κοινότητας. Οπότε, προσωπικά, αν έμπαινα στο ρόλο αυτού που θέλει να προστατέψει κάποιον θα του έλεγα ακριβώς αυτό: Είναι απλά ένα φόρουμ που αρκετοί γνωρίζονται μεταξύ τους και έχει αρκετά από τα χαρακτηριστικά ενός μικρού σιχαμερού χωριού όπου μπορείς με άνεση να μάθεις πόσα κιλά είναι η μία και πόσο μικρή την έχει ο άλλος, αλλά μέχρι εκεί. Η ιδέα ότι έ, τόσος κόσμος τον ξέρει και μου είπαν ότι είναι υπεργαμάτος δεν κάνει την γνωριμία περισσότερο ασφαλή.

 

Απάντηση: Re: Case study 1: Ο Απατεώνας

εχεις απολυτο δικιο
αλλα τα λαμογια πρεπει να τα δινει καποιος αμεσως

 

Απάντηση: Re: Απάντηση: Case study 1: Ο Απατεώνας

ζουζου υποθετω οτι τωρα καταλαβε οτι επεσε θυμα και επισεις καταλαβε οτι δεν προκειτε να παρει τιποτα πισω..μεχρι τωρα πρεπει να ετρεφε ελπιδες