Μια μικρή φακιδα.....

Τι ψυχή έχει; πόσο μεγάλη είναι;
χωράει τον κόσμο μου ;
Το συμπαν μου;
μπορώ να γίνω τοσο μικρός να μπω εκεί;
Να μεταμορφωθώ σε ενα δάκρυ και να κυλισω εκεί.
Να κρυφτώ έστω για λίγο.
Πάνω στο σώμα της.
Μόνο για λίγο
Αναπνεω στην ανάσα της και συντονίζομαι στο επόμενο κτύπημα.
Πάνω στο προηγούμενο.
Ξανά και Ξανά
Πόση ομορφιά κρύβει ο πόνος σου οταν θέλεις να τον χαρίσεις.
Πόσο χαρούμενο σε κάνει οταν είσαι εκεί μονο για κείνη.
Πόση ευγνωμοσύνη μπορεί να νοιώσεις οταν ενα τοσο δά σημαδάκι σε περικλείει.
Σε ολοκληρωνει.
Σε συμπύκνωνει
Δεν θα λυπάσαι για οσα Φοβασαι.
Γίνεσαι μια μικρή νότα στην συμφωνία της.
Ο χώρος και χρόνος είναι δικός της .
Θα σε βαπτίσει στην λατρεία της .
Καυτή λάβα.
Πόσο τυχερός είσαι!
Θα συμμετάσχεις σε μια τελετη μεταμόρφωσης όπου Γίνεσαι άπειρο ελάχιστος
Το ειναι σου θα χωρέσει σε ενα σημείο.
Εκεί θα υπάρχεις γιατί λαμβάνεις μερος στην μέθεξη .
Θα στροβιλιζεσαι στην ενέργεια της ,θα υπάρχεις για να να την βλέπεις, να την μυρίζεις, να την γεύεσαι.
Ξαφνικά γινεσαι τα παντα και τίποτα.
Θα μπει μέσα σου ωστε να αφήσει το σημάδι της
Βαθιά. Επώδυνα . Ουσιαστικά.
Τωρα είναι παντού.
Εσύ βρίσκεις καταφύγιο
Σε ενα μικροσκόπιο σημαδάκι
Στο σώμα της.
Είναι όλα όπως πρέπει
Είναι όλα Εκείνη.
( με την άδεια της)