Συνέπεια του Λάθους

Γράφω αυτό το κείμενο για να μοιραστώ μια βαθιά προσωπική συνειδητοποίηση σχετικά με το πόσο ολέθρια μπορεί να γίνει η συμπεριφορά μας. Όταν μια λανθασμένη ενέργεια ενός σκλάβου διαταράσσει την ηρεμία και τη γαλήνη της Αφέντρας του, η επίπτωση είναι συντριπτική. Η ηρεμία της είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο οφείλουμε να κινούμαστε και κάθε δική μας απερισκεψία που την αναστατώνει αποτελεί μια θεμελιώδη προσβολή στη δυναμική που μας ενώνει.
Εκλαμβάνω το δικό μου λάθος με τεράστιο βάρος και ντροπή. Βλέπω ξεκάθαρα την αστοχία μου και νιώθω βαθιά και ειλικρινή μεταμέλεια. Το μόνο που νιώθω την ανάγκη να κάνω είναι να ζητήσω ταπεινά συγχώρεση @Goldie_666 για την αναταραχή που προκάλεσα, γνωρίζοντας πως η πράξη μου δεν είχε απολύτως καμία δικαιολογία.

Είναι εντελώς λάθος να πιστεύω, έστω και για μια στιγμή, πως έχω το δικαίωμα να απεμπλέκομαι από τη φυσική μου θέση. Είτε αυτό συμβαίνει ακούσια ως μια στιγμιαία απροσεξία, είτε εκούσια ως μια εγωιστική παρόρμηση, η αυτονόμηση αυτή είναι απαράδεκτη. Παλεύω συνεχώς και με κάθε δυνατότητα μου να εξαλείψω αυτά τα ψήγματα αυτοβουλίας ή και μεγαλύτερα από ψήγματα και να σταματήσω να απομακρύνομαι από τη θέση που μου αναλογεί. Ο μοναδικός μου σκοπός και η απόλυτη ανάγκη μου είναι να βρίσκομαι ακριβώς εκεί, να είμαι απόλυτα μέρος Της, ένα αληθινό και αναπόσπαστο κομμάτι Της, πλήρως παραδομένος στη Θέλησή Σας @Goldie_666

Με την άδεια Της

δικό Σας