Απόκρυψη ανακοίνωσης

Καλώς ήρθατε στην Ελληνική BDSM Κοινότητα.
Βλέπετε το site μας σαν επισκέπτης και δεν έχετε πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για τα μέλη μας!

Η εγγραφή σας στην Online Κοινότητά μας θα σας επιτρέψει να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα στο forum, να στείλετε προσωπικά μηνύματα σε άλλους χρήστες, να δημιουργήσετε το προσωπικό σας profile και photo albums και πολλά άλλα.

Η εγγραφή σας είναι γρήγορη, εύκολη και δωρεάν.
Γίνετε μέλος στην Online Κοινότητα.


Αν συναντήσετε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την εγγραφή σας, παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας.

Στον ουρανό πετούν οι λέξεις...

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Art and Literature' που ξεκίνησε από το μέλος Ηλίας, στις 3 Ιανουαρίου 2026 at 17:35.

  1. Ηλίας

    Ηλίας Γυμνός και ζωντανός, εσείς; Contributor


    ΚΟΙΤΑΖΩ από το παράθυρο και την βλέπω γυμνή και δεμένη. Αυτός απέναντι της στέκεται, τα χέρια του κοτσάνια με ματωμένα αγκάθια. Το σώμα της υγρό και ο ιδρώτας της, κόκκινος. «Άλλη μια φορά», της λέει και το κορμί της με λαχτάρα δίνεται…

    ΣΤΟΝ βράχο απάνω είναι ανεβασμένη και σιμά κοντά της γονατισμένος και με το στόμα ανοιχτό να την ικετεύει. Τις στιγμές που κυλούν μετρά και τον λούζει με την χρυσή βροχή της.

    ΚΑΘΡΕΠΤΗ μαγικέ μου, ποια εικόνα της ανάσας μου παιδί θα μου χαρίσεις απόψε;
    Ο σκλάβος και καθρέφτης της, τα χέρια του ανοίγει κι εσταυρωμένος γένεται…

    ΤΗΣ γυναίκας τα πόδια μένουν ανοιχτά και η θέα που αποκαλύπτεται στη νύχτας το υπόγειο, ο ναός που θα φιλοξενηθούν άνδρες πολλοί απόψε.

    -Κύριε και άρχοντα του μυαλού μου γενηθήτω το θέλημα σας…

    ΖΩΗΣ παρασκευάσματα το κορμάκι της σκεπάζουν. «Διαλέξτε φίλοι και γνωστοί, της σκλάβας μου τα δώρα και αφήστε την ολόκληρη γυμνή για το δικό μου κέρασμα…»

    ΚΑΙ τα πόδια σου μικρέ μου ξύλινε στρατιώτη δέσε. Με το δικό μου έργο για άλλη μια φορά πρωταγωνιστής θα είσαι…στο κουκλοθέατρο μου.

    ΤΑ ρούχα που διαλέγω πρόστυχα θα είναι και η σκλάβα και η πόρνη μου στο δοκιμαστήριο θα τα φορέσει. Με την κουρτίνα ανοιχτή…

    ΔΑΚΡΥΑ που στα χέρια της βαρύτητας αφήνονται και τα μαλλιά του μουσκεύουν. Τον κοιτώ όπως κρεμασμένος ανάποδα από το ταβάνι είναι. Κλαίει, αλλά έλεος δεν ζητά. Πιάνω το πυρωμένο σίδερο στα χέρια μου ξανά…

    ΣΟΥ έφερα παρέα, μικρή μου. Το κορίτσι ξεπροβάλλει από το σκυλόσπιτο και τον Αφέντη της απαντά. Στα πόδια του και με την ουρά να δείχνει την χαρά του, ένα όμορφο σκυλί…

    ΧΑΜΟΓΕΛΑ χαρίζει, το κορίτσι απλόχερα στον κόσμο, που σοκαρισμένος την κοιτά. Γυρνάει και αυτό χαρούμενο και το κεφάλι της ψηλά σηκώνει.
    -Κύριε σας παρακαλώ η βόλτα μεγάλη να ‘ναι. Θέλω κι άλλο να ουρήσω…

    ΓΙΑ τα λουλούδια που λησμόνησες να φέρεις αυτή, παιδί κακό!. Ο σκλάβος τσιτώθηκε καθώς η βίτσα χάραξε άλλη μια γραμμή στο γυμνό του σώμα…

    -ΕΜΕΝΑ Κύριε μη με ξεχνάτε… Ο Κύριος κοίταξε την πρώτη από τις τρεις σκλάβες, αυτήν που μίλησε. Γέμισε το στόμα του με κρασί από την κούπα και την έφτυσε στο πρόσωπο της.
    -Ευχαριστώ πολύ Ακριβέ μου Κύριε…

    -ΕΙΝΑΙ το δώρο μου για την γιορτή σας Κύριε μου. Η πιο καλή μου φίλη σκλάβα σας για απόψε…