Συνέπεια του Λάθους

Γράφω αυτό το κείμενο για να μοιραστώ μια βαθιά προσωπική συνειδητοποίηση σχετικά με το πόσο ολέθρια μπορεί να γίνει η συμπεριφορά μας. Όταν μια λανθασμένη ενέργεια ενός σκλάβου διαταράσσει την ηρεμία και τη γαλήνη της Αφέντρας του, η επίπτωση είναι συντριπτική. Η ηρεμία της είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο οφείλουμε να κινούμαστε και κάθε δική μας απερισκεψία που την αναστατώνει αποτελεί μια θεμελιώδη προσβολή στη δυναμική που μας ενώνει.
Εκλαμβάνω το δικό μου λάθος με τεράστιο βάρος και ντροπή. Βλέπω ξεκάθαρα την αστοχία μου και νιώθω βαθιά και ειλικρινή μεταμέλεια. Το μόνο που νιώθω την ανάγκη να κάνω είναι να ζητήσω ταπεινά συγχώρεση @Goldie_666 για την αναταραχή που προκάλεσα, γνωρίζοντας πως η πράξη μου δεν είχε απολύτως καμία δικαιολογία.

Είναι εντελώς λάθος να πιστεύω, έστω και για μια στιγμή, πως έχω το δικαίωμα να απεμπλέκομαι από τη φυσική μου θέση. Είτε αυτό συμβαίνει ακούσια ως μια στιγμιαία απροσεξία, είτε εκούσια ως μια εγωιστική παρόρμηση, η αυτονόμηση αυτή είναι απαράδεκτη. Παλεύω συνεχώς και με κάθε δυνατότητα μου να εξαλείψω αυτά τα ψήγματα αυτοβουλίας ή και μεγαλύτερα από ψήγματα και να σταματήσω να απομακρύνομαι από τη θέση που μου αναλογεί. Ο μοναδικός μου σκοπός και η απόλυτη ανάγκη μου είναι να βρίσκομαι ακριβώς εκεί, να είμαι απόλυτα μέρος Της, ένα αληθινό και αναπόσπαστο κομμάτι Της, πλήρως παραδομένος στη Θέλησή Σας @Goldie_666

Με την άδεια Της

δικό Σας

 

Κάθε λάθος απέναντι σε κάποια Domme πρέπει να έχει συνέπειες ασυζητητί.

 

Νομίζω ότι η κατάλληλη τιμωρία θα βοηθήσει τον σκλάβο να αναγνωρίσει τα λάθη του και να μην τα επαναλάβει. Η ιδιοκτήτρια του βέβαια είναι αυτή που θα αποφασίσει.

 

πιστεύω ότι τέτοιες καταστάσεις χρειάζονται βαθιά εσωτερική διεργασία. Σε πρώτη φάση πρέπει κάποιος να συνειδητοποιήσει τα λάθη του και να αισθανθεί μέσα του ειλικρινή μεταμέλεια. Μετά έρχεται η εξωτερίκευση, η ειλικρινής μετάνοια με λόγια και προπαντός με έργα. πιστεύω ότι ο ίδιος ο υποτακτικός πρέπει να ζητήσει τιμωρία και συγχώρεση. Να ικετεύσει την Αφέντρα του να επιλέξει την τιμωρία που θα τον εξιλεώσει στα μάτια Της και θα τον οδηγήσει στην συγχώρεση. Δεν είναι εύκολο να είναι κανείς σκλάβος, χρειάζεται αντοχές και θέληση. Κάποια λάθη είναι αναπόφευκτα. Ο υποτακτικός χρειάζεται πολλές φορές βοήθεια και καθοδήγηση την οποια πρέπει να ζητήσει ταπεινά από την Αφεντρα του. Όπως κάθε είδους ανθρώπινη σχέση έτσι και αυτή πρέπει να σφυρηλατηθεί. Υπό μια έννοια τέτοια περιστατικά είναι απαραίτητα γιατί αποκαλύπτουν τις ατέλειες του υποτακτικου. Στην προσπάθεια του να τις υπερβεί μπορεί να καταφέρει στο τέλος να διανύσει την διαδρομή που οδηγεί στην απόλυτη αφοσίωση στην Αφέντρα του.