Ρατσισμός και BDSM

@de7

Επιτρέψτε μου μερικά σχόλια, τώρα που έχω λίγο χρόνο.
Το κείμενό σας δίνει την εντύπωση ακαδημαϊκής ανάλυσης. Μεθοδολογικά, όμως, παρουσιάζει περισσότερο χαρακτηριστικά μιας ιδιαίτερα προσεγμένης ρητορικής κατασκευής παρά μιας ανάλυσης που ελέγχει συστηματικά τις προκείμενες, τη λογική ακολουθία και τα συμπεράσματά της.
Υπήρξε ένα συγκεκριμένο επιχείρημα, το οποίο απομονώθηκε από το προηγούμενο πλαίσιό του με πολύ συγκεκριμένο τρόπο — ας μην ανοίξουμε τώρα αυτή τη συζήτηση. Η ουσία, όμως, είναι άλλη: αντί να εξετάσετε αν το επιχείρημα είναι ορθό ή εσφαλμένο, επιχειρείτε κυρίως να δείξετε ότι παρουσιάζει ομοιότητες με επιχειρήματα που έχουν χρησιμοποιηθεί από ακροδεξιούς χώρους και, μέσω αυτής της συνάφειας, να το απονομιμοποιήσετε.
Στη θεωρία της επιχειρηματολογίας αυτό προσεγγίζει τις πλάνες genetic fallacy και guilt by association. Η εγκυρότητα ενός επιχειρήματος δεν εξαρτάται ούτε από την προέλευσή του ούτε από το ποιος άλλος το έχει διατυπώσει.
Δύο διαφορετικοί χώροι μπορούν να καταλήξουν σε παρόμοιες διατυπώσεις για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Αν η ομοιότητα στη διατύπωση αρκούσε για να ταυτίζονται δύο θέσεις, τότε μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης θα κατέρρεε σε ενοχή διά συσχετισμού.
Την ίδια στιγμή, μετατοπίζετε το αντικείμενο της συζήτησης. Το αρχικό ερώτημα ήταν συγκεκριμένο: υπάρχουν ή δεν υπάρχουν, μέσα στις παραδοσιακές ισλαμικές ερμηνευτικές σχολές, θέσεις που συγκρούονται με την ισότητα των φύλων, τη συναίνεση, την αυτοδιάθεση και τις ατομικές ελευθερίες; Και, κυρίως, με ποια κριτήρια αξιολογούνται αυτές οι θέσεις;
Αυτό ήταν το αντικείμενο της συζήτησης. Όχι η γενεαλογία του λόγου, ούτε η μετανεωτερικότητα, ούτε ο φεμινοεθνικισμός, ούτε η ακροδεξιά.
Αν επιθυμείτε, μπορούμε φυσικά να εξετάσουμε με τα ίδια ακριβώς μεθοδολογικά κριτήρια και οποιοδήποτε άλλο θρησκευτικό ή ιδεολογικό σύστημα. Δεν υπάρχει καμία αντίρρηση να συζητηθούν οι αντιφάσεις, οι ιστορικές ερμηνείες ή οι προβληματικές θέσεις οποιουδήποτε δόγματος.
Ωστόσο, το γεγονός ότι μια συγκεκριμένη συζήτηση αφορά ένα συγκεκριμένο δόγμα δεν σημαίνει ότι πρέπει να μετατραπεί αυτομάτως σε γενική σύγκριση όλων των θρησκειών. Ούτε η κριτική σε ένα σύστημα ταυτίζεται από μόνη της με αποκλεισμό των ανθρώπων που το ασπάζονται.
Αν θεωρείτε ότι η αρχική θέση είναι λανθασμένη, η ουσιαστική απάντηση είναι να δείξετε ότι οι συγκεκριμένες παραδοσιακές δογματικές θέσεις είτε δεν υπάρχουν είτε αποδίδονται εσφαλμένα. Μέχρι στιγμής, όμως, δεν έχει επιχειρηθεί αυτή η προσέγγιση.
Αντίθετα, αναλύετε εκτενώς τους συνομιλητές σας και τις υποτιθέμενες ιδεολογικές συγγένειες του λόγου τους, χωρίς να εξετάζετε την ορθότητα, τη λογική συνοχή ή την τεκμηρίωση του ίδιου του επιχειρήματος. Αυτό αποτελεί μετατόπιση του αντικειμένου της συζήτησης (red herring) και όχι απάντηση στην ουσία.
Η επιστημονική επιχειρηματολογία αξιολογεί μια θέση με βάση τη λογική συνοχή, την τεκμηρίωση και την επάρκεια των προκείμενών της. Όχι με βάση το ποιος άλλος έχει εκφράσει μια παρόμοια θέση ή σε ποιο ιδεολογικό περιβάλλον μπορεί να εμφανίζεται. Εκεί θα περίμενα να εστιάσει μια πραγματικά ακαδημαϊκή συζήτηση.