Η Ασυμβατότητα του M/s και κάθε λογής Ορίων

@JohnyVan Δεν είναι άγραφοι κανόνες και "κώδικες" in abstract. Είναι όροι και ορισμοί τους οποίους χρησιμοποιούμε για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας, καθότι βασική προϋπόθεση κάθε είδους συζήτησης είναι οι λέξεις να σημαίνουν το ίδιο πράγμα για όλους τους συνομιλητές.

Το αν το ασπάζεστε ή όχι το M/s είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Εγώ πχ το βρίσκω ακραίο και όχι του γούστου μου γιατί έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (τα οποία τα ανέφεραν και άλλοι συνομιλητές) τα οποία εμένα προσωπικά δε μου κάνουν· κάποια δε, δεν σας το κρύβω, με ανατριχιάζουν.

Για κάποιους ωστόσο αυτό το modus vivendi είναι Τρίτη απόγευμα.

Ο καθένας προσπαθεί να βρει αυτό που του ταιριάζει περισσότερο, and this is it.

 

@JohnyVan Θα σας μιλήσω με ιστορικά στοιχεία, γιατί η συζήτηση έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου οι έννοιες χρειάζονται αποσαφήνιση.

Φρονώ ότι θα βοηθήσει για να ξεκαθαρίσετε τις έννοιες.

Στη συζήτηση αυτή, συγχέετε τρεις διακριτές περιοχές του BDSM: το t/b (top/bottom), το S/M (sadism/masochism) και τους συσχετισμούς Ανταλλαγής Ισχύος (D/s, M/s). Η σύγχυση αυτή είναι και αυτή που παράγει την παρεξήγηση για τα όρια και τα safewords.

Το top/bottom είναι μια σχέση πράξης. Ο top ασκεί μια δράση, ο bottom τη δέχεται. Η σχέση αυτή μπορεί να είναι προσωρινή, να εναλλάσσεται, να μην συνεπάγεται καμία δομική ανισότητα. Το S/M είναι επίσης πεδίο πράξης: η άσκηση ή λήψη πόνου, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει δομική υποταγή. Ένας bottom μπορεί να απολαμβάνει τον πόνο χωρίς να είναι υποτακτικός· ένας top μπορεί να τον ασκεί χωρίς να είναι Κυρίαρχος.

Σε αυτά τα πεδία, το safeword είναι λειτουργικό εργαλείο. Εμφανίζεται στις πρώτες του καταγραφές το 1979, στο Lesbian Glossary of S/M Terminology, ως «κωδική λέξη που συμφωνούν οι σύμμετέχοντες για να σταματήσουν αμέσως τη δράση». Το 1981, η Pat Califia εξηγεί τη λειτουργία του: επιτρέπει στον bottom να απολαύσει μια φαντασίωση μη-συναίνεσης χωρίς να διακοπεί η διέγερση. Είναι, δηλαδή, μηχανισμός διαχείρισης ρίσκου μέσα σε μια σκηνή.

Στο D/s και το M/s, δεν έχουμε δύο μέρη που διαπραγματεύονται μια πράξη. Έχουμε δύο θέσεις που συγκροτούνται από την κατίσχυση. Ο Κυρίαρχος δεν είναι απλώς αυτός που ασκεί μια δράση — είναι αυτός που είναι Κυρίαρχος. Και το υποτακτικό άτομο δεν είναι απλώς αυτός που δέχεται μια δράση — είναι αυτός που ανήκει.

Το safeword και το SSC δεν προέρχονται από τους συσχετισμούς Ανταλλαγής Ισχύος. Προέρχονται από την κοινότητα του S/M, και ειδικά από την GMSMA (Gay Male S/M Activists) της Νέας Υόρκης. Το SSC διατυπώθηκε το 1983 από τον David Stein σε έκθεση επιτροπής της GMSMA, και διαδόθηκε ως σύνθημα στην πορεία της lgbtqi κοινότητας στην Ουάσιγκτον το 1987. Στόχος του ήταν να διαχωρίσει το συναινετικό S/M από την κακοποίηση απέναντι στον έξω κόσμο — ήταν, δηλαδή, αμυντικός λόγος προς την κοινωνία, όχι εσωτερικός κανόνας της Ανταλλαγής Ισχύος.

Και υπάρχει μια ακόμη πτυχή που αγνοείτε. Οι ακτιβιστές της Old Guard απορρίπτουν τη χρήση safeword, θεωρώντας ότι είναι ένα ανεπιθύμητο όριο στην παράδοση. Και σε σχέσεις M/s, είναι η επιλογή να παραιτηθούν από τη χρήση safewords είναι μια συναινετική πράξη. Δηλαδή: η ίδια η ιστορία της κοινότητας αναγνωρίζει ότι το safeword δεν είναι δομικό στοιχείο της Ανταλλαγής Ισχύος, αλλά εργαλείο του t/b και του S/M.

Το SSC δεν ήταν ποτέ δομικός κανόνας — ήταν αφήγηση προς τα έξω, και η ίδια η κοινότητα την εγκατέλειψε όταν διαπίστωσε ότι δεν στέκει. Το RACK (Risk-Aware Consensual Kink) διατυπώθηκε το 1999 από τον Gary Switch, σε ανάρτησή του στη λίστα USENET «TES-Friends» της Eulenspiegel Society. Η κίνησή του ήταν ακριβώς αυτή: να αναγνωρίσει ότι τίποτα δεν είναι 100% ασφαλές και ότι η λέξη «safe» του SSC ήταν παραπλανητική. Το RACK δεν λέει «ασφαλές». Λέει «risk-aware»: γνώση του ρίσκου, όχι άρνησή του.

Και το πιο σημαντικό: ο David Stein, που είχε επινοήσει το SSC το 1983, παραδέχτηκε αργότερα ότι ο όρος είχε αλλοιωθεί. Η λέξη «safe» άρχισε να σημαίνει «risk-free», και η κοινότητα άρχισε να συμπεριφέρεται σαν να είχαν λυθεί όλα τα ηθικά ζητήματα — σαν να μην υπήρχε πια χώρος για δύσκολες επιλογές. Το RACK γεννήθηκε από αυτή την απογοήτευση. Δεν είναι πιο «αυστηρό» από το SSC. Είναι πιο έντιμο. Δεν υπόσχεται ασφάλεια. Υπόσχεται επίγνωση. Και η επίγνωση δεν είναι το ίδιο πράγμα με την ασφάλεια.

Άρα, όταν επικαλείστε το safeword ως «δικλείδα ασφαλείας», δεν επικαλείστε καν το τρέχον πλαίσιο της κοινότητας. Επικαλείστε το SSC του 1983 — ένα σύνθημα που η ίδια η κοινότητα αναθεώρησε το 1999 επειδή δεν περιέγραφε την πραγματικότητα. Είναι μια παλιά αφήγηση που έχει ήδη κριθεί ανεπαρκής.

Όταν λέτε ότι το safeword είναι απαραίτητο, μιλάτε για το t/b και το S/M. Και έχετε δίκιο — εκεί είναι απαραίτητο. Όταν όμως το εφαρμόζετε στους συσχετισμούς Ανταλλαγής Ισχύος, (D/s, M/s) δεν μιλάτε πια για το ίδιο πράγμα. Μιλάτε για μια σχέση όπου η θέση του Κυρίαρχου είναι δομική, και η δομή δεν επιδέχεται «κουμπί ακύρωσης».

Γράφετε ότι

και ότι

Δεν πρόκειται για άγραφους κανόνες. Δεν πρόκειται για κώδικες μιας κλειστής παρέας. Πρόκειται για την παγκόσμια κοινότητα του BDSM — μια κοινότητα με ιστορία δεκαετιών, με θεσμούς, με βιβλιογραφία, με συνέδρια, με οργανώσεις όπως η GMSMA και η NLA, με ανθρώπους όπως ο David Stein και ο Gary Switch που διατύπωσαν τα πλαίσια μέσα στα οποία όλοι μας συζητάμε σήμερα.

Με την άδεια Του,

de7

 

Τώρα κατάλαβα τι εννοείτε και καταλάβατε κι εσείς ότι μιλούσα για το SSC. Δεν ήξερα αυτή την πλευρά της ιστορίας. Τώρα που μου τη λέτε βγάζει απόλυτο νόημα το νήμα που ανοίχτηκε εδώ και για ποιο λόγο θεωρείται αστείο το να υπάρχουν hard limits και safe words σε M/s δυναμικές. Απλά νόμιζα ότι είναι άγραφοι κανόνες που παραβίασα (δεν το λέω ειρωνικά) μιας κλειστής κοινωνικής ομάδας επειδή προσβλήθηκαν κάποιοι χωρίς να είχα τέτοια πρόθεση. Πάντως για να πω την αλήθεια μου, είναι και δική μου φαντασίωση και επιθυμία κατά βάθος να παραδοθώ απόλυτα σε έναν Αφέντη που θα με διεκδικήσει, όχι επειδή θέλω να τρέχει από πίσω μου, αλλά επειδή βλέπει κάτι σε εμένα πριν από μένα. Όταν φαντάζομαι να μην έχω ως υποτακτικός το βάρος της ευθύνης του εαυτού μου γιατί ξέρει καλύτερα Ο Κυρίαρχος εμένα από ο,τι εγώ ο ίδιος, νιώθω ένα συναίσθημα που δεν μπορώ να περιγράψω. Νιώθω ίσως πιο ανάλαφρος και ό,τι δεν χρειάζεται να φοβάμαι τελικά μαζί Του. Όμως στην πράξη θα μου προκαλούσε φόβο είτε λόγω απειρίας είτε επειδή ίσως να μην μου ταιριάζει. Γιατί όσες εμπειρίες και ιστορίες ενός συγκεκριμένου σκλάβου εδώ μέσα έχω διαβάσει είναι απίστευτα τρομακτικές.

 

Η παραδοχή σας ότι δεν γνωρίζατε αυτή την πλευρά της ιστορίας είναι το πιο σημαντικό σημείο της συζήτησης. Και επειδή είστε gay, όπως γράφετε, υπάρχει κάτι που οφείλετε να γνωρίζετε.

Το BDSM, όπως το ξέρουμε σήμερα, γεννήθηκε στις κοινότητες των gay ανδρών της μεταπολεμικής Αμερικής. Οι πρώτες οργανώσεις — ο Satyrs Motorcycle Club στο Λος Άντζελες το 1954, η Old Guard με τους κώδικες, τα πρωτόκολλα και την πειθαρχία της — ήταν δημιουργήματα ανθρώπων που η κοινωνία τους είχε θέσει στο περιθώριο λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού. Η Ανταλλαγή Ισχύος, όπως τη συζητάμε σήμερα, διαμορφώθηκε εκεί: μέσα σε κοινότητες που αναζητούσαν τρόπους να ζήσουν την επιθυμία τους σε έναν κόσμο που τους καταδίκαζε.

Και δεν σταμάτησε εκεί. Όπως έγραψα παραπάνω το SSC διατυπώθηκε το 1983 από τον David Stein, σε έκθεση επιτροπής της GMSMA — της Ένωσης Gay Ακτιβιστών S/M της Νέας Υόρκης. Το RACK διατυπώθηκε το 1999 από τον Gary Switch, σε λίστα της Eulenspiegel Society. Οι άνθρωποι που έθεσαν τα θεμέλια του BDSM — οι ακτιβιστές, οι στοχαστές, οι οργανωτές — ήταν στη συντριπτική τους πλειονότητα gay άνδρες και λεσβίες. Και queer άτομα που αρνήθηκαν να χωρέσουν στα καλούπια της εποχής τους.

Αυτό είναι θεμέλιο. Και όταν κάποιος που ανήκει σε αυτή την κληρονομιά —εσείς, ως gay άνδρας— την αγνοεί, τότε ανοίγει μια πόρτα. Όχι σε εσάς προσωπικά, αλλά σε μια διαδικασία που έχει ήδη αρχίσει.

Διότι το BDSM δεν είναι ένας ουδέτερος χώρος. Είναι ένας χώρος που δέχεται πιέσεις. Και η πίεση που ασκείται σήμερα δεν έρχεται μόνο από τον vanilla κόσμο. Έρχεται και από μέσα. Από μια αντίληψη που εισάγει τα έμφυλα στερεότυπα του έξω κόσμου στον χώρο μας: τον άνδρα ως «φυσικό» Κυρίαρχο, τη γυναίκα ως «φυσική» υποτακτική, την Κυριαρχία ως αρρενωπότητα, την υποταγή ως θηλυκότητα. Αυτή η αντίληψη δεν περιγράφει το BDSM — το διαστρεβλώνει. Και το αποτέλεσμα είναι μια φετιχοποίηση της Κυριαρχίας και της υποταγής που δεν έχει καμία σχέση με την Ανταλλαγή Ισχύος. Είναι απλώς η αναπαραγωγή των έμφυλων ιεραρχιών του έξω κόσμου.

Και αυτό τροφοδοτεί τις συζητήσεις με σχόλια ομοφοβίας, μισογυνισμού και — προσφάτως — ισλαμοφοβίας. Διότι όταν ο χώρος γεμίζει με ανθρώπους που φέρνουν μαζί τους τις προκαταλήψεις του έξω κόσμου, τότε οι προκαταλήψεις αυτές γίνονται μέρος του λόγου του χώρου.

Η ευθύνη είναι να μελετήσετε αυτή την ιστορία. Να μάθετε ποιοι ήταν οι άνθρωποι που έθεσαν τα θεμέλια. Να καταλάβετε γιατί η Leather κοινότητα δεν ήταν απλώς μια παρέα — ήταν ένα κίνημα. Και να αναγνωρίσετε ότι ο χώρος του BDSM δεν είναι δεδομένος. Διαμορφώθηκε μέσα από αγώνες που δεν ήταν δικοί σας, αλλά των οποίων τα αποτελέσματα απολαμβάνετε.

Με την άδεια Του,

de7

 

Κι εδώ φαίνεται πως κάτι δεν έχετε καταλάβει καλά.
Σκεφτείτε το λιγάκι και αν χρειαστεί, είναι πολύ πιθανόν να διαβάσετε ανάλογες εξηγήσεις.

 

Δεν μπορώ να καταλάβω τι εννοείτε. Αν θέλετε εξηγήστε μου. Αν δεν θέλετε, είναι δικό σας θέμα και δεν με αφορά.

 

Είναι μία πολύ μεγάλη συζήτηση που αφορά την φαντασίωση ορισμένων ατόμων υποτακτικής προδιάθεσης, πως ένας Κυρίαρχος τα διεκδικεί.
Αυτό είναι ένα θέμα που εμφανίζεται κατά καιρούς και κάνει κύκλους.
Σας παροτρύνω να σκεφτείτε αν ο Αφέντης διεκδικεί ένα υποτακτικό άτομο ή αν ένα υποτακτικό άτομο παρακαλάει τον Κυρίαρχο να το αναλάβει.
Υπάρχει μεγάλος αριθμός συζητήσεων, σχετικών με το θέμα, στο φόρουμ. Μπορείτε να τις αναζητήσετε.