Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

Ετών 75

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Εμπειρίες' που ξεκίνησε από το μέλος slave32, στις 8 Μαϊου 2026 at 00:26.

  1. slave32

    slave32 Contributor

    Όταν ο Κύριος Βλαντ και Ο Κύριος Γκρεγκ αποφάσισαν πως δεν πήγαινε άλλο και με ελευθέρωσαν έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου στη κυριολεξία. Έπρεπε να γυρίσω στο σπίτι μου, να τους βλέπω κάθε μέρα και γενικά να είμαι στα χαμένα. Όσο ήμουν μαζί τους συνέχιζα να κάνω κάποιες remote εργασίες οπότε είχα ξεκινήσει να εργάζομαι περισσότερο για να ξεχνιέμαι.

    Το θέμα είναι ότι υπήρχαν άνθρωποι στη γειτονιά που τους είχε γνωστοποιηθεί το πως ήμουν με τους Αφεντάδες και υπήρχαν στιγμές που ένιωθα να με κοιτάνε λες και ήμουν σκουπίδι και το χειρότερο είναι ότι δεν τους κάκκιζα, το αντίθετο.

    Δίπλα στο σπίτι μου μένει μια Κυρία, η Δέσποινα. Είναι μεγάλη σε ηλικία, χήρα με εγγόνια. Όταν γύρισα πίσω στο σπίτι μου μιλούσε. Πολλές φορές τα πρωινά πήγαινα και της έφερνα το ψωμί και τις Πέμπτες την συναντούσα στη λαϊκή, προσφερόμουν να κουβαλήσω το καρότσι της πίσω.

    Ήταν Τετάρτη βράδυ. Με πήρε τηλέφωνο.
    «Καλό μου αύριο θα πάω στη ν λαϊκή, αλλά έσπασε το καρότσι μου, θα μπορούσες να με βοηθήσεις;»
    «Ναι φυσικά»
    «Ωραία το πρωί 8 να είσαι έξω» μου είπε και μου το έκλεισε, ούτε γεια, ούτε τίποτα. Το πρωί 8 παρά ήμουν έξω από το σπίτι της. Χειμώνας είχε δεν είχε πέντε βαθμούς. Πήγαμε στην αγορά. Μου φάνηκε ότι πήρε περισσότερα από κάθε φορά, με φόρτωσε με σακούλες και γυρίσαμε σπίτι. Μένει ισόγειο. Τα έβαλα μέσα στο σπίτι της. Μου έδωσε οδηγίες που να τα βάλω, μέχρι κι έπλυνα ότι ήταν για το ψυγείο. Εκείνη έφτιαξε καφέ, ελληνικό.

    «Έλα να πιούμε καφεδάκι όταν τελειώσεις» μου είπε. Έκανα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Πήγα στο σαλόνι που κάθονταν. Ήπια καφέ.
    «Σήμερα είναι τα γενέθλια μου» μου είπε. Της χαμογέλασα.
    «Κλείνω τα 75» σοκαρίστηκα όταν το άκουσα.
    «Δεν φαίνεστε για τόσο»
    Γέλασε.
    «Αν ήμουν νεότερη θα έλεγα πως με φλερτάρεις νεαρέ» μου απάντησε κι αισθάνθηκα τόσο άσχημα που
    «Δεν θα τολμούσα να κάνω κάτι τέτοιο» της απάντησα.
    «Ναι ξέχασα, εσύ πας μόνο με άνδρες» μου απάντησε κι εγώ από τη ντροπή μου έβαλα τα κλάματα.
    Με κοίταζε και δεν αντιδρούσε. Μόνο με κοίταζε.
    «Μου αρέσουν οι γυναίκες» της είπα κλαψουρίζοντας..
    «Καλό μου σε έχω δει να είσαι γονατιστός ημίγυμνος στην αυλή του Γκρεγκ»
    «Σκλάβος τους ήμουν, σκλάβος τους..» ξεφούρνισα. Εκείνη έβαλε τα γέλια για λίγο..