Πως καταλαβαινεις οτι μια γυναικα ειναι αφεντρα?

Ακριβώς το αντίθετο.

 

Για ´ποιο λόγο να θες μια σχέση που δεν υπάρχει έρωτας και δεν θα υπάρξει ποτέ;

 

Δεν απορρίπτεται ο έρωτας ως συναίσθημα, αλλά δεν είναι βάση για να υπάρξει ένας ασύμμετρος συσχετισμός. Σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, μάλιστα, ο έρωτας ίσως είναι και παγίδα.

 

Ναι, ως λάθος λόγους εννοώ όλα τα παραπάνω που γράφεις.

 

+100!!

 

αλλο ήθελα να γράψω κατα λάθος έγραψα το 2,3,4 και 10

 

Για μένα, ο έρωτας χωρίς υποταγή δεν είναι αρκετός για σχέση.
Η υποταγή χωρίς έρωτα δεν είναι αρκετή για σχέση.

Ισως είμαι άλλης σχολής και δεν κατανοώ αυτά τα «μισά» που τους λείπει το άλλο μισό.

Σέβομαι την διαφορετική άποψη και ότι αυτό λειτουργεί για τις σχέσεις που έχετε, δεν το απορρίπτω ούτε λέω ότι το δικό μου είναι το σωστό των άλλων το λάθος.

Και το έχω κάνει στο παρελθόν όταν δεν έβρισκα σχέση λόγο ανάγκης. Ως γυναίκα δεν μου είναι δύσκολο να βρω κάτι. Δεν το θεωρώ σωστή σχέση όμως. Το θεωρώ λύση ανάγκης.

Απλά λέω ότι εγώ..Είμαι άλλη σχολής.

 

Σχετικά με το 2 Ήθελα να γράψω Αφέντρες και ευαισθησία είναι εντελώς αντιφατικό και φυσικά δεν ισχύει οι αφέντρες προκαλούν μόνο ψυχικό πόνο και θυμό και δεν βιώνουν σε καμία περίπτωση
Για το 4 είναι τουλάχιστον ανέκδοτο πιστεύω περί ευθύνης όταν κάποιος ερωτευτεί αφέντρα
και για το 10 δεν νομίζω να ισχύει για τα άλλα ισχύουν σε μεγάλο βαθμό

 

Η αναφορά σας σε μια

, που θεωρεί ότι οι ασύμμετροι συσχετισμοί Ολικής Παράδοσης Ελέγχου και ο έρωτας είναι δύο ισάξια

που συνθέτουν το όλον με φέρνει στη θέση όπου προσπαθώ να κατανοήσω τη λειτουργική δομή αυτής της προσέγγισης...

Μου γεννιέται ένα ερωτήματα, το οποί θέτω στη δημόσια κουβέντα.

Όταν ορίζουμε έναν συσχετισμό ως Ολική Ανταλλαγή Εξουσίας, η λέξη Ολική δεν προϋποθέτει ότι τόσο η Δομή οσο και η Κατίσχυση καταλαμβάνουν το 100% του υπαρξιακού χώρου της σχέσης;

Αν, λοιπόν, η υποταγή χρειάζεται τον έρωτα ως

για να είναι επαρκής, τότε η Κατίσχυση του Κυρίαρχου παραμένει Ολική, ή μήπως τελεί υπό την αίρεση και την έγκριση του συναισθήματος;

Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να ακούσουμε πώς επιλύει αυτό τα δομικά παράδοξο η προσέγγιση της δικής σας

Iagos

. by Iagos posted 30 March 2023 at 18:42[/ .

 

Και όχι μόνο για τα υ/σ μέλη των συσχετισμών…

 

Ναι φυσικά να εξηγήσω.

Καταρχήν να ξεκαθαρίσω για τι πράγμα μιλάμε, για τον έρωτα του άλλου προς εμένα ή τον δικό μου έρωτα προς τον άλλον;

Ο ερωτας του σκλάβου είναι δικό του θέμα.
Καλό είναι να υπάρχει αμοιβαίος αλλά δεν είναι πιο σημαντικός από την υποταγή του.

Ο έρωτας ο δικός μου όμως προς τον σκλάβο είναι ο έρωτας για τον οποίο γίνεται η συζήτηση αυτή.

Η ανάγκη για κυριαρχία θα με έκανε να κοιτούσα για κάποιον για σκλάβο.
Αυτος λοιπόν ο ερωτας από δική μου μεριά , αποτελεί τον λόγο που θα προτιμήσω έναν άντρα από κάποιον άλλο ως αυτόν τον πιθανό σκλάβο προς εκπαίδευση.

(Αν δεν υπάρχει, ναι θα πάω στην λύση ανάγκης να δεκτώ κάτι χωρίς έρωτα όπως έχω κάνει στο παρελθόν).

Η σχέση θέλει να λιώνεις , να ξυπνάς να τρέχεις να εκπαιδεύσεις τον σκλάβο σου. Είναι αυτό που θα τον κάνει την πρώτη σκέψη μου το πρωί και την τελευταία το βράδι.

Ο έρωτας είναι το το βασικό κίνητρο για δημιουργήσω και να σφυρηλατήσω τον σκλάβο που έχω ερωτευτεί και ποθώ στο να με υπηρετεί τέλεια στα θέλω μου.

Είναι αυτό που με κάνει να απολαμβάνω το κάθε λεπτό εκπαίδευσης, το κάθε λεπτό ομιλίας, την κάθε του κίνηση, την κάθε του σκέψη, το κάθε του χαμόγελο, το κάθε του δάκρυ, την κάθε επιτυχία, το κάθε του λάθος. Ολα μονάκριβα.

Είναι αυτό που με ατσαλώνει να είμαι αμείλικτη σε κάθε τιμωρία, σε κάθε παράπτωμα, σε κάθε ατέλεια.

Είναι η κινητήριος δύναμη.

Ως άλλος Πυγμαλίων λαξεύω την Γαλάτεια μου αποφασιστικά, σταθερά, μεθοδικα, στον ανθρώπο που εχω ερωτευτεί και ας μου ματώνει ο έρωτας τα χέρια.