Μπορεί κάποιος με βανίλα ψυχοσύνθεση να γίνει Dom.

Καλησπέρα.

Σίγουρα πολλές φορές έχει τεθεί στο συγκεκριμένο χώρο το ερώτημα του πώς μπορείς να κάνεις ένα άτομο με σχετικά βανίλα ψυχοσύνθεση να γίνει πιο κινκυ. Το θέμα είναι ότι ενδεχομένως με το διάλογο και λίγη καλή θέληση να σου καλύψει πτυχές όπως η ανάγκη για δέσιμο, spanking και τα σχετικά. Πώς μπορείς όμως να μιλήσεις σε ένα άτομο με βανίλα ψυχοσύνθεση για την ανάγκη σου να υποταχτείς και ψυχολογικά σε αυτό ? Για την ανάγκη σου να σε χρησιμοποιεί και σαν υποτακτική κι όχι απλά να κάνετε κινκυ σεξ ? Μπορεί κάποιος/α με υπο πλευρά να κάνει βανίλα σχέση αρκούμενος στο κινκυ σεξ ή η ανάγκη για υποταγή θα είναι μια ανάγκη που θα τον επηρεάζει. Έχει βρεθεί κάποιος σε αντίστοιχη κατάσταση κι αν ναι πως το χειρίστηκε.

 

Όπως πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, θα ήταν ένα υποτακτικό άτομο να κάνει εσένα να λειτουργήσεις κυριαρχικά για να καλύψει τις ανάγκες του, και αυτό να κρατήσει και να το νιώθει ως γνήσιο παρόμοια δύσκολο θα ήταν να το κάνει και για έναν βανίλα.

Ο κυριαρχικός είναι κυριαρχικός κάποια πράγματα αρχίζουν και φαίνονται από την αρχή της σχέσης χωρίς να χρειαστεί να ειπωθούν πολλά. Αλλά πες ότι το κάνεις, και τον πείθεις, πόσο οκ και γεμάτη θα ήταν η υποταγή αν γνωρίζεις ότι το κάνει μονάχα για το χατίρι σου ?

Δεν μπλέκουμε/ερωτευόμαστε/προσπαθούμε να κάνουμε D/s με βανίλες. Ούτε η κυριαρχία ούτε η υποταγή είναι κουστουμάκι να το φοράει κάποιος για το χατήρι μας. Σύντομα θα γίνει καταπίεση.

Εκτός βέβαια αν ο βανίλα το έχει αλλά δεν το ξέρει. Εκεί μία καλή συζήτηση μπορεί να κάνει θαύματα.

 

Εάν μιλήσουμε μόνο για τη ψυχολογική διάσταση της υποταγής, τότε δεν έχει όντως όπως είπες να κάνει μόνο με το σεξ, αλλά είναι ανάγκη να έχει συγκεκριμένη δομή η σχέση.
Οι περισσότεροι βανίλλα βλέπουν τη σχέση ισότιμη σε όλα τα επίπεδα, οπότε υπάρχει ένας κίνδυνος να νιώσει ο άλλος ότι προσπαθείς να του αλλάξεις τον χαρακτήρα και να ξενερώσει.
Το θέμα γυρνάει πίσω στη/στον sub αναγκαστικά. Είναι μια ανάγκη που μπορεί να περιοριστεί ή είναι κεντρική; Εάν είσαι άτομο που χρειάζεται τη δυναμική μόνο περιστασιακά, εννοείται μια vanilla σχέση με δομημένες στιγμές ρόλων θα μπορούσε να λειτουργήσει. Αν όμως η υποταγή είναι ο τρόπος που εσύ λαμβάνεις την ασφάλεια και την οικειότητα σε μια σχέση, τότε μια σχέση που ο άλλος δεν έχει ούτε την ικανότητα ούτε την έμφυτη τάση να αναλάβει αυτόν τον ρόλο θα αφήνει ένα μόνιμο κενό.


Νομίζω δεν έχει να κάνει τόσο με το βίωμα, και εγώ το έχω πάθει και νομίζω πολλοί ακόμα. Το θέμα είναι ότι η συμβατότητα σε σχέσεις με δυναμικές ρόλων δε δημιουργείται μόνο με τη καλή θέληση. Νομίζω πως δημιουργείται όταν και οι δύο νιώθουν αυθεντικοί μέσα στο ρόλο τους. Εάν εγώ θέλω ισότητα στη σχέση μου και εσύ θες ιεραρχία, τότε μιλάμε για θεμελιώδη ασυμβατότητα. Και για να μπεις στη διαδικασία να το λύσεις, θα πρέπει να είσαι έτοιμος και να το στερηθείς..

 

Pas possible

 

Θεωρώ δύσκολο το όλο θέμα.
Φίλος κολλητός μου προσπαθεί εδώ και χρόνια να κάνει λίγο πιο κινκυ την ερωτική του ζωή με την γυναίκα του αλλά δυστυχώς δεν βγαίνει άκρη.
Νομίζω πως κάποιος μπορεί με την βοήθεια του άλλου να ανοιχτεί και να γίνει πιο κίνκι (μέχρι ένα σημείο), αλλά μετά υπάρχει πάντα ταβάνι.
Κίνκι γεννιέσαι! Είναι κάτι που το έχεις μέσα σου, απλά με τον καιρό το ανακαλύπτεις περισσότερο και όλες τις πτυχές.

 

«Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά»

Η υποταγή είναι μια επιλογή, όταν η μοναδική έτερη επιλογή είναι να φύγεις.
Και δεν σερβίρεται σαν έτοιμο πιάτο σε κατά παραγγελία «κυρίαρχο», που θα ντυθεί ένα ρόλο for the sake of it (or you..)

Οι ρόλοι και οι παραγγελίες είναι μια χαρά ηδονιστικά παίγνια, όμως εντέλει δεν έχουν καμία απολύτως διαφορά από το

Η αξία του όποιου, ατόμου ή πλαισίου, είναι συνυφασμένη με την αυθεντικότητα τους.
Και σε αυτό,

εγώ θα σας απαντήσω με αυτό:
“Authenticity costs you people, but never your soul..”

Όμορφες αναζητήσεις σας εύχομαι.

 

Μπορεί να μην είναι κατηγορηματικά αδύνατο, αλλά ούτε είναι και ιδιαίτερα πιθανό. Αν δεν είναι κυριαρχικός, αυτό δε βγαίνει με το ζόρι. Επιπλέον, οι άνθρωποι που είναι όντως κυριαρχικοί δε χρειάζονται σπρώξιμο για να τους βγει, το κουβαλάνε μέσα τους.

Αυτό που ωστόσο είναι σχεδόν βέβαιη συνταγή για καταστροφή είναι το άτομο της υποτακτικής ψυχολογίας να προσπαθήσει να γίνει "dom maker" του ατόμου με το οποίο συνδέεται και το οποίο απλά έχει kinky προτιμήσεις.

Είναι οξύμωρο από μόνο του, αλλά αυτό δεν έχει εμποδίσει πλείστους όσους να φάνε τα μούτρα τους.

Η συμβουλή μου είναι "don't be one of them".

 

Του μαυρίσαμε την καρδιά του κοριτσιού...

 

Θα έλεγα πως η μόνη περίπτωση μια τέτοια συζήτηση να αποφέρει πραγματικά καρπούς είναι αυτή που αναφέρει ο @AuroraBorealis

Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, όμως, δεν θεωρώ ποτέ ότι η sub μπορεί να "μάθει" το Dom της, μπορεί να του το βγάλει, ναι, αλλά το gap της εμπειρίας, δεν θα επιτρέψει την εγκαθίδρυση τέτοιας σχέσης.

Κατά τα λοιπά, κανείς δεν μπορεί να κάνει κάποιον κάτι που δεν είναι. Οπότε με έναν άνθρωπο βανιλα ψυχοσύνθεσης, μέχρι το καλό και απολαυστικό παιχνίδι μπορεί να φτάσει. Που αν οι άλλες παράμετροι της σχέσης είναι καλές, μπορεί να σημαίνει μια πραγματικά καλή σχέση.

Δυστυχώς (ή ευτυχώς, δεν ξέρω) η ανάγκη αυτή παραμένει αμείλικτη και αυτό διαπιστώνεται με πολύ ροπαλοστοκεφαλι τρόπο άμα τη εμφανίσει Εκείνου που ή εκ Του οποίου ή εξαιτίας Του οποίου αρχίσει και αναβλύζει (πάλι) η ανάγκη...

 

Εντωμεταξύ, και είναι ειλικρινής η ερώτηση, γιατί εξετάζουμε το αν "μπορεί" και όχι το αν "θέλει"?

Δηλαδή ένα αντίστοιχο και εύλογο ερώτημα θα μπορούσε να είναι "γιατί ένας άνθρωπος που *είναι* Χ να *θέλει* να γίνει Ψ"?

Γενικό το ερώτημα με αφορμή το ποστ της @margarita_nikolayevna πιο πολύ.

 

Ίσως γιατί, κοιτώντας από αυτό το... μετερίζι, υπάρχουν ακόμη και μετά από χρόνια και χρόνια, κάποια βράδια (και μέρες δηλαδή αλλά είπα να το κάνω πιο ποιητικό  ) που περνά από το μυαλό η διερώτηση "τελικά εγώ γιατί το θέλω όλο αυτό;"...

 

Μικρή σημείωση για να μην παρεξηγηθώ.

Σκεφτόμουν, λέμε ας πούμε "μπορει να γίνει ο βανιλα Ντομ". Και αναρωτιόμουν εντάξει αλλά αν ο άνθρωπος *είναι* βανιλα γιατί να *θέλει* να γίνει κάτι άλλο από αυτό που είναι?

Απλά είπα να το ανοίξω να το κάνω λίγο πιο γενικό  

Λογικά όλοι αναρωτιομαστε γιατί να θέλουμε το ένα ή το άλλο, αλλά το αναρωτιομαστε επειδή γνωρίζουμε ήδη ότι το θελουμε.

Οπότε είπα να βαλω ενα βήμα πριν το "μπορεί ο βανιλα να γίνει Ντομ", το "εντάξει αλλά γιατί να το θέλει"?