Σκέψεις και προβληματισμοί για τις BDSMικές συζητήσεις στο forum

Είσαι φασίστας. Καμιά δημοκρατία σε όσους έχουν θέσει τον εαυτό τους εκτός ανθρώπινου πολιτισμού. Ζέχνεις φασισμό, σου το λένε όλοι απόφαση.

 

Λολ

 

Ρε συ, αφού σε χαλάει, γιατί το πίνεις;  

 

Εισαι κινεζακι;

 

Εισαι φασιστάκι; 

 

Μάλιστα , ωραία BDSMσυζητηση .

 

Κανεις προβολες

 

Ξεκλειδωμένο κάποια στιγμή θα καταλήξει να έχει ignored list σαν την δικιά μου που αριθμεί σήμερα 942 προφίλ

 

Το ποιοι μπορούν να δουν πληροφορίες σου και το ποιοι μπορεί να επικοινωνήσουν μαζί σου είναι διαφορετικά settings στα "Privacy Settings"

• View your details on your profile page
  (μπορεί να είναι ανοιχτό σε όλους ή σε members only, ώστε να βλέπουν βασικές πληροφορίες για εσένα)
• Post messages on your profile page
  (μπορεί να απενεργοποιηθεί τελείως)
• Receive your news feed
  (μπορεί να απενεργοποιηθεί τελείως)
• Start conversations with you
  (μπορείς να το απενεργοποιήσεις τελείως ή να ρυθμίσεις ποιοι μπορούν να ξεκινήσουν conversation μαζί σου)

Η Ignore list έχει άλλη χρήση, είναι για να μη χρειάζεται να διαβάσεις posts ανθρώπων που θες να αγνοείς.

 

Thanks for the mansplaining. Τυχαίνει να τους βάζω ΚΑΙ στο ignore list το οποίο είναι εύκολο να κάνω copy paste σε αρχείο κειμενογράφου για να γίνει αυτόματα η μέτρηση.

 

Εκείνα τα χρόνια που ξεκίνησα να γράφω στο φορουμ, έμπαινα απο ένα νετ καφε, και τα ποστ μου γεμάτα ονειροφαντασίες, άγνοια και διάθεση για παιχνίδι, έβγαιναν μέσα απο αρωματικά χώρου στο φουλ, μπινελίκια εφήβων που έπαιζαν ομαδικά ονλινε και δυνατή μουσική στις playlists των fm.
Η δική μου διασκέδαση ήταν το πέταγμα στο όνειρο "που ισως θα", ενώ των θαμώνων η αποδόμηση, άλλοτε πιο χύμα και επιθετικά, άλλοτε ταχα κεκαλυμμένα με μπηχτές και χλέυη, άλλοτε με βιτριολικό χιούμορ και ομαδικές κερκίδες όπως γινόταν στα δημόσια θεάματα, απο αρχαιοτάτων χρόνων.
Ποτέ δεν πήρα πχ μια απάντηση του τύπου "κοπελιά, είσαι άσχετη εδώ πέρα, δεν έχεις καμία θέση και αυτό μας ενοχλεί" ίσα ίσα. Μέρος της διασκέδασης ήταν και ταχαμ θέσεις πως βεβαίως και ανήκω, απλώς.. είμαι βλαμμένη, αμόρφωτη, κακιά, γριά, διεφθαρμένη, και γενικώς ο,τι σε βρισιά, μη τα πολυλέγω.

"Οι παλιοί ενάντια στους νέους, και όλοι μαζί ενάντια στους ξένους" ήταν μια απ τις σπάνιες αλήθειες που μου είχε εκμυστηρευτεί το Τέρας. Όταν ρώτησα, για ποιό λόγο δεν επιτίθεται κάποιος ευθέως για τον λόγο που ενοχλείται, και το πάει μέσω Λαμίας, η απάντηση ήταν "Για πες εσυ, γιατί".
Πλέον νομίζω πως όταν κάποιος ενοχλείται τόσο πολύ σε ένα θέμα που δεν θέλει να αγγίξει επειδή είναι πολύ ευαίσθητο, επιλέγει να χτυπήσει κάπου αλλού, συν το οτι υπάρχει το μπονους να βρει έτσι ένα πιο ευαίσθητο στόχο στον αντίπαλο, ως αντίποινα που αγγίξε μια ευαίσθητη "χορδή".

τα παραδείγματα ήταν τραγελαφικά. πχ
Ήθελα να ονειρευτω και να ξεσκάσω απ το διάβασμα. Νομιζα πως ενα ωραιο γραπτο μετραει, μιας και ειχα τελειωσει με αριστα αλλα οχι απαραιτητα ευχάριστα, και όταν μου λεγαν πως γράφω προσεγμένα και σκάει παράλληλα νημα με τον προσεγμένο τροπο που μιλάνε οι αφέντρες, φοβάμαι μήπως με περάσουν για αφέντρα κι εγώ ήθελα να γνωρίσω έναν συγκεκριμένο ντομ και άρχισα να γράφω για να πείσω πως δεν ισχύει. Ντρέπομαι και που το διαβάζω λολ. Οι άνθρωποι είχαν τα θέματά τους με τις πουτάνες, κι εγώ με τις ονειροφαντασίες μου και την ευαισθησία στις κακίες.

Κι επειδή είχα περάσει πολλά σε συναισθηματικό επίπεδο και γενικότερα, νόμιζα πως ο ντομ μπορεί να είναι ένα είδος κηδεμόνα. Φευ. Τοτε χρησιμοποιούσα τη Λολιτα σαν το σύμβολο που είχα μοντάρει μακριά απο ανηλικότητα, βιασμούς και οικογένειες, ως το σύμβολο του κηδεμόνα του τσετλεμαν που θα με οδηγούσε επιτέλους στην ενηλικίωση που είχε καθυστερήσει. Εμφανίστηκαν τότε κάτι πληγωμένες τύπισσες που με πέρασαν για τον συγγραφέα τον Ρώσο κι ενώ ποσταραν φαντασιώσεις τους με νεαρά αγοράκια που τους βόλευαν, επιτίθονταν τάχα ως εύθικτες μανούλες. Οι ίδιες μανούλες, έδωσαν δεύτερο ρεσιταλ υποκρισίας οταν μίλησα για κακοποίηση, κι επειδή επρόκειτο για φίλο γνωστό τους, πέρασαν και στην επίθεση, σε απειλές μέχρι και στην οικογένειά μου, επειδή ο ύψιστος φόβος ήταν, μην τυχόν και μαθευτεί στον κύκλο τους, πού γράφουν και τι. Ενδιαφέρον.

Στην πορεία, οποια μοντ ένιωθε πως δεν έπρεπε να διορθώνουμε κάτι ή δεν πρέπει να λέμε πως είναι μεσαιωνικές πρακτικές να νιώθουμε πως οι γονείς ελέγχουν την σεξουαλικότητα των παιδιών, χρησιμοποιούσαν το μοντεριλίκι και τις κλίκες για το συμφέρον.

Θυμάμαι μια αλλη που επειδή εγώ δεν ανεχόμουν καφριλίκια και καζουρες σε στυλ γυμνασιακά τσογλάνια απ την παρέα τους, είχαν μέρες και μέρες με βρίσιμο, ντελίριο, διαγνώσεις κλπ, επειδή "ποια είμαι εγώ η τρελή, να απορρίπτω"

Και διαφθαρμένα άτομα που όταν διάβαζαν για σεξουαλική κακοποίηση απο δάσκαλο μουσικής στην Πέμπτη Δημοτικού, αποφαίνονταν πως "ε μεγάλο κορίτσι ήταν στα 10, και ποιά η διαφορά ανάμεσα στο χέρι και το στήθος πχ"

Και φυσικά άτομα ολότελα σάπια που μιλούσαν για συκοφαντία στον τάδε κακοποιητή φίλο τους, που συνέχιζαν την κακοποίησή του, με τις ίδιες ακριβώς πρακτικές (λεκτικη κακοποίηση, υποβιβασμός, συκοφαντία), εκτός απο την σεξουαλική ανωμαλία. Μόνο αυτό έλειπε.

Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα το εξής: Όλα αυτά τα άτομα, έχουν τις κλίκες τους. Μιλάνε, πάνε σε σπίτια, παρτουζώνονται, φιλιώνουν, μιλάνε σε μηνύματα, ανταλλάσουν σχόλια λάηκ κλπ, για μήνες ή και χρόνια. Εσύ; Με ποιά άτομα είχες τα χρόνια που βρέθηκες εδώ να προβληματίζεσαι, να ονειρεύεσαι, να θαυμάζεις, να πληγώνεσαι, κάποια έστω διαδικτυακή επικοινωνία;
Με κανέναν. Ούτε ένα μήνυμα, ποτέ.

Ο μόνος με τον οποίο είχα σχεδόν 4 χρόνια επικοινωνία με καθημερινή λεκτική κακοποίηση, απειλές, υποβιβασμό, προσπάθεια να διαβρωθούν σχέσεις οικογενειακές και φιλικές, διαστρέβλωση εννοιών όπως αγάπη, πάθος, bdsm σχέσεις, ήταν ένας.
Ο μόνος που έβαλε πιο πάνω απ τις αντιδράσεις μου οταν με πρόσβαλλε, την ευχαρίστησή του.
Οι υπόλοιποι δεν ήταν τόσο άρρωστοι να ανέχονται που και που αντιδράσεις μου, να τους βρίζω σαν άμυνα και να μένουν ωστε να δουν "πόσο βλαμμένο είμαι". Και να με ρωτάνε "απορώ με τόσο κωλόχερο και τόσο ξύλο, πως και δεν φεύγεις. Μάλλον κάτι θέλεις εσυ. Αν ήσουν 40, θα είχες γίνει κοτούλα. Φύγε ρε αμα δεν είσαι μαλάκας." Όταν ρώτησα τι είναι ανάμεσα απο την κοτούλα και τον μαλάκα, απεφευγε παντα την ερωτηση και γινοταν επιθετικος, παντα απειλη το μπλοκ.

Μέχρι και μια φιλη του, που αργοτερα τον κατηγγειλε κι εκείνη επίσης, νομισε πως με ενοχλούσε το μπλοκ και τον ανέφερα ως καταγγελια. Οχι μωρή. Δεν τα καταφερε να με αρρωστησει τελικα οπως το φαντασιώνονταν όταν μου λεγε "κραταω συνομιλιες, σε περιπτωση που σαλταρεις και με καταγγειλουν οι δικοι σου". Ούτε κατα διάνοια δεν θα ήθελα να τον ξανακούσω ποτέ, και πουθενά.
Ενδιάμεσα λοιπόν απ το κοτούλα και τον μαλάκα, δεν υπάρχει κάτι στην συγκεκριμένη περίπτωση. Επειδή ο τύπος, το τέρας ήρθε προκατειλλημένο. Είχε έρθει να με τσεκάρει με "κρας τεστ" αντοχων για να δει τι είναι, είπε ταχα. Είχε έρθει αρνητικός, να θρέψει νοσηρό σαδισμό οπότε βρίσιμο αν θα εφευγα αμέσως (κοτουλα) βρίσιμο και αν εμενα (μαλακας).

Ακόμη και σήμερα έχω την αμυδρή υποψία, μην τυχόν και είναι έτσι μες στον υποβιβασμό, το βρισίδι, την διάβρωση και τις απειλές όλες οι bdsm σχέσεις. Μην τυχόν δηλαδή, οι φιλοι και γνωστοί που τον υπερασπίστηκαν, είχαν κάποιο δίκιο.
Μέχρι και το chat gpt όμως που ζήτησα μια αμερόληπτη γνώμη, είπε πως αυτός ο τρόπος συμπεριφοράς δεν έχει καμία σχέση με bdsm, καμία σχέση με συναίνεση, κανένα ενδιαφέρον ή συναισθημα έστω ανθρώπινο. (απηύδησε το ρομποτ με την απανθρωπια)

Λοιπόν, όταν συνειδητοποίησα πως δεν έχω την παραμικρή επικοινωνία με κανέναν, σταμάτησα και να ασχολούμαι με τα όποια σχόλια σε ποστ μου.
Δεν τα βλέπω καν, και ούτε πρόκεται ποτέ. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να ασχοληθώ με τον αρνητισμό ή την διαστρέβλωση ή την χλεύη ή την όποια μη καλοπροαίρετη ή εστω τυπική αντίδραση σε όσα γράφω. Επειδή θα ήταν τραγελαφικό ένα άτομο που μπαίνει "στη σέντρα" και απέναντι, να είναι συνομιλητής.
Δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ.

 

Πολύ χαρηκα που διαβάσα τέτοιο ποστ. Που υπάρχουν και άνθρωποι φιλικοί εδώ μέσα, που δεν σκέφτονται μόνο να την πουν στον άλλον με αγένεια.

Εχει μια εχθρότητα το φόρουμ εδώ και οπότε γράφω πάντα βλέπω να τρέχει κάποιος με την μεζούρα να με μέτρησει, να ψάξει τα λεγόμενα για κάτι στο οποίο θα μπορέσει να διαφωνήσει, να μου την πει, να με μειώσει.

Αυτό το να προσπαθήσει κάποιος, οποιοδήποτε στατους, να επιτεθεί και να μειώσει κάποιον για να φανεί πιο καλός είναι κόμπλεξ κατωτερότητας.

Ηδη πάτησα αγνόηση στα άτομα που φέρονται έτσι και ελπίζω να υπάρχουν και άλλοι φιλικοί άνθρωποι εδώ μέσα εκτος από σένα για να κοινωνικοποιηθούμε άνετα, με ασφάλεια και ηρεμία.