Ημερολόγιο Εκπαίδευσης

1η Μέρα

Είχε αποφασίσει να ασχοληθεί μαζί μου, πέρασε κάποιος καιρός που στέλναμε μέηλ. Είχε ορίσει το πλαίσιο, τι ώρα να ξυπνάω, πως να του στέλνω μήνυμα, πως να τον χαιρετώ. Με τις μέρες ο έλεγχος και οι αναφορές γίνονταν πιο έντονες, τόσο που να θέλω από μόνος μου να του λέω τα πάντα. Μέχρι που του ζήτησα, σχεδόν τον ικέτεψα να του στείλω γυμνές μου φωτογραφίες. Μου εξήγησε πολλές φορές, πως δεν πρέπει να στέλνω φωτογραφίες μου στο διαδίκτυο, ήθελα απλά να του δείξω πως τον εμπιστεύομαι. Δέχτηκε, του έστειλα. Του άρεσε το περισσότερο από ότι είδε. Μου ζήτησε να αποτριχώσω πλήρως κάποια μέρη του κορμιού μου με λέηζερ. Το έκανα. Συνεχίσαμε να μιλάμε για τρεις ολόκληρους μήνες. Πλέον με έλεγχε πλήρως. Δεν ήξερα πολλά γι αυτόν, μόνο ότι ήταν πενήντα χρονών, με περνούσε είκοσι χρόνια δηλαδή. Πώς ήταν αυστηρός, αυτό το είχα καταλάβει από τις πρώτες μας κουβέντες και πως επιθυμούσε σκλάβο και όχι ημίμετρα.

Ο Κύριος έμαθε για εμένα τα πάντα. Πως το σκεφτόμουν για χρόνια, πως δεν το είχα τολμήσει και πως κι εγώ έβλεπα τον εαυτό μου μόνο ως σκλάβο σε άνδρα, παρ' όλο που δεν είχα κάνει σχέση ή σεξ με άνδρα. Δεν είχα σαφή απάντηση γιατί με άνδρα και όχι με γυναίκα. Είναι ότι αυτό ήθελα, αυτό είμαι. Δεν ήξερα κάτι άλλο να πω.

Μου ζήτησε να πάμε για φαγητό. Πήγαμε σε ένα πολύ ωραίο μέρος. Με περίμενε εκεί. Ήταν πολύ όμορφος. Αδύνατος, ψηλός, φαίνονταν γυμνασμένος. Με τράβηξαν τα μάτια του, πόσο αυστηρό ήταν το βλέμμα του, η βραχνή του φωνή. Ήταν πολύ άνετος σε αντίθεση με εμένα που ντρεπόμουν και σχεδόν έτρεμα.

«Χαίρομαι που ήρθες, ξέρω ότι είναι μεγάλο βήμα για εσένα να με συναντήσεις»
Έσκυψα το κεφάλι μου, στη κυριολεξία απλά κοίταζα το πιάτο μου.

Μετά από λίγη ώρα, πλήρωσε το λογαριασμό. Πήγα έφερα το σακάκι του και τον βοήθησα να το φορέσει. Βγήκαμε από το μαγαζί. Μου ζήτησε να περπατήσουμε. Δεν ήξερα αν έπρεπε να σταθώ δίπλα του ή να τον ακολουθώ.

«Μαζί μου περπάτα, νεαρέ» μου είπε και είχε αντιληφθεί το μπέρδεμα μου.
«Είσαι ακριβώς όπως σε θέλω, νεαρέ» μου είπε και η καρδιά μου κόντευε να σπάσει.
«Μάλιστα Κύριε, ευχαριστώ Κύριε» του απάντησα όπως ακριβώς με είχε μάθει στη διαδικτυακή κουβέντα.
Ήθελα πραγματικά να πέσω στα γόνατα και να φιλήσω το πάτωμα που πατάει.

Με πλησίασε πάρα πολύ κοντά, ένιωσα την ανάσα του. Έσκυψα το κεφάλι.
και τότε το ψιθύρισε
«Θέλω να σε φιλήσω» μου είπε κι έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Αυτός ο άνδρας, Αυτός Ο Κύριος επιθυμεί να φιλήσει ένα ασήμαντο ον σαν κι εμένα, ένα πράγμα;

Γύρισε το πηγούνι μου προς το μέρος του και με φίλησε στο στόμα. Τα χείλη μου δεν κουνήθηκαν μόνο δέχτηκαν το πρώτο φιλί της κυριαρχίας του. Χαμογέλασε. Συνέχισε να περπατάει. Δυο βήματα μπροστά μου, τον ακολουθούσα, σαν πιστό του σκυλί.

 

2η Μέρα

Ήμουν γυμνός. Τα χέρια μου δεμένα πίσω από τη πλάτη μου. Γονατιστός πάνω στο κρεβάτι με το κεφάλι μου στο στρώμα. Άκουγα το ρολόι, τους χτύπους του και το μεγάλο ντρην κάθε μία ώρα. Ακούστηκε για τέταρτη φορά. Δεν μπορεί να καταλάβει κανείς πόσο επίπονο είναι να είσαι διπλωμένος έτσι για τόσες ώρες. Ακόμα και αν είσαι σε μαλακό στρώμα και όχι στο πάτωμα.

Εκείνος με κάλεσε το πρωί για πρώτη φορά στο σπίτι του. Το ήθελα πολύ, το έτρεμα βέβαια. Είχε περάσει μία εβδομάδα από το πρώτο φιλί, από τότε που τον είχα δει. Είχα όμως μια σαφέστατη εντολή. Να παραιτηθώ από την εργασία μου και να είμαι άμεσα διαθέσιμος. Μου το ζήτησε μετά το φιλί, όταν σταμάτησα να τον ακολουθώ.
«Θέλω να παραιτηθείς από τη δουλειά σου» μου είπε. Δεν με ρώτησε. Μου το ανακοίνωσε προτού μπει στο αυτοκίνητο του. Δεν το σκέφτηκα καθόλου, την άλλη μέρα πήγα στο γραφείο, μάζεψα και παραιτήθηκα. Αιφνιδιάστηκαν όλοι. Έστειλα το χαρτί της παραίτησης πρώτα στον Κύριο μου και μετά στον μάναντζερ μου.

«Θέλω αύριο το πρωί να έρθεις σπίτι μου, θα μείνεις για μέρες» Μου έστειλε χθες το βράδυ. Πήγα στο μπάνιο καθαρίστηκα, έλεγξα το κορμί μου να είναι όπως το επιθυμεί. Δεν μου είπε να πάρω πράγματα μαζί μου. Πήρα μόνο το πορτοφόλι, το κινητό και το φορτιστή και τίποτε άλλο. Όταν έφθασα σπίτι του, εντυπωσιάστηκε από την υπακοή μου. Το ανέφερε. «Χαίρομαι που δεν έφερες βαλίτσα, δεν σου χρειάζεται»

Κοιτούσα το πάτωμα, δεν απάντησα κάτι, περίμενα. Με πλησίασε. Μου αφαίρεσε κάθε κομμάτι ύφασμα που έντυνε το κορμί μου. Ένιωσα για πρώτη φορά το άγγιγμα του στο γυμνό μου κορμί. Ανατρίχιασα σύγκορμος. Γέλασε. Πρώτη φορά τον έβλεπα να γελάει με ευχαρίστηση που του πρόσφερα εγώ.

Με πήγε στο κρεβάτι του. Έδεσε με σκρατς τα χέρια μου πίσω από την πλάτη, με έβαλε να γονατίσω στο κρεβάτι. Με άφησε εκεί. «Θα λείψω για λίγες ώρες, μην κουνηθείς, έχω κάμερα πάνω σου». Μου το είπε εντελώς ψυχρά όλο αυτό. Έφυγε. Περίμενα υπομονετικά, αλλά ήταν τρομακτικά ανιαρό, μετά από λίγη ώρα άρχισα ν' αναρωτιέμαι. Τι έκανα εκεί; Πώς του εμπιστεύτηκα τη ζωή μου; Την ίδια στιγμή που έλεγα να το βάλω στα πόδια, μέσα ένιωθα μια αγαλίαση που οι λέξεις δεν μπορούν να την περιγράψουν. Δεμένος και όμως τόσο ελεύθερος. Τότε το αποφάσισα, να μείνω και να υπομείνω ότι Εκείνος ήθελε.

Πέρασαν οι ώρες και ήρθε σπίτι. Με έλυσε χωρίς να πει περισσότερες κουβέντες. Μου έδωσε να φάω και με έκανε μπάνιο. Ενώ με έπλενε φρόντισε να με αγγίξει παντού. Είχε στα χέρια του μια ροζ ζώνη αγνότητας πιο μικρή από το μέγεθος μου. Το στρίμωξε πολύ για να το κλειδώσει εκεί, εξαιρετικά δυσάρεστο και σκληρό. Με πονά από τη πρώτη στιγμή.

Με σκούπισε με τη πετσέτα και με πήγε στη κουζίνα, έδεσε τα χέρια μου στο καλοριφέρ και με άφησε στο πάτωμα γυμνό να κοιμηθώ. Δεν είπαμε ούτε μια κουβέντα. Δεν ήξερα αν τον απογοήτευσα. Ανησυχούσα. Το βράδυ έκλαιγα.

 

3η Μέρα

Ο Κύριος με είχε μαζί του στο σπίτι του για τρεις εβδομάδες. Η καθημερινότητα δεν ήταν δύσκολη. Σκούπιζα σφουγγάρισα μάζευα. Κάθε μέρα οπότε ήταν όλα καθαρό.

Κάθε μεσημέρι γυρνούσε ακριβώς τρεις. Έπρεπε να έχω ζεστό φαγητό, έτοιμο το τραπέζι και να είμαι γονατιστός και φυσικά γυμνός στην είσοδο μετά την πόρτα. Μέχρι να έρθει αναρωτιόμουν πότε θα θέλει κάτι παραπάνω από εμένα. Κλειδωμένος τρεις βδομάδες δεν μπορούσα να σταματήσω να σκέφτομαι διάφορα. Όσο κι αν ήθελα να τον ρωτήσω, δεν τολμούσα. Έλεγα στον εαυτό μου για αυτή τη χρήση σε θέλει. Ηρέμησε.

Ο Κύριος ήρθε στο σπίτι, η εντολή ήταν σαφής. Δεν σηκώνεις το κεφάλι από το πάτωμα αν δεν το πω εγώ. Μαζί του ήρθε κι άλλος ένας Κύριος. Το κατάλαβα από τα βήματα, το παρουσιαστικό του. Με προσπέρασαν σαν να μην υπήρχα. Κάθισαν στο σαλόνι.

«Φέρε μας πάγο και ουίσκι» ήταν η εντολή του Κυρίου. Τα πήγα αμέσως. Σέρβιρα γονατιστός κρατώντας τον δίσκο με τα ποτήρια και τους ξηρούς καρπούς. Με άφησαν να κρατάω το δίσκο ανάμεσα τους. Τα γόνατα μου έκαιγαν. Πέρασε αρκετή ώρα έτσι.
«Πήγαινε μέσα στο κρεβάτι, στήσου στα τέσσερα, ο φίλος μου θέλει να σε πάρει πρωκτικά» με διέταξε. Τα μάτια μου και το στόμα μου έμειναν ανοιχτά για λίγο. Δεν κόμπιασα, τρόμαξα. Ήμουν παρθένος εκεί και ο Κύριος μου το ήξερε.

Πήγα στο κρεβάτι στήθηκα στα τέσσερα. Ήρθε ο φίλος του. Έκλεισε τη πόρτα. Έβαλε προφυλακτικό βαζελίνη στα χέρια του κι άρχισε να μπαίνει μέσα μου απαλά. Στη συνέχεια έγινε πολύ έντονος, πε πόναγε, έτσουζε. Αισθανόμουν τόσο μικρός και λίγος. Με ξεπαρθένευε ένας άγνωστος σε μένα άνδρας με την εντολή του Κυρίου Μου. Το σεξ ήταν σκληρό, δεν μου άρεσε καθόλου εκείνη τη μέρα.

Ο φίλος του όταν τελείωσε άφησε δίπλα μου πενήντα ευρώ.
«Μην τ' αφήνεις στη πουτάνα» του είπε ο Κύριος Μου. Έβαλα τα κλάματα, δεν μου είχε ξαναμιλήσει ποτέ έτσι. Είχε δίκαιο.