Εν Ιορδάνη Ποταμών

Ο Ιορδάνης ήταν νταής και αρχηγός της συμμορίας. Του είχε μπει η ιδέα να μου γαμήσει τον κώλο και δύσκολα θα του έβγαινε. Κι εγώ βέβαια, περιδιάβαινα τουρλωτή τη γειτονιά.

Εκείνος είχε την εντύπωση ότι κάποια στιγμή στα κλεφτά είχα γαμηθεί με ένα από τα παιδιά. Τότε προσπαθούσα να συνεχίσω τις σπουδές μου αλλά οι φτωχοδιάβολοι μου έκαναν τη ζωή δύσκολη.

Πρώτα υπήρξαν κάποιες νύξεις από τον ίδιο, κάτι μισόλογα γαρνιρισμένα με εκφραστικές χειρονομίες. Κατόπιν δέχτηκα μία φιλική επίσκεψη από το πρωτοπαλίκαρό του – εκεί έπεσαν λίγες ψιλές, αλλά δεν τόλμησε να με αγγίξει.

Έτυχε εκείνο τον μήνα να είναι και τα γενέθλια του νταή, οπότε όλοι βρίσκονταν υπ’ ατμόν. Θα μαζεύονταν στο κεντράκι στα αλμυρίκια και εκεί, προς χάριν του αρχηγού, θα όφειλα να βγω σιδηροδέσμιος μέσα από την τούρτα!

Είχα από τότε αφήσει τα μαλλιά μου να μακραίνουν, να ξυρίζομαι και να δίνω περισσότερη βάση στις καμπύλες μου. Είχα κρυφή σχέση με έναν τράγο μεγαλόσχημο, που με ζήλευε αφόρητα και κάθε φορά μ’ έβαζε να μαρτυρήσω σε αναμμένα καρβουνάκια. Όπως και οι περισσότερες γυναίκες γενικώς, ήμουν τραγικά κακογαμημένη, κάτι που δια της άτοπου κάπως με ανακούφιζε.

Τώρα ήρθε ο κ. Λευτέρης, ο πατέρας του Ιορδάνη, παρέα με τον κουμπάρο του. Ζούσα σε ένα δωμάτιο στο πίσω μέρος της αυλής ενός χαμόσπιτου. Όμως, ήταν όμορφα, ασβεστωμένο με τα γεράνια του, κλπ.. Ο κ. Λευτέρης ήταν αυτό που λέμε μερακλής. Πριν τον εφαρμόσει έριχνε και το μπερτάκι του.

Παιδί μου, δεν νομίζεις ότι είναι ώρα να ξεκινήσεις και με κανέναν συνομήλικο σου, μου είπε καθώς ξεδίπλωνε τη ζώνη του κι εγώ κατέβαζα χαμηλά το κιλοτάκι.

Η συζήτηση συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια του θερμαντικού «ραβδισμού», κάτι που έδωσε έναν άλλο αέρα στο διάλογο. Στο τέλος, νομίζω τη στιγμή που γρύλιζε και ο κουμπάρος ξεκούμπωνε το πρώτο κουμπί του παντελονιού του, είπα ότι θέλω πρώτα να ερωτευτώ.

Ήδη τα στηθάκια μου είχαν αρχίσει να ροδίζουν. Ο κουμπάρος ήταν τύπος παρατηρητικός και δεν τ’ άφησε σε ησυχία – κάτι που διά της άτοπου κάπως με κολάκευε.

Όμως, το δικό του βίτσιο για να ολοκληρώσει ήταν να με κάνει να κλάψω, κάτι που τα κατάφερε με την αμέριστη συμπαράσταση του κ. Λευτέρη, που ήρθε συνάμενος κουνάμενος και μου έριξε δύο ανάστροφες να καταλάβω.

Μου άφησαν κάτι κατοστάρικα κι ένα πεντακοσάρικο.

Είχε νυχτώσει για τα καλά και αποφάσισα να κάνω ένα κρύο λουτρό. Σιχαίνομαι το κρύο νερό, ειδικά χειμωνιάτικα, αλλά συχνά το επιβάλλει ο τράγος – προφανώς για τιμωρία – κάτι που μάλλον επιζητούσα εκείνο το βράδυ.

Ο Ιορδάνης, ο νταής, αλλά όχι δικός μου, συνέχιζε να κυνηγάει τον κώλο μου σε κάθε γωνία, κάθε στιγμή. Τον περίφερα κι εγώ από μαγαζί σε μαγαζί. Καθόμουν με τα γερόντια στο καφενείο και παράγγελνα ουζάκι.

Την επαύριον είχε τα γενέθλιά του. Ανήμερα ήρθε και με βρήκε η κολλητή μου, η Μάρω. Τι θα γίνει, μου λέει. Δεν έχω ιδέα, της απαντώ. Φορούσε δαντελωτό καλτσόν και ντεκολτέ. Η κακία της δεν είχε όρια. Ήταν η θεά μου, κι όσο με άφηνε να «θηλάζω» απ' το στέρνο της ήταν μάνα-θεά.

Μου είπε περιφρονητικά σαν σε φτυσιά ότι η ίδια θα με παραδώσει στον Ιορδάνη με χειροπέδες μπροστά σε όλους τη στιγμή που θα σβήνει τα κεράκια. Μάλιστα, για να γίνει όλο αυτό πιο «φιλμικό», η ίδια θα μου έριχνε ένα καλό μαστίγωμα στα στήθη.

Δεν είπα τίποτα, ξαπλώσαμε και κάναμε ένα αληθινό, γλυκόπικρο έρωτα – χωρίς τα συνηθισμένα γδαρσίματα.

Στο κεντράκι, την επόμενη το βράδυ, ο εξευτελισμός μου δεν είχε όρια, αλλά δεν θέλω να μιλήσω για αυτό. Όμως, η ένωση μου με τον Ιορδάνη ήταν ανέλπιστα καλή.

Δύο μέρες μετά τον είχα σφόδρα ερωτευτεί κι εκείνος με είχε αφήσει στα κρύα του λουτρού. Η επίσημη εξήγηση ήταν ότι δεν ήμουν ο προσανατολισμός του.

Ο τράγος τα είχε μάθει όλα. Είδε και τις χαρακιές πάνω μου. Μυρίστηκε σκάνδαλο και με πέταξε έξω κλοτσηδόν. Από τη στιγμή που ο Ιορδάνης έπαψε να κυνηγάει τον κώλο μου κάτι σαν διά της άτοπου δεν κουνιόταν φύλλο!

Μία εβδομάδα μετά έμαθα ότι η Μάρω είχε κλεφτεί με τον Ιορδάνη και ότι εξαφανίστηκαν κάπου στα βάθη της Πατησίων.

Εγώ παράτησα τη σχολή και βγήκα στο κλαρί. Αφού σου αρέσει, μου έλεγε ο πρώτος νταής μου, όταν ήταν στα καλά του. Δεν ξέρω, απαντούσα ναζιάρικα.

Δέκα χρόνια μετά είδα τον Ιορδάνη γυμνό δίπλα στην κοίτη του κρεβατιού μου. Είχα αλλάξει τρία αφεντικά και το τρίτο, που αγαπιόμασταν, με είχε προσέξει και είχα γίνει ίδια η Μπο Ντέρεκ – περιζήτητη.

Ο πρώτος μου έρωτας δεν με αναγνώρισε. Το πρώτο που του έκανα ήταν να του την βάλω στο στόμα. Αμέσως ένιωσα γι’ αυτό ενοχή. Κι ο ίδιος είχε αλλάξει, είχε κάνει κοιλιά και καράφλα, ο ιδρώτας του βρώμαγε.

Αλλά του άρεσε, εκεί πάνω στο στρώμα νερού, του άρεσε πολύ ο κώλος μου. Θυμήθηκα τότε στο κεντράκι, όταν η Μάρω με παρέδωσε δαρμένη στον γαμπρό κι εκείνος μπροστά στην νταβραντισμένη συμμορία έβαλε απαλά πάλι στη θέση του το τοπάκι μου, με πήρε από το χέρι και βγήκαμε έξω στα βραχάκια, δίπλα στο κύμα.

Εκεί, στο άπλετο σκοτάδι έσκυψε και την πήρε με πρωτοφανή τρυφερότητα.

Ντύθηκε, έβαλε κάτι παλιόρουχα και με κοίταξε βαθιά στα μάτια.

Εγώ απλωνόμουν σαν γοργόνα στο κάτω μέρος του κρεβατιού.

Σε θέλω δικιά μου, γρύλισε. Ασυναίσθητα σήκωσα το βλέμμα μου προς το μέρος του και μου σκάει μία και μετά άλλη μία ανάστροφη.

Θυμήθηκα τον πατέρα του.

Τα ρούχα του βρωμούσαν και η ματιά του ήταν όπως τότε που κυνηγούσε σε κάθε γωνία, κάθε στιγμή τον κώλο μου.