Από τι μπορεί να αμφισβητηθεί η κυριαρχία ενός Κ μέσα στη σχέση;.

Ειλικρινά δεν ξέρω, πάντως ότι και αν είναι, σημασία έχει να περνάνε καλά οι άνθρωποι, όποιας προτίμησης και κατεύθυνσης. Αλλά αυτό που βλέπω τελικά είναι το απλό να το κάνουν περίπλοκες ανέραστες θεωρητικούρες, χωρίς νόημα.

 

Μέσα σε μια επιτυχημένα εγκατεστημένη σχέση πρέπει να κάνεις τρελή μλκ για να αμφισβητήσει την κυριαρχία σου το υπό σου.
Εκ πείρας στον χώρο έχω δει να αμφισβητείται από:

- κακοποίηση σωματική ή ψυχική.

Παραδείγματα:
Την αγνόηση του υπό για παρατεταμένες περιόδους
Την αγνόηση της μη συναίνεσης/βιασμος
Την αγνόηση των σκληρών ορίων
Δόσιμο ανθυγιεινών εντολών που είχαν επίπτωση υγείας στο υπο (πχ δόθηκε εντολή να δαγκώσουν λεμόνι για 30 λεπτά και προκλήθηκε μόνιμη ζημιά στο σμάλτο των δοντιών, δόθηκε εντολή που προκάλεσε ουρολοιμώξεις κτλ)

 

Θέλετε παρακαλώ να αναπτύξετε τι εννοείτε με το:

σχέση;

Και γιατί σχέση και όχι συσχετισμός;

Ευχαριστώ

Iagos

 

Ναι αμε, «Εγκατεστημένη» εννοώ μια σχέση που είναι πλέον σταθερή ή «εδραιωμένη» ναι πιθανώς αυτή είναι πιο κατάλληλη λέξη.

Η λέξη «σχέση» είναι πιο γενική και ανθρώπινη, και μου φέρνει στο μυαλο «δεσμό», ενώ ο «συσχετισμός» είναι πιο λογικός, τεχνικός ή επιστημονικός όρος.

Ας μην κρατιόμαστε από το λεξιλόγιο όμως, δεν έχω και το απίστευτα καλό γιατί μένω εξωτερικό 30 χρόνια.

Το νόημα ελπίζω ότι βγαίνει και το τι εννοώ, για να κάνουμε διάλογο. Αν δεν βγαίνει ευχαρίστως να το συζητήσουμε και να το τροποποιήσω.

 

Υπήρχε πάντα ένα θολό σημείο στα φαντασιακά. Το πρότυπο του άλλου, του Κ με κεφαλαίο. Δεν κάνει το κεφαλαίο τον κυριαρχο, αλλά η συμπεριφορά του και κυρίως η αλληλεπίδραση στην σχέση. Διότι πέρα απο την σχέση, δεν είναι κυρίαρχος πουθενά (δεν μιλάμε για στρατηλάτες εδώ, μιλάμε για γκομενικά)

Υπάρχουν διάφορες κλισεδούρες απο τη συμπεριφορα γενικότερα πχ τσαμπουκαλίκι, ύφος τουπέ, αγριάδα, αυστηρότητα, ειρωνία κλπ
μέχρι πιο γραφικά τύπου να ηγείται στη δουλειά του, να δημιουργεί, να πετυχαίνει, να βγαζει λεφτα, να φοράει κοστούμι, ρολόι μπρασελέ κλπ κλπ

Ένα που ίσως μένει ως σταθερά είναι το μυαλό του να είναι συντονισμένο, ισορροπημένο, να έχει την φυσική τάση να οδηγεί τον σύντροφό του και να αναλαμβάνει ευθύνες σ αυτό.
Οτιδήποτε άλλο, έχει σχέση με : ρολ πλέυ, κομπλεξικό wannabe σπουδαίο, διαταραγμένο που ψάχνει να εκτονωθεί και δε συμμαζεύεται.

 

Σας ευχαριστώ για την ανοιχτή σας διάθεση να συζητήσουμε την ουσία πίσω από τις λέξεις. Η προσέγγισή σας, που δίνει έμφαση στον ανθρώπινο δεσμό, είναι πράγματι πολύ ζεστή.

Καθώς όμως στοχάζομαι πάνω σε αυτά που γράψατε, μου δημιουργήθηκαν ορισμένα ερωτήματα σχετικά με τη φύση του Total Power Exchange, και θα εκτιμούσα ιδιαίτερα τη γνώμη σας πάνω σε αυτά, ώστε να κατανοήσω καλύτερα τη σκέψη σας...

Ανθρώπινο δεσμό, αγάπη, βαθιά σύνδεση και αμοιβαία φροντίδα συναντάμε συχνά και σε πολύ επιτυχημένες, συμβατικές/συμμετρικές (vanilla) σχέσεις, σωστά;

Αν, λοιπόν, αφαιρέσουμε εντελώς από μια TPE σχέση τη Δομή, αν δηλαδή αφήσουμε μόνο τον ανθρώπινο δεσμό και τα συναισθήματα, η σχέση αυτή θα εξακολουθεί να είναι TPE, ή θα έχει μετατραπεί σε μια κλασική, συμβατική σχέση;

Αν συμφωνήσουμε ότι χωρίς αυτό το

πλαίσιο το TPE παύει να υφίσταται, τότε αυτό το πλαίσιο (ο συσχετισμός/η δομή) είναι απλώς μια δευτερεύουσα λεπτομέρεια, ή μήπως είναι το μοναδικό στοιχείο που δίνει στο TPE την ίδια του την ταυτότητα;

Τα ανθρώπινα συναισθήματα είναι από τη φύση τους μεταβαλλόμενα, υπάρχουν μέρες κόπωσης, άγχους ή κακής διάθεσης.

Όταν, λοιπόν, το συναίσθημα ή η διάθεση κλυδωνίζεται, τι είναι αυτό που κρατά τη δυναμική του TPE ζωντανή και σταθερή 24/7;

Είναι η

που εκείνη τη στιγμή περνάει κρίση, ή είναι η εγκατεστημένη Δομή που δείχνει στον καθένα τη ΘΕΣΗ του, ανεξάρτητα από το πώς νιώθει;

Ρωτώ, λοιπόν, με απόλυτο σεβασμό.

Αν η δομή είναι αυτή που γεννά το TPE, αυτή που το κρατά όρθιο στις δύσκολες στιγμές και αυτή που προσφέρει την ασφάλεια για την υποταγή, μήπως τελικά η δομή δεν έπεται, αλλά υπερέχει και καθορίζει τα πάντα;

Θα με ενδιέφερε πολύ να ακούσω πώς τοποθετείστε σε αυτά.

Iagos

“Σπουδή Για Σόλο Όμποε” by Iagos posted