Χριστιανισμός και BDSM

Κοίτα, έχει να κάνει με το πώς το βλέπει ο καθένας και μέχρι που φτάνει το μυαλό του. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σαφώς. Ακόμη και το ότι έπεσαν να σε 'φάνε'' είναι κάτι που γίνεται γενικώς.

 

Σε ευχαριστώ.

 

Πέσιμο με πέσιμο έχει διαφορά.
Υπάρχει ο αντίλογος και η παραβολή επιχειρημάτων με σκοπό να λυθούν παρανοήσεις, υπάρχει και η επίθεση στο πρόσωπο (και την αδυναμία πολλές φορές) του άλλου όταν τα επιχειρήματα δε βγαίνουν.

 

Φρονώ ότι υπάρχει ένα ζήτημα που πρέπει να τεθεί σε αυτό το νήμα.

Όταν μιλάμε για το BDSM μέσα από το πρίσμα του χριστιανισμού — όταν χρησιμοποιούμε το γονάτισμα, το πλύσιμο των ποδιών, το φίλημα των χεριών ως παραδείγματα της Ανταλλαγής Ισχύος — δεν περιγράφουμε το BDSM. Περιγράφουμε μια συγκεκριμένη εκδοχή του. Μια εκδοχή ιστορικά και πολιτισμικά τοποθετημένη. Και όταν αυτή η εκδοχή παρουσιάζεται ως η μόνη, τότε αποκλείουμε.

Αποκλείουμε όσους δεν έχουν χριστιανικό υπόβαθρο. Αποκλείουμε όσους δεν αναγνωρίζουν το γονάτισμα ως φορτισμένη πράξη. Αποκλείουμε τους άνδρες υποτακτικούς και τα LGBTQI άτομα, για τα οποία το χριστιανικό τελετουργικό δεν έχει την ίδια βαρύτητα.

Και εδώ είναι το πρόβλημα. Το BDSM, στον πυρήνα του, δεν αναγνωρίζει φύλο, φυλή, θρησκεία, σεξουαλικό προσανατολισμό. Αναγνωρίζει θέσεις: Κυριαρχία και υποταγή. Δεν αναγνωρίζει πολιτισμικά φορτία.

Όταν λέμε «το BDSM έχει γονυκλισίες και πλύσιμο ποδιών», λέμε «η χριστιανική εκδοχή του BDSM έχει γονυκλισίες και πλύσιμο ποδιών». Και αυτό είναι κάτι άλλο. Είναι μια μερική αλήθεια που παρουσιάζεται ως καθολική.

Το τελετουργικό είναι σημαντικό. Αλλά είναι μέσο, όχι ουσία. Η ουσία είναι η Ανταλλαγή Ισχύος. Και η Ανταλλαγή Ισχύος δεν έχει θρησκεία. Δεν έχει φύλο. Δεν έχει χρώμα. Έχει δύο θέσεις που συναντιούνται μέσα σε ένα πλαίσιο συναίνεσης.

Η @Jinger έθεσε ένα ερώτημα που αξίζει απάντησης. Και η απάντηση δεν είναι «πώς θα αποσυνδέσεις τη χριστιανική μνήμη από την πράξη». Η απάντηση είναι: δεν χρειάζεται να την αποσυνδέσεις. Χρειάζεται να αναγνωρίσεις ότι η μνήμη είναι δική σου, αλλά η πράξη ανήκει σε όλους.

Το BDSM δεν ανήκει σε καμία θρησκεία. Ανήκει σε όσους μπορούν να πουν «δεν μπορώ να κάνω αλλιώς» — ανεξάρτητα από το πού γεννήθηκαν, τι πίστεψαν, ποιον αγάπησαν, τι φύλο έχουν.

Με την άδεια Του,

de7

 

Ευχαριστώ πάρα πολύ, @de7 . Κρατώ αυτά:

Συμφωνώ με το παρακάτω

και νομίζω πως αυτό εννοούσαμε (ή τελοσπαντων όσοι), αλλά με έμμεση-λαθος διατύπωση. Σε κάθε περίπτωση, η διόρθωση είναι πάντα ωφέλιμη.

 

Ναι, φυσικά. Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν.

Και ειδικά αν η σκλάβα πιστεύει σε κάποιον Θεό στον οποίο ο Αφέντης δεν πιστεύει, τότε πολύ λογικό ειναι να υπάρχει συγκρουση θρησκευτικών και bdsmικων "καθηκόντων". Αυτό μου θυμίζει ένα νήμα με όνομα κάπως σαν "Γιατί εγώ ο Κ να σεβαστώ τη θρησκεία σου" . Ένας -ισως ο μόνος- τρόπος να δουλέψει αυτό, είναι όταν πιστεύουν και οι δύο στον ίδιο Θεό. Και τότε, βέβαια, αν από υπερβάλλοντα ζήλο η σκλάβα θέλει παραπάνω νηστείες ή οτιδήποτε, πάλι υπάρχει σύγκρουση. Αλλά αυτή η σύγκρουση υπάρχει και σε βανίλλα hardcore θρησκευόμενα ζευγάρια, πόσο μάλλον σε bdsm σχετισμούς.
Όπως και να χει , ναι, συμφωνώ σε αυτό. Μοιραία καταλήγει να πρέπει να γίνει μια ιεράρχηση του ανθρώπου Αφέντη και του θεού Αφέντη, και άρα πλέον παύουν να είναι δυο οι Αφέντες.

Καταλαβαίνω αυτό που λέτε και συμφωνώ εν μέρει. Βέβαια, θα ήθελα να σημειωσω οτι αν κάποιος πιστεύει σε κάποιον θεό, τότε για αυτόν, ο Θεός δεν είναι

και ο Θεός για αυτό το άτομο είναι επίσης

και επίσης η θρησκεία του για κάποιον πιστό δεν είναι

Το λέω γιατί νομίζω πως ό,τι κι αν πιστεύει ο καθένας μας, δεν έχουμε το δικαίωμα να χαρακτηρίζουμε έτσι αυτό που πιστεύει κάποιος άλλος. Ή μήπως το έχουμε;

Κρατώ ως απάντηση στο αρχικό ερώτημα αυτή τη φράση.

και ευχαριστώ πολύ.

 

@Jinger, manual δεν υπάρχει για το τι είναι σωστό και τι όχι. Ωστόσο, νομίζω ότι η συζήτηση που μπερδεύει λίγο το θρησκευτικό συναίσθημα με το bdsm είναι λίγο ''άβολη'', διότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων που ανήκουν στο χώρο πιστεύουν κάπου. Θα πούμε δηλαδή ότι όλοι αυτοί δεν κάνουν bdsm;
Προσωπικά, εμένα δε μου δημιούργησε κανένα θέμα σε οποιαδήποτε ασύμμετρη σχέση είχα. Το σωστό το BDSM είναι εκείνο που προάγει τον σεβασμό, τη συναίνεση, την ασφάλεια. Όλα τα άλλα έχουν να κάνουν με σύμβαση μεταξύ των μερών μιας σχέσης.

 

Καμία ιεράρχηση της υποτακτικής δεν έχει σημασία σε μια σχέση Κυριαρχίας - υποταγής.
Η συσχέτιση και η αλληλεπίδραση ορίζεται από τον Κυρίαρχο και μόνο.
Αν γίνονται, επιδραστικές για την σχέση, ιεραρχήσεις από την υποτακτική, δεν υφίσταται σχέση Κυριαρχίας-υποταγής.
Αν δεν υπάρχει σχέση Κυριαρχίας υποταγής, ούτε Κυρίαρχος υπάρχει, ούτε υποτακτική.
Κάθε ιεράρχηση της υποτακτικής σχετική με την σχέση, δεν έχει νόημα γιατί την θέτει εκτός θέσης και ακυρώνει την σχέση.

 

Άρα, αφού διαβάσαμε (ξανά) ότι σε μία σχέση M/s δε μπορεί η σκλάβα να πιστεύει στον χριστιανικό Θεό, γιατί δε γίνεται να έχει δύο Αφέντες, συμπεραίνουμε αβίαστα ότι κάποιος που είναι Παναθηναϊκός ή Ολυμπιακός, επίσης δε μπορεί να είναι χριστιανός, διότι έχουμε κατά αντιστοιχία το "ΠΑΟ, ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΘΥΡΑ 13" και το "ΘΡΥΛΕ ΘΕΕ ΜΟΥ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ ΜΟΥ". Μόνο ΜΠΑΟΚ. Γατάκια.