Ειδήσεις

Παραλείπετε από τον συλλογισμό σας - και γενικά δεν συζητήθηκε - το πλέον ουσιώδες και την αδιαφιλονίκητη βάση του χριστιανισμού, την Ανάσταση. Και το πολιτισμικό σοκ που έφερε στον καιρό της, διότι έγινε αντιληπτή ταχύτατα. Προσωπικά έχω τα θέματά μου καθώς και τις απόψεις μου αλλά αυτό δεν σημαίνει το παραμικρό.

Διότι αν δεν υπήρχαν γραπτά κατά τη διάρκεια της ζωής του Χριστού ούτε και αρκετά χρόνια μετά το θάνατό του, υπήρχε το απτό paradigm που διαδιδόταν επί τόπου από στόμα σε στόμα και μια θρησκεία που ήδη είχε αρχίσει να υπάρχει όταν, πενήντα χρόνια μετά, μεταστράφηκε ο Παύλος.

Και σε κάθε περίπτωση είναι και αυτή μια άποψη, δε βλέπω ποιο το πρόβλημα, δεδομένου ότι δεν είμαστε μάζωξη θεολόγων ούτε βέβαια κληρικών.

Μπορεί να θυμάστε καλά και εγώ απλά να το έχω ξεπεράσει. Αφότου την μελέτησα τη βρίσκω πυλώνα πολιτισμού, όπως έγραψα και νωρίτερα.

Τι είχε συμβεί, οι Κορίνθιοι χριστιανοί του καιρού εκείνου πήγαιναν και ξέθαβαν πτώματα εθνικών και τα κακοποιούσαν κατά διάφορους τρόπους, τα έσερναν στους δρόμους της πόλης, τα βεβήλωναν και τα λοιπά και τα λοιπά. Το έμαθε αυτό ο Παύλος, εκεί ήταν άλλωστε και έγραψε τα σχετικά που σημαίνουν ότι όποιος πέθανε, πέθανε και έχει ήδη κάνει ό,τι ήταν να κάνει, καλό, κακό η μέτριο. Δεν έχει νόημα λοιπόν να μακελεύετε το νεκρό του σώμα (και είναι βέβαιο ότι θα αρρωστήσετε πολύ σοβαρά και τότε θα λέτε για κατάρες των νεκρών), δεν σας προσφέρει τίποτα αυτό. Οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους. Αυτό είπε, σε ελεύθερη απόδοση. Αλλά είναι τόσο μεγάλο θέμα ο ανοιχτός διάλογος κάθε ζωντανού με τους νεκρούς του, που βέβαια δεν μπορούν να του πουν τίποτα, που προσπαθούμε να το λύσουμε, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, όλες τις εποχές, με πολλούς τρόπους. Από όλους τους τρόπους, ο τρόπος του Παύλου, αφήστε τους νεκρούς στην ησυχία τους, είναι αυτός που δίδαξε πολιτισμό. Πλην, είναι πολύ δύσκολο να ακολουθήσει κάποιος την κατηγορική προσταγή του. Όπως φαίνεται.

Δεν είδα επιχειρήματα. Είδα πολύ προσωπικές απόψεις και επιμέρους κρίσεις ειπωμένες με οίηση κύρους που απέκλειε κάθε διάλογο. Διότι τα επιχειρήματα είναι πρόσκληση για διάλογο και όχι τρόπος αποκλεισμού.

Ποτέ δεν είναι μόνον επιχειρήματα. Είναι μέρος του προσωπικού αφηγήματος του καθένα. Είναι συναίσθημα. Είναι η διάθεση της στιγμής επίσης. Είναι οι διαθέσεις προς τους υπόλοιπους. Όταν κρίνουμε και συγχρόνως αρνούμαστε να κριθούμε με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο είναι καταπάτηση των ορίων του άλλου και διάφορα άλλα πολύ στοιχειώδη της καθημερινής επικοινωνίας.

Προσωπικές επιλογές σε ένα πλαίσιο γενικά αποδεκτής συμπεριφοράς. Ορισμένοι το έχουν υπερβεί κατά πολύ, παρατηρώ. Δεν θα πω σε κανέναν πώς να σκέπτεται, πώς να λειτουργεί, τι να λέει και τι να κάνει, δεν το παραδέχομαι. Διατηρώ όμως την ευχέρεια να τους κρίνω και αν θέλω να τους απαντήσω στη γλώσσα τους. Όπως λέτε, είστε από τα μέλη του φόρουμ που συχνά αναφέρεστε στη δύναμη του επιχειρήματος, σίγουρα είστε ένα μέλος του φόρουμ που χαρακτηριστικά λέει πως όλα είναι "βαθύτατα πολιτικά". Αν κρίνετε ότι η χρήση του ύφους δεν έχει καμία σχέση με το ήθος του φέροντος το ύφος ή ότι εξαιρούνται από την πολιτική τα σκουξίματα και οι προσβολές σε μέλη- και μερικές φορές βαρύτατες - ενώ συγχρόνως, πάνω στην τεχνητή αναμπουμπούλα ο σκουντάμε το θέμα λίγο από δω λίγο από κει να γίνει κάπως όπως μας βολεύει, θα χαρώ να μου το εξηγήσετε. Αν δεν έχετε κουραστεί πολύ από τη φάση, δηλαδή και δεν θέλετε να την ξεχάσετε το ταχύτερο δυνατό, όπως περίπου νιώθω εγώ  

Αν η συζήτηση ξεκίνησε από το ποστ #4839 και όχι νωρίτερα και έχω χάσει επεισόδια διότι δεν τα διαβάζω όλα, δεν βλέπω ούτε έναν λόγο να το παίρνει κάποιος προσωπικά. Την άποψή τους λένε τα μέλη όπως μπορεί να κάνει κάθε μέλος εδώ, άλλο αν τα περισσότερα έχουν φύγει απηυδισμένα από τα ίδια και τα ίδια με τους ίδιους και τους ίδιους. Με έναυσμα ειδήσεις σχολίασαν, και όχι ποστ άλλων μελών.

Και δεν μπορεί άλλοι να μπορούν να λένε, να κραυγάζουν ενίοτε και να επιδεικνύουν τις απόψεις τους, αποφεύγοντας με κάθε τρόπο τον διάλογο και άλλοι να παρεμποδίζονται να πουν αυτό που τους εκφράζει, αυτό λέω από την αρχή.

Μήπως δεν έκανε κανένας αυτό που λέτε;

Τι να σας πω, εσείς δεν λέτε ότι δεν είναι όλες οι απόψεις ίσες ούτε όλα τα επιχειρήματα αξίζουν το ίδιο; Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, βάση του ανθρωπισμού ανυπέρβλητη, όλοι έχουν ίσα ατομικά δικαιώματα αλλά μήπως για κάποιους που ζουν μαύρα περιμένοντας να πεθάνουν κάνουμε τα στραβά μάτια και για κάποιους άλλους είμαστε στο μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου;

Λίγο τό 'χετε;

Σύνταγμα έχει το Ιράν, που ορίζει όμως θεοκρατική δημοκρατία και το κοινοβούλιο του λειτουργεί υπό τον έλεγχο του ανώτατου κλήρου ενώ οι υποψήφιοι βουλευτές εγκρίνονται από την συμπαθή και αγαθή τάξη των Φρουρών της Επανάστασης. Εμένα αυτό μου φαίνεται ναζιστικό, άλλωστε τι σύνταγμα, είμαστε σίγουροι ότι η κατάσταση δεν τρέχει με διατάγματα που παρακάμπτουν το σύνταγμα όπως στα ολοκληρωτικά καθεστώτα ή και ούτε καν διατάγματα αλλά αντανακλαστικά μιας σκληρότατης εξουσίας;

 

Φυσικά ανφέρομαι και στον σπουδαίο Χαταμί ... όσον αφορά στα υπόλοιπα... με καλύπτει απολύτως η φράση σας "Αραγε ποιός να είναι που θέλει το Ιραν στην πολεμική τσίτα και χωρίς μεταρρυθμίσεις, για να ταιριάζει με την καρικατούρα που του φτιάχνουν στα μυαλά σας τα Βοσκάι; Οσοι καταλαβαίνουν, καταλαβαίνουν, κι όσοι δεν καταλαβαίνουν δεν θα το καταλάβουν ακόμα κι αν το εξηγήσω." (οπότε για ποιον λόγο να χάσω τον υπερπολίτυμο χρόνο μου; 

 

@gaby_m
Θα είχε ενδιαφέρον η ερμηνεία σας αν ίσχυε...τουλάχιστον σύμφωνα με τους πατέρες της εκκλησίας και την θεολογία. Η φράση αφορά στον "θάνατο" του ατόμου και την αναγέννησή του μέσω της βάπτισης... και δεν έχει να κάνει με οτιδήποτε άλλο
Δεν το έχω καθόλου λίγο... Ίσα ίσα... Μόνο που με την Σαουδική Αραβία δεν είμαι εγώ σύμμαχος...Είναι το σιωναζιστικό μόρφωμα του Ισραήλ, η Αμερική και όλες οι κυβερνήσεις υποχείρια αυτού του διδύμου, μεταξύ των οποίων και κάποια χώρα των βαλκανίων που μεγάλο μέρος των πολιτευτών του κυβερνώντος κόμματος είναι υπόδικοι ...
Σε όλον τον πλανήτη υπάρχει μια αρχή που εγκρίνει ή όχι την νομιμότητα ενός κόμματοις ή ενός βουλευτή.... Το ότι στην Δύση δεν Μ/μας αρέσουν οι φρουροί της επανάστασης δεν τους κάνει περισσότερο ναζί απ τα ανώτατα δικαστήρια των δυτικων...
ΥΓ. ¨Έτσι κι αλλιώς προσωπικά είμαι θιασώτης της φράσης της σ.Emma Goldman " Αν οι εκλογές μπορύσαν ν αλλάξουν τον κόσμο θα΄ήταν παράνομες"

 

«Ο αγώνας δεν υποχωρεί, τώρα ξεκίνησε. Θα νικήσουμε μέχρι τη δικαίωση ή τον θάνατο. Έχουμε ευθύνη για 400 ζωές, έχουμε ευθύνη για την κοινωνία μας και θα νικήσουμε. Ο αγώνας μας είναι δίκαιος και δεν υποχωρώ μέχρι τη δικαίωση. Τα αιτήματά μας είναι δίκαια».
Δηλωση του Αριστοτέλη Χατζή, απεργού πεινας 139 ημέρες για την υπεράσπιση των πρισφυγικων κατοικιών στην λεωφόρο Αλεξάνδρας.
Ο απεργός πείνας εισήχθη χθες σε νοσοκομείο με την κατάσταση του να ειναι πολυ σοβαρή.
Κι ενω αφήνουν εναν άνθρωπο να πεθάνει, με την θανατοπολιτικη τους της "αναπτυξης", ενοχληθηκαν απ την πορεία που πραγματοποιήθηκε εξω απο το σπιτι του Χαρδαλια. Ανύπαρκτο φιλότιμο, απύθμενο θράσος.
Το μεγαλύτερο προβλημα ομως ειναι η απάθεια της κοινωνίας.

Ο Αριστοτέλης κατά την έναρξη τηα απεργίας πείνας
 
Ο Αριστοτέλης 139 μέρες μετά
 

 

Υπάρχει και αυτή η ερμηνεία, δεν έχω καταλάβει όμως να είναι η επικρατέστερη. Το φθινόπωρο του 2016 που είχα μελετήσει το θέμα είχα βρει αυτήν την σύντομη ανάλυση ανάμεσα σε πολλές άλλες θεολόγων όλων των εποχών. Αν σας ενδιαφέρει μπορείτε να δείτε την προβληματική.

«Ο γαρ αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας», λέει ο Παύλος στην Προς Ρωμαίους επιστολή, όπου κηρύσσει τις ιδέες του για τον παλαιό άνθρωπο και για το βάπτισμα ως συμμετοχή στον θάνατο και την ταφή του Χριστού. «Γιατί σε έναν που πέθανε, η αμαρτία δεν έχει πια καμιά εξουσία», αυτή είναι η επίσημη μετάφραση της φράσης από τη Βιβλική Εταιρεία.

Το χωρίο πρέπει να είχε προκαλέσει σύγχυση από πολύ παλιά. Για αυτό το αναλύουν πάλι και πάλι ο Ωριγένης, ο Βασίλειος («τουτέστιν απήλλακται, ηλευθέρωται, κεκαθάρισται πάσης αμαρτίας», λέει), ο Χρυσόστομος, ο Δαμασκηνός, εξηγώντας πως ο νεκρός απαλλάχθηκε από την αμαρτία όχι επειδή συγχωρήθηκαν τα ανομήματά του, αλλά επειδή ως νεκρός αδυνατεί πια να αμαρτήσει. «Τις γαρ εθεάσατο πώποτε νεκρόν, ή γάμον αλλότριον διορύττοντα, ή μιαιοφονία τας χείρας φοινίσσοντα, ή άλλο τι των ατόπων διαπραττόμενον;» ρωτάει ο Θεοδώρητος ο Κύρου τον 5ο αιώνα.

Το θέμα είναι να "αρέσουν" στους Ιρανούς, αν σε αυτούς άρεσαν δεν θα είχα θέμα   Αυτό επί της ουσίας διότι θα έλεγα πως δεν είναι ούτε το ίδιο ούτε παρόμοιο να λέει ο αρχηγός του κόμματος ή το κόμμα ποιος θα κατέβει για βουλευτής και να υπάρχει ένα εκλογοδικείο πιο πολύ για τα τυπικά διοικητικά θέματα με το να έχουν το πρόσταγμα οι Φρουροί της Επανάστασης μαζί με κάτι ευχέρειες ζωής και θανάτου για τον καθένα. Δεν είναι λόγος να τους αγαπάμε επειδή τους απορρίπτει η Δύση, και φαντάζομαι πως μπορούμε λίγο λίγο να ξεπεράσουμε τον έρωτα για τον Χομεϊνί, ναι, ήμουν εκεί και μπορούσα να καταλάβω τι είδους αρχέτυπο ήταν όταν μπήκε στη ζωή μας μέσω οθόνης τηλεόρασης τον Ιανουάριο 1979 όπως και πόσο γκαστρωμένη με ελπίδα αλλαγής ήταν εκείνη η εποχή, αλλά τώρα πια είδαμε και μάθαμε, όχι; Για να μη σκεφτώ την Αμίνι και τόσες άλλες και τόσους άλλους που εκτελέστηκαν ή δολοφονήθηκαν ή χίλια δυό.

Σίγουρα. Ιδίως για μας που ψηφίζουμε όπως παλιά πληρώναμε τον λογαριασμό της ΔΕΗ, πηγαίνουμε με άνεση, καθόμαστε σε μια μικρή σειρά και αν και ρίχνουμε την ψήφο μας χαλαρά και άνετα, μερικά ζωάδια σαλιώνουν το αυτοκόλλητο κιόλας βγαίνοντας από την κάλπη και να πεις ότι είναι μεγάλης ηλικίας και έτσι έμαθαν, σιγά  
Για τους άλλους που δεν ψήφισαν ποτέ τους, όμως;

 

Ο Πάυλος, Ομιλεί ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥ βαπτισμένους...οι υπόλοιποι στην πυρά.

Για να έχει καταφέρει το καθεστώς να επιβιώνει απ το 1979 και παρ όλες τις πιέσεις που έχει δεχτεί όχι μόνο απ την Δύση αλλά και από όμορες και ομόθρησκες χώρες και παραμένει, παρ όλα τα σημαντικά λάθη του και τις κατά καιρούς εσωτερικές αντιδράσεις, μάλλον τους αρέσει. Δεν γνωρίζω αν εσείς έχετε έρωτα για τον Μπίμπι, τον Κούλή ή τον Ντόναλντ... ή αν είστε της λογικής ο εχθρός του εχθρού μου φίλος μου... Προσωπικά δεν τρέφω καμιά εκτίμηση πολλώ δε μάλλον αγάπη σε καμια μορφή εξουσίας. Αυτό όμως δεν θα Με κάνει να μην παραδεχτώ πώς οι Ιρανοί μέχρι στγμής σώζουν την τιμή της ανθρωπότητας, με την αντίστασή τους στους Σιωναζί και τους συμμάχους τους.
Για κάθε φρικτή δολοφονία και εκτέλεση στο Ιράν υπάρχουν δεκαπλάσιες στην Δύση. Στην δε Σαουδική Αραβία για την οποία όλοι υμείς κάνουμε τουμπεκί ψιλοκομμένο, ουκ έστιν αριθμός.
Μακρυά από Μένα οι τύποι που σαλιώνουν τ αυτοκόλλητα αλλά αν είχα ένα πιστόλι στον κρόταφο κι έπρεπε να επιλέξω θα προτιμούσα αυτόν τον τύπο παρά έναν σχηματισμό που έχει ήδη 45 τεμάχια υπόδικα για εξαιρετικά σοβαρά αδικήματα. (αφήνω απ έξω τους παιδεραστές ή τους δολοφόνους του Τεμπονέρα)

 

Διάλειμμα για νέα είδηση, μόλις μου σφύριξε ο Guardian ότι πέθανε χθες ο Άλαν Γκρίνσπαν σε ηλικία 100 χρονών. Ο Economist του έκανε νεκρολογία αυθημερόν, δε νομίζω να έχει ξαναγίνει σε κανέναν, τουλάχιστον στη γενιά μου.

https://www.kathimerini.gr/economy/...an-pethane-o-maestros-tis-oikonomias-ton-ipa/