Παντρεμένοι/ες Κ

Ιστορικά πάντως, από πληροφορίες που έχω για πολλούς "Κυρίαρχους" με τις σούμπες/παντοφλάκιδες με τις κυράδες, η ύπαρξη ΑΥΤΩΝ των γάμων σίγουρα ακυρώνει το D. Πάσας φύσης.

 

Σιγά μην τρώνε κ ξύλο. Σατανά   

 

Καλέ ναι...

 

Χαζά. Δεν θα έπρεπε καν μας αφορά, είναι κατινιά. Δεν χρειάζεται να ακυρώνουμε έτσι τους ανθρώπους.  

 

Είμαι κακός άνθρωπας!

 

Χαχαχαχα, κάτι μου διαφεύγει, οκ .

 

Αυτό.

 

Ηταν θυμάμαι στις αρχές της αναζήτησης, πριν καμια 10αρια χρόνια, που τελείωσα με σπουδές και λέω ας κάνω ένα διάλειμμα ν ασχοληθώ με τα πάθια και το τι γίνεται στους μυστηριώδεις χώρους των φαντασιώσεων που είχα απο πιο μικρή.

Λίγους μήνες μετά, διεπίστωσα πως στον χώρο υπήρχε το εξής "σκηνικο": απ τη μια ήταν κάποιοι νεαροί κυρίως που το έψαχναν για εμπειρίες και κάποιοι πιο μεγάλοι που έφερναν μια εσανς πείρας και κατασταλλαγμένης γνώσης στον "χώρο". Εγώ λοιπόν που δεν ψηνόμουν ειδικότερα, αλλά ούτε και γενικότερα για σεξοεμπειρίες και απλά πράγματα των νεανικών πειραματισμών όπως "πούτσα, ξύλο και ξεφτίλα", θυμάμαι απέρριπτα τα ανήσυχα εκείνα νεούδια, που μετά μου ερχόταν με μένος -"αφού άπειρη είσαι κι εσύ, γιατί δεν θες ΜΩΡΗ να πειραματιστούμε μαζι;"
τεσπα.
Είχα ταυτίσει λοιπόν, την κατασταλλαγμένη χρόνια βουδουσουμική πείρα με έναν πιο ραφινάτο, πιο επεξεργασμένο και ιντελλεκτουελ τρόπο, απο την ανερχόμενη αργασμένη βαρβατιλοπουτσα των νεανίων. Εκεί οραματιζόμουν συναισθήματα ΒΑΘΙΑ και ποιοτικα, συν την ωριμάδα που είχα απο πιο μικρη ακομη ως φαντασιακό φετιχ (ενεκα το ανεξερευνητο των -αντα).
Πέρα απ αυτό, είχα παρατηρήσει πως αρκετοί απ τους έμπειρους εκείνους ραφινάτους, πλασαριζοταν ως άνθρωποι των τεχνων και των γραμμάτων, καλλιτέχνες, ακαδημαικοί, δικηγόροι (μη χειροτερα- αλλα διαβαστεροι κ αυτοι), κι εγω ήμουν υπερβολικά διαθέσιμη να πιστέψω όλα αυτά τα ιματζ, επειδή ταίριαζαν με τα φαντασιακά μου -αλλά και με τα αριστεία σε σχολές και σε ωδεία, και όλα μου τα καλλιτεχνικά δρώμενα σε σινεμά και λόγο.

Ήσυχα και συνεσταλμένα λοιπόν, καθώς παρατηρούσα, βλέπω μια μέρα έναν τύπο γύρω στα 40+, μακρύ γκρίζο μαλλί, μια καλτ φωτο μες απο τον καθρεφτη, κείμενα με εικόνες ταιριασμένα, μαθηματικός (που μου βγαζε ακομη τότε τον ρόλο της μεχρι πρότινος φοιτήτριας) και μια εσανς του μάγου καλλιτέχνη. Κοινώς τσίμπησα.
Μου έγραφε λοιπόν τα ανοιξιάτικα βράδια "Τι κάνεις μικρή μου τώρα;" κι εγώ απαντούσα πως έτσι όπως κάθομαι, βλέπω τα κουνέλια μου στο μπαλκόνι (λολ -) κι εκείνος απαντούσε "πόσο φαινομενικά αθώα εικόνα .." και δώσε εγώ μετά ποδηλατάδες με μουσική στ ακουστικά, δίπλα στη θάλασσα και να τον σκέφτομαι και να μιλάμε στο σκάιπ και τελοσπάντων κάποια στιγμή ΤΣΟΥΠ μου τα λέει χύμα : "ενδιαφέρομαι λέει για σένα, μου αρέσεις πολύ και θέλω να σε σαδίζω, επειδή με την γυναίκα μου δεν μπορώ να λειτουργήσω έτσι. Την αγαπάω." Πώς ένιωσα λες κι έπεσα στη θαλασσα με το ποδήλατο, για μια στιγμή. Και συνεχιζει εκεινος : Δεν είμαστε παντρεμενοι, αλλα είμαστε μαζί 14 χρόνια, οποτε την νιώθω γυναίκα μου.
Τότε λοιπον, τον διαολόστειλα, λέγοντας πως δεν με ενδιαφέρει να γίνω η κινκοχαρτοπετσέτα του. Και εκείνος με παρακαλούσε να μείνουμε έστω φίλοι, επειδή του είναι πολύτιμη η εφηβική μου καθαρή ματιά..Λίγο αργότερα βεβαια, με μπλόκαρε επειδή ταχα είχε υποψίες πως είμαι αγόρι. (και πολύ θα τον χαλούσε αυτό, που τον είχαν πετύχει μαθητές του σε γκέυ ονλινε ψαχτήρι-λολ) αλλά χρόνια αργότερα μου ζήτησε συγγνώμη -καραλολ και τοτε τον μπλοκαρα εγω.

Τότε ήταν που είχα γνωρίσει τον επόμενο 40+ γοητευτικό τύπο. Αυτός, χρόνια εκπαιδευμένος στην παραμύθα, ως DM σε dnd, άρχισε ως φίλος-confessor να μου λέει το lore απο τον αγαπημένο του ήρωα που ήταν όπως φάνηκε, ένας σκοτεινός μάγος που ήθελε λέει να γίνει ο θεός του κακού, στη θέση της θεάς τάδε και στην όλη αυτή διαδικασία πούλησε τον αδερφό του αλλά χρησιμοποίησε και μια ιέρεια που τον γούσταρε, που νομιζε (όπως όλες οι ηλίθιες ερωτευμένες) πως μπορούσε με την αγάπη, να τον αλλάξει. Είχε παθιαστεί ο τύπος με τον ήρωα, τον μάγο τον κακό, ο οποίος μάγος, σ ενα σκηνικό, την πέφτει στην ιέρεια, σ ένα ξέφωτο στο δάσος, και μόλις τσιμπάει εκείνη, της σκίζει το φουστάνι, της λέει "αυτά λοιπόν θες μωρή παρθενοπούτανη ιέρεια;" και την αφήνει χάμω.
Εμένα όλο αυτο το φαντασιακό-παραμυθιακό με τον βασανισμένο μάγο που φερόταν λίγο παθιαροάγρια, μ έβαλε στο φαντασιακό και στ όνειρο, που κάπως με έβλεπα στον ρόλο της μαζόχας ιέρειας που ταχα την αγαπούσε στο ΒΑΘΟΣ αυτός, και που ταχα θα καταφερναμε εμεις να είμαστε μαζι στο ΒΑΘΟΣ παλι.

Ήταν και παλι ανοιξούλα, μεσα μου κι έξω, κι εγώ πάλι ποδηλατάδες δίπλα στη θαλασσα με μουσική στ ακουστικά (ήταν και πολύ μουσικολάγνος αυτός) να τον σκέφτομαι. Και ξάφνου μια μέρα ΤΣΟΥΠ μου λέει : "ΑΧ πόσο καλό μου κάνει στον γάμο μου, το οτι μιλάμε παρεούλα. Δεν μαλώνουμε πλεον πολύ."
Κι επειδή μιλούσαμε φιλικά, λέω οκ. Καραντινάτη ονλινε παρεούλα. Έλα όμως που άρχισε στην πορεία τις κλισε κλάψες πως έχει πολλά προβλήματα, και πως η γυναίκα του είναι στην Αθήνα και βλεπονται 2-3 φορές το χρόνο, και πως συνέχεια μαλώνουν και πως ο καημένος δεν είχε ποτέ καμία κινκυ εμπειρία, και πως απο φοιτητής ακόμη, είχε όνειρο να γνώριζε μια κοπέλα ακριβώς παραγγελια σαν εμένα. Δηλαδή : να της αρέσει η μουσική, να είναι κινκυ, να είναι bi (για να κοιταζει μαζί της αλλες χωρις εκεινη να ζηλευει) και να εχει και κόκκινα μαλλιά ΣΑΝ ΤΗ ΜΆΝΑ ΤΟΥ.

Φυσικά, η όλη κλάψα δεν κράτησε πολύ, λίγο καιρό αργότερα άρχισε να λέει και για τις κινκυ εμπειρίες που είχε ως φοιτητής, αλλά και για το ουσιαστικό πρόβλημα που οντως είχε στον γάμο του. Η σύζυγος δεν γουσταρε πουτσα, ξύλο και ξεφτίλα. Ηταν βέβαια η παραδοσιακιά υπο, που ανέχεται τις καβλάντες, την συμπεριφορά και το κόλλημα με τη μάνα του, αλλά μέχρι εκεί.
Του λέω: να γράψουμε κι εμείς για χαβαλέ στο φετ πως είμαστε αρραβωνιασμένοι και μου απαντάει : "Πού να τρέχω πάλι για δαχτυλίδι, εγώ σε έχω γι άλλα." Ηταν πρωτοχρονιά και είχε πιεί τσιπουράκι είπε. Όλα ήταν τόσο ΟΝΕΙΡΙΚΆ και ΜΑΓΙΚΑ. ΛΟΛ.

Οι παντρεμένοι είναι για δυο περιπτώσεις. Είτε για άτομα που ψαχνουν μονο σεξ, χωρις να εμπλεκονται συναισθηματικά, είτε για άτομα που είναι τέρμα συναισθηματικοί μαζοχιστές και γουστάρουν να νιώθουν το βοηθητικό, η πατερίτσα, το συνοδευτικό του κυρίως.