Γιατί είμαστε έτσι;

Ακριβώς. Η νόρμα. Ευχαριστώ για την διόρθωση.

Θα ήθελα να καταθέσω λίγες σκέψεις επ αυτού.
Σκεπτόμενοι τη φύση, απόλυτη συμμετρία δεν υπάρχει πουθενά. Και είναι μαθηματικά αδύνατον δύο πλάσματα φτιαγμένα από αυτή, και όχι από εργοστάσιο (το "μη-φυσικο"), να είναι ίδια. Συνεπώς και η δομή του εγκεφάλου, οι λειτουργίες τους και οι ικανότητές τους ποτέ δεν μπορούν να είναι ίδιες. Γι'αυτό και ειναι ωφέλιμη η αναγνώριση και απενοχοποίηση της όποιας ασυμμετρίας υπάρχει, για την βέλτιστη λειτουργία του "συστήματος".

Δεν ξέρω αν έχω συναντήσει κάποιο ζευγάρι ή γενικότερα δυάδα που είναι πλήρως συμμετρική. Σχεδόν πάντα με εκούσιες ή ασυνείδητες πράξεις, κάποιος προσπαθεί να επιβληθεί επί του άλλου.

Και του πλαστού, του τεχνητού, του multicopy, του "γρήγορου", θα συμπληρώσω.

 

Παρακαλω

Εχω τοποθετήθει περι αυτού στην απάντηση που εδωσα στο νημα "υπαρχει το D/s"
"Όλες οι άλλες διαπροσωπικές εξουσιαστικές σχέσεις που απαντώνται γύρω μας δεν είναι μέρος γνήσιας ερωτικής έκφρασης και μοναδικού τρόπου συσχέτισης αλλά διαρκή εξουσιαστικά παίγνια με μεταβλητό εξουσιαστικό πόλο."

Η συμμετρία ειναι μια αυταπατη, ενα ιδεαλιστικο ιδανικο που ελαχιστη σχεση εχει με την πραγματικότητα.
Η διαρκης παλη για εξουσία των εμπλεκομένων σε θεωρητικα συμμετρικές σχεσεις (βανίλια) αναιρει καθε επίκληση σε ισοτιμια- συμμετρια.

Οι βανιλια συσχετισμοι Θυμιζουν το εναλλασσόμενο ρευμα, οπου η φορα του ρευματος (εξουσία) εναλλασεται, πηγαινοντας ποτε προς τη μια και πότε προς την αλλη κατεύθυνση και μάλιστα μη συναινετικά
Αντίστοιχα οι ασύμμετρες σχεσεις προσομοιαζουν το συνεχες ρευμα όπου η φορα του ρευματος(εξουσία )ειναι πάντα προς μια κατεύθυνση.