Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

Αμπελοσκιοσοφιστείες

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Εμπειρίες' που ξεκίνησε από το μέλος skia, στις 24 Μαρτίου 2025.

  1. grdam

    grdam When the windmill is still, blow your own blast Premium Member

    Υπέροχο!!!
     
  2. gaby_m

    gaby_m ahinsā Premium Member Contributor

  3. dreams

    dreams Regular Member

  4. skia

    skia Contributor

    Η Βροχή

    Η βροχή δεν πέφτει από ψηλά. Γεννιέται μέσα μας, όταν δεν αντέχεται πια το βάρος της σιωπής.
    Δεν ζητά άδεια. Έρχεται αθόρυβα και αγγίζει τη γη με τρυφερότητα, σαν να θέλει να της θυμίσει πως ξέρει ακόμη να ανθίζει. Κάθε σταγόνα είναι μια εξομολόγηση. Είναι η ανάγκη της ψυχής να ξεπλύνει όσα κουράστηκε να κουβαλά.
    Περπατώ. Περπατώ στη βροχή.
    Δεν ξέρω αν βρέχεται το σώμα ή η ψυχή. Οι δρόμοι αδειάζουν από τις φωνές, όμως οι σκέψεις μιλούν δυνατότερα από ποτέ. Είναι σαν η βροχή να ξεπλένει τον θόρυβο του κόσμου, για να μπορέσω επιτέλους να ακούσω εμένα.
    Η βροχή δεν φοβάται να πέσει. Γνωρίζει πως ό,τι πέφτει θα θρέψει κάποτε κάτι νέο. Γι' αυτό δεν λυπάμαι όταν βλέπω τον ουρανό να σκοτεινιάζει. Σε κάθε σύννεφο κρύβεται μια υπόσχεση. Σε κάθε καταιγίδα, ένα ουράνιο τόξο που περιμένει τη στιγμή του.
    Οι άνθρωποι φοβόμαστε το κλάμα. Ξεχνάμε πως και τα μάτια έχουν τη δική τους βροχή. Όπως η γη διψά για νερό, έτσι και η καρδιά διψά να αφήσει να κυλήσει ό,τι τη βαραίνει.
    Η βροχή δεν είναι θλίψη. Είναι επιστροφή. Είναι η στιγμή που ο ουρανός σκύβει να φιλήσει τη γη και η γη ανοίγει σιωπηλά την αγκαλιά της. Τίποτα δεν χάνεται. Όλα αλλάζουν μορφή. Όλα επιστρέφουν στον ίδιο αέναο κύκλο.
    Χορεύω. Χορεύω στη βροχή.
    Γιατί υπάρχουν στιγμές που δεν έρχονται για να τις αποφύγεις, αλλά για να τις ζήσεις. Κι όταν βραχεί ακόμη και η τελευταία γωνιά της ψυχής, ανακαλύπτεις πως ποτέ δεν ήταν η βροχή που σε φόβιζε. Ήταν η αλλαγή που έφερνε μαζί της.
    Κι όταν η βροχή σταματήσει, τίποτα δεν τελειώνει. Εκεί αρχίζουν όλα. Γυαλίζει πάνω στα φύλλα, κυλά στις ρίζες, καθρεφτίζεται στα μάτια εκείνων που περπατούν χωρίς να φοβούνται τον ουρανό.
    Η βροχή δεν φεύγει ποτέ. Απλώς αλλάζει μορφή.
    Κι ίσως κάπως έτσι να είναι και η ψυχή. Δεν χάνεται στις καταιγίδες της. Καθαρίζει, μεταμορφώνεται και συνεχίζει να κυλά.
    Γιατί η ψυχή, όπως και η βροχή, δεν
    γεννήθηκε για να λιμνάζει.
    skia

     
    Last edited: 2 Ιουλίου 2026 at 10:59
  5. dreams

    dreams Regular Member

    Ποίηση