Mr Greg

Είχα έρθει σ αυτή τη γειτονιά εδώ και τρία χρόνια. Με τον φίλο μου τον Βλαντ είχαμε πάρει αυτό το παλιό σπίτι. Κάναμε συμφωνία με τον ιδιοκτήτη να το ανακαινίσουμε και για πέντε χρόνια να μη πληρώνουμε ενοίκιο. Είμαι πενήντα πέντε έτων, έχω μεγαλώσει στη Ρωσία αλλά τα τελευταία είκοσι χρόνια ζω στην Ελλάδα. Ασχολούμαι με επισκευές αυτοκινήτων. Ο φίλος μου ο Βλαντ είναι μερικά χρόνια νεότερος, εργάζεται σε ένα εργοστάσιο. Είναι χωρισμένος με δυο παιδιά. Τους στέλνει λεφτά πίσω στη πατρίδα.

Πιο πάνω έχει ένα σπίτι. Όταν είχαμε έρθει ήταν άδειο. Μετά από αρκετούς μήνες ήρθε ένας νεαρός και μένει. Μάθαμε πως οι γονείς του δεν ζουν πια και πως ο ίδιος έχει μεγαλώσει στη γειτονιά. Τον βλέπω τον νεαρό, κοντά στα τριάντα, φαίνεται ήσυχος, συνεσταλμένος.

Ήταν βράδυ του Αυγούστου από αυτά που σκάει ο τζίτζικας. Είχα αράξει στην αυλή. Έπινα λίγο κρασάκι Ακούστηκε ένας ήχος, ελαφρύς και τσιριχτός και μετά ένα βογγητό. Μετά ξανά και ξανά το ίδιο. Κοιταχτήκαμε με τον Βλαντ.
«Κάποιος πρέπει να περνάει καλά» μου είπε
«Νομίζω ότι κάποιος μαστιγώνεται» του απάντησα. Έκανε να ακούσει καλύτερα, γέλασε το αφήσαμε. Ο Βλαντ πήγε για ύπνο. Βγήκα να πετάξω τα σκουπίδια, κοίταξα προς τα πάνω, από εκεί που ακούγονταν τα βογγητά. Είδα έναν άντρα, κοντά στην ηλικία μου, να βγαίνει από το σπίτι του νεαρού. Φαινόνταν χαρούμενος. Κάπου τον ξέρω.

Πέρασαν μερικές μέρες. Ο νεαρός όποτε πέρναγε από μπροστά μου χαμήλωνε το βλέμμα του. Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου άρεσε πολύ. Εκείνο το βράδυ θα πήγαινα σε ένα μίτινγκ ενός βδσμ φόρουμ που συμμετείχα.
Γνώρισα αρκετά αξιόλογα άτομα και μερικές πανέμορφες υποτακτικές. Τότε τα μάτια μου διασταυρώθηκαν με αυτόν τον μυστήριο άνδρα, που είχα δει εκείνο το βράδυ. Δεν με σταμάταγε τίποτα τώρα, πήγα να του μιλήσω. Πιάσαμε τη κουβέντα, του έδειξα που μένω και χωρίς να το προσπαθήσω και πολύ.

«Ναι εκείνο το βράδυ τον μαστίγωσα» μου παραδέχθηκε.
«Είναι μαζοχιστής ή υποτακτικός;» τον ρώτησα.
«Υποτακτικός και με λίγη δουλειά γίνεται σκλάβος»
Μου άρεσε ότι άκουγα. Του ζήτησα να μου πει και άλλα. Με πληροφόρησε ότι βγήκε από μία σχέση 24/7, πως είναι ο τύπος που είναι σκλάβος και φέρεται έτσι όχι μόνο για την καύλα.
«Αν τον αναλάβεις θα περάσεις καλά»
«Δεν ξέρω, αλλά σίγουρα θα ήθελα να τον δοκιμάσω» του απάντησα.
«Να τον δέρνεις» μου είπε πριν με χαιρετήσει. Εκείνο το βράδυ έφυγα με χαρά για το σπίτι.

Την άλλη μέρα έπλενα το αμάξι. Τον είδα να πλησιάζει.
«Δεν είναι σωστό να περνάς μπροστά από έναν Κύριο και να μην χαιρετάς» του είπα και γέμισε με τύψεις. Τον είδα να κοκκινίζει. Τα μάγουλα του. Έσκυψε το βλέμμα του χαμηλά.
«Μήπως θα πρέπει να σε μαστιγώσω για να λες μια καλημέρα;» του είπα και τώρα ήξερα ότι τον είχα ισοπεδώσει.
«Δεν...Δεν..» ψέλλιζε
«Σκάσε, πάμε μέσα» του είπα και πήγα προς το σπίτι, άκουγα τα βήματα που με ακολουθούσε. Περάσαμε τη πόρτα, κλεισαμε. Ο Βλαντ ήταν εκεί.

«Βγάλε τα ρούχα σου να σε δούμε πως είσαι» του είπε ο Βλαντ
«Όχι.. όχι δε θέλω» απάντησε και του άστραψα ένα γερό χαστούκι. Ο βλαντ έφερε δύο μεγάλες χοντρές δερμάτινες λουρίδες.
«Γδύσου να σε μαστιγώσουμε, έχουμε και δουλειές» του είπε ξερά και ο νεαρός έβαλε τα κλάματα. Έβγαλε τα ρούχα του και κοντοστάθηκε.
Πήρα τη λουρίδα και άρχισα να τον χτυπάω στο κώλο. Ζήτησα από τον φίλο μου να του δέσει τα χέρια και τον μαστιγώσαμε παρέα. Ούρλιαζε, ικέτευε δεν δείξαμε κανένα έλεος. Όταν σταματήσαμε ο νεαρός έκλαγε είχε κοκκινίσιε όλο του το κορμί.

«Ντύσου, σε λίγες μέρες θα ξαναέρθεις!