Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

Ξεφτίλα ή απελευθέρωση;

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Εμπειρίες' που ξεκίνησε από το μέλος darkmoon_o, στις 27 Οκτωβρίου 2026 at 14:56.

  1. darkmoon_o

    darkmoon_o Regular Member

    Η πόρτα άνοιξε και η οθόνη εξαφανίστηκε. Μπροστά μου στεκόταν ένας κανονικός άντρας.
    Μυρίζει κολόνια, τσιγάρο και ιδρώτα. Με κοίταζει από ψηλά χωρίς χαμόγελο με το βλέμμα Εκείνου που ξέρει ακριβώς γιατί Τον κάλεσες.
    <<Πέσε κάτω>> είπε. Η φωνή Του ήταν ήρεμη αλλά δεν σήκωνε κουβέντα.
    Όταν το σώμα σου ακουμπάει στο κρύο πάτωμα η φαντασίωση τελειώνει απότομα. Ξαφνικά νιώθεις το πρώτο πραγματικό άγγιγμα. Το βάρος της μπότας Του πάνω στο στήθος μου να με καθηλώνει,να με μικραίνει. Άρχιζει να λύνει τα κορδόνια Του αργά, επίτηδες, αφήνοντάς με να περιμένω από κάτω νιώθοντας την πίεση του ποδιού Του να μου κόβει την ανάσα.
    Όταν έβγαλε την κάλτσα η οσμή με χτύπησε κατευθείαν στο πρόσωπο.Ήταν η βαριά, έντονη, ζεστή μυρωδιά ενός Άντρα που περπατούσε όλη μέρα. Μια μυρωδιά γεμάτη ιδρώτα και τεστοστερόνη που σου θυμίζει αμέσως τη θέση σου. Πριν προλάβω να ανασάνω η γυμνή, άγρια πατούσα Του γεμάτη σκληρές τρίχες στο κουντεπιέ προσγειώθηκε με όλο του το βάρος πάνω στη μάπα μου.
    Η πίεση ήταν ασφυκτική. Το δέρμα Του πίεζε τη μύτη και το στόμα μου,το χαλί γρατζουνούσε το σβέρκο μου από κάτω. Μέσα σε εκείνη την ασφυξία ένιωσα την πιο απόλυτη απελευθέρωση. Το μυαλό μου που όλη μέρα έτρεχε με χίλια άδειασε απότομα. Έγινε μια απόλυτη σιωπή. Δεν ήμουν πια ο υπεύθυνος άνθρωπος της καθημερινότητας. Ήμουν ένα τίποτα μια ξεφτίλα κάτω από το πέλμα του.
    «Γλύφε, σκύλα» διέταξε.
    Η γλώσσα μου άρχισε να περνάει ανάμεσα από τα δάχτυλά Του να μαζεύει τον ιδρώτα να ρουφάει το μεγάλο δάχτυλο με μια πρωτόγονη λαιμαργία, ενώ Εκείνος με πίεζε ακόμα πιο δυνατά στο πάτωμα χρησιμοποιώντας το πρόσωπό μου σαν σκαμνί. Η γεύση του δέρματος, η σκληρή υφή της φτέρνας Του, η απόλυτη Κυριαρχία Του πάνω μου μου προκάλεσαν κύματα ηλεκτρισμού.
    Όταν τελείωσε φόρεσε τις κάλτσες Του, έδεσε τα παπούτσια Του και έφυγε χωρίς να μου πει ούτε μια λέξη. Η πόρτα έκλεισε με έναν ξερό ήχο.
    Έμεινα να κίτομαι στο πάτωμα μόνη κοιτάζοντας το ταβάνι. Το δωμάτιο μύριζε ακόμα από το πέλμα Του. Το πρόσωπό μου ήταν κόκκινο και πονούσε από την πίεση και η γεύση Του ήταν ακόμα έντονη στο στόμα μου.
     
    Last edited: 27 Οκτωβρίου 2026 at 15:10