Δικό(σ) Της

Είναι εκείνη η απειροελάχιστη στιγμή που ο χρόνος παγώνει, όταν τα χείλη της Κυρίας σου αρθρώνουν το πιο αναπάντεχο ερώτημα: «Τι είναι αυτό που σε κάνει να θες να είσαι υποτακτικός μου; Τι σε κάνει να θες να με υπηρετείς, να γίνεσαι ολοκληρωτικά δικός μου;» Και ξαφνικά, μένεις χωρίς λέξεις.

Όχι επειδή δεν ξέρεις, ούτε επειδή δεν περιμένεις ποτέ να κληθείς να αποδείξεις τον λόγο της ύπαρξης σου δίπλα Της. Αλλά επειδή θέλεις να πεις τόσα πολλά, όλα εκείνα που στριφογυρίζουν ακατάπαυστα στο μυαλό σου κάθε δευτερόλεπτο της ημέρας, και αυτή η μία και μόνη ερώτηση καταφέρνει να σου κόψει την ανάσα. Είναι η απόλυτη παράλυση. Ακριβώς όπως τότε, πιτσιρικάς στην αλάνα, που έτρωγες με δύναμη την μπάλα στο στήθος. Ο αέρας αρνείται να βγει, οι πνεύμονες αδειάζουν, το σώμα κλειδώνει και εσύ μένεις να κοιτάς ανήμπορος, ανίκανος να αρθρώσεις την παραμικρή συλλαβή. Και το πιο οδυνηρό από όλα δεν είναι η δική σου ασφυξία, αλλά το να βλέπεις στα μάτια Της εκείνη τη στιγμιαία απογοήτευση. Να νομίζει πως η σιωπή σου πηγάζει από κενότητα, ενώ στην πραγματικότητα πηγάζει από έναν συντριπτικό κατακλυσμό δέους που δεν βρήκε τον δρόμο για να γίνει λέξεις.
Αν, όμως, μπορούσες να βρεις την ανάσα σου μέσα σε εκείνο το κενό, αν τα χείλη σου μπορούσαν να ακολουθήσουν την ορμή της ψυχής σου, θα Της έλεγες, πως η υποταγή σου δεν είναι επιλογή, αλλά φυσική νομοτέλεια.

Θα Tης έλεγες πως την υπηρετείς γιατί η δική Της ύπαρξη, η αδάμαστη, αγέρωχη φύση Της, είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να δαμάσει το δικό σου χάος. Υποτάσσεσαι μπροστά στην επιβλητική της αρχοντιά, στο βλέμμα της που διαπερνά κάθε σου άμυνα, σε εκείνη την αυστηρή αλλά και απόλυτη κυριαρχία που εκπέμπει χωρίς καν να προσπαθήσει. Γίνεσαι δικός Της, γιατί μόνο μέσα από τη δική Της ανύψωση αποκτά πραγματικό σκοπό η δική σου ζωή.

Δεν σε ελκύει απλώς η ιδέα της εξουσίας, αλλά η δική Της εξουσία. Το γεγονός ότι στέκεται απέναντι σου ως μια Gυναίκα που δεν συμβιβάζεται, που απαιτεί το απόλυτο, που δεν δέχεται τίποτα λιγότερο από την ολοκληρωτική σου αφοσίωση. Η σιωπή σου, τελικά, δεν ήταν ποτέ άδεια. Ήταν ο πιο εκκωφαντικός, βουβός ύμνος μπροστά σε μια Κυρία τόσο επιβλητική, που οι ανθρώπινες λέξεις μοιάζουν απελπιστικά λίγες για να εξηγήσουν το μεγαλείο Της.

Είστε Συναρπαστική G

Με την άδεια Της

Δική(σ) Σας @Goldie_666