Λαϊκά Προάστια

Ο Πάνος πολύ γρήγορα παντρεύτηκε κι έκανε παιδιά. Πολύ γρήγορα άφησε μούσι κι έκανε καράφλα. Πολύ γρήγορα σήκωνε χέρι κι έχυνε.

Κάναμε παρέα, δηλαδή με είχε για το πουτανάκι του. Το συνήθιζαν τότε στις λαϊκές γειτονιές κάτι μάγκες, νεαροί, να βρίσκουν πιο αδύναμες υπάρξεις.

Δεν έγινε και τίποτα, μέρος μιας στρεβλής σεξουαλικής ωρίμανσης ήταν όλο κι όλο, κάτι σαν αναπλήρωση του κενού δημιουργίας, ή μάλλον, μια ακόμα εξερεύνηση του κόσμου – της γειτονιάς.

Λυγερός εγώ και πρόθυμος, δυνατός αυτός και ανδράκι. Είχε πιάσει δουλειά σε μηχανουργείο, τις Κυριακές πηγαίναμε γήπεδο. Όλοι ήξεραν τι ρόλο έπαιζα στη ζωή του, από μία άποψη είχα βρει την ησυχία μου.

Ο Πάνος είχε χάσει νωρίς τον πατέρα του. Αν και δυνατό παιδί είχε ανασφάλειες, έβλεπε το μέλλον ως μία ενδεχόμενη απώλεια του πρωταθλήματος. Θέλω να πω ότι βασιζόταν μόνο στην αρρενωπότητά του.

Κι εγώ δεν ήμουν σίγουρος για πολλά πράγματα. Για παράδειγμα, αν ένιωθα καλύτερα μέσα σε γυναικεία ρούχα ή γιατί δοκίμαζα να σταυρώσω τις γάμπες μου όπως οι ντίβες της μεγάλης οθόνης.

Πάνω στο κρεβάτι προβάριζα κάτι δαντελωτά και κραγιόν. Στο μεταξύ ο Πάνος έτριβε την καύλα του. Περίμενε καρδιά μου να το κάνουμε μαζί, του έλεγα.

Μια μέρα του Ιουνίου με φώναξε στο σπίτι της η μεγάλη του αδελφή, η Λία. Παντρεμένη με τον Στέλιο, ένα πανάξιο παλικάρι. Πρόσφατα έκαναν κι ένα υγιέστατο κοριτσάκι!

Η Λία μού ανακοίνωσε ότι ο αδελφός της πρόκειται σύντομα να παντρευτεί και ότι όλο αυτό μεταξύ μας θα πρέπει να κοπεί μαχαίρι. Ήταν έξαλλη και εξαντλημένη από την αυπνία. Φορούσε κομπινεζόν και ιδρώτας έτρεχε στο λαιμό και το στέρνο της.

Δεν μπορώ να πω ότι η Λία μ’ αδικούσε, αλλά δεν μπορώ να μην νιώσω πίκρα στον τρόπο που με βρίζει, τη στιγμή που ο αδελφός της είχε όλη την καλή θέληση να με κάνει πάσα στον άνδρα της να βοηθήσω να διεγερθεί. Η ίδια ήταν δίπλα μας!

Βέβαια, η οικογένεια πάνω απ’ όλα.

Στο γάμο του Πάνου δεν με κάλεσαν, μόνο την προηγούμενη εκείνος, σε κατάσταση μέθης, έψαξε να με βρει μαζί με τον κουμπάρο του. Να παρτάρουν…

Τελικά περισσότερο εγώ τον κρατούσα όρθιο να μην τσακιστεί. Με δυσκολία τον πήγαμε στο σπίτι του (κάτω από της αδελφής του) και τον σύραμε μέχρι το κρεβάτι.

Ο κουμπάρος, πενηντάρης, βαρύς τύπος. Ίσιωσε τα μουστάκια και μου έσκισε διαδοχικά το καλτσόν και την κιλότα.

Πρώτη φορά που χόρταινα τόσο πολύ. Κάποιες φορές τα σώματα απλώς εφαρμόζουν τέλεια.

Μπήκαμε στο αμάξι και μάρσαρε. Είχε μετακομίσει στο Γουδί, ή πελατεία ήταν καλύτερη εκεί, όπως μου εξήγησε. Ζούσε σε ένα δυάρι του πρώτου. Μόλις μπήκαμε πέταξα ψηλά στον αέρα ότι φορούσα κι ένα ζωώδες ένστικτο μ’ έριξε στα πόδια του. Δεν άνοιξε τα φώτα.

Ήταν ξημέρωμα Κυριακής. Με δέχεσαι για γυναίκα σου, ψιθύρισα.