Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

Ποίηση της παρακμής. Η μοντερνιστική τομή.

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Art and Literature' που ξεκίνησε από το μέλος Dolmance, στις 9 Σεπτεμβρίου 2008.

  1. DARK-PYRAMID

    DARK-PYRAMID Regular Member

     


    Όλοι…



    …Κι όλοι αυτοί
    Οι πολύχρωμοι κόσμοι
    Έγιναν για μένα!
    Ένας φούρνος που μοσχοβολάει
    Ζεστό, φρέσκο ψωμί αγιότητας
    Ένα στενόμακρο μαγερειό
    Που αχνίζει φίλαυτες γεύσεις
    Απόστασης…

    Κι όλοι αυτοί οι γενναιόδωροι άνθρωποι
    Γεννήθηκαν για μένα!
    Να χτυπάς στην καρδιά τους
    Και να πονούν στις αναμνήσεις τους
    Να ποδοπατάς τα όνειρά τους
    Και να χαμογελά η αφροντισιά τους

    Δεν ψηλαφείς άραγε πάντα
    Στο βλέμμα των παιδιών
    Τον χαμένο εαυτό σου;


    Κι όλοι αυτοί οι κόσμοι
    Αναπνέουν για μένα!
    Να στερεώνεις τον ήλιο το πρωί
    Και ώσπου να γυρίσεις τη πλάτη
    Να’χει ξανά νυχτώσει
    Να σμιλεύεις τον έρωτα στα στήθια της
    Και ώσπου να πεις το πρώτο ‘σ’αγαπώ’
    να οργώνεις απουσίες
    Και ουδέτερες ματαιώσεις

    Δεν κλέβεις άραγε
    Στο χαμόγελο της
    Όταν σου εμπιστεύεται το είναι της
    Την ακέραια ηδονή
    Της απόρριψης;


    Κι όλοι αυτοί οι πρώτοι
    Οι έσχατοι
    Οι εαυτοί μας
    Σαν δροσερές καλημέρες
    ατμίστηκαν
    Απόκαμαν κι αυτοί

    Και αργοσβήνουν στα χέρια μας
    Μαζί με την αυτού μεγαλειότητα
    Τον ίδιο το χαμό μας…D.P.
     
  2. DARK-PYRAMID

    DARK-PYRAMID Regular Member

    O ΑΓΝΩΣΤΟΣ...............



    Τον είδα πάλι

    σε μια στάση λεωφορείων

    ορθός, ασπρομάλλης

    φορούσε εκείνο το μπουφάν που του άρεσε

    και τα παπούτσια του

    τα αθλητικά

    που του είχα αγοράσει κάποτε

    πριν μια αιωνιότητα



    τον πλησίασα λοιπόν

    ήξερα πως δεν είναι αυτός

    κι όμως

    ήθελα να τον δω

    να δω το πρόσωπό του



    χαμογελούσε άραγε αυτός;

    είχε το βλέμμα γλυκό

    ή τραχύ;



    να είχε άραγε πρόσωπο;

    ή μήπως ήταν άλλη μια σκιά

    άλλος ένας αισθητοποιημένος μου λυγμός

    άλλη μια πελεκημένη στα σύννεφα

    μυστική μου προσευχή;



    να υπήρχε άραγε κανείς

    με σάρκα και οστά

    μέσα σ’αυτό το μπουφάν;



    δεν το έμαθα ποτέ



    Κάθισα αποκαμωμένος

    σε μια γωνιά

    κι έβγαλα μέσα απ’την ανάσα μου

    σαν εκτόπλασμα

    όλο τον πόνο

    τον σμίλεψα για ώρα

    μοναχός



    ώσπου να πάρει την μορφή του

    και το γλυκό χαμόγελο που είχε



    και ξεχάστηκα…D.P.
     
  3. DARK-PYRAMID

    DARK-PYRAMID Regular Member

     





    Άνθρωποι στην ουρανόστοιχη διάσταση
    Με το κορμί τους τοπογραφούν
    με το βλέμμα τους χωροσταθμίζουν
    με το αίμα τους εγκιβωτίζουν το αιώνιο
    μέσα στο μοχθηρό ατσάλι των ναών
    του νάρκισσου αρχιτέκτονα
    Άνθρωποι ακόντια
    με βάση το κέντρο της Γης
    κι αιχμή τον Ουρανό
    στο ένα τους χέρι
    το μεροκάματο του Ινδιάνου
    στο άλλο
    το αφηνιασμένο κενό
    που τους καταβροχθίζει
    αιωρούμενους
    Άνθρωποι στην διάσταση πουλιών
    εξωτικών νησιών
    και ονείρων αναγέννησης
    από ανάσες δράκων
    σε εργαστήρια νεκρών αλχημιστών
    και με τη φιλοσοφική τους λίθο
    να προσφέρει ώρα την ώρα
    στάλες αλήθειας
    στο χορό τούτης της φρίκης
    διατομής
    διπλού ‘Τ’...............D.P.
     
  4. DARK-PYRAMID

    DARK-PYRAMID Regular Member

     



    Το Άλλο Εκείνο


    Αν τα γυμνά ανθρώπινα κορμιά
    υψώθηκαν και κρέμονται
    στο σκοτεινό όργιο του σύμπαντος
    κι αν φλέγονται
    και ψύχονται μαζί

    απ'το "ενεργεία" στο "δυνάμει"

    κάτω απ'τα βλέμματα ανήλικων θεών

    είναι που ακόμη ο αιώνιος οδοιπόρος
    πραγματώνει αέναα
    την Οδύσσειά του
    και απ'την αγκαλιά της Κίρκης
    κι απ'τους μηρούς της Καλυψούς
    ορμάει στο φως
    του έσχατου θανάτου
    κι απλώνει στην επιστροφή
    που τόσο πόθησε
    μια επίκληση
    στο μαύρο δίχτυ της Ανάγκης
    για ν'αφανιστεί
    όχι ως βασιλιάς
    αλλά ως ζητιάνος
    Κι η επίκλησή του
    θα έχει λέξεις από αίμα
    σύμφωνα από πέτρα
    φωνήεντα από φως
    και στο ουράνιο βλέμμα του
    το Άλλο Εκείνο

    που τον στερέωσε στο Είναι...


    Και με ορθάνοιχτα τα μάτια
    δικαιούσαι να ονειρεύεσαι
    Και με κλεισμένους πνεύμονες

    δικαιούσαι ν'ανασαίνεις


    Ένα χωρίς Αυτό

    χωρίς το Κάτοπτρο
    χωρίς το Χάσμα


    Εν εσαεί...D.P.
     
  5. DARK-PYRAMID

    DARK-PYRAMID Regular Member

     



    Απρόσαπτη πόλη

    Ωραία η πόλη
    η απρόσαπτη πόλη
    έχει βγάλει πλοκάμια
    και πνίγει τους ανθρώπους
    τους ζεσταίνει πρώτα
    μέσα στο πύο της νύχτας
    κι έπειτα
    με άφατη στοργή
    τους μαραζώνει
    και τους πνίγει...

    Χαμογελάει η ανείδεη πόλη
    χωρίζει τους εκλεκτούς
    απ'τους γονείς τους
    θρέφει τις νεκροκόμες θυγατέρες
    με όνειρα
    κλείνει στο ρυπαρό της πέπλο
    όσα δεν αρμόζουν στο λυγμό της

    Αργοπεθαίνουν όλοι
    ευτυχισμένοι

    δηλητηριασμένοι
    όχι από θάνατο
    αλλά από ζωή

    από την πρώτη ώρα
    που το λαιμητόμο τραύμα
    τους σημαδεύει στο υπογάστριο
    από την πρώτη στιγμή
    που το ακόντιο του Δολιοφθορέα
    τους διαπερνά κατάστηθα

    από την πρώτα ανάσα
    στο τοξικό της αίμα

    αργοπεθαίνουν

    μολυσμένοι όχι από θάνατο

    αλλά από ζωή...D.P.