Συναισθήματα αφεντρας

Πόσο έντονα είναι τα συναισθήματα μιας αφεντρας όταν υποτάσσει τον υπάκουο της σκλάβο ; Τι αισθάνεται;

 

Τον υποτάσσει κατά ριπάς;

Στα σοβαρά τώρα η ερώτησή σας πιο πολύ μου κάνει ότι αναφέρεστε σε Top που κάνει σκηνή με το bottom της παρά σε Αφέντρα/σκλάβο

 

Τι αισθάνομαι.. δεν ξεκαθαριζεις το πότε. Λίγο γενική η ερώτηση σου.. όταν είναι υπακουος, και κοντά μου… νιώθω σιγουριά, αυτοπεποίθηση, ευχαρίστηση, έρωτα, πόθο.

 

Έχετε την καλοσύνη να το αναπτύξετε λίγο αυτό; Στα δικά μου μάτια, τουλάχιστον, φαίνεται παράξενο η αυτοπεποίθηση μιας Αφέντρας να κρίνεται από την υπακοή του σκλάβου της.

 

Επιτέλους κάποια που ξεγυμνώνει μύθους, τα Αφεντικά είναι άνθρωποι

 

Σε μένα χαϊδεύεται ο εγωισμός όταν ο υποτακτικός είναι υπάκουος και η αυτόπεποίθηση μεγαλωνει.

 

Ναι και δεν είπε κανένας ότι τα αφεντικά είμαστε τέλειοι ούτε δυνατοί άνθρωποι.

Δεν έχω στολή σούπεργουμαν μέσα από το πουκάμισο.

Φαινομενικά.. ίσως.. μα πιο δυνατοί είναι οι σκλάβοι, θέλει δύναμη για να αφεθούν.

εμεις.. κάτω από την πανοπλία.. ατελείς .. αδύναμοι.. γεμάτοι ανησυχίες.. εγωισμούς.. ψυχολογικά.. ανάγκες.. υπάρχει λόγος που έχουμε έχουμε αυτό το στάτους.

 

Σας ευχαριστώ για την απάντηση.

Αυτό μου θυμίζει "το δώρο της υποταγής" το οποίο έρχεται σε αντίθεση ακόμα και με τον ορισμό της υποταγής. (και υπάρχει λόγος που για το BDSM επιλέχθηκε η λέξη υποταγή και όχι η λέξη κοκοκόψαρα για να περιγράψει την BDSM-ική υποταγή)

Περί ορέξεως, πάντως.

Εδώ γενικεύετε επικίνδυνα.

Χωρίς να αμφισβητώ ότι ο καθένας έχει τα δικά του, το status D/M δεν είναι πανοπλία και δεν είναι modus operandi. Είναι modus vivendi.

 

Δεν είπα ποτέ ότι Βδσμ είναι πανοπλία. Αυτό το σκέφτηκες μόνος σου. Μίλησα για την φαινομενική δύναμη των κυρίαρχων που φαντάζει ως σκληρό περίβλημα αλλά μέσα έχει συναίσθημα.
Κοίταξε δεν σου αρέσουν οι ιδέες μου μια χαρά. Εσυ είσαι αλλιώς. Εγώ είμαι έτσι. Πάμε παρακάτω.

 

Θα θέλατε να το εξηγήσετε περισσότερο?
Αυτό που διαβάζω είναι ότι η επιλογή status έρχεται για να κρύψει τα ανθρώπινα στοιχεία (αδυναμίες/ατέλειες) των Κ/Μ, και όχι για να περιγράψει τα χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου.

 

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι τέτοιο. Το στάτους του κάθε ανθρώπου είναι αυτό που τον κάνει να νιώθει άνετα και ο εαυτός του.
Δεν κρύβει ούτε μπορεί να κρύψει τίποτε .
Απλά οι υποτακτικοί μας ανεβάζουν σε ένα σκαλοπάτι και μας βλέπουν ως παντοδύναμους αγνοωντας τις αδυναμίες και τις ατέλειες που έχουμε.

 

Συμφωνούμε, όμως το νόημα που βγαίνει από την πρότασή σας, είναι ότι η επιλογή στάτους γίνεται σαν επιλογή πανοπλίας για να καλύψει ατέλειες, αδυναμίες, κτλ.