Dear Diary - S01E10: Say Ford

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Art and Literature' που ξεκίνησε από το μέλος Audiosexual, στις 11 Μαρτίου 2019.

  1. Audiosexual

    Audiosexual Ωχ...

    Say Ford

    Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

    Αγαπημένο ημερολόγιο,

    ξέρω ξέρω.. θα μου βάλεις τις φωνές που είπα ότι θα σου γράψω την Κυριακή. Και πέρασε η Κυριακή, πέρασε η Δευτέρα, πέρασε και η Τρίτη, και η Τετάρτη, και τελικά μαθαίνεις νέα μου σήμερα. Όχι, δεν βαριόμουν να σου γράψω. Απλά γίνανε τόσα πολλά πράγματα και δεν κατάφερα να βρω καθόλου χρόνο. Και ναι, ξέρω ξέρω, έχεις αγωνία να μάθεις τι έγινε γιατί είχαμε μείνει και σε κρίσιμο σημείο.. δεν ξέρω τι να σου πρωτοπώ όμως. Θέλω να σου πω τα σημαντικά, αλλά φοβάμαι ότι όλο και κάτι θα ξεχάσω, οπότε θα τα πάρω από την αρχή, να σε κρατήσω λίγο ακόμα σε αγωνία και να κρατήσω και μένα όταν θα τα ξαναδιαβάζω σε δέκα χρόνια.

    Ξημέρωσε το Σάββατο λοιπόν, δηλαδή τι ξημέρωσε, μεσημέριασε γιατί είπα μιας και όλα είναι στην εντέλεια, έχω το χρόνο να χουζουρέψω και να ασχοληθώ με τον εαυτό μου ξεκούραστα και με το πάσο μου. Αφού θα ερχόταν και εδώ ο Αργύρης και δεν χρειαζόταν να φάω και χρόνο σε μετακινήσεις. Σούπερ! Μιλήσαμε κάποια στιγμή νωρίς το μεσημέρι στο τηλέφωνο και κανονίσαμε για τις 9. Τέλεια, είχα όλο το χρόνο μπροστά μου να γίνω μια Θεά!

    Έφτασε το απόγευμα λοιπόν, έκανα ένα μεγάααααλο ζεστό μπάνιο. Έχει και κρύο γαμώτο αυτές τις μέρες, σκατά καλοκαίρι έχουμε, βρέχει συνέχεια. Έκανα το κερί μου, έβαλα το ξυράφι μου, έκανα και φτερνάκια. Στο τέλος βγήκα από το μπάνιο σαν σταφίδα από την υγρασία, αλλά το ευχαριστήθηκα. Κάτι το μπάνιο, κάτι το μαλλί, κάτι τα νύχια, η ώρα είχε πάει 7. Έφαγα μία ωρίτσα μπροστά στη ντουλάπα μέχρι να αποφασίσω τι θα φορέσω. Έβγαλα την πένσιλ τη φούστα, αυτή που έχει το μακρύ φερμουάρ για να βγαίνει εύκολα, και τη μεταξωτή τη μαύρη τη μπλούζα που τυλίγεται με κορδέλες και δένει μπροστά και αφήνει ντεκολτέ μέχρι τον αφαλό. Και φυσικά τις γόβες που σου έλεγα. Τα άφησα όλα πάνω στο κρεβάτι να είναι έτοιμα. Και ύστερα έπιασα τα εσώρουχα. Αποφάσισα ότι θα το κάνω ολοκληρωμένο το έγκλημα, και ας τα σκίσει. Χαλάλι του.

    Έβαλα λοιπόν τα πρόστυχά μου, έβαλα και τις ζαρτιέρες και τις δικτυωτές τις κάλτσες, φόρεσα και τις 15ποντες και κοιτάχτηκα στον καθρέφτη. Νταξ, ήμουν σκέτη καύλα. Στη θέση του και εγώ θα με πήδαγα. Τις ξαναέβγαλα όμως τις γόβες και φόρεσα παντόφλες γιατί θα έπρεπε να σκύβω στον καθρέφτη του μπάνιου για να βαφτώ. Και αφού είχα μία ώρα ακόμα μέχρι να έρθει ο Αργύρης, είχα χρόνο να ανάψω και κεριά, να βάλω και μουσική και φυσικά να κάνω βάψιμο υπερπαραγωγή. Έστρωσα τη βάση, έβαλα και κονσίλερ, όχι ότι το χρειαζόμουν βασικά, έχω σταματήσει από τα 22 να βγάζω σπυράκια και με τόσο ύπνο που έριξα δεν υπήρχε ίχνος μαύρου κύκλου, αλλά δεν πειράζει το έβαλα καλού κακού. Μετά πούδρα, και ύστερα έπιασα τα μάτια. Μου αρέσει να τα κάνω ξεχωριστά για να βλέπω το πριν και το μετά, οπότε έπιασα πρώτα το δεξί, ξεκινώντας από τα φρύδια με λίγο μολυβάκι, ύστερα τη βάση της σκιάς, τις σκιές, το αϊλάινερ και τέλος τη μάσκαρα. Εντάξει, όχι να το παινευτώ αλλά έκανα ΤΟ μάτι. Και πάνω που πάω να βάλω τη βάση για το αριστερό, κατά τις 8μιση, χτυπάει το κουδούνι της πάνω πόρτας. Σκέφτομαι ποιος διάολος να είναι και ήλπιζα να μην ήταν η από κάτω να ζητήσει τα κοινόχρηστα. Οπότε φόρεσα μια ρόμπα όπως όπως πάνω από τα εσώρουχα και άνοιξα, και..

    ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ! Ήταν ο Αργύρης!! Υπολόγιζε ότι θα του πάρει περισσότερη ώρα στο δρόμο με τη βροχή και την κίνηση αλλά έφτασε μισή ώρα νωρίτερα, και στην κάτω πόρτα του άνοιξε ένας που έφευγε. Και εγώ ήμουν με τη ρόμπα!! Και τις παντόφλες!!! Και με το ένα μάτι άβαφτο!!!! Και ούτε κεριά είχα προλάβει να ανάψω, ούτε μουσική να βάλω. Ρόμπα και από έξω, ρόμπα και από μέσα. Τι να σου λέω. Από το σοκ και τη ντροπή δεν μπορούσα να βγάλω λέξη.

    Ο Αργύρης ήταν ντυμένος στα μαύρα, με χοντρά μαύρα άρβυλα, κράταγε και ένα σακ βουαγιάζ, και αυτή τη φορά φόραγε γυαλιά. Νόμιζα ότι δεν θα μου άρεσε με τα γυαλιά, αλλά τελικά του πάνε. Του δίνουν μία αίσθηση απουσιολόγου που παραστράτησε. Γεια σου μωρό μου, μου είπε και με αγκάλιασε και με φίλησε στο στόμα. Τελικά μάλλον δεν τον βοηθάνε και πολύ τα γυαλιά, γιατί στο φιλί και με πάτησε πάλι, και αυτή τη φορά βέλαξα από τον πόνο γιατί αυτός άρβυλα, εγώ παντοφλάκια.. άουτς, και με κοπάνησε και στη μύτη με τα γυαλιά του.

    Πήγα να πω κάτι, αλλά συνέχισε να με φιλάει. Πέταξε το σακ βουαγιάζ του στο πάτωμα, έκλεισε (κοπάνησε) και την πόρτα πίσω του με το πόδι, και μου έλυσε άτσαλα τη ρόμπα, ενώ έφερε το χέρι του ανάμεσα από τα πόδια μου και με γράπωσε από το μουνί. Εντάξει.. τα ξέχασα όλα εκείνη τη στιγμή. Δεν πα να ήμουν σαν τον Κύκλωπα, είχα ήδη μουσκέψει.

    Άρχισε να με σπρώχνει προς τα πίσω με άγριες διαθέσεις, πάντα από το μουνί με το ένα του χέρι, όπου πρέπει να είναι καλός κλαρκατζής τελικά γιατί εμένα σίγουρα μου είχε σηκωθεί, ενώ με το άλλο χέρι πάει να ανοίξει την πόρτα πίσω μου. Άρχισα να μουγκρίζω και να φωνάζω μέσα στο στόμα του, γιατί πήγε να ανοίξει την πόρτα του δωματίου που χρησιμοποιώ ως αποθήκη, και που είχα πετάξει εκεί μέσα, όπως όπως, ότι δεν ήθελα να φαίνεται, και άρχισα να κουνάω τα χέρια μου δείχνοντάς του την άλλη πλευρά που ήταν η κρεβατοκάμαρα. Ευτυχώς το πήρε χαμπάρι, και άλλαξε πορεία.

    Μπήκαμε έτσι με την όπισθεν στην κρεβατοκάμαρα, και σχεδόν με πέταξε πάνω στο κρεβάτι που είχα τοποθετημένα τα ρούχα μου, και ήρθε και αυτός βίαια από πάνω μου. Σκίστηκε η καρδιά μου στη μέση όταν άκουσα το χριιιιιτς της μπλούζας από κάτω μου. Κοίτα να δεις που εγώ φοβόμουν για τα εσώρουχα...

    Να μη στα πολυλογώ όμως, δεν καταλάβαινα από που μου ερχόντουσαν οι οργασμοί. Με πήρε τ'ανάσκελο, με πήρε το μπρούμητο, με πήρε στα πλάγια, μου έφαγε το μουνί, μου έφαγε και τον κώλο, με πήρε στα τέσσερα, α και στα τέσσερα άρχισε να μου ρίχνει και μπούφλες στον πισινό. Αρέσει τελικά πολύ αυτό στα αγόρια, αλλά ο Αργύρης το έκανε με ένα τρόπο διαφορετικό, δικό του, και με είχε κατακαυλώσει. Και ο καριολάκος είδε ότι μου άρεσε και το έκανε πιο δυνατά. Αχχχ..

    Όταν τελειώσαμε και εγώ και η φούστα μου ήμασταν χυμένες σαν πατσαβούρια στο κρεβάτι, και γύρω γύρω είχε κομμάτια από αυτό που κάποτε ήταν η μπλούζα μου. Έπιασα τον εαυτό μου να έχει κολλήσει και να κοιτάει έξω από το παράθυρο, το οποίο δεν έβγαζε νόημα γιατί είχε πλέον νυχτώσει και το μόνο που φαινόταν ήταν η λάμπα του δρόμου. Σηκώθηκα να πάω στην κουζίνα για να πιω λίγο νερό καθώς ότι υγρά είχα τα άφησα πάνω στο κρεβάτι. Βγαίνοντας από την κουζίνα ο Αργύρης με περίμενε στο σαλόνι. Μου κλείνει το μάτι και με ρωτάει αν είμαι έτοιμη για το δεύτερο γύρο. Κάτσε ρε παλικάρι μου, όλο αυτό πριν ήταν ο πρώτος; Πού έμαθες να μετράς;

    Του είπα να περιμένει να βάλω μουσική, μπας και πάρω καμιά ανάσα γιατί είδα ότι το μάτι του γυάλιζε. Άνοιξα ραδιόφωνο και το άφησα χαμηλά να παίζει Σφαίρα, και μετά πήγα στον καναπέ και έκατσα δίπλα του. Με το που έκατσα, άρχισε να με πονάει η κοιλιά μου λίγο, αλλά ήταν λογικό καθώς περίμενα την Κυριακή να μου έρθει περίοδος και δεν του έδωσα σημασία. Μου είπε λοιπόν ότι μου είχε ετοιμάσει εκπλήξεις για να γνωρίσω τον κόσμο του μπιντεσέμ και να δω αν μου αρέσει. Να σου πω την αλήθεια φοβόμουν λίγο, αλλά συμφώνησα. Μου είπε τότε να διαλέξω ένα σέηφορντ, το οποίο μου εξήγησε ότι είναι μία λέξη που τη λες αν δεν σου αρέσει αυτό που γίνεται ή δεν αντέχεις άλλο, γιατί λέει ότι το να λες όχι και να μη σε ακούει είναι μέρος του μπιντεσέμ. Ή κάπως έτσι δηλαδή, γιατί δεν έδωσα και πολύ προσοχή. Ας τα κάνει αυτός που τα ξέρει, εγώ υποτίθεται τώρα τα μαθαίνω. Μου είπε ότι το πιο συνηθισμένο σέηφορντ είναι το κόκκινο, αλλά εμένα δεν μου αρέσει το κόκκινο. Τότε πρότεινε να χρησιμοποιήσω το όνομά μου αλλά ούτε αυτό μου άρεσε σαν ιδέα. Στο τέλος μου είπε να διαλέξω εγώ μία λέξη που δεν θα έλεγα ποτέ πάνω στην καύλα ώστε να είναι ξεκάθαρο και να σταματήσει, οπότε διάλεξα το Διομήδης.

    Σηκώθηκε και πήγε και έφερε μία καρέκλα από την κουζίνα και την έβαλε στη μέση του σαλονιού. Εγώ δεν είχα προλάβει ακόμα ούτε το βρακί μου να βάλω. Με έβαλε να γονατίσω πάνω στο κάθισμα και να σκύψω πάνω στην πλάτη της, και μετά πήγε και έφερε το σακ βουαγιάζ του από την εξώπορτα. Έβγαλε κάτι σκοινιά σαν αυτά που απλώνουμε τα ρούχα, και με αυτά μου έδεσε χέρια και πόδια στην καρέκλα, και μετά έβγαλε ένα πράμα σαν ξεσκονιστήρι, και μου είπε ότι θα με χτυπήσει με αυτό. Του είπα ότι εντάξει, δεν είμαι και βρωμιάρα για να με ξεσκονίσει, αλλά πήρε αυστηρό ύφος και μου είπε να μην μιλάω αν δεν μου απευθύνει το λόγο, και ότι το μόνο που θέλει να ακούει είναι μάλιστα κύριε. Δεν ξέρω που κόλλαγε ο Ζαμπέτας, γιατί στον Σφαίρα έπαιζε Πλούταρχο, αλλά το προσπέρασα.

    Άρχισε να με χτυπάει λοιπόν με το ξεσκονιστήρι στον κώλο και λίγο στην πλάτη. Εγώ έσφιξα τα δόντια για να προετοιμαστώ γιατί κατάλαβα ότι είχε άγριες διαθέσεις, αλλά τελικά δεν πόναγε. Δηλαδή, πόναγε αλλά όχι πολύ και ήταν ωραίο. Ο Αργύρης με είδε που χαλάρωσα και άρχισε να με χτυπάει πιο δυνατά, και δεν ξέρω πως έγινε αυτό, αλλά κάθε φορά που με χτυπούσε εγώ καύλωνα όλο και περισσότερο. Και όσο καύλωνα, τόσο φώναζα, και όσο φώναζα τόσο πιο δυνατά με χτυπούσε και το μουνάκι μου έγινε πάλι μούσκεμα. Γυρνάω το κεφάλι μου και του λέω νιαουριστά, Αργύρη.. αλλά με έκοψε απότομα και μου είπε ενοχλημένος βρίζοντάς με ότι δεν θα τον φωνάζω Αργύρη αλλά Κύριε και θα του μιλάω στον πληθυντικό. Οπότε δεν είχε σχέση ο Ζαμπέτας τελικά. Θα πρέπει να σταματήσω να υποθέτω πράγματα. Μου φάνηκαν περίεργα τα Κύριε και οι πληθυντικοί αλλά με είχε καυλώσει τόσο που δεν ήθελα να του χαλάσω χατίρι.

    Κύριε; του είπα λοιπόν, με έχετε καυλώσει πολύ. Για να δω, μου λέει και χώνει τα δάχτυλά του μέσα στο μουνί μου, και πάνω που άρχισε να λέει ότι όντως στάζω έβγαλε μία κραυγή αηδίας και τον είδα που τίναξε το χέρι του απεγνωσμένα, ενώ δίπλα από το κεφάλι μου περάσανε σταγόνες αίμα που κάποιες έπεσαν στο πάτωμα, και κάποιες στον καναπέ. Μου είχε έρθει μόλις περίοδος, και αισθάνθηκα να κοκκινίζω ολόκληρη από τη ντροπή. Γαμώτο, και την περίμενα να έρθει την Κυριακή. Τον άκουσα ακόμα πιο ενοχλημένο να ψαχουλεύει μέσα στο σακ βουαγιάζ του, και από αυτό έβγαλε ένα καμουτσίκι σαν αυτό που δέρνουν τα γαϊδούρια και μου το έδειξε. Δεν πρόλαβα να πω τίποτα, και άρχισε να με χτυπάει με αυτό πάλι στον κώλο και στην πλάτη.

    Αισθανόμουν το δέρμα μου να καίει, αλλά παρόλο που είχε αρχίσει πλέον να πονάει αρκετά, κάθε χτύπημα με έκανε να τρέμω και να καυλώνω όλο και περισσότερο. Τόσο που αισθάνθηκα ότι ήμουν στο τσακ να χύσω πάλι. Και του το είπα. Κύριε, αν με ξαναχτυπήσετε θα χύσω σας το λέω. Έτσι ε; μου απαντάει, τότε θα σε χτυπήσω όπως σου αξίζει. Και πήγε και έβγαλε από το σακ βουαγιάζ του ένα μαστίγιο μακρύ σαν του Ιντιάνα Τζόνς. Μου το δείχνει και με ρωτάει, αν το θέλω. Άντε αγόρι μου και κοντεύω να εκραγώ, πήγα να του πω, αλλά συγκρατήθηκα και του είπα ναι Κύριε, το θέλω πολύ. Τελικά είναι πολύ ωραίο αυτό το μπιντεσέμ.

    Ο Αργύρης πήγε πίσω μου πάλι, και άκουσα το μαστίγιο του όπως έσκιζε τον αέρα. Έσφιξα τα δόντια και στιγμές αργότερα ένιωσα ένα βαρύ γδούπο πάνω στην πλάτη μου να πέφτει με δύναμη, τόσο πολύ που με πήρε σβάρνα μαζί με την καρέκλα και έφυγα κάτω στο πάτωμα χύνοντας τόσο δυνατά όσο δεν είχα χύσει ποτέ στη ζωή μου ξανά. Τόσο δυνατά για την ακρίβεια που σκοτείνιασαν όλα και άρχισα να ακούω ηλεκτρικές εκκενώσεις και κρύσταλλα να χτυπάνε μεταξύ τους, οπότε άρχισα να βογκάω και να ουρλιάζω δυνατά χύνοντας και έχοντας βίαιους σπασμούς, και μαζί άκουσα και τον Αργύρη να ουρλιάζει μέσα στο αυτί μου.

    Τότε η όρασή μου άρχισε να επανέρχεται, αλλά διαπίστωσα ότι δεν την είχα χάσει. Το μόνο φως που υπήρχε στο δωμάτιο ήταν αυτό της λάμπας του δρόμου που έμπαινε από την μπαλκονόπορτα, και γύρω μου υπήρχαν σπασμένα γυαλιά, αίματα και ο Αργύρης φαρδύς πλατύς στο πάτωμα. Με το που σήκωσε το μαστίγιο του και πήγε να με χτυπήσει, αυτό μπλέχτηκε στον πολυέλαιο τον οποίο τον ξερίζωσε από το ταβάνι και έπεσε πάνω του, και με τη σειρά του ο Αργύρης έπεσε πάνω σε μένα. Έπεσαν οι ασφάλειες και κοπήκαμε και οι δύο με τα τζάμια. Τον κοιτάω και τον ρωτάω.. Διομήδης;

    Άσε αγαπημένο μου ημερολόγιο. Πουτάνα όλα, και ότι είχα καθαρίσει το σπίτι. Να μη στα πολυλογώ, δέσαμε τα κοψίματα με πετσέτες στα γρήγορα, μου έφερε και τη ρόμπα και τις παντόφλες μου και φύγαμε βουρ για τα εφημερεύοντα. 29 ράμματα ο Αργύρης και 16 εγώ. Ρόμπα εντελώς, γιατί πάνω στη βιασύνη μας δεν φόρεσα ούτε καν εσώρουχα και είχα ακόμα το ένα μάτι άβαφτο. Εν τω μεταξύ με ρώταγαν οι γιατροί αν έχω πέσει θύμα κακοποίησης, και μετά ήρθε και η αστυνομία και κάτι λέγανε στον Αργύρη, και μετά ρώταγαν και μένα αν με χτύπησε ή με βίασε. Δεν ήθελα να πω ψέμματα στην αστυνομία, αλλά μετά σκέφτηκα τι να τους πω; Ότι με έδειρε αλλά μου άρεσε; Άπαπα.. θα μας δείχνουν τα κανάλια και μετά με τι μούτρα θα πάω στο γραφείο; Τους είπα ότι είχαμε ατύχημα με τον πολυέλαιο. Δεν είπα ψέμματα όμως.. έτσι;

    Μετά με πήγε πάλι σπίτι και με χαιρέτισε. Του είπα αν θέλει να ανέβει, αλλά είπε ότι πρέπει να πάει σπίτι του, και έφυγε. Επάνω στο σπίτι τα φώτα δεν άναβαν οπότε δεν μπορούσα να δω τι γίνεται στο σαλόνι. Πήγα μόνο μέχρι το ψυγείο και έβγαλα την μπύρα που είχα πάρει για τον Αργύρη, μιας που δεν πρόλαβε να την πιει και την ήπια. Τι αηδία ήταν αυτή; Λες και πίνω καπνιστό χοιρινό ήταν. Μπλιαξ. Πως το πίνει αυτό το πράμα; Και έπεσα για ύπνο.

    Την Κυριακή που ξύπνησα πόναγα παντού. Στον κώλο, στην πλάτη, στην κοιλιά, στα χέρια, στα πόδια και είχα κράμπες από την περίοδο. Το σαλόνι ήταν σαν εμπόλεμη ζώνη. Είδα είχε ξεχάσει ο Αργύρης και το Σακ Βουαγιάζ του. Δεν πειράζει, θα του το δώσω την επόμενη φορά που θα βρεθούμε. Οι επόμενες ημέρες ήταν δύσκολες. Ακόμα μαζεύω σπασμένα κρυσταλλάκια που έχουν απλωθεί παντού σε όλο το σπίτι. Φοβάμαι να περπατήσω ξυπόλητη πλέον. Ο ηλεκτρολόγος, αφού τον έκανα χρυσό, τελικά ήρθε σήμερα και έφυγε πριν λίγο και μου έφτιαξε το ρεύμα και μου έβαλε μια λάμπα για να έχω φως στο σαλόνι. Εν τω μεταξύ είχα και μοσχάρι και ένα κοτόπουλο στην κατάψυξη και δεν μου έκοψε ότι δεν λειτουργεί το ψυγείο χωρίς ρεύμα, και εχθές που το άνοιξα μύρισε ψοφίμι όλο το σπίτι. Αναγκάστηκα να έχω ανοιχτά συνέχεια να ξεμυρίσει, και αυτός ο γαμημένος ο Ιούνιος δεν λέει να ζεστάνει, όλο βροχή βροχή βροχή και παρόλα αυτά με ταράξανε τα κουνούπια.

    Και όχι τίποτα άλλο, αλλά βρήκε και τις μέρες που έχω πάρει άδεια για διακοπές και με αυτά και με τα άλλα ήδη έχω χάσει τρεις. Ήθελα να πάω Σέριφο, αλλά κάτι με τα έξοδα για το σούπερ μάρκετ και τα καλλυντικά, και κάτι με την αμοιβή του ηλεκτρολόγου έμεινα σχεδόν ταπί, οπότε έχω κλείσει εισιτήριο με το ΚΤΕΛ να φύγω το απόγευμα σήμερα για το πατρικό στην Κατερίνη γιατί αλλιώς δεν βγαίνω.

    Το κακό είναι ότι όλες αυτές τις μέρες, φέτλαϊφ δεν μπορούσα να μπω γιατί το λάπτοπ έμεινε από μπαταρία όπως και το κινητό μου, οπότε δεν είχα και τρόπο να επικοινωνήσω με τον Αργύρη, και έχουμε να μιλήσουμε 5 μέρες. Ελπίζω να μην νομίζει ότι τον αποφεύγω. Θα τον πάρω τηλέφωνο από την Κατερίνη.

    Σε αφήνω όμως τώρα αγαπημένο μου ημερολόγιο γιατί πρέπει να φύγω σφαίρα να προλάβω το λεωφορείο. Θα τα πούμε ξανά μόλις επιστρέψω από τις διακοπές μου.

    XOXOXO

    ΥΓ: Νομίζω ότι είμαι ερωτευμένη

    < Προηγούμενο | Πρώτο
     
  2. Arioch

    Arioch Μαϊμούδαρχος Contributor

    Φρονώ πως θα ήταν καλύτερα να μαζευτούν όλα σε ενα νήμα.
     
    tithon, lexy and dina like this.
  3. sweety

    sweety Regular Member

    :ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO:
    Κλαίωωωωωωω....
     
    Missophia likes this.
  4. Audiosexual

    Audiosexual Ωχ...

    Να το κάνουμε Netflix? :p
     
  5. Arioch

    Arioch Μαϊμούδαρχος Contributor

    Το Star Trek το δείχνει ένα επεισόδιο την εβδομάδα.

    Αλλά σε ένα μέρος.
     
  6. Audiosexual

    Audiosexual Ωχ...

    Λες να κάνω pitch το Dear Diary στο CBS? :p
     
  7. Arioch

    Arioch Μαϊμούδαρχος Contributor

    Ναι με τίτλο πενήντα αποχρώσεις του φαγκρί!
     
    Kurabiye, jasmin sg, anmaya and 2 others like this.
  8. Audiosexual

    Audiosexual Ωχ...

    Πολύ φοβάμαι ότι θα έχουμε δημιουργικές διαφωνίες με τον Kurtzman και το φαγκρί μου θα το κάνει παγκάσιους!
     
  9. Arioch

    Arioch Μαϊμούδαρχος Contributor

    Χμμμ

    Άλλη πρόταση: Ξεσαλό, ή 120 μέρες στα Σάλωνα.
     
    tithon, anmaya and dina like this.
  10. Audiosexual

    Audiosexual Ωχ...

    Χμμ.. θα πρέπει να το κάνω spice up τότε! Τώρα είναι μετά βίας PG15
     
  11. Arioch

    Arioch Μαϊμούδαρχος Contributor

    Μπορείς!

    Είναι δίκαιο, πρέπει να γίνει πράξη!
     
  12. Cinnamon

    Cinnamon Moore Lee

    ΕΛΕΟΟΟΟΟΣΣΣ
    Με πέθανες!! :ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO::ROFLMAO: