Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

Είδα ενα περίεργο όνειρο

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Εμπειρίες' που ξεκίνησε από το μέλος fractal, στις 27 Αυγούστου 2026 at 20:17.

  1. fractal

    fractal Premium Member

    οτι είμαστε μαζί, λέει, σε ενα κατακόκκινο σαν αίμα δωμάτιο.

    Ειχα πάει ,λέει, νωρίτερα, γιατί ήθελα να βρω την ανάσα μου.

    Ο ονειροχρονος κυλούσε βασανιστικά αργά σαν μια σταγόνα σε ενα παγετώνα.


    Ηταν τόσο ζωντανό το όνειρο που άκουσα το χτύπημα στην πόρτα.

    Σαφές, περιεκτικό, Αυστηρο

    " Η επιθυμία χρειάζεται το όριο για να μπορεί να το διασχίζει"

    Ήξερα τη θέση μου. Ηταν όλα όπως πρέπει

    Κάτω φυσικά
    . Ηταν σαν να βρισκόμουν σε ενα όνειρο μεσα στο όνειρο.
    Εγκλωβισμένος, απελπισμένα ερωτευμένος

    " Η παράβαση δε καταστρέφει το οριο .
    Το κάνει ορατό."

    Ήταν εκεί μαζί μου . Για λίγο. Ηταν τοσο αληθινο σαν να την άγγιζα

    Ήμουν σε ενα λευκό σύννεφο.



    "Η ενταση αποκτά νόημα επειδή υπάρχουν κανόνες."



    Ο πόνος αποκαλύπτει την έλλειψη ελέγχου.
    -"σου ανηκω αλλα δεν μου ανήκεις "

    Ήμουν μαζι της και δεν ειχα βάρος. Με αγγιζε και ένοιωθα να χαϊδεύει τη καρδιά μου .

    Ήξερα οτι αυτο που ζω είναι πολυ όμορφο για να είναι πραγματικό.

    Απλωνα το χέρι και για λιγο δεν χανόταν στο κενό.

    Μόνο για λιγο αναπνεα την ανασα της ,άκουγα τη φωνή της .

    Δεν ηταν η ηχω στο σκοτάδι, οταν λείπει και προσπαθώ να θυμηθώ το όνειρο.

    Όταν μου λείπει τοσο που μου σκίζει τη ψυχή.

    Όταν τη νοιώθω να καβαλάει τα σκοτάδια και ζει στον εφιάλτη μου


    Όταν δεν είναι εδω


    Όταν μενω ακίνητος, βουβος και κλείνω τα μάτια στην ανάμνηση μιας λεπτομέρειας

    Που θα μου δώσει νόημα

    Που θα με κάνει

    Να ζήσω.

    Για ακόμα λίγο

    ( με την άδεια της)
     
    Last edited: 27 Αυγούστου 2026 at 21:10