subspace

Συζήτηση στο φόρουμ 'BDSM Resources and Tutorials' που ξεκίνησε από το μέλος MasterJp, στις 22 Ιουνίου 2005.

Tags:
  1. MasterJp

    MasterJp Staff Member

    πόσοι το γνωρίζουν; πόσοι έχουν βρεθεί εκεί; πως ένοιωσαν; τι θυμούνται;

    Υπάρχει αντίστοιχα Domspace;
     
    de7 and MauveDelastrange like this.
  2. paroinia

    paroinia New Member

    Για πες και σε μας τους αμαθέστατους παρακαλώ πολύ τι είναι αυτό? Είναι κάποια διάσταση ψυχική? Εικασίες κάνω
     
  3. BDSM_lover

    BDSM_lover New Member

    Τι ειναι παλι αυτο το subspace ? Κατι μου θυμιζει, αλλα δεν ειμαι σιγουρος και θα ηθελα παρακαλω αν ηταν δυνατον, να δωσει πιο πολλες επεξηγησεις ο MasterJp επι του θεματος για να μπουμε σιγα σιγα ολοι μας στο νοημα :)
     
  4. little_slut[PieR]

    little_slut[PieR] New Member

    Subspace A trance-like, euphoric state brought on by the release of endorphins (during heavy pain games) in the submissive partner.

    Από όσο γνωρίζω, είναι μια κατάσταση στην οποία ο υποτακτικός δεν έχει λογική, δεν σκέφτεται, υπακούει μόνο σε εντολές. Με κάποιους υποτακτικούς που έχω μιλήσει και έχουν βρεθεί σε τέτοια κατάσταση, μου έχουν πει πως ακόμα και κομματάκια να σε κόψουν, δεν αντιδράς.

    Δεν γνωρίζω κάτα πόσο είναι εφικτό αυτό αλλά θα με ενδιέφερε να ακούσω απόψεις για το πως επιτυγχάνεται ή και μια καλύτερη περιγραφή του τι είναι.
     
    ilias1 likes this.
  5. paroinia

    paroinia New Member

    Χμ πάντως καλά τα πήγα στις εικασίες μου :)
     
  6. MasterJp

    MasterJp Staff Member

    Το κείμενο αποτελεί μετάφραση άρθρου που έχει δημοσιευθεί σε forum του Power Erotics Foundation βασισμένο σε γνώμες γιατρών και ψυχολόγων.

    Τι είναι το "subspace" και τι ... δεν είναι;

    του Hans Meijer

    "Subspace"

    Η λέξη αυτή χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ψυχολογική (διανοητική) και σωματική κατάσταση στην οποία μπορεί (χωρίς να πρέπει ή να συμβαίνει πάντα) να βρεθεί ένα submissive άτομο, σαν αποτέλεσμα της συμμετοχής του σε BDSM αλληλεπίδραση. Ειδικά στο διαδίκτυο μπορεί να βρεί κανείς πλήθος ιστοριών γύρω από το subspace και οι περισσότερες από αυτές είναι δυστυχώς λανθασμένες, κάτι που οδηγεί σε αρκετή σύγχυση. Σε πολλές για παράδειγμα το subspace συγχέεται με τον οργασμό.

    ¶νδρας ή γυναίκα;

    Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις αντιδράσεις (ειδικά τις βιοχημικές) που συμβαίνουν στο ανδρικό και το γυναικείο σώμα. Σαν αποτέλεσμα το ανδρικό subspace δεν μπορεί να συγκριθεί με το γυναικείο. Ακόμη σημαντικότερο, το γυναικείο subsapse συνήθως διαρκεί πολύ περισσότερο.
    Η εξήγηση γι' αυτό βρίσκεται στο γεγονός πως η ανδρική εκσπερμάτωση (η οποία δεν είναι αναγκαστικά και πάντα το ίδιο με τον οργασμό) βάζει τέλος σε πολλές βιοχημικές διαδικασίες και, σαν αποτέλεσμα, στο subspace. Επιπλέον, η γυναικεία σεξουαλικότητα είναι γενικά πολύ διαφορετική από την ανδρική. Εκτός αυτού, σημαντική διαφορά υπάρχει και στον τρόπο με τον οποίο άνδρες και γυναίκες χειρίζονται τα συναισθήματά τους.

    Οργασμός ή subspace

    Πολλές submissive γυναίκες μπερδεύουν τον οργασμό, ή ακόμη και τον ισχυρό σεξουαλικό ερεθισμό με το subspace, απλά και μόνον γιατί δεν έχουν προηγούμενη εμπειρία με οργασμούς. Η επιστημονική έρευνα έχει δείξει πως, δυστυχώς, περίπου μία στις τρείς ενήλικες γυναίκες δεν έχει έρθει ποτέ σε οργασμό. Δεν υπάρχει επαρκής λόγος να θεωρήσουμε πως οι αριθμοί αυτοί είναι διαφορετικοί στην BDSM κοινότητα. Με άλλα λόγια, πιθανά, μία στις τρείς submissive γυναίκες δεν ξέρει τι είναι οργασμός με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ξεχωρίσει τις διαφορές ανάμεσα στον οργασμό και το subspace και μπερδεύουν το ένα με το άλλο.

    Εκτός αυτού υπάρχουν τρείς διαφορετικές μορφές οργασμού (διαφορετικοί οργασμοί, όπως προτιμούν κάποιοι να τους αποκαλούν).

    Κάτι που γνωρίζουμε με σιγουριά είναι πως οργασμός ενώ βρίσκεται κανείς σε subspace είναι βιολογικά αδύνατος!

    Αιτία γι' αυτό είναι πως η ορμονική αλυσίδα συμβάντων, που οδηγεί στο subspace είναι πολύ διαφορετική από εκείνη που οδηγεί σε οργασμό.
    Στα αρχικά στάδια του δρόμου και προς τα δύο (subspace και οργασμό) οι ορμονικές αυτές αλυσίδες συμβάντων είναι σχεδόν ίδιες, αλλά σε κάποιο σημείο το σώμα πρέπει να επιλέξει, είτε να πάει για οργασμό είτε για subspace. Το ένα αποκλείει το άλλο. Με άλλα λόγια, όταν μία υποτακτική λέει πως "έχυνε σαν να μην υπάρχει αύριο" συνέβαινε ακριβώς αυτό. Τίποτε περισσότερο όμως. Δεν υπάρχει τίποτε "λάθος" σε έναν οργασμό, το αντίθετο. Απλά δεν είναι subspace.

    Οι υπερβολικές ιστορίες.

    Τα "Στάδια του subspace", όπως περιγράφονται σε διάφορους διαδικτυακούς τόπους, απλά δεν υπάρχουν.

    Αυτό, που έχει συμβεί είναι πως κάποιος πήρε την περιγραφή των σταδίων του γυναικείου οργασμού, άλλαξε και διαστρέβλωσε λίγο την ορολογία και αποφάσισε πως δείχνει ωραία. Το γεγονός είναι πως το subspace δεν λειτουργεί καθόλου με αυτόν τον τρόπο.

    Ουσιαστικά, ενώ το subspace είναι μια κατάσταση της ύπαρξης η οποία αναπτύσσεται βαθμιαία στα αρχικά στάδια, δεν αποτελεί μια "τακτοποιημένη", βαθμιαία αναπτυσσόμενοι κατάσταση με διαδοχικές φάσεις. Η πλησιέστερη αναλογία είναι με νερό που συσσωρεύεται πίσω από ένα φράγμα. Κάποια στιγμή το φράγμα θα σπάσει από την υδροστατική πίεση και το επόμενο πράγμα που καταλαβαίνει κάποιος είναι να γίνεται "το έλα να δείς". Αυτό είναι ακριβώς εκείνο που συμβαίνει κατά την ανάπτυξη του subspace.

    Εκτός από όλα αυτά, ο "δρόμος προς το subspace" είναι διαφορετικός συνεχώς και πάντα. Τα ερεθίσματα και οι αντιδράσεις αλλάζουν κάθε μέρα, ακόμη και κάθε ώρα. Αυτό συμβαίνει γιατί το σώμα είναι αποδέκτης κάθε είδους ερεθισμάτων, που επιδρούν στην παραγωγή ορμονών. Αυτά μπορούν να είναι για παράδειγμα, στρες, άγχος, αμφιβολία, πυρετός, αποτέλεσμα αλκοόλ, καπνίσματος, διατροφής, ιατρικής αγωγής, ναρκωτικών ή, στο γυναικείο σώμα, η επίδραση της περιόδου, πιθανής εγκυμοσύνης και εμμηνόπαυσης.

    Τι ακριβώς είναι λοιπόν το subspace;

    Το subspace είναι μια μορφή υπέρβασης (trans). Η υπέρβαση στην ουσία της είναι μια κατάσταση ύπαρξης διαφορετική από την "κανονική" κατάσταση ύπαρξης. Κατά την διάρκεια αυτής της κατάστασης το μυαλό αποκλείει την λήψη των περισσοτέρων ερεθισμάτων και συγκεντρώνεται σε μόνον ένα ή πολύ λίγα ερεθίσματα, απορρίπτοντας τελείως όλα τα άλλα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να προκληθεί η κατάσταση υπέρβασης. Για παράδειγμα, παρατεταμένος χορός ή πείνα, παρατεταμένη φυσική δραστηριότητα, υποθερμία, ψυχοφάρμακα, υψηλός πυρετός, έλλειψη διατροφής, αφυδάτωση ΚΑΙ BDSM-δραστηριότητα. Όλα αυτά μπορούν να προκαλέσουν trans. Ακριβώς όπως η επαναλαμβανόμενη φυσική δραστηριότητα (όπως το να πηδά κάποιος από το ένα πόδι στο άλλο για πολλή ώρα, μια σύγχρονη τεχνική που χρησιμοποιείται στην ψυχολογία).

    ΣτΜ. Η διαδικασία προετοιμασίας των αναστενάρηδων, αποτελεί ένα σαφές παράδειγμα του πως μπορεί να μπει κανείς σε κατάσταση trans και τι μπορεί να συμβεί όντας σε αυτή.

    Η υπερβατική κατάσταση είναι αποτέλεσμα ορμονικής δραστηριότητας. Οι ορμόνες είναι ουσίες, που υπάρχουν στο σώμα υπεύθυνες για την επικοινωνία ανάμεσα στον εγκέφαλο, τον εγκεφαλικό φλοιό και το υπόλοιπο σώμα (το ανοιγοκλείσιμο του ματιού είναι αποτέλεσμα ενός μικρού ορμονικού κοκτέιλ, το ίδιο και το σφίγγω κάποιον μυ ή το ... ερωτεύομαι). Όλα όσα κάνει (ή δεν κάνει) το σώμα μας είναι αποτέλεσμα αυτών των, συνήθως περίπλοκων, ορμονικών κοκτέιλ. Οι ορμόνες διαβάζονται από "δέκτες" και η διαθεσιμότητα και η λειτουργικότητα αυτών των δεκτών καθορίζεται γενετικά. Αυτός είναι και ο λόγος, που οι ορμονικές αντιδράσεις είναι διαφορετικές σε διαφορετικούς ανθρώπους.

    Για το subspace είναι σημαντική μια ομάδα ορμονών οι λεγόμενες πεπτίδες. Οι πεπτίδες είναι αμινοξέα. Πολλές από αυτές μοίαζουν χημικά με την μορφίνη και έχουν χαρακτηριστικά συγγενή με αυτή. Επιπλέον, ΝΑΙ, αν και φυσικά παραγόμενες από τον οργανισμό, ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ (σε κάποιο βαθμό) ΕΘΙΣΜΟ. Για το subspace, οι ΕΝΔΟΡΦΙΝΕΣ, μία ομάδα πεπτιδών, αποτελούν σημαντικό συστατικό.

    ΣτΜ. Οι ενδορφίνες αποτελούν ένα από τα φυσικά παυσίπονα του οργανισμού. Είναι οι ορμόνες που εκκρίνει ο εγκέφαλος μόλις λάβει "ειδοποίηση" για πόνο (και όλοι γνωρίζουμε την θέση του πόνου στο BDSM). Ενδορφίνες εκκρίνονται και κατά την διαδικασία προς τον οργασμό και είναι η αιτία για την ευφορία που νοιώθει κανείς εκείνες την στιγμές.

    Που και πως ξεκινάει;

    Και το subspace και ο σεξουαλικός ερεθισμός ξεκινούν με την ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ.

    Ουσιαστικά, η ονομασία αδρεναλίνη είναι λανθασμένη, καθώς υποθέτει την ύπαρξη μίας ορμόνης. Στην πραγματικότητα πρόκειται για συνδυασμό δύο ορμονών: της αδρεναλίνης (σε βιοχημική ορολογία επινεφρίνη) και της νοραδρεναλίνης (νορεπινεφρίνης). Οι δύο αυτές ορμόνες παράγονται ταυτόχρονα, αλλά υπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς. Η αδρεναλίνη, ανάμεσα σε πολλά άλλα, εξασφαλίζει την παροχή επιπλέον θρεπτικών ουσιών (κυρίως σακχάρων) πρός τους μύες, ενώ η νοραδρεναλίνη, ξανά ανάμεσα σε πολλά άλλα, είναι υπεύθυνη για την δημιουργία αγγειακών συσπάσεων, ώστε οι φλέβες να βοηθήσουν την καρδιά να τροφοδοτήσει ταχύτερα με αίμα τους μύες.

    Θα μπορούσαμε να πούμε πως το δίδυμο των αδρεναλινών αποτελεί την πρώτη ομάδα απόκρισης του σώματος. Μόλις συμβεί κάτι διαφορετικό από την προηγούμενη κατάσταση στην οποία βρισκόταν (την προηγούμενη κανονική κατάσταση), ο οργανισμός αρχίζει να παράγει αδρεναλίνη. Αυτό συμβαίνει αστραπιαία και φέρνει το σώμα σε "υψηλότερο στάδιο εγρήγορσης", έτοιμο να πολεμήσει, τρέξει, πεταχτεί έξω από την τροχιά διερχόμενου αυτοκινήτου ή ... να πάρει μέρος σε καυγά για παράδειγμα. Οι αισθήσεις είναι ορθάνοιχτες, η ροή της πληροφορίας διαμέσου του σώματος αυξάνεται και επιταχύνεται, οι μύες συσπώνται, οι σφυγμοί αυξάνονται και οι μύες γεμίζουν με οποιαδήποτε θρεπτική ουσία ταχείας
    καύσης είναι διαθέσιμη. Αυτές είναι μερικές μόνον από τις διαδικασίες που προκαλούνται από το δίδυμο των αδρεναλινών. Πέρα από αυτά οι αδρεναλίνη είναι και αυτή ένα από τα φυσικά παυσίπονα του οργανισμού.

    Όταν το σώμα αποφασίζει πως πρέπει να παράγει αδρεναλίνη, το κάνει βάσει της αρχής "πρώτα πυροβολούμε και μετά ρωτάμε". Με άλλα λόγια, η παραγωγή αδρεναλίνης ξεκινά πολύ πρίν ό εγκέφαλος να έχει την ευκαιρία να αναλύσει την κατάσταση. Η αιτία είναι πως ίσως πρόκειται για κατάσταση που απαιτεί ανακλαστικό χειρισμό. Και αυτό είναι αυτό ακριβώς που θέλουμε. Δεν θέλουμε ο εγκέφαλος να αντιδράσει λέγοντας "Πωπω! ένα φορτηγό έρχεται κατ' επάνω μου, τι πρέπει να κάνουμε γι' αυτό;", όχι, ευτυχώς έχουμε πεταχτεί έξω από την πορεία του φορτηγού πρίν καν συνειδητοποιήσουμε πως επρόκειτο για φορτηγό. Η αντίδραση αυτή είναι αντανακλαστική και αποτέλεσμα της αδρεναλίνης.

    Επιστροφή στο subspace

    Η παραγωγή αδρεναλίνης έχει αρχίσει πολύ πρίν καταλάβουμε συνειδητά πως έχουμε ερεθισθεί. Μόλις ο εγκέφαλος καταλάβει πως η αυξημένη συγκέντρωση αδρεναλίνης στο αίμα δεν έχει σχέση με κάτι για το οποίο πρέπει να ληφθούν μέτρα άμεσα, έχει δύο επιλογές. Μπορεί, είτε να κλείσει την σειρήνα του συναγερμού και να πει στο σώμα να επιστρέψει στην "bisiness as usual" κατάσταση, είτε, άν το ερέθισμα που προκάλεσε την αύξηση της παραγωγής αδρεναλίνης συνεχίζεται χωρίς να εγκυμονεί κάποιον κίνδυνο, να αποφασίσει να συνεχίσει την παραγωγή.
    Γιατί; Γιατί στον εγκέφαλο αρέσει η αδρεναλίνη.

    Το δίδυμο της αδρεναλίνης μας δίνει μία "ώθηση" (μας "ανεβάζει" όπως αρέσκονται πολλοί να λένε). Είναι η ίδια "ώθηση" που νοιώθουμε όταν περνάμε μια εξέταση, όταν εκτελούμε ένα bungy jump, ή όταν κάνουμε βουτιά στην πισίνα μια πολύ ζεστή ημέρα. Σε γενικές γραμμές το συναίσθημα "ΝΑΙ!". Το σώμα μπορεί να διατηρήσει την αυξημένη παραγωγή αδρεναλίνης για μισή ώρα περίπου. Παρεμπιπτόντως, συνήθως οι γυναίκες απολαμβάνουν την αδρεναλίνη για κάπως μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ' ότι οι άνδρες.

    ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ BDSM ... ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ

    Δεν υπάρχει τίποτε λάθος σε αυτό. Μια αύξηση της αδρεναλίνης σαν αυτή που περιγράψαμε μπορεί να είναι διασκεδαστική και ευχάριστη αλλά... δεν έχει καμία σχέση με το subspace. Είναι απλά μια "ώθηση" αδρεναλίνης. Απολαυστική, διασκεδαστική, εθιστική κατά κάποιον τρόπο. Με άλλα λόγια, με ένα "γρήγορο" των 15 έως 30 λεπτών δεν μπαίνει κάποιος σε subspace, αλλά πιθανά μπορεί να έχει ένα "ανέβασμα" αδρεναλίνης.
    Παρεμπιπτόντως, οι περισσότεροι Dominants περιγράφουν το δικό τους "domspace", επίσης σαν ένα ανέβασμα αδρεναλίνης.

    Αυτό μας δίνει μια καθαρή, αναγνωρίσιμη και περιγράψιμη εσωτερική όψη των διαφορετικών τρόπων με τους οποίους οι άνθρωποι βιώνουν το BDSM και αυτό εξηγεί μέρος από τις διαφορετικές φόρμες του BDSM. Αυτοί που κυνηγούν ένα "ανέβασμα" αδρεναλίνης κάνουν αυτά και μόνον και "όλα καλά". Όλα αυτά όμως είναι και από φυσική αλλά και από διανοητική άποψη πολύ διαφορετικά από αυτά για τα οποία θα μιλήσουμε παρακάτω.
    Επιπλέον, δεν μπορούν (και δεν πρέπει) να γίνεται σύγκριση μεταξύ τους. Είναι σαν το baseball και το ποδόσφαιρο. Και τα δύο περιστρέφονται γύρω από μιά μπάλα, είναι ομαδικά και παίζονται σε ανοικτό γήπεδο. Εκεί όμως σταματάει η σύγκριση. Αυτό δεν σημαίνει πως οι παίκτες του baseball είναι καλύτεροι ή χειρότεροι αθλητές από τους ποδοσφαιριστές. Απλά έχουν διαφορετικές δυνατότητες, και άν θα πρέπει να συγκριθούν με κάποιους είναι μέ άλλους παίκτες του baseball και μόνον.

    Ενδορφίνες
    ----------

    Ο δρόμος προς το subspace είναι σαν σκάλα. Πάει κανείς από το ένα σκαλί στο επόμενο.

    Η αδρεναλίνη είναι το πρώτο σκαλί. Το επόμενο σκαλί μας φέρνει μια διαφορετική, πολύ μεγαλύτερη ομάδα ορμονών, τις ΕΝΔΟΡΦΙΝΕΣ.
    Σημαντική Σημείωση: υπάρχουν και "ανεβάσματα" ενδορφινών (όπως αυτό των αθλητών δρόμου), αν και παραπλήσια είναι πολύ διαφορετικά από αυτό που όλοι εμείς αποκαλούμε subspace.

    Οι ενδορφίνες είναι και αυτές πεπτίδες. Είναι μια ομάδα μορφινοειδών ουσιών (μέχρι στιγμής έχουν ανακαλυφθεί 39 διαφορετικές ενδορφίνες), που είναι σχετικά νέες στους επιστήμονες. Πρωτο ανακαλύφθηκαν στα μέσα του 1970 και ονομάζονται ενδορφίνες από το 1975. Σε πολύ μη επιστημονική ορολογία είναι γνωστές ως "ορμόνες της διάθεσης", καθώς είναι υπεύθυνες για την διάθεσή μας, όποια και αν είναι αυτή. ¶σχετα άν κλαίμε, γελάμε, θυμώνουμε, χαιρόμαστε, λυπόμαστε ή απλά βαριόμαστε... όλα αυτά ενεργοποιούνται από τις ενδορφίνες. Παράγονται σε αναρίθμητα διαφορετικά "κοκτέϊλς" καί, όπως η αδρεναλίνη δρούν και σαν φυσικά παυσίπονα του οργανισμού. Είναι επίσης υπεύθυνες για την ναυτία στο αυτοκίνητο και το αεροπλάνο και γενικά την τάση προς εμετό.

    Για να κατανοήσουμε τον "δρόμο προς το subspace" είναι σημαντικό το παρακάτω: Το σώμα ΠΡΕΠΕΙ να παραγάγει αδρεναλίνη ΠΡΙΝ αρχίσει να παράγει ενδορφίνες και οι ενδορφίνες που συνεισφέρουν στο subspace παράγονται μόνον μετά από 20 έως 30 λεπτά. Ουσιαστικά αποτελούν το "επόμενο σκαλί". Στην ομάδα των ενδορφινών ανήκουν και κάποιες ορμόνες που ονομάζονται εγκεφαλίνες. Αυτές είναι για τον φλοιό του εγκεφάλου, ότι και οι ενδορφίνες για το εσωτερικό του και απαιτείται να είναι οι δύο παρούσες για την δημιουργία subspace.

    Όλες οι ορμόνες έχουν έναν, χημικά ατελή, "προάγγελο" τον οποίο για λόγους απλότητας και ευκρίνειας θα παραλείψουμε.

    Για να εξηγήσει πλήρως η επιστήμη το subspace χρειάζεται πολλά ακόμη δεδομένα. Πάρα πολλά για να εξηγήσει με ακρίβεια την όλη διαδικασία. Ήδη γνωρίζουμε όμως αρκετά. Σημαντικό βήμα για την κατανόηση του subspace είναι η πρόσφατη ανακάλυψη των διαφορετικών τρόπων που ο εγκέφαλος απελευθερώνει ενδορφίνες. Εκτός του κανονικού τρόπου "μέσω των κατάλληλων καναλιών" (μέσω των αδένων και του νευρικού συστήματος) φαίνεται να υπάρχουν και μικρές φαινομενικά μή ελεγχόμενες εκκρίσεις σαν σιντριβάνι στο εξωτερικό του εγκεφάλου. Οι εκκρίσεις αυτές έχουν φωτογραφηθεί και βιντεοσκοπηθεί. Αυτά τα "σιντριβάνια ενδορφινών" προκύπτουν σε ειδικές περιπτώσεις. Οι περισσότεροι γονείς θα έχουν δεί το μικρό παιδί τους απλά να έχει καρφωμένο το βλέμμα του σε μια μπάλα ή κάποιο αντικείμενο χωρίς να κινείται ή να αντιδρά, απλά να το κοιτάζει φαινομενικά γοητευμένο από το χρώμα ή το σχήμα του. Αυτή είναι η στιγμή που δημιουργούνται τα σιντριβάνια ενδορφινών.
    Η επιστήμη δεν γνωρίζει ακόμη γιατί προκύπτουν. Αυτό όμως που γνωρίζουμε είναι πως τα σιντριβάνια αυτά είναι αλληλένδετα με το είδος της συναισθηματικής και φυσικής αντίδρασης που αποκαλούμε subspace στην ορολογία του BDSM. Τα σιντριβάνια αυτά φαίνεται να προκαλούν την συμπεριφορά "ζώου μπροστά στα φώτα αυτοκινήτου". Δεν πρόκειται για φόβο αλλά για ακαταμάχητη έλξη. Μια πιθανά πιο οικεία αντίδραση είναι τα ταξίδια του LSD την εποχή των hippies.

    Θα στρίψουμε δεξιά ή αριστερά;

    Φτάνουμε πλέον στο κρίσιμο σταυροδρόμι. Μόλις η παραγωγή ενδορφινών έχει αρχίσει κανονικά, πρέπει να ληφθεί μια απόφαση: "πάμε για subspace" ή "σήμερα θα είναι οργασμός"; Θυμηθείτε, το ένα αποκλείει το άλλο. Κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς πως ή γιατί γίνεται η επιλογή αλλά, θυμηθείτε, οι ορμονικοί δέκτες είναι γενετικά προγραμματισμένοι, τουλάχιστον κάτι απ' όλα αυτά πρέπει να βρίσκεται κάπου στον γενετικό κώδικα.

    Που λοιπόν βρίσκεται η κρίσιμη καμπή; Λοιπόν, για να ακολουθηθεί η ορμονική αλληλουχία προς τον οργασμό το σώμα πρέπει τώρα ν' αρχίσει να παράγει μια ομάδα ορμονών που λέγεται GnRH. Αυτές θα ενεργοποιήσουν τελικά την παραγωγή ακόμη μιας ορμόνης της γεναδοτροφίνης, ή οποία προκαλεί την παραγωγή και έκκριση των στεροειδών (οι ορμόνες του σέξ). Μόλις αρχίζει η παραγωγή της GnRH η παραγωγή των ενδορφινών ελαττώνεται και τελικά σταματά. Με άλλα λόγια: όχι σιντριβάνια, όχι subspace.

    Μέχρι αυτό το σημείο το σώμα μας έχει παραγάγει μεγάλες ποσότητες από αυτές τις "ορμόνες της διάθεσης" και αυτό είναι η αιτία για τα συναισθήματα σύνδεσης, προσάρτησης, αφοσίωσης, σιγουριάς και αγάπης. Αυτό έχει νόημα καθώς τα συναισθήματα αυτά, ιδιαίτερα στις γυναίκες, είναι αναγκαιότητα για τον οργασμό. Αυτό είναι εκείνο που μερικοί άνθρωποι περιγράφουν με το "σαν να πετάω" και ΟΧΙ δεν είναι ένα από τα στάδια του subspace. Ουσιαστικά είναι μια πολύ γενική, κανονική και απόλυτα απαραίτητη ανθρώπινη συμπεριφορά.

    Έχουμε λοιπόν άλλη μία ειδοποιό διαφορά σε BDSM βίωση, αναγνωρίσιμη από φυσική και διανοητική άποψη: Αν πρόκειται να είναι οργασμός τότε απολαύστε τον και, οι οργασμοί είναι ΩΡΑΙΟΙ! και ευπρόσδεκτοι, αλλά ... ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ SUBSPACE. τα συναισθήματα δεσμού και αφοσίωσης όμως μπορούν να είναι το πρώτο βήμα προς αυτό.

    Παραισθήσεις, υπέρβαση και διαφορετικά επίπεδα συνειδητότητας

    Βρισκόμαστε πλέον στο σημείο που μπορούμε να δούμε τις θεμελιώδεις διαφορές ανάμεσα στο subspace και άλλα BDSM βιώματα (υποκινημένα από άλλες αιτίες). Αν και όταν το σώμα αποφασίσει να μην πάει για οργασμό αλλά αντ' αυτού να πάει για subspace έχουμε το "ζώο μπροστά στα φώτα αυτοκινήτου". Και αυτό είναι το σημείο που το φράγμα σπάει.

    Αν συνεχισθεί η παραγωγή ενδορφινών, θυμηθείτε, πως δεν γνωρίζουμε ακόμη γιατί, προκύπτει υπέρβαση (trans) και ελαφρές μορφές παραισθήσεων. ΑΥΤΟ είναι subspace.

    Είναι εύκολο να αναγνωρίσουμε ένα άτομο που βρίσκεται σε subspace. Δεν είναι δυνατόν να οδηγήσει αυτοκίνητο ούτε κάν ποδήλατο (ΣτΜ. θα έλεγα πως σε βαθύ subspace δεν είναι ικανός να κινηθεί ή ακόμη και να μιλήσει, τραυλίζει προφέροντας κατά βάση μόνον την αρχή των λέξεων ή μονοσύλλαβες λέξεις όπως "εγώ", "ναι", "όχι", "μη", η πλέον σύνθετη λέξη που έχω ακούσει είναι "please"). Δείχνει σιωπηλό, αφηρημένο, με αργές αντιδράσεις, χωρίς ενδιαφέροντα. Με άλλα λόγια "να μην είναι εκεί". Αυτό για άλλη μια φορά δεν είναι το ίδιο όπως η ζεστή, φωτεινή, ονειρική αίσθηση μετά από ένα οργασμό. Κάποιος σε subspace δεν βρίσκεται σε αυτόν τον κόσμο, για να το πούμε διαφορετικά.

    Το subspace είναι επικίνδυνο κατά κάποιο τρόπο. Τα άτομα σε subspace έχουν πολύ διαφορετικά επίπεδα αντίληψης και συνειδητότητος. Θα αντιληφθούν έναν φωτεινό σηματοδότη σαν ενδιαφέροντα χρώματα που αλλάζουν συνέχεια. ΔΕΝ το αντιλαμβάνονται σαν προειδοποίηση, ένα σπίτι είναι ένας γοητευτικός σωρός από τούβλα με ενδιαφέροντα σχήματα, ΟΧΙ κάτι μέσα στο οποίο ζουν άνθρωποι. Αν κόβατε τον λαιμό κάποιου που βρίσκεται σε subspace το πιθανότερο θα σας έλεγε πως το βρίσκει μια γοητευτική και ενδιαφέρουσα εμπειρία. ΔΕΝ είναι σε θέση να αναγνωρίσουν μια κατάσταση που βάζει την ζωή τους σε κίνδυνο. Ένα άτομο σε subspace είναι ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ (ΜΑΣΤΟΥΡΩΜΕΝΟ), όπως κάτω από την επήρεια ναρκωτικών.

    Αν σας έχει δοθεί ποτέ μορφίνη για ιατρικούς λόγους, τότε γνωρίζετε πως η μορφίνη δημιουργεί ένα πολύχρωμο, χαρούμενο, ειρηνικό κόσμο χωρίς φόβο, πόνο ή στενοχώρια. Η υψηλή συγκέντρωση ενδορφίνης έχει ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.

    ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ SUBSPACE ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

    Το subspace μπορεί να διαρκέσει χωρίς ιδιαίτερο λόγο από αρκετές ώρες μέχρι πολλές ημέρες. Κατά την διάρκεια του subspace τα ανακλαστικά ελαττώνονται σε μεγάλο βαθμό (αυτό είναι το αποτέλεσμα του ελαφρά τοξικού αποτελέσματος των εγκεφαλινών στον φλοιό του εγκεφάλου) και μεγάλο μέρος της κανονικής, καθημερινής λογικής παύει να λειτουργεί. Κάποιος σε subspace δεν μπορεί να πάρει υπεύθυνες, συναινετικές αποφάσεις.

    ΟΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΗΡΕΙΑ ΑΛΚΟΟΛ, ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΩΝ Η ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΣΕ SUBSPACE

    Όπως έχει ειπωθεί, είναι εύκολο να εντοπισθεί εκ των έξω το άτομο που βρίσκεται σε subspace. Διασταλμένες κόρες, αργές αντιδράσεις, μη λογική συμπεριφορά. Η τροφή και η συντήρηση δεν είναι πλέον σημαντικά, το άτομο ακούει αλλά δεν αντιλαμβάνεται τι του λένε, δεν μπορεί να βρεί τις σωστές λέξεις και κάποιες submissives σταματούν ακόμη και ν' αναπνέουν για λίγο. Κάποιος σε subspace, όσον αφορά στην σωματική συμπεριφορά και σημειολογία, είναι πολύ κοντά σε κάποιον υπό την επήρεια ψυχοφαρμάκων. Εκείνο που έχει σημασία γι' αυτόν είναι το ίδιο το trans, αυτό τον τρέφει και τον οδηγεί. Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία και αυτό, για παράδειγμα, συμπεριλαμβάνει και τον σεξουαλικό ερεθισμό.
    Χρώματα, ήχοι, αρώματα είναι προσωπικές φαινομενικά ασυνάρτητες εμπειρίες. Αν δεν έχετε βιώσει κάτι τέτοιο, τότε δεν έχετε βρεθεί (ακόμη) σε subspace. Δεν υπάρχει τίποτε λάθος σε αυτό, απλά το subspace είναι πολύ διαφορετικό από οτιδήποτε άλλο.

    Συμπέρασμα

    Δεν υπάρχουν "στάδια του subspace". Υπάρχουν πάρ' αυτά πολύ διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι βιώνουν και αντιδρούν σε BDSM δραστηριότητες. Πολλές από αυτές καθορισμένες βιοχημικά.

    Οργασμός και subspace είναι δύο διαφορετικές, με υψηλό βαθμό βιοχημικής ασυμβατότητας εμπειρίες.

    Διαφορετικές βιοχημικές αντιδράσεις παράγουν διαφορετικές εμπειρίες (και όχι διαφορετικές βαθμίδες της ίδιας εμπειρίας). Το ένα δεν είναι καλύτερο ή χειρότερο από το άλλο. Είναι απλά διαφορετικά. Είναι σημαντικό να κατανοηθούν αυτές οι διαφορές καθώς υπάρχουν διαφορετικές ανάγκες και επιθυμίες.

    Το subspace είναι μορφή trans και σαν τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται. Το subspace ΔΕΝ είναι ακίνδυνο.


    Translation dedicated to the sunny slave
    MJp



    Προσωπικές απόψεις βάσει προσωπικής εμπειρίας.

    Η προσωπική μου εμπειρία μου έχει δείξει πως το subspace σαφώς δεν είναι κάτι ακίνδυνο, αλλά ούτε είναι απαραίτητα και πάντα κάτι ευχάριστο για την sub. Οι εμπειρίες μου έχουν περισσότερο να κάνουν με την περίοδο που το νερό συσσωρεύεται πίσω από το φράγμα (δηλ. με την διαδικασία με την οποία η submissive κατευθύνεται προς το subspace) καθώς και με την περίοδο και την διαδικασία της επαναφοράς.

    Η περίοδος κατά την οποία η submissive βρίσκεται σε subspace αποτελεί ουσιαστικά ένα μαύρο κουτί όσον αφορά το τι γίνεται μέσα στο κεφάλι τους, καθώς, αυτές που εγώ γνωρίζω και έχω βάλει σε subspace δεν θυμούνται και πολλά πράγματα μετά για να τα περιγράψουν. Οι εξωτερικές τους πάντως αντιδράσεις ποικίλουν ανάλογα με τον τρόπο που έχουν μπεί σε subspace.

    Χρησιμοποίησα την έκφραση «έχω βάλει» πριν, καθώς πιστεύω πως η πορεία προς το subspace είναι μια κατευθυνόμενη από τον Dom διαδικασία και όχι κάτι που κάνει η sub μόνη της. Αν αφεθεί μόνη της ιδιαίτερα στο σημείο της κρίσιμης καμπής το πιθανότερο θα καταλήξει σε οργασμό και όχι σε subspace. Από την στιγμή που η sub “spaces” ο Dom δεν έχει ουσιαστικά τίποτε να κάνει πέρα του «να βρίσκεται εκεί», και το να βρίσκεται εκεί απαιτείται γιατί είναι το μοναδικό σχοινί που την συνδέει με τον «έξω κόσμο». Αν την παρατήσει ή του ξεφύγει, η sub δεν έχει ουσιαστικά (όπως αναφέρθηκε και στο άρθρο) τρόπο να επιστρέψει, καθώς το μόνο που την ενδιαφέρει είναι το ίδιο το trans.

    Έχω συναντήσει τις αντιδράσεις που περιγράφονται στο κείμενο (ήρεμο απλανές βλέμμα, χαρά, ευφορία κλπ), όταν όμως η submissive έχει μπεί εκεί με έναν ήρεμο σταδιακό και ασφαλή (με την υποκειμενική έννοια, δηλ η submissive νοιώθει ασφαλής, ή πραγματική ασφάλεια της ουδέποτε ετέθη σε κίνδυνο) τρόπο. Όταν όμως μπει κάπως πιο βίαια, σπρωχθεί εκεί περνώντας από μια κατάσταση συνειδητής επιβεβλημένης απολύτου υποταγής στην πέραν του συνειδητού κατάσταση του trans κουβαλάει μαζί της αρκετά από τα συναισθήματα αντίστασης που την συνόδευαν σε όλη την πορεία. Οι κύριες εξωτερικές αντιδράσεις, διασταλμένες κόρες, ελαφρύτερη αναπνοή, βαριά βλέφαρα, αδυναμία κίνησης και ομιλίας, αργές αντιδράσεις παραμένουν οι ίδιες, νοιώθεις όμως μια ένταση στο σώμα της, κάτι που δεν υπάρχει στην πρώτη περίπτωση.

    Δεν είμαι βέβαιος πως κάθε sub μπορεί να βρεθεί σε subspace, ίσως είναι κάτι που "ανήκει" στα σπάνια και πολύτιμα εκείνα άτομα που αποκαλώ natural submissives και που τρία από τα οποία είχα την ευτυχία να γνωρίσω. Πιστεύω, χωρίς να μπορώ να το αποδείξω, πως στα άτομα αυτού του τύπου είτε ο εγκέφαλος λειτουργεί ελαφρώς διαφορετικά παράγοντας ενδορφίνες πιο άμεσα και σε μεγαλύτερες ποσότητες είτε οι γενετικά προγραμματισμένοι δέκτες των ενδοφρινών είναι πολύ πιο ευαίσθητοι. Και στις δύο περιπτώσεις θα μπορούσαν έτσι να εξηγηθούν οι ανακλαστικές τάσεις υποταγής που έχουν τα άτομα αυτά και ο άμεσος τρόπος που όλη τους η ύπαρξη αντιδρά στην κυριαρχία.

    Όσον αφορά στον πόνο, δεν θεωρώ πως είναι προϋπόθεση για να μπεί ένα submissive άτομο σε subspace. Σίγουρα προσφέρει μια σχετικά άμεση οδό καθώς προκαλεί την άμεση έκκριση αδρεναλίνης ως φυσικού παυσίπονου που με την σειρά της οδηγεί στην παραγωγή ενδοφρινών, ακόμη πιο ισχυρών φυσικών παυσίπονων, όμως όπως μια καλά εκπαιδευμένη σκλάβα μπορεί να φθάσει σε οργασμό με την φωνή του Αφέντη της και μόνον, με τον ίδιο τρόπο μπορεί να οδηγηθεί και σε subspace χωρίς φυσική επαφή.
     
    de7, Hyde, sennyo and 1 other person like this.
  7. BDSM_lover

    BDSM_lover New Member

    Ειλικρινα ακρως εντυπωσιακο κειμενο, που χρειαστηκε να το διαβασω 2 φορες τουλαχιστον για να το καταλαβω καπως, αν και ακομα εχω πολλες αποριες !!! Ορισμενα σημεια τα ηξερα ηδη, αλλα παλι τα ηξερα απο διαφορετικη οπτικη γωνια, ενω αλλα τα εμαθα μολις τωρα ! Ισως μια περιληψη του προηγουμενου κειμενου με τα πιο σημαντικα στοιχεια (τα πιο SOS δηλαδη) να χρειαζονταν, για να καταλαβουν και αλλοι τι σημαινει στα αληθεια το subspace ! Παντως το ξαναλεω, πρωτη φορα διαβασα κατι παρομοιο :)
     
  8. carissa[L_T]

    carissa[L_T] New Member

    Κύριε MasterJp με προλάβατε με το άρθρο και ευτυχώς δηλαδή γιατί εγώ δεν είχα προλάβει να το μεταφράσω οπότε θα έβαζα το Αγγλικό κείμενο.
    Με την ανασφάλεια κάποιου που θέλει να περιγράψει το ανεξήγητο, θα προσπαθήσω να περιγράψω όσο καλύτερα μπορώ το πως έχω βιώσει εγώ τον μαγικό κόσμο που ονομάζεται subspace.
    Μου έχει συμβεί 4-5 φορές και μάλιστα όχι προγραμματισμένα, δρομολογημένα και ελεγχόμενα από Τον Dom. Παρατήρησα πως δεν μπαίνω στο sub space μόνο από τον πόνο. Σημαντικός παράγοντας είναι και ο φόβος/ αγωνία για το τι θα συμβεί και τεράστιος παράγοντας η φωνή Του Dom. Αισθάνομαι πως μπορώ να μπώ σε subspace μόνο και μόνο ακούγοντας την φωνή Του. Ξέρω πως είναι πιο εύκολο στο σκοτάδι ή με δεμένα μάτια. Το φώς σε αποπροσανατολίζει.
    Το subspace δεν είναι η βαθιά submissive κατάσταση που βρισκόμαστε εν μέσω ενός session ας πούμε. Είναι μια διαφορετική εκστατική κατάσταση όπου χάνεις εντελώς τον έλεγχο του ευατού σου. Φέυγεις εντελώς από το συνειδητό. Δεν έχεις άμυνες. Δεν έχεις τίποτα. Το βλέπω σαν ολοκληρωτική γύμνια.
    Στο subspace δυσκολεύομαι απίστευτα να μιλήσω ή να εκτελέσω κάποια εντολή, τόσο που τις δύο τελευταίες φορές που συνέβη, βγήκα από το space. Είναι σαν να μην συνεργάζεται απόλυτα το σώμα με τον εγκέφαλο, δεν σκέφτεσαι και αν σκέφτεσαι είναι εντελώς ψυχεδελικό.
    Γίνεσαι υπερευαίσθητος στα πάντα. Η συναισθηματική κατάσταση εκείνη την ώρα εξαρτάται απόλυτα από Τον Dom. Ένιωθα να κινούμε με βάση την χροιά της φωνής Του. Ή μάλλον αρπάχτηκα από εκεί. Είναι σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο.
    Τα πάντα μοιάζουν να παίρνουν μια άλλη διάσταση. Μεγαλύτερη από την μία, απόμακρη από την άλλη. Δεν έχεις καν αίσθηση του χώρου. Η αίσθηση του χρόνου είναι ανυπαρκτη.
    Επίσης δεν έχεις όρια ή μάλλον δεν έχεις καν την ικανότητα να τα προσδιορίσεις. Κλαίς και γελάς φοβάσαι και χαίρεσε όπως ένα μωρό που δεν μπορεί να εξηγήσει τι ακριβώς του συμβαίνει.
    Μπορείς από την απίστευτη ευφορία να βρεθείς στη απόλυτη δυστυχία.
    Την δεύτερη φορά που μπήκα στο subspace ήταν απίστευτα οδυνηρό. Ο Dom ήταν άπειρος και δεν γνώριζε σε τι κατάσταση ήμουν. Μου είπε κάτι και το χειρίστηκε τόσο λάθος που με προσγείωσε ανώμαλα και χρειάστηκα σχεδόν δύο μέρες για να συνέλθω.
    Θέλω να σημειώσω πως όποτε έχω βρεθεί σε subspace στάθηκε αδύνατον να έρθω σε οργασμό και βρήκα την εξήγηση όταν πρωτοδιάβασα το άρθρο που έκανε post Ο Κύριος MasterJp. Πάντως το σίγουρο είναι πως δεν θα άλλαζα το subspace με έναν οργασμό.
     
  9. MasterJp

    MasterJp Staff Member

    Πέραν του subspace, νομιζω πως πλέον πρέπει να είναι ξεκάθαρο γιατί ο πόνος και η ηδονή πάνε χέρι - χέρι, όπως και το τί είναι το "κατώφλι πόνου"
     
  10. AnDrAmElEx

    AnDrAmElEx New Member

    Πολυ καλο το αρθρο.αλλα απο που το βρηκες αν επιτρεπεται?Χωρις να ειμαι απολυτα σιγουρος,θα διαφωνησω με το θεμα των ενδορφινων,μιας και ανηκουν στα οποιοειδη πεπτιδια και αποτελουν το αναγητικο συστημα του οργανισμου μας!Ερευνες εχουν σχετισει τις ενδορφινες με το αισθημα της απολαυσης λογω της αναλγητικης τους δρασης.Δηλαδη μειωνεται ο πονος αρα αυξανεται η απολαυση.
     
  11. carissa[L_T]

    carissa[L_T] New Member

    Η πρώτη δημοσίευση έγινε στο http://www.powerotics.com/ από τον Hans Meijer.
    Εγώ βρήκα την επαναδημοσίευση στο http://www.mastersteelow.com/about_Subspace_what_is_it.shtml
     
    missdeeds likes this.
  12. MasterJp

    MasterJp Staff Member

    Εκεί ακριβώς τις κατατάσει και το άρθρο AnDrAmElEx, όπως επίσης αναφέρει οτι και εσύ, που διαφωνείς λοιπόν;

    Το άρθρο το πήρα από δεύτερο site, που αναφέρεται στο post της carissa