Η αναγκαιότητα της Ανταλλαγής Ισχύος: Γιατί «το BDSM είναι για όσους δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς"»

Η ανταλλαγή ισχύος δεν νομίζω ότι προϋποθέτει απαραίτητα και σχέση Ιδιοκτησίας. Η εξουσία για κάποιους ίσως είναι μια συμφωνημένη δυναμική, αλλά να μην αναιρείται η αυτονομία του ατόμου. Η ιδιοκτησία αναιρεί την αυτονομία με την συναίνεση απλά να την επιβεβαιώνει.

 

Είναι ευχάριστο να συναντάς έναν συνομιλητή που δεν αναλώνεται στην υπεράσπιση των λέξεων, αλλά στη διερεύνηση του νοήματος που κρύβεται πίσω από αυτές. Η ανάλυσή Σας, ακόμη και στα σημεία όπου διαφωνούμε, φωτίζει πτυχές που με αναγκάζουν να γίνω πιο ακριβής στη διατύπωση της θέσης μου.

Πριν εμβαθύνουμε, οφείλω μια διευκρίνιση. Η αναφορά μου στη "μικροαστική νοοτροπία" δεν συνιστά προσωπική μομφή. Είναι μια διάγνωση των συστημικών πιέσεων που περιβάλλουν και απειλούν την κοινότητά Μ/μας, όπως την ανέλυσα εδώ:

Δεν θεωρώ σε καμία περίπτωση ότι Εσείς—ή η αναζήτηση της ρήξης που πρεσβεύετε—εκπροσωπείτε αυτή τη νοοτροπία.

Σχετικά με την αυτονομία και το 24/7, το ρήγμα στην αντίληψή Μ/μας εντοπίζεται στην ερμηνεία της "κατάργησης". Όταν μιλάω για την ολοκληρωτική κατάργηση της αυτονομίας, δεν εννοώ την υποβάθμιση του υποκειμένου σε αδρανές βάρος. Εννοώ την εκούσια αποποίηση της δικαιοδοσίας του εγώ πάνω στη ζωή του. Για να είναι αυτή η παράδοση ολοκληρωτική, απαιτεί ακριβώς το αντίθετο της παθητικότητας: απαιτεί υψηλή λειτουργικότητα, οξυμένη αντίληψη και ενεργητική ικανότητα. Το υποκείμενο δεν "καταργεί" την αυτονομία του επειδή είναι ανίκανο να λειτουργήσει, αλλά επειδή επιλέγει να διοχετεύσει το σύνολο της ενεργητικής του ικανότητας στη βούληση του Άλλου. Δεν υπάρχει αντίφαση μεταξύ της υψηλής λειτουργικότητας και της ολικής υποταγής· αντίθετα, η υποταγή χωρίς τη λειτουργικότητα είναι απλώς παθητικότητα. Η θέση μου είναι πως η υποταγή αποτελεί την ύψιστη άσκηση της βούλησης, η οποία επιλέγει να μην αυτονομηθεί, αλλά να ενσωματωθεί στη βούληση του Κυρίαρχου.

Ε/ερχόμενοι στο S/M και το BDSM, εδώ νομίζω πως αγγίζουμε τον πυρήνα της διαφωνίας Μ/μας. Συμφωνώ απόλυτα ότι ο Σαδισμός και ο Μαζοχισμός είναι αρχέγονες, αυτόνομες "φωτιές". Ωστόσο, η επιμονή μου στην ευρεία χρήση του όρου BDSM είναι τακτοποιητική: Το BDSM, ως δομημένη πρακτική, είναι η δομική διάταξη που συγκρατεί αυτή την ενέργεια. Πολλοί άνθρωποι βιώνουν το S/M ως μια θηριώδη, άμορφη εμπειρία και, στερούμενοι άλλου λεξιλογίου, το ονομάζουν BDSM. Όμως, αν αφαιρέσεις το πλαίσιο της Ανταλλαγής Ισχύος —το σύστημα κανόνων, ρόλων και ευθύνης— αυτό που απομένει είναι η ορμητική εμπειρία του S/M, όχι το οικοδόμημα του BDSM. Ορίζοντας το BDSM μέσω της Ανταλλαγής Ισχύος, δεν προσπαθώ να "στενέψω" τον χώρο, αλλά να διασώσω τη θεμελιώδη διάκριση ανάμεσα στην πρωτογενή εμπειρία και τη δομημένη σχέση.

Παρακολουθώντας την εξέλιξη αυτής της συζήτησης, νιώθω την ανάγκη να τοποθετηθώ όχι για να «κλείσω» ένα θέμα, αλλά για να αναγνωρίσω την αξία της διαδρομής που διανύσαμε. Η τελευταία παρέμβαση της @margarita_nikolayevna,

σε συνδυασμό με τις τοποθετήσεις όλων των συνομιλητών έως τώρα , πιστεύω πως ανέδειξαν την αναγκαιότητα αυτού του διαλόγου.

@margarita_nikolayevna Η ικανότητά σας να «μεταφράσετε» την ουσία της Ανταλλαγής Ισχύος (PE) ήταν για μένα εξαιρετικά διαφωτιστική. Η διάκριση που θέσατε —ότι η Ανταλλαγή Ισχύος είναι το καταστατικό στοιχείο της BDSM αλληλεπίδρασης, ενώ η χρονική διάρκεια ή η «χωροταξία» της είναι απλώς θέμα κλίμακας— αποδίδει με ακρίβεια τη θέση μου, απαλλαγμένη από τις παρεξηγήσεις περί ελιτισμού. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας: η ευψυχία και η ποιότητα των σχέσεων πρέπει να προηγούνται. Το BDSM δεν μπορεί —και δεν πρέπει— να αποτελεί καταφύγιο για τη συναισθηματική μετριότητα ή το άλλοθι για σχέσεις που στερούνται βάθους. Η οπτική σας για τη «μετανεωτερική σούπα» των ισοπεδωτικών συγκρίσεων είναι μια αλήθεια που συχνά αποφεύγουμε να ομολογήσουμε, και σας ευχαριστώ που την κατέθεσατε τόσο καθαρά.

Καταλήγω, λοιπόν, στο συμπέρασμα η Ανταλλαγή Ισχύος παραμένει για μένα ο πυρήνας, αλλά η «αναγκαιότητα» δεν αποτελεί ένα στατικό αξίωμα.Είναι η διαρκής αγωνία για το πώς διατηρούμε την αυθεντικότητα της επιθυμίας Μ/μας σε έναν κόσμο που επιζητά να την καταναλώσει.

Είτε πρόκειται για ένα session, είτε για μια συμπόρευση ζωής, το ζητούμενο παραμένει το ίδιο: να μην επιτρέψουμε στην επιθυμία Μ/μας να «κοπεί σε ρετάλια» στο όνομα της ευκολίας. Το BDSM για το οποίο συζητάμε είναι μια οντολογική παραδοχή, μια πράξη αντίστασης στη μετριότητα και μια διαρκής προσπάθεια να ζούμε με όρους που δεν ορίζονται από τους μηχανισμούς της αγοράς, αλλά από την ουσία της σύνδεσης μεταξύ των ανθρώπων. Χαίρομαι που, μέσα από αυτόν τον διάλογο, καταφέραμε να επιστρέψουμε στην ουσία: στο BDSM όχι ως αντικείμενο κατανάλωσης, αλλά ως πεδίο πραγματικής, ανθρώπινης εμπειρίας.

Με την άδεια Του

de7

 

Να λέμε ότι προφανέστατα υπάρχουν υ που χωρίς να νιώθουν ιδιοκτησία και επιβολή δεν βρίσκουν νόημα στο να μπαίνουν σε τέτοια (όχι εγώ, κάτι φίλες μου ).
Ξέρεις ότι κι εγώ δεν μπορώ να το διαχωρίσω για μένα  

Ωστόσο το νήμα νομίζω αυτό διαπραγματεύεται: Ότι αυτό είναι μόνον ένα μέρος των όσων είναι στο BDSM.

Δεν είναι, όμως, το ζητούμενο Ό/όλων αυτό: η διάρκεια και καθολική επικράτηση επί του άλλου. Το ότι μπαίνει όριο - χρονικό, "τομεακό", επικράτησης κλπ- δεν το κάνει μη Ανταλλαγή Ισχύος.
Το μη ανταλλαγή Ισχύος το κάνει μη BDSM.

 

Όσο για την «ένσταση στη διατύπωση», αν έχετε τη διάθεση, θα ήθελα να γίνετε πιο συγκεκριμένη: τι είναι αυτό που προσδίδει στον λόγο μου το ύφος που δημιουργεί απόσταση; Είναι η ορολογία ή ο τρόπος δόμησης των επιχειρημάτων; Η οπτική σας θα με βοηθήσει να επικοινωνήσω τις θέσεις μου πιο άμεσα.

 

Με την άδεια Του

de7

 

Δεν νοείται BDSM δίχως ανταλλαγή Ισχύος. Όλες οι BDSMικές αλληλεπιδράσεις ενέχουν αυτό το χαρακτηριστικό γνώρισμα. Σε ένα μεμονωμένο σαδομαζοχιστικό session με διαπραγμάτευση και δικλείδες ασφαλείας, το άτομο που τοπάρει ή/και σαδίζει, κρατά το νήμα της ζωής του έτερου ατόμου διότι το RACK είναι δυναμικός παράγοντας.