Αμπελοσκιοσοφιστείες

" είναι σε σύνδεση "....
Τρεις τέλειες....
Κάτι γράφει.
Περιμένεις.

Περιμένεις


Τρεις προτάσεις.
Τα λόγια γίνονται πράξη.
Άβολο.
Διαβάζω. Ξαναδιαβάζω.
Νοιώθω τη καρδιά μου να χάνει ενα χτυπο.
Η ανάσα ενα παλμό
Ότι λεω είναι λάθος . Ότι σκέφτομαι είναι άτοπο.
Γράφω τρέμοντας κάτι.

Φυσικά είναι χωρίς νόημα.

Σιωπή
Μια λέξη

Καμία


Το Ξαναδιαβάζω ακίνητος.

Θα το πληρώσω . Πικρά. Σίγουρα.

Η σιωπή φωτίζει το τηλέφωνο.
Βάζω αμήχανα μια καρδούλα.

 

Σου είχα πει θάρθει ένας άλλος καιρός
που τίποτα δεν θα είναι όπως πρώτα
ένα ρίγος στους ώμους, ένας αέρας υγρός
πιο θαμπά τα φιλιά και μια ομίχλη στα φώτα.
Σου είχα πει πως έτσι φτάνει αυτή η εποχή
- τόσους Αύγουστους που πέρασαν ρώτα
με κάθε φύλλο να τρέμει στα κλαδιά σαν ψυχή
με άδεια τα πλοία στου Σεπτέμβρη τη ρότα.
Και δεν ξέρω αν είναι απ’ την ψύχρα το ρίγος στο σώμα
ή αν φταίει η ενοχή
που οι ψυχές παραμείναν στο θέρος ακόμα.
Γιώργος Ποταμίτης

 

Τάκης Σινόπουλος
Κι είμαστε δίπλα δίπλα όπως οι σκιές και δε μπορούμε
ν' αγγίξουμε τα χέρια των άλλων,
στους ώμους των άλλων τα κομμένα φτερά.
Σταυρωμένα τα χέρια, σταυρωμένα τα βλέμματα.
Και πόσοι αποχαιρετισμοί στα μάτια -κοιτάζουμε:
Τι κρατάς από μένα, τι κρατώ από σένα;
Τι ονειρεύομαι διπλωμένος σε μια σειρά από νύχτες κι ημέρες
κι είμαι έτσι ανάμεσα περιπάτου και πόνου; Γιατί πονώ;
Γιατί πονούμε όταν υπάρχουμε; Γιατί μιλούμε;
| Μοναχικός Περίπατος στην Πολιτεία | Συλλογή Ι | εκδόσεις Ερμής |