Ειδήσεις

@Η Μελίνα Του

Τελικά να ρωτήσω λίγο ευθέως, είσαι ο Κρις?

Χίλια συγνώμη εύχομαι από τη διεύθυνση και αν δεν είναι εντάξει η ερώτηση ας κατέβει κανένα θέμα, εντελώς αθώα προσπαθώ να κατανοήσω τι ακριβώς έχουμε εδώ και πόθεν πως και ολα αυτά.

 

Κοίτα ρε παιδί Μου κάτι συμπτώσεις...

Γράφουν και οι δυό τους ίδια αλλά δεν γνωρίζονται.

Και στους δύο μετά το κι ακολουθεί σύμφωνο...

Και οι δύο βάζουν πολλά ερωτηματικά μετά το καλό ΣΚ είπαμε...

Και οι δύο όπως επισήμανε και ο @Ritual αφήνουν κενό πριν βάλουν τελεία...

Ρε την Αλίκη στο ναυτικό @Η Μελίνα Του ή ChrisZab11

Σα δεν ντρέπεσαι...



Iagos

 

μπορεί να είναι αλλά μπορεί κΙ να μην είναι...  

 

Εγώ πιστεύω ας μην προτρέχουμε.

Ας δώσουμε μια ευκαιρία να εξηγήσει για ποιο λόγο:
- τα σημεία στίξης είναι ίδια
- τα ορθογραφικά είναι ίδια
- η επιλογή λέξεων και προτάσεων είναι η ίδια
- η ιδεολογία/τοποθέτηση είναι ίδια
- τα κενά στις λέξεις είναι ίδια

Στη τελική μπορεί να κάνουμε απλά λάθος, ας παραμείνουμε ανοιχτοί, εσωστρεφεις και μεγαλοψυχοι.

 

Μπορεί .
Όχι ;;;

 

@_voltage_

Φοβούμαι ότι η ερώτησή σας είναι NP - hard κατά την έννοια ότι κατά πάσα πιθανότητα ο chris δεν είναι άτομο, είναι ιδέα... κάτι πολύ πέρα από πολυώνυμα...

Οπως συμφώνησαν κάποτε για μία και μόνη δεύτερη φορά ο Θοδωρής Κουτσονικόπουλος και ο Δημήτρης Μανίκας, θα λεγε κανείς, με απλά λόγια, ότι είναι μια σύγχρονη performance in progress στην οποία, αφορμώντας από το γνωστό έργο της Laurie Anderson "Language is a virus" πειραματίζεται με χρήση καυτής ανάσας, πάνω στο μεταφαινόμενο της μεταφοράς -πάντα δια της αναπνευστικής οδού (oral)- της ιδιοσυγκρασιακής α-νόητης γραφής, δλδ. της διάνθισης ενός (παρα)Λόγου με συντακτικές και γραμματικές ΜΟΝΟμανίες εις διπλούν (έχει σημασία αυτό, γιατί το 2 συμβολιζει μεταξύ άλλων το ζεύγος, την απόρριψη της Μονάδος και εν τέλει, τη γονιμότητα ως δυνατότητα - εντείν' απουσία τριχοΜονάδος που ήθελε υποσκάψει αυτήν) καθιστώντας έτσι τον πάσα ένα (ή και 2) κοινωνό του έργου του δια του λόγου {το αληθές, βεβαίως} ομογράμματο και κενολεξιβόλο.

Ούσα ΝΡ - Hard βέβαια η ερώτηση, θα αποζητούσε μιαν απάντηση παραλληλοσυμπαντικής αληθείας (cross-world που λέμε) που θα ξεδίπλωνε τα πέρατα και τα έσχατα, εσώτερα και εξώτερα, της σεφερλής εποχής που διανύουμε.

Συνελώντι ειπείν, (και εδώ θέλει μέγα 'ο', τουτέστιν ω-μέγα) ως ερώτηση θα αιτείτο και θα απαιτείτο να αναρωτηθεί ο εις και ο εστίν, δια την ταυτοπροσωπία και τας παραφυάδας αυτού.

Ελπίζω να αξιώθηκα να το προσεγγίσω με την σαφήνεια και απλότητα του λόγου Εκείνου (κι Κείνης).

Dream

 

Χαχαχαχα

 

Πως τα λέτε έτσι και τα έχουν στο τέρμα τα καλοριφέρ εδώ πέρα.

Θα συμφωνήσω.

Είμαστε πολύ μικροί και πολύ Νευτωνιοι για να καταλάβουμε το πολυδιάστατο αντικείμενο που ξεδιπλώνεται και αναδιπλωνεται μπροστά μας.

Γιατί για εμάς, ο χρόνος είναι ένα γραμμικό φαινόμενο ενώ για το συγκεκριμένο μη ντετερμινιστικο, χαοτικό σύστημα είναι απλά ένα performative theater της μετα-εμπειρίας του γίγνεσθαι.

 

Μετά-μαζι σας! Επιτ(ρ)έλους συνμετεννοηθήκαμε!

 

Όλα μπορούν σ αυτήν την ζήση.... Ο Τραμπ να είναι δημοκράτης , Ο Νετανιάχου να ΜΗΝ είναι Ναζί, ο σπανός να βγάλει γένια...

 

Γιατί αυτοί είμαστε *κενοτελεια*

 

@_voltage_

Αυτή τη λέξη "κενοτέλεια" την ήκουγα συχνώς πριν από χρόνια από τηλοψίας, στα ρεπορτάζ ενός Σταρ-τσάνελε επί εποχών δημαρχίας Μπαγιόκου

Ητο σε ρεπορτάζζζ εξ ανταποκριτών από Αράχωβαν ή και Νότιαν Μύκονον (γνωστή και ως "Πάρος") όπου δισακεδάζοντες (είχαν το backpack εις την πλάτη, δεν είναι typo) σε κλειστά ή υπαίθρια κλαμπ-σάντουιτς (ο εις επί του άλλου και ο τρίτος οπισθίως) νεανίαι τινοί (ίσως κάποιοι και τινές, δεν παίρνω θέση) ερωτώμενοι υπό του δημοσκόπου "πώς περνάτε εδώ;" (βλ. εδώ μια καλλιτεχνική αντίστιξη της προφάνειας εκ μέρους του ερωτώντα) ούτινες ήθελεν απαντάσουν εν χορώ (καθότι χόρευαν) "Περνάμε κενοτέλεια!"

Ααααχχ.. αι εποχαί εκείναι.. προσμένω / ασμένω πλέον ρεπορτάζζζ με στιγμές αντίστοιχης αγαλλίασης, επί τοπέος, σε βενζινάδικα των Αθηνών, από εκείνους τους ολίγους που θα ημπορούν να κάμουν αφόρντ (εις άπταιστον Κυπριακήν) το να δεχθούν την Μανίκα εις την οπισθία οπή (του οχήματος) τους και να φωνάξουν ακούγοντας το γλυκό κελάρυσμα της βενζίνης ή του ντίζελος καθώς γλιστρούν στις σωληνώσεις τους εξάνια, εφτάνια, και οχτάνια, "Περνάμε Κενοτέλεια!" καθώς η στάγδην κενότης θα πληρούται κι αυτοί θα σιγοτραγουδούν,

Μπενζίνας το κελάρυσμα να ακούγεται για χρόνια,
κι ας πάνε πια να γαμηθούν όλα σας τα αηδόνια...