Ειδήσεις

https://info-war.gr/oie-oloi-oi-stratiotes-tou-idf-einai-en-dynamei-egklimaties-polemou/

ΟΗΕ: Όλοι οι στρατιώτες του IDF είναι εν δυνάμει εγκληματίες πολέμου

 

Πλήγμα στις ελευθερίες

Το 2024, ο ζωγράφος Μιχάλης Μαδένης (τον οποίο δεν γνωρίζω, ούτε έχω ποτέ μου συναντήσει, και μόνο λόγω σχετικού θορύβου έμαθα το έργο του) καταδικάστηκε πρωτοδίκως για λογοκλοπή. Το δικαστήριο πείστηκε ότι αντέγραψε φωτογραφίες ψυχικά ασθενών του Γιώργου Κατσάγγελου οι οποίες εκτέθηκαν στην Εθνική Βιβλιοθήκη. Ο Μαδένης, στην πρωτόδικη δίκη του, είχε πει ότι το λεύκωμα τού το είχε δώσει ο Παναγιώτης Τέτσης, με την παρότρυνση να το χρησιμοποιήσει ως πηγή έμπνευσης. Ούτε αυτή η μαρτυρία έπαιξε κάποιον ρόλο. Ποιος είναι ο Παναγιώτης Τέτσης;

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι τεχνολογίες επιτρέπουν εύκολα την αντιγραφή και την απόκρυψή της, ο καταδικασθείς ζωγράφος Μιχάλης Μαδένης είχε υπέρ του ένα σοβαρό επιχείρημα. Πήρε ένα φωτογραφικό λεύκωμα το οποίο του χρησίμευσε ως δημιουργικό κίνητρο και αφετηρία. Από την αφετηρία αυτή, έφτιαξε τις δικές του εικόνες, με τα δικά του μέσα, τα ζωγραφικά, και τη δική του τεχνοτροπία. Δεν έκρυψε την πηγή, τη δήλωσε. Δεν αντέγραψε. Αναδημιούργησε. Όπως έκανε, π.χ., ο Θεόφιλος, που ζωγράφιζε βασισμένος σε λιθογραφίες. Αν ζούσε σήμερα, δεν θα προλάβαινε να πληρώνει.

Το δικαστήριο δεν δέχτηκε αυτά τα επιχειρήματα. Πρωτοδίκως, είχε επιβάλει εξοντωτική ποινή στον ζωγράφο, 130.000 ευρώ. Ο ενάγων έκανε έφεση ζητώντας 500.000 ευρώ – ψιλοπράματα. Τις προάλλες ανακοινώθηκε η απόφαση και του εφετείου, που επιβάλλει αποζημίωση 69.000 ευρώ για τη διασκευή συν 11.000 ευρώ για ηθική βλάβη του φωτογράφου, συνολικά 80.000. Επίσης, εις ολόκληρον, επιβάλλεται επιπλέον ποινή 69.000 στον ζωγράφο και την Εθνική Βιβλιοθήκη για την έκθεση – και ακόμα 6.000 ευρώ για ηθική βλάβη στην Εθνική Βιβλιοθήκη.

Οι ποινές είναι εξοντωτικές, ιδίως για το μέτρο της αγοράς της τέχνης στην Ελλάδα. Είναι τόσο βαριές που ένας επαγγελματίας καλλιτέχνης χωρίς ευρεία φήμη ωθείται να αλλάξει επάγγελμα, καταστρέφεται. Μου κάνει εντύπωση η αδιαφορία για την αρχή της αναλογικότητας.

Υπολογίστηκε, προφανώς, η πιθανή ζημία που υπέστη ο φωτογράφος. Δεν πιστεύω ότι υπήρξε σοβαρή ζημία. Το βιβλίο είναι παλιό, δεν το βρίσκω στη βάση της Βιβλιονέτ. Η έκθεση κι ο θόρυβος απ’ αυτή μόνο δημοσιότητα προκάλεσε – κι όχι αρνητική.

Η ποινή προφανώς είναι προϊόν του γράμματος του νόμου. Ήταν ανέφικτο η έδρα να κρίνει με πιο διασταλτική ματιά ένα ζήτημα που αφορά την ελευθερία της έκφρασης; Ελπίζω ότι αυτή τη διασταλτική ματιά θα τη διαθέτει ο Άρειος Πάγος, στον οποίο ευλόγως μεταφέρεται η υπόθεση.

Τι εννοώ; Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε ένα παράδειγμα από μια άλλη υπόθεση, το οποίο χρησιμοποιούσε ο καθηγητής Σταύρος Τσακυράκης (βλ. το βιβλίο του «Θρησκεία κατά Τέχνης», Πόλις, 2005). Ο Τσακυράκης ανέφερε την ποινική δίωξη κατά του αμερικανού φωτογράφου Ρόμπερτ Μέιπλθορπ, επί πορνογραφία, για μια σειρά φωτογραφίες του. Από την κατηγορία αυτή απαλλάχτηκε επειδή το δικαστήριο αποφάσισε ότι τα έργα δεν είναι πορνογραφικά διότι τα υλικά του καλλιτέχνη είναι το φως και οι σκιές – και τα υλικά αυτά δεν έχουν σχέση με την πορνογραφία. Ευαίσθητη και εύστροφη απόφαση, που οριοθετεί την ελευθερία της τέχνης ιεραρχικά ψηλά στην κλίμακα των ανθρώπινων πράξεων. Επειδή οι καλλιτέχνες δεν είναι εγκληματίες – και το δικαστήριο δεν μπορεί να μην ξεκινά από αυτή την παραδοχή.

Κατά τη γνώμη μου, οι αποφάσεις του δικαστηρίου κατά Μαδένη και Εθνικής Βιβλιοθήκης είναι και εξοντωτικές και εις βάρος της ελευθερίας της έκφρασης. Αναμένω την εξέλιξη στο ανώτατο δικαστήριο – και εύχομαι να μη χρειαστεί η υπόθεση να οδηγηθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

Ηλίας Κανέλλης.
Τα Νέα 30/6

 

 

Δέκα μπουζούκια από τη Θεσσαλονίκη παίρνουν τον δρόμο για την Μπίτολα και μεταφέρουν τον ήχο της Ελλάδας



Δέκα μπουζούκια συναντιούνται πάνω στην ίδια σκηνή, συντονίζονται και κάνουν τον ήχο τους να πολλαπλασιάζεται, δημιουργώντας μια εικόνα που σπάνια συναντά κανείς. Στη μουσική αυτή συνομιλία των ομοειδών οργάνων, οι πενιές ενώνονται και περνούν από το ρεμπέτικο στο λαϊκό κι από το έντεχνο στα τραγούδια που έχουν χαραχτεί στη συλλογική μνήμη.

Το πιο αναγνωρίσιμο ελληνικό μουσικό όργανο γίνεται ο πρωταγωνιστής μιας βραδιάς αφιερωμένης στη μουσική, τον χορό και την επικοινωνία των ανθρώπων. Πρόκειται για το σχήμα από τη Θεσσαλονίκη, τα «10 Μπουζούκια της Δόμνας», το οποίο, έπειτα από τις προσπάθειες του γραφείου δημόσιας διπλωματίας της ελληνικής πρεσβείας στη Βόρεια Μακεδονία, πρόκειται να ανοίξει στις 16 Ιουλίου το 20ό Βαλκανικό Φεστιβάλ «Lokum Fest 2026», στο Αρχαίο Θέατρο Ηράκλειας Λυγκηστίδας, στην Μπίτολα (Μοναστήρι).

Το ιδιαίτερο αυτό μουσικό σχήμα βγαίνει για πρώτη φορά εκτός συνόρων. «Είναι η πρώτη φορά που βγαίνουμε εκτός Ελλάδας ως σχήμα. Εννοείται ότι αυτό είναι σημαντικό για να δείξεις σε μια άλλη χώρα ποια είναι η δική σου μουσικά και καλλιτεχνικά», δηλώνει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Γιάννης Καρασάββας, ένα από τα μέλη της ορχήστρας και εμπνευστής του σχήματος. Όπως εξηγεί, ο βαθύτερος σκοπός είναι πάντα η επικοινωνία, κάτι που η εμπειρία των εμφανίσεων στο εξωτερικό, έχει δείξει ότι συμβαίνει. «Όταν πάμε μεμονωμένα και παίζουμε στο εξωτερικό, βλέπουμε ότι όλοι οι ξένοι τραγουδάνε τα ελληνικά τραγούδια, παρόλο που δεν γνωρίζουν τη γλώσσα και δεν καταλαβαίνουν το νόημα. Ωστόσο ξέρουν τους στίχους. Τους αρέσει η μουσική και μοιραία μαθαίνουν και τα ελληνικά τραγούδια», αναφέρει.

Το Lokum Fest είναι ένα γνωστό μουσικό φεστιβάλ που διοργανώνεται κάθε χρόνο τον Ιούλιο και είναι αφιερωμένο στον εορτασμό του διαπολιτισμικού διαλόγου, της παράδοσης και της παγκόσμιας μουσικής. Προσπαθεί να αναδείξει την πολυπολιτισμική ιστορία της πόλης, την περίοδο κατά την οποία το Μοναστήρι ήταν σημαντικό οθωμανικό, εμπορικό και διπλωματικό κέντρο των Βαλκανίων. Έχει φιλοξενήσει δεκάδες σχήματα από περισσότερες από 25 χώρες στις προηγούμενες διοργανώσεις.

Το πρόγραμμα που θα παρουσιάσουν τα «10 Μπουζούκια της Δόμνας», αποτελεί μια μουσική διαδρομή σε ολόκληρο το ελληνικό λαϊκό αποτύπωμα. Από τον Μάρκο Βαμβακάρη μέχρι τον Χρήστο Νικολόπουλο, με σταθμούς σε τραγούδια των Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Χιώτη, Καλδάρα, Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο, Μαρκόπουλο και Μούτση. Δεν πρόκειται για μια απλή διαδοχή τραγουδιών, αλλά για ένα ενιαίο μουσικό αφήγημα, όπου τα κομμάτια συνδέονται μεταξύ τους και δημιουργούν μια συνέχεια που ξεκινά από τα πρώτα ρεμπέτικα και φτάνει μέχρι το σύγχρονο λαϊκό και έντεχνο τραγούδι. «Φτιάχνοντας αυτό το πρόγραμμα, στο μυαλό μας είναι συνέχεια το μπουζούκι, το οποίο το λατρεύουν παντού στο εξωτερικό», αναφέρει ο κ. Καρασάββας, παραφράζοντας τους στίχους του Γιάννη Ρίτσου: «εμείς δεν παίζουμε για να ξεχωρίσουμε απ’ τον κόσμο. Εμείς παίζουμε για να σμίξουμε τον κόσμο».

Η ορχήστρα αριθμεί συνολικά δώδεκα μουσικούς. Εκτός από τα δέκα μπουζούκια, μία κιθάρα και ένα κοντραμπάσο συνυπάρχουν στη σκηνή, ενώ τους συνοδεύουν οι τρεις φωνές των Ανδρέα Καρακότα, Βαγγέλη Αντωνίου και Σίσσυς Ηλιάδου.

Η εκδήλωση έχει την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ελλάδας, του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στην Μπίτολα και την πολύτιμη συμβολή ελληνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη γειτονική χώρα.

Από μια μικρή ταβέρνα στη Δόμνα, σε μια μεγάλη μουσική ιδέα

Το ιδιαίτερο μουσικό σχήμα έχει την αφετηρία του σε μια μικρή, ιστορική ταβέρνα της Άνω Πόλης Θεσσαλονίκης, η οποία του έδωσε και το όνομά της. Εκεί, είχε βρεθεί πριν από πολλά χρόνια ως πελάτης ο Γιάννης Καρασάββας και φαντάστηκε να παίζουν δέκα μπουζούκια, μια σκέψη που τη μοιράστηκε με τη σύζυγό του, για να εισπράξει την απάντηση «είσαι τρελός, δεν γίνονται αυτά», καθώς το μαγαζί χωράει λιγότερα από 60 άτομα. «Μπήκαμε όμως και παίξαμε», λέει με περηφάνια και περιγράφει την επιτυχημένη διαδρομή που διέγραψε το σχήμα από εκείνη την πρώτη του εμφάνιση το 2018, με συνεργασίες με Μητσιά, Τσαλιγοπούλου, Θηβαίο, Μπαλτατζή, τους αδερφούς Τσαχουρίδη κ.ά.

Η ατμόσφαιρα εκείνης της «Δόμνας» ωστόσο, παραμένει μέχρι σήμερα ο πυρήνας της ταυτότητας του σχήματος. Το πρόγραμμα που θα ταξιδέψει στη Βόρεια Μακεδονία βασίζεται ουσιαστικά σε αυτό που ακούνε οι θαμώνες της ιστορικής ταβέρνας, με προσαρμογές ώστε να ενσωματωθούν και τα χορευτικά μέρη της διοργάνωσης. «Είμαστε αγχωμένοι όσο πρέπει, πολύ χαρούμενοι και ανυπομονούμε για αυτήν την εμφάνιση. Το γραφείο δημόσιας διπλωματίας της ελληνικής πρεσβείας μας αγκάλιασε όλους με έναν τρόπο που δεν έχω ξανασυναντήσει σε καλλιτεχνικό πρότζεκτ», δηλώνει.

Το μέλλον του μπουζουκιού και η θέση που ακόμη διεκδικεί

Για τον Γιάννη Καρασάββα, το ταξίδι στην Μπίτολα δεν είναι απλώς μια συναυλία, αλλά μία αφορμή να ανοίξει η συζήτηση για το ίδιο το όργανο και τη θέση που κατέχει σήμερα. «Το μπουζούκι -και το καλό τραγούδι γενικότερα, λείπουν από τη δισκογραφία. Το λαϊκό τραγούδι επίσης αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια δυσκολίες, διότι κάποιοι ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει λαϊκό τραγούδι σήμερα. Λαϊκό τραγούδι πάντα θα υπάρχει, γιατί είναι αυτό που τραγουδιέται από όλα τα στόματα των Ελλήνων», επισημαίνει.

Το ενθαρρυντικό είναι πως βλέπει νέα παιδιά να ασχολούνται με το μπουζούκι, όμως θεωρεί πως μαζί με την τεχνική πρέπει να διατηρείται και η ταυτότητά του. Και ίσως εκεί βρίσκεται τελικά η ουσία του εγχειρήματος των «10 Μπουζουκιών της Δόμνας», να μην κρατούν απλώς ζωντανό έναν ήχο, αλλά να τον μεταφέρουν παρακάτω, από σκηνή σε σκηνή, από χώρα σε χώρα, από γενιά σε γενιά.

Βαρβάρα Καζαντζίδου


Πηγή: Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

 

«Τον σκοτώσανε. Τώρα μόνο με μηχανήματα λειτουργεί το σωματάκι του και έχει 7 σφαίρες στο κεφάλι. Πολύ άγρια σκοτώθηκε. Οι γιατροί λένε ότι χρησιμοποιήθηκαν σφαίρες που απαγορεύονται για την Αστυνομία. Εκείνες οι σφαίρες ανοίγονται μέσα στο σώμα όταν περνάνε. Βγάλανε δύο σφαίρες οι γιατροί. Τρεις μένουν στο μυαλό. Έχει αιμορραγία εσωτερική και εξωτερική, και δύο τεράστιες τρύπες από μία πλευρά και την άλλη. Από πίσω δεν βλέπω. Τρεις σφαίρες κάνανε έκρηξη και γίναν κομματάκια μέσα. Και έγινε, ξέρετε τι έγινε… πουρέ μέσα. Το μυαλό του σταμάτησε νομίζω.
Δεν έχει φίλους, είναι αυτιστικός. Δεν έχει, εμείς μόλις μετακομίσαμε από Αθήνα. Μόλις. Μεταφέρουμε ακόμα τα πράγματα. Έχει αυτισμό, έχει αναπηρία 89%.
Είχε περιστατικό με βία αστυνομικό πέρσι. Και από εδώ κρυφά βγήκε, δεν τον άφηνα ποτέ να βγει μόνος του. Και κρυφά βγήκε επειδή ζεστάθηκε στο σπίτι και ήθελε να δροσιστεί. Να δροσιστεί, πήγε για μπάνιο. Έκανε μπάνιο και άρχισαν να τον παρακολουθούν από Ασίνη. Και μετά έγινε εκεί. Και βρήκε ότι έχει ξεχάσει το δίπλωμά του στο σπίτι. Γι’ αυτό φοβήθηκε, αγχώθηκε και προσπάθησε να φύγει. Επειδή δεν εμπιστεύτηκε πια.
Κινείται καλά, ανεξάρτητα. Δεν γράφει, δεν διαβάζει και είναι δύσκολο στην επικοινωνία. Στα υπόλοιπα είναι άσος. Σε όλα, με τα χεράκια του μπορεί να κάνει τα πάντα. Είναι πολύ καλό παιδί. Έχει δίπλωμα, έχει περάσει στο σχολείο, εξετάσεις, άριστα όλα. Επειδή το θεματάκι του… του αρέσουν από μικρή ηλικία τα αμάξια. Και τα ‘φτιαχνε. Το λάτρευε, το έπλενε, τα μάζευε, όλα τα καινούργια ανταλλακτικά είχε βάλει.
Εγώ κοιμήθηκα. Δεν του επιτρέπω να βγαίνει μόνος του, μόνο μαζί. Και το θέμα είναι εντάξει, έπρεπε να σταματήσει, αλλά… Το θέμα είναι ότι τον σκοτώσανε πολύ άγρια»,

Δεκατρείς σφαίρες, ενανίον ενός παιδιού που έτρεχε να ξεφύγει από έλεγχο των μπάτσων. Με τουλάχιστον Μια σφαίρα στο κεφάλι. Σφαίρες Dum Dum... 13... από μπάτσους...

 

Καλό θα ήταν να γράφατε και την πηγή της είδησης.

 

Αν γράψετε "δολοφονία 20χρονου" θΑ ΒΡΕΊΤΕ ΔΕΚΆΔΕς ΠΗΓΕς...

 

Λάθος απάντηση!
Εγώ την πηγή της είδησης όπως την ανεβάσατε ζήτησα.
Είναι αξιοσημείωτο ότι αντί να παραθέσετε την πραγματική πηγή του κειμένου που ανεβάσατε, προβάλετε μια υπεκφυγή.
Γιατί άραγε;

Αν κάνεις αναζήτηση με το κείμενο σας, η μηχανή αναζήτησης βγάζει μείνημα: "Ο πελάτης σας έχει υποβάλει ένα λανθασμένα διατυπωμένο ή παράνομο αίτημα. Αυτό είναι το μόνο που ξέρουμε."
Γιατί άραγε;

 

Και σας απαντώ...αν γράψετε "δολοφονία 20χρονου¨θα βρφειτε δεκάδες πηγές. Αν δεν μπορείτε να το βρείτε...ίσως πρέπει να το κοιτάξετε ...

Η συνομιλία της μητέρας του δολοφονημένου νεαρού με γνωστό τηλεοπτικό πρόσωπο, που ανέβασα, (σχεδόν όλο το κέιμενο είναι με " " ) έχει ανέβει τόσο στο site του καναλιού που εργάζεται το τυπάκι , όσο και σχεδόν σε όλα τα υπόλοιπα sites που ασχολήθηκαν με τη είδηση. .
Αν το πρόβλημά σας είναι η πηγή απ όπου "άντλησα" την συνέντευξη και όχι η ΟΥΣΙΑ της είδησης, λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να σας βοηθήσω σε κάτι.

 

Γιατί άραγε;

 

Εμπρηστικές επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη: Το προφίλ των συλληφθέντων - Το «βαρύ» βιογραφικό τους στον αντιεξουσιαστικό χώρο

Με τον αντιτρομοκρατικό νόμο, για συγκρότηση και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση, πρόκειται να παραπεμφθούν, σύμφωνα με την αστυνομία, οι τρεις συλληφθέντες για τις εμπρηστικές επιθέσεις με γκαζάκια, τα ξημερώματα της 1ης Ιουλίου σε σπίτια στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, που είχαν ως αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό της Βάγιας Νέστορα, μητέρας της πολιτεύτριας Αφροδίτης Νέστορα, και τον τραυματισμό τεσσάρων ακόμη ατόμων.

Πρόκειται για δύο άνδρες, 29 και 24 ετών και μια γυναίκα 26 ετών, γνωστούς στις αρχές καθώς έχουν απασχολήσει στο παρελθόν επανειλημμένως για συμμετοχή τους σε ενέργειες του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Πηγή: Εφημερίδα Μακεδονία

 

Θεσσαλονίκη: Τι απαντά η Ryanair για το παράθυρο αεροσκάφους που έσπασε εν ώρα πτήσης.

Επίσημη θέση για το περιστατικό που προκάλεσε αναστάτωση σε πτήση από τη Θεσσαλονίκη προς το αεροδρόμιο του Μέμινγκεν, πήρε με ανακοίνωση της η Ryanair. Κατά τη διάρκεια της πτήσης που αναχώρησε από το αεροδρόμιο «Μακεδονία» έσπασε παράθυρο του αεροσκάφους. Σύμφωνα με τις καταγγελίες συνεπιβάτες κρατούσαν τον επιβάτη που καθόταν στη θέση δίπλα στο παράθυρο που έσπασε. Παράλληλα, επικράτησαν στιγμές αγωνίας καθώς έπεσαν οι μάσκες οξυγόνου.

 

Πηγή: Parallaxi

 

Πολύ αργότερα μέσα στην ημέρα, όταν θέλησα να δω τι γίνεται με το θέμα αυτό, το θρήνο της μάνας έβρισκα. Ιδίως στα δημοσιογραφικά (ας πούμε) μέσα του πάλαι ποτέ ΔΟΛ. Βέβαια, ακόμα και αυτά πάνω πάνω είχαν ότι είναι ήδη προφυλακισμένοι οι ένστολοι δράστες και ετοιμάζουν την απολογία τους για σοβαρό ποινικό αδίκημα και ότι συγχρόνως "διενεργείται ένορκη διοικητική εξέταση" και "αναμένονται τα αποτελέσματα της βαλλιστικής εξέτασης" για να δούμε τι πραγματικά συνέβη.

Η αλήθεια μου επί του θέματος είναι ότι πρέπει να ντρέπονται για τα παντελόνια τους όσοι χρησιμοποιούν φασίζουσες, αστυνομικές μεθόδους στην ας πούμε συνεννόησή τους με τον "Άλλο " πάντα με κεφαλαίο, κάτι που κάνουν "ηθελημένα ή αθέλητα" μες την παραζάλη τους να επιβάλλουν την άποψή τους. Ο σχετικισμός όποιου δεν βλέπει πόσο αστυνομικούλης της χούντας (από αυτούς που έσπευσαν και καλοκρύφτηκαν μόλις έπεσε για να ξαναβγούν λίγο λίγο και με προσοχή πάνω από δέκα χρόνια αργότερα) γίνεται όποιος χρησιμοποιεί τέτοιες μεθόδους, οφείλεται, το δίχως άλλο, στη μετανεωτερικότητα που τον έχει βαρέσει στο κεφάλι και δε φταίει αυτός μωρέ, είναι κάτι που θα μπορούσε να συμβεί στον οποιονδήποτε στο κάτω κάτω, η μετανεωτερικότητα φταίει για όλα.