Ειδήσεις

Περιμένω απαντήσεις

Iagos

Μουσικό διάλειμμα

 

Όχι γιατί μου είπαν ότι η Γκογκολια δεν είναι ισχυρή δύναμη της ναυτοσύνης οπότε απαξιω... 

 

Έχει θάλασσα η

;

Έχει ο Πειραιάς

;

Φιλοσοφικά τα ερωτήματα...

Iagos

 

Στο σπίτι του Ξεβράκωτου, μιλάνε για στραπόν; ​

μπουλβάρ (μη σου πω κι πεκισέ...) μονόπρακτο σε δύο πράξεις​

{Πράξη πρώτη, Σκηνή πρώτη: ο αναζητητής που (αφού) τον αντέχει ακόμη, απευθύνεται σ' Κείνην}

- Καλέ κυρία @Η Μελίνα Του (ή two, αν προτιμάτε) , τί ήταν αυτό; Εκπλήττομαι και φρίττω, να σας διαβάζω.. (πλήττω επίσης, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Τέτοια λόγια εσείς;

Μια δεσποζόμενη κυρία, @Η Μελίνα Του (ή two, αν προτιμάτε) να ομιλείτε μια τέτοια γλώσσα, αρμόζουσα σε κάποιαν που την διδάχτηκε παραδομένη σ' ενα χαμίνι λιμανιού, έναν λιμενεργάτη που οι εφοπλισταί εχρησιμοποίουν για να γυαλίζει τα παπούτσια τους και τώρα που "μπλόκαραν στ' Ρμούζ" (ιγγλέζικο είναι αυτό, από χωριό) ορέγεται να τον αφήσουν λέει να βγαίνει πρώτος αυτός, με κρόουλ κι ύπτιο, προπομπός των δεξαμενοπλοίων για να τηρά, ιδώ κι κει, μήπως και βρεί καμμία νάρκη. Κι ούτε γι αυτό δεν τόνε παίρνουνε οι άθλιοι πλοιοκτήται, μην τους γεμίσει λέει σάρκα κι αίματα τα ίσαλα από κάτω, άμα τη νάρκη κουτουλήσει...

Οχι, όχι και πάλι όχι, δεν αρμόζει σε μια κυρία σαν εσάς, με τις διακοπές σας, με τις πισίνες σας, με τα κοκτέιλ σας, Μια κυρία επιπέδου, έστω κι απ΄τη Σαλονίκη που λέει ο λόγος, να ομιλείτε την μαλλιαρή?? Ωιμέ, πού πάει πια τούτος ο κόσμος...

Κι από την άλλη, να στε και τόσο πονόψυχη, να ανταριάζεται το θυμικό σας, να βγάζετε τόσο μένος, τόσο άγριες "κι ταμές" της ψευδοπούτσας απειλές, για να υπερασπιστείτε ΠΟΙΟΝ?? - έναν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΑΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΙΛΑΜΕ ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΤΟΝ "ΦΑΣΙΣΤΑΡΑ"??? {υποβολέας προς Κείνην: στα 'πε ρε καραγκιόζη, κόψε, μη γράφεις, καρφώνεσαι..}.

Κυρία μου, σπάνια τα δείγματα τέτοιας έγνοιας για τον Αγνωστο πλησίον, τέτοιας θέρμης στην υπεράσπιση του Ανάξιο(υ)-διποδο-πατούντος. Σίγουρα στέργετε και προσπίπτετε εις πόδας κάθε άμοιρης ψυχής, ημεδαπής τε και αλλοδαπής, για να προσφέρετε ψυχή και σώματι ή έστω στόματι, την άμυνα εκείνη που κακούργα ειμαρμένη (ή φύση απηυδισμένη) εκ γενετής του εστέρησε...

Μα μήπως είστε η Αδελφή Τερέζα; Μήπως είστε Αδελφή του Ελέους; Μήπως είστε η Αδελφή Καμήλη, από παλιά ταινία του Αυλωνίτη; Μήπως είστε εν γένει σε κάποιο Τάγμα Αδερφή;;; {με σεξιστικό τέχνασμα 19ου αιώνος, προϊδεάζει το κοινό για το πέρασμα στη Δεύτερη πράξη του μονόπρακτου και την μεγάλη ανατροπή}




Ολίγο + Λεπτόν Διάλειμμα! {φυστίκι, μύγδαλο, πασατέμπο - ο Τσάκα-τσούκας παιδιά... }




{Πράξη Δεύτερη, Σκηνή πρώτη: ο αναζητητής κοιτάει καλά-καλά τη φούστα της μανδάμ και απευθύνεται σ' Κείνον }

Ωπα, για βάστα μια στιγμή...
Τί να 'ναι πάλι τούτο;
Βλέπω ποδάρι τριχωτό,
θεοί, θα πάρω κνούτο!

Ρε συ... ρε Κριζάμπι;;;;

Εσύ είσαι ρε Κριζάμπι, και κρύβεσαι στη φούστα την πλισέ, της γυναικός σου πάλι;

Ρε Κριζάμπι μασκαρά! Εβγα ρε έξω να σε δούμε, έβγα ρε σκασμένο και σκιαγμένο..
{Βγαίνει, κάπως σεμνά, το κενό στη γαλαρία αποθεώνει, σημαιάκια με σβάστικα, τα γνωστά..}

Κι όμως εσύ είσαι, κοίτα πλάκα! Γιατί είσαι ρε ξεβράκωτος και δε σου βάλαν βράκα; Ποιός σε ξεβράκωσε μωρέ;
Ο Ντριμ, για κάνας δράκος;

Α, ρε Κριζάμπι, Πρωταπριλιά, ε; Μου την έφερες, δεν πειράζει, με γέλασες, να σαι καλά και του χρόνου...

Τώρα πάλι, αυτό με το στραπόν πώς σου ρθε πρώτη σκέψη, ρε μπαγάσα; Βάζεις ιδέες...

Δηλαδή, εγώ δεν ήθελα να το πιστέψω κι ας απλωνότανε σα φήμη, ξέρεις.. να μωρέ, ότι στα σκέλια σου η τύχη κι η φύση σε προικίσανε, πώς να στο πω, με άξονα το "μικρόκοσμο" ας πούμε, και σου ρχεται πάντα στο νου σου το στραπόν...

Αλλά σου χω γω μια ιδέα: αντί να σκέφτεσαι πως στραπονίζεις εμένανε, για να ξεχνάς τα χάλια σου, προσπάθησε να φτύσεις τ' αρχίδια σου... Θα περάσει και η ώρα ευχάριστα, αφού έτσι μικρά που είναι δεν θα μπορείς και να τα πετύχεις εύκολα..

Καθ΄όσον, δεν μπορεί να μην έχεις αρχιδόκοκκους, αντί γι αρχίδια, και να προκαλείς ρε ταρνανά κι γυναίκα να κατέβει στην Ε9 να της ξηγήσεις (που Ε9 να μην προλάβεις να γεμίσεις...) Γι αυτό και μόνο απ όλα όσα έκανες, άμα περνάει η ώρα και δεν πετυχαίνεις τ΄αρχίδια σου, σήκωσε το κεφάλι κατά πάνω, γείρ'το πίσω, έτσι, πρόσωπο και βλέμμα στον ουρανό, και φτύσε κατά πάνω μ΄όλη σου τη δύναμη.. Μην κουνηθείς, μείν' έτσι - και θα σου ρθει το πεσκέσι.

Άιντε, καλά περάσαμε και φέτος, Χρόνια Πολλά για την γιορτή σου σήμερα και άει στα τσακίδια μέχρι του χρόνου- μια μέρα το χρόνο αντέχεσαι να εμφανίζεσαι, του άι-ψεύτη.

{Κλείνει η αυλαία, το κενό στη γαλαρία αποθεώνει τον Ξεβράκωτο - "Τί Τέχνη!! Τί τεχνική!! Κι όλα αυτά, χωρίς βρακί - Άξιος!",
η Πρωταπριλιά τελειώνει, ο ψεύτης αποσύρεται, του χρόνου πάλι - εμένα μου λες...}​