Χριστιανισμός και BDSM

Ελάχιστες μόνο υποσημειώσεις στα όσα μας γράφετε @Jinger στο τόσο προσωπικό μοίρασμά σας αυτό.

Ακόμα περισσότερο, στερούνται αλληλεπίδρασης. Αυτό θέλει προσοχή: Όσο "Θεό" και αν νιώθετε τον Κ, όσες αποστάσεις και αν υπάρχουν μεταξύ σας, υπάρχει πάντα αλληλεπίδραση, ακόμα και στη σιωπή.

Δε μπορείτε να παραδώσετε κάτι που δεν έχετε.

Δε νομίζω ότι έχω καταλάβει τι θέλετε να πείτε. Αν κρίνετε μας λέτε.

Γενικά μιλώντας, το ασυνείδητο γνωρίζει τι θέλει και, αν του αφεθείτε, γνωρίζει τι κάνει και πώς το κάνει. Γνωρίζει από πού φεύγει και γιατί και πού θέλει να πάει. Όνειρα βλέπετε αυτό τον καιρό; Ακούστε τα, κάτι έχουν να σας πουν.

 

Όντως! Αλλά αυτό είναι τόσο κρίμα τώρα που το σκέφτομαι. Θα ήταν υπέροχο να είναι κάτι δικό μου και μάλιστα είναι κάτι που στην πραγματικότητα ως τώρα (θα έπρεπε να) μου ανήκει. Θα ήταν υπέροχο λοιπόν αυτό το τόσο δικό μου αγαθό να το παραδώσω, να πονέσω που το δίνω στον Κ. Τώρα η "θυσία" μού μοιάζει λειψή και ανούσια. Απλώς με απαλλάσσει από τον βραχνά του να μην ξέρω τι να την κάνω την ελευθερία μου.

Για τα υπόλοιπα, επανέρχομαι.