Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

Γιατί κάποιο άτομο θα επιθυμούσε συναναστροφή με ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ τεχνητής νοημοσύνης;

Συζήτηση στο φόρουμ 'Σεξ και Σχέσεις' που ξεκίνησε από το μέλος espimain, στις 12 Αυγούστου 2026.

  1. espimain

    espimain Contributor

    Γιατί ένας άνδρας, μια γυναίκα ή άτομο όποιου άλλου δηλωμένου γένους, θα επιθυμούσε συναναστροφή με ένα ανθρωπόμορφο ρομπότ τεχνητής νοημοσύνης;
    Έχει σχέση με την πατριαρχία, τον φεμινισμό, την ομοφυλοφιλία;
    Θίγεται ή ευνοείται κάποια πληθυσμιακή ομάδα;
    Ποια θα μπορούσε να είναι η BDSMική προσέγγιση του θέματος;

    Το βίντεο προσεγγίζει γενικά το θέμα, σήμερα, που παρόλη την ραγδαία εξέλιξη της, η σχετική τεχνολογία, βρίσκεται ακόμη στα «σπάργανα».

    Υ.Γ.
    Αναφέρομαι σε γένη γιατί το βίντεο μιλάει στοχευμένα σε αντιδράσεις ανδρών κα γυναικών.

     
  2. SandiWhite

    SandiWhite Premium Member

    Υποψιάζομαι ότι εκατομμύρια, ίσως και παραπάνω, άνθρωποι στον πλανήτη Γή θα επιθυμήσουν συναναστροφή και σεξουαλική αλληλεπίδραση με ανθρωποειδή, ιδιαίτερα όταν αυτά εξελιχθούν και θα δυσκολεύεσαι να τα ξεχωρίσεις από τους ανθρώπους. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό των ανθρώπων να προτιμούν αυτούς που τους κάνουν τα χατίρια.
    Αναφορικά με το BDSM, νομίζω ότι η χρήση ανθρωποειδών θέλει μεγάλη προσοχή. Αν αγοράσεις ανθρωποειδές για BDSM καταστάσεις και στο set up menu επιλέξεις no boundaries, τότε πιθανότατα θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα.
     


  3. Καλησπέρα.
    Χωρίς να επεκταθώ σε κάποια πολιτική ή κοινωνική θεωρία, θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το θέμα πρακτικά, ως κάτι που ήδη κάνει αρκετός κόσμος για τον έναν ή τον άλλον λόγο.
    Καταρχάς, πολλές τεχνολογίες ψυχαγωγίας καταλήγουν κάποια στιγμή να χρησιμοποιούνται και ως σεξουαλικά βοηθήματα ή ως υποκατάστατα συντροφιάς. Στην περίπτωση της τεχνητής νοημοσύνης, όμως, τα πράγματα γίνονται λίγο διαφορετικά, επειδή δεν έχουμε απέναντί μας ένα απλό, παθητικό αντικείμενο. Ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να επεξεργάζεται όσα του λέμε, να ανταποκρίνεται με συνοχή και να διατηρεί μια συζήτηση. Έτσι, μπορεί να δημιουργήσει σε κάποιον την αίσθηση της παρέας, ανεξάρτητα από το αν θεωρούμε ότι πραγματικά σκέφτεται ή απλώς προσομοιώνει πειστικά τη σκέψη και την κατανόηση.
    Πέρα από τους ανθρώπους που δυσκολεύονται να βρουν σύντροφο λόγω κάποιου προσωπικού προβλήματος ή ενός είδους κοινωνικού ή γεωγραφικού αποκλεισμού, υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους κάποιος μπορεί να αισθανθεί ότι συνδέεται περισσότερο με μια τεχνητή νοημοσύνη. Ένας από αυτούς είναι η αίσθηση ότι δεν κρίνεται κοινωνικά, οπότε μπορεί να εκφράσει σκέψεις και προσωπικά ζητήματα που δυσκολεύεται να συζητήσει με άλλους ανθρώπους. Επιπλέον, η τεχνητή νοημοσύνη είναι συνήθως διαθέσιμη οποιαδήποτε στιγμή για συζήτηση, κάτι που μπορεί να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την οικειότητα και τη συναισθηματική σύνδεση.
    Υπάρχουν, επομένως, αρκετοί λόγοι για τους οποίους ένας άνθρωπος θα μπορούσε να δεθεί συναισθηματικά με μια τεχνητή νοημοσύνη. Είναι σίγουρα περίεργες εποχές για όλους μας, αλλά, σε τελική ανάλυση, αν κάποιος βρίσκει συντροφιά με αυτόν τον τρόπο και αυτή η σχέση δεν τον απομονώνει ούτε βλάπτει τον ίδιο ή άλλους ανθρώπους, δεν βρίσκω κάτι προβληματικό σε αυτό.
     
  4. -Volt-

    -Volt- Contributor

    Υποθέτω ότι η κυρίαρχη σκέψη είναι να ''κατασκευάσει'' αυτό που πιστεύει δε μπορεί να βρει, είτε αυτό αφορά προτιμήσεις και συμπεριφορικά χαρακτηριστικά, είτε εμφάνιση και τελικά να σταματήσει ως άτομο να αυτοπροσδιορίζεται ως ''μόνο του''.
     
  5. JimDom

    JimDom Premium Member

    Ο πιο σημαντικός λόγος, πιστεύω, που αυτό συμβαίνει είναι ότι το AI, προς το παρόν, δεν ασκεί κριτική. Απλώς ακολουθεί εντολές. Δεν ζητάει λύσεις, δεν απαιτεί. Είναι όπως το ανώνυμο chat. Μιλάς, αλλά ο άλλος δεν σε γνωρίζει. Κάποιοι είναι πιο ανοιχτοί στο φλερτ ή στο να ανοιχτούν μέσω αυτού. Έτσι συμβαίνει και με το AI. Κάποιοι το χρησιμοποιούν απλώς για να μιλάνε. Τα AI ρομπότ και οι σχέσεις που αναπτύσσονται μαζί τους βασίζονται σε αυτό. Έτσι πιστεύω.
     
  6. _voltage_

    _voltage_ Ιδιόκτητη. Premium Member Contributor

    Γενικά αυτό είναι ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον θέμα αλλά είναι ένα πάρα πολύ δύσκολο θέμα γιατί κάποιες έννοιες χρησιμοποιούνται κάπως σούπα όλες μαζί και τσουβαλιάζονται. Παρακάτω θα μοιραστώ διάφορες σκέψεις πάνω στο ζήτημα κάποιες που προκείπτουν από το τεχνολογικό κομμάτι όσων αναφέρονται στο βίντεο και κάποιες από το κοινωνικό, αλλά θέλω να ξεκινήσω και από το context:

    Context:

    1. Το πρώτο πρώτο που πρέπει να ειπωθεί είναι ότι το ίδιο το βίντεο χρησιμοποιεί φοβερά exaggerated language για να μιλήσει για τα ρομπότ και την αλληλεπίδρασή τους με διάφορες κοινωνικές ομάδες, γλώσσα η οποία δεν υποστηρίζεται σε κανένα σημείο από νούμερα ή βιβλιογραφία. Τικτοκ και βίντεο στο γιουτιούμπ από διάφορους """influencers""" δεν είναι απαραίτητα στοιχεία ή ενδείξεις καμίας κοινωνικής τάσης. Είναι κλασσικό κλικμπειτ, οπότε ήδη υπάρχει ένα τεράστιο φάουλ εδώ ότι το ίδιο το βίντεο μιλάει για το ζήτημα σε μία διάσταση πολύ μεγαλύτερη από την διάσταση που έχει στην πραγματικότητα (έστω προς το παρόν).

    2. Τι είναι ένα AI robot? Ενώ οι λέξεις ΑΙ, chatbot, LLM, robot χρησιμοποιούνται interchangeably στο βίντεο αλλά και γενικά στην καθημερινότητα, αυτά δεν είναι ακριβώς τα ίδια πράγματα. Ένα LLM (large language model, πιχι όπως το τσαττζιτιπι) μοιράζεται με ένα AI powered robot ας πούμε το 80% των αλγόριθμων που τα διέπουν. Η γνώμη μου είναι ότι χωρίς ένα ουσιαστικό επίπεδο κατανόησης του τι είναι ο αλγόριθμος με τη βοήθεια του οποίου λειτουργούν τα ΛΛΜ ή/και τα ρομποτ, δεν μπορεί να γίνει καμία σοβαρή συζήτηση για το τι μπορούν να προσφέρουν και τι όχι, ποια είναι τα υπέρ και τα κατά τους, είτε για τα μοντέλα είτε για τα ρομπότ. Η δημόσια συζήτηση - όπως και η γλώσσα που χρησιμοποιεί το βίντεο - μία τα εξισώνει με το κομπιουτεράκι τσέπης, μία με τον άνθρωπο ή ξερωγώ με τίποτα θεότητες. Δεν μπορώ σε αυτή την παράγραφο να ανοίξω την συζήτηση για αυτούς τους αλγόριθμους ή τα μαθηματικά πίσω από τα ΛΛΜ και τα ρομπότ, αλλά το αναφέρω γιατί ήδη με το (1) και το (2) η "συζήτηση" που πάει να ξεκινήσει το βίντεο έχει μετατοπιστεί πολύ πολύ πολύ. Δυστυχώς, αφενός επειδή το όλο θέμα, για τους μη ειδικούς είναι σχετικά καινούργιο και δεν έχει υπάρξει ακόμα μεγάλη τριβή με αυτό στον δημόσιο διάλογο, και αφετέρου επειδή είναι εγγενώς ένα δύσκολο τεχνικό ζήτημα με περίπλοκες έννοιες σπάνια γίνονται αυτές οι συζητήσεις στη σωστή τους βάση.

    Αλλά en tout cas, ας πάμε παρακάτω κρατώντας μόνο ότι οι αλγόριθμοι αυτοί, είναι φτιαγμένοι από ανθρώπους, που έκαναν συγκεκριμένες επιλογές για το είδος και την λειτουργία αυτών των αλγόριθμων.

    Ενδιαφέροντα στοιχεία από το ίδιο το βίντεο:

    3. Ένας από τους λίγους αριθμούς που αναφέρει το βίντεο για να δικαιολογήσει την υπερβολική γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι ο αριθμός 13,000 ανθρώπων που έχουν προ-παραγγείλει το ρομπότ της UB. Και αυτός είναι ένας ωραίος αριθμός για 2 λόγους: α) είναι το 0.00016% του παγκόσμιου πληθυσμού - σε αντιδιαστολή με αυτό τον αριθμό και για να έχουμε μία αίσθηση της κλίμακας, 10% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχιας (με βάση τον ορισμό της Παγκόσμιας Τράπεζας), β) θα χρησιμοποίσουμε αυτόν τον αριθμό παρακάτω.

    4.

    Ανεξάρτητα από τη γνώμη που μπορεί να έχει κάποιος για τον καπιταλισμό είναι το ισχύον οικονομικό μας σύστημα και είναι ένα σύστημα που λειτουργεί με λογική 'αγοράς και ευκαιρίας'. Στο 12:30 ο τύπος λέει ξεκάθαρα ότι "σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές τους που φτιάχνουν ρομπότ για δουλειά, εκείνοι φτιάχνουν "social robots". Και εδώ είναι για εμένα ένα πολύ σημαντικό και ενδιαφέρον σημείο στο βίντεο. Ο άνθρωπος αυτό που βασικά εξηγεί είναι ότι "υπάρχει αγορά, και ευκαιρία" στα ζητήματα που αφορούν στην ανθρώπινη αλληλεπίδραση. Η πρώτη ερώτηση λοιπόν που πρέπει να κάνουμε είναι, τι δημιούργησε αυτή την τρύπα (που είναι η βάση της αγοράς και ευκαιρίας) που πρέπει να έρθει να γεμίσει ένα ρομποτ?

    Στο ίδιο απόσπασμα που ξεκινάει στο 12:30, ο ίδιος τυπος αναφέρει "την επιδημία μοναξιάς" και στους νέους και στους μεγάλους σε ηλικία. Να πούμε επίσης εδώ με πόσο τακτ απέφυγε να αναφερθεί στην φράση "male loneliness epidemic" που τρεντάρει καιρό στα σόσιαλ, και αναφέρθηκε στους μεγάλους σε ηλικία, γιατί ξεκάθαρα εκεί που προσπαθεί να πουλήσει το προιόν του - σε συνταξιούχους. Όσοι ξέρουν έστω και ελάχιστα από branding ή marketing δε, και ξέρουν ότι το ίδιο το προιόν πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά που θα το κάνουν ποθητό στο target group για το οποίο προορίζεται μάλλον μπορούν να δουν ξεκάθαρα ότι δεν το προορίζουν για οίκους ευγηρίας.

    Ας μείνουμε ένα ακόμα λεπτό στην λέξη "loneliness" για να αναλογιστούμε μερικά ακόμα νούμερα:
    - Ποτέ ξανά στην ιστορία της γης δεν είμασταν τόσοι πολλοί άνθρωποι στον πλανήτη. Τον Οκτώβρη του 1999 είμασταν 6 δις άνθρωποι στον πλανήτη και τον Νοέμβρη του 2022 περάσαμε τα 8 δις.
    - 76% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι στο ίντερνετ ( περίπου 6 δις άτομα πόσα είναι).
    - Εφαρμογές όπως το γουατσάπ, μέσεντζερ κλπ έχουν πάνω από *100 δις* μηνύματα την ημέρα (που σε αντίθεση με λογαριασμούς ονλαιν κλπ που μπορεί και να μην είναι άνθρωποι δείχνει την κίνηση μεταξύ εφαρμογών).

    Κιόμως, προτάσεις όπως το "loneliness epidemic" σπάνια καταλληγουνν σε ουσιαστική συζήτηση για τα αίτια της δημιουργίας αλλά *κυρίως* τις λύσεις του προβλήματος, στο βαθμό που κάποιες φορές το πρόβλημα παίρνει οριακά μεταφυσικές διαστάσεις λες και είναι κάτι άλυτο ή ανεξήγητο.

    5. Ας γυρίσουμε όμως στον αριθμό 13,000 (αυτό τον αδιανόητα μεγάλο αριθμό που δείχνει αυτή την εκρηκτική ζήτηση που αναφέρει το βίντεο) για να δούμε και κάποια άλλα νούμερα τα οποία είναι εντελώς κάβλα:

    Οι 13 χιλιάδες αυτοί που έκαναν πριόρντερ τα ρομπότ δημιούργησαν ένα χάιπ των σχεδόν 11 δις από venture capital το χρόνο (το αναφέρω λίγο χοντρικά και έχει παραπάνω nuance σίγουρα) αλλά στον αντίποδα έχουμε:

    - Υγεία των γυναικών (4 δις άνθρωποι): αυτός ο τομέας δέχεται λιγότερο από το 5% του global healthcare research and development.
    - Άνοια (πάνω από 55 εκατομμύρια άνθρωποι, με τον αριθμό να φτάνει στα 150 εκατομμύρια το 2050): αυτός ο τομέας παίρνει γύρω στα 4 δις το χρόνο από το US NIH και κάπου γύρω στα 200 εκατομμύρια από αντίστοιχα αγγλικά (μη κυβερνητικά κυρίως) initiatives
    - Σπάνιες ασθένειες (από σπάνιες - με ορισμό ΠΟΥ - ασθένειες υποφέρουν περίπου 300 εκατομμύρια άνθρωποι σε πάνω από 7 χιλιάδες τέτοιες ασθένεις): το 95% από αυτές έχουν 0 εγγεκριμένα φάρμακα, ενώ συνολικά δέχονται λιγότερο από 7% των χρημάτων που πάνε για έρευνα (στην Αγγλία, δεν είμαι σίγουρη για global number)
    - Γονιμότητα (υποφέρουν 1 στους 6): λιγότερο από 1% των χρημάτων της έρευνας πάνε εκεί
    - Κοινωνικές επιστήμες: μόλις το 2.2% των χρημάτων για έρευνα πάνε εκεί (πάλι νούμερο για Αγγλία)

    Είναι ειλικρινά mind boggling πλέον οποιαδήποτε σύγκριση σχεδόν οποιουδήποτε νούμερου όταν συγκρίνεται με τα νούμερα για το ΑΙ, τα μοντέλα ή τα ρομπότ. Και η ερώτηση δεν είναι "μήπως να γυρίσουμε στο αλέτρι?" ή τίποτα "θάνατος στις ψηφιακές μάγισσες". Η ερώτηση είναι ως ανθρωπότητα, τι μέλλον είναι αυτό που φτιάχνουμε αυτή τη στιγμή? Δηλαδή εδώ είναι ακριβώς η στιγμή που σκάει ο Τζεφ Γκολντμπλουμ με το πουκάμισο από Τζουράσικ Πάρκ και λέει ""Your scientists were so preoccupied with whether or not they could, they didn't stop to think if they should." Και no shade στην επιστήμη την ίδια, πίσω από τα ρομπότ και τα μοντέλα και τα μαθηματικά και όλα, αλλά στο βίντεο έχουμε πολύ συγκεκριμένα *προιόντα*, όχι την ίδια την επιστήμη που τα παρήγαγε.


    Άρα:

    6.
    Οι δυτικές κοινωνίες μετά τον 2ο ΠΠ έχουν περάσει πολλές μα πολλές κρίσεις σε κοινωνικό, οικονομικό, τεχνολογικό, κλπ επίπεδο. Κάθε κρίση έφερε μία ευκαιρία, και σε κάθε ευκαιρία φύτρωσε και μία μικρή αγορά. Αυτό δεν είναι κριτική, είναι απλά γεγονός.

    Οι κρίσεις εδώ και αρκετά χρόνια όμως είναι βαθύτερες και δεν επηρεάζουν πλέον μόνο ομάδες ανθρώπων, μεγάλες ή μικρές κοινωνίες, αλλά έχουν επηρρεάσει βαθιά το ίδιο το άτομο, ακόμα και εντός των κοινωνικών ομάδων μέσα στις οποίες ίσως παλιότερα να ένιωθε ασφάλεια ή να βοηθούσαν να απορροφηθεί το σοκ των κρίσεων, και άρα να μην το βιώσει το άτομο ολόκληρο.

    Έτσι έχουμε δύο παράλληλους άξονες: α) οι άνθρωποι (τα άτομα) και οι κοινωνίες που βιώνουν τις κρίσεις, β) οι άνθρωποι που επιλέγουν να παράξουν προιόντα που εμπορευματοποιούν την κρίση (χωρίς να σημαίνει ότι οι άνθρωποι της κατηγορίας Α δεν μπορούν να ανήκουν στην κατηγορία Β και τούμπαλιν). Απλά τώρα ήρθε η στιγμή που η κρίση είναι βαθιά, εσωτερική, την βιώνουν πολλοί άνθρωποι παράλληλα, και (δυστυχώς) ως λύση πλασάρεται ένα νέο εμπόρευμα - το ρομπότ - αντί η "ανοικοδόμηση" ας την πούμε της ίδιας της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης, ή των σχέσεων σε όλα τα επίπεδα.

    Και τελικά:

    Έχει θέση ένα ρομπότ σε ένα σπίτι, σε ένα εργοστάσιο, σε ένα νοσοκομείο? Ναι φυσικά. Αλλά έχει θέση με τον ίδιο τρόπο που έχουν όλα τα υπόλοιπα εργαλεία που έχουν φτιάξει οι άνθρωποι κάνοντας πολύ συγκεκριμένες τεχνολογικές (που ήδη συνεπάγεται κοινωνικές) επιλογές, και που έχει πολύ συγκεκριμένες λειτουργίες.

    Μπορεί ένα ρομπότ να είναι σύντροφος? Ερωτικός, σεξουαλικός, συναισθηματικός? Η απάντηση εδώ δεν ναι ή όχι. Η απάντηση είναι *γιατί να θέλουμε να έχει αυτή τη λειτουργία?*

    Και αυτή η ερώτηση θα οδηγήσει με τη σειρά της στα παραπάνω, από κάτω προς τα πάνω.


    [Τέλειο νήμα για κυριακάτικο geeking out, μπορεί να επανέλθω δεν ξέρω]